All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 221 - Chapter 230

Chapter 105“ขอโทษนะครับ” นอกจากคำว่าขอโทษและปรับตัวใหม่ เขาก็คิดว่าไม่มีคำไหนดีกว่าคำนี้แล้วแหละ เพราะหากพูดยาวไป มันก็เหมือนคำแก้ตัว “ขี้เกียจฟังคำขอโทษของเฮียแล้วอะ มันน่ารำคาญสำหรับหนูมากเลย” ยาหยีทำสีหน้าเซ็ง ๆ อย่างเอือมระอากับคำขอโทษของเขาสุด ๆ“หนูจะไปไหน” วายุรีบเอ่ยถามทันที เมื่อเธอหงุดหงิดกับเขาเสร็จ ก็หยัดตัวลุกจากเตียงผู้ป่วยทันที ทั้งที่หมอสั่งให้เธอนอนนิ่ง ๆ“หนูจะไปเข้าห้องน้ำ” “เดี๋ยวเฮียอุ้มหนูเอง”“อยากอุ้มก็รีบมาอุ้มสิ” ยาหยีตอบรับอย่างง่าย ๆ เพราะเธอก็อยากรู้นักว่าเขาจะทนอุ้มเธอได้สักกี่รอบ เดี๋ยวจะให้อุ้มให้เข็ด“มาครับ กอดคอเฮียไว้”หลังจากยาหยีกอดคอเขาแล้ว วายุก็อุ้มยาหยีเข้าห้องน้ำทันที “ออกไปสิคะ หนูจะฉี่” ยาหยีบุ้ยปากไล่วายุทันที เพราะขนาดเธอนั่งบนชักโครก เขาก็ยังยืนมองเธอไม่ยอมออกไปไหน “เดี๋ยวเฮียหันหลังให้ครับ สัญญาว่าจะไม่แอบมอง” พูดจบ เขาก็หันหลังทันทียาหยีได้แต่มองค้อนให้วายุอย่างเอือมระอา เขาลืมไปหรือเปล่าว่าเธอและเขาหย่ากันไปแล้ว เขามายืนจังก้าในห้องน้ำแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ จนฉี่ไม่ออก และเมื่อฉี่ไม่ออก ยาหยีก็กดชักโครกไปอย่างนั้นแต่เมื

Chapter 107เมื่อรู้สึกหงุดหงิดยาหยีก็หยิบรีโมตกดปิดซีรีส์ จากนั้นเธอก็ข่มตาหลับ แต่มันกลับนอนไม่หลับ เพราะในหัวเอาแต่คิดเรื่องของวายุ นี่เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่หย่ากันไปแล้ว เธอถึงเอาแต่ไล่เขาและไม่อยากให้เขาเข้ามาวุ่นวายในชีวิต เพราะหากเขายังวนเวียนรอบ ๆ ตัวเธออยู่แบบนี้ เธอก็เอาแต่นึกถึงเขายาหยีลืมตามองเพดานห้องพักผู้ป่วย แล้วนับหนึ่งถึงพันในใจ แต่นับจนถึงพัน อารมณ์มันก็ไม่ได้เย็นลงเลยสักนิด มันมีแต่ความขุ่นเคืองอยู่เต็มอก และครั้งนี้เธอจะไม่ยอมให้เขาทำให้เสียความรู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวแน่ อย่างน้อยก็ขอด่าสักหน่อยเถอะ ที่มาทำให้เธอว้าวุ่นใจ จนอารมณ์เสียอยู่แบบนี้ ยาหยีหยิบมือถือ แล้วกดเลื่อนไปที่แชตของเขา แต่พอเห็นเขาเปิดอ่านแชตในขณะที่เธอเปิดดูพอดี ยาหยีก็เลยโทรหาเขาทันที เพราะจะได้ด่าถนัด ๆ ไม่ต้องเสียเวลาพิมพ์ให้มันเมื่อยมือแต่เมื่อกดโทรออก ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดเข้ามาพร้อมกับเสียงริงโทนมือถือดังขึ้นกริ๊งงงง กริ๊งงงงยาหยีจากที่นอนอยู่ ก็เลยหยัดตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง สายตาของเธอจับจ้องไปที่ประตูด้วยความขุ่นเคืองใจ แต่เพียงเสี้ยวนาทีต่อมาอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความโกรธก็แปรเปล

Chapter 109รุ่งเช้า...ติ๊ง! เสียงข้อความไลน์ดังขึ้นสิบทิศ : มาถึงแล้วครับ ยาหยี : โอเคค่าาาา“ยังคุยกับมันอยู่อีกเหรอ?” ในขณะที่เขาป้อนข้าวต้มยาหยี เขาก็แอบมองเธอคุยแชตกับสิบทิศด้วยความรู้สึกหวง “เดี๋ยวพี่สิบทิศจะมาเยี่ยมหนูนะคะ” “หนูให้โอกาสเฮียแล้ว ทำไมถึงยังคุยกับมันอยู่อีก” วายุเอ่ยถามยาหยีด้วยแววตาเศร้า แต่ยังไม่ทันที่ยาหยีจะได้ตอบคำถามของเขา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น จากนั้นไม่ถึงนาทีสิบทิศก็เปิดประตูเข้ามา โดยที่มือข้างขวาหอบกระเช้านมบำรุงครรภ์ ส่วนมือข้างซ้ายหิ้วถุงขนม“เสนอหน้ามาทำไมวะ อื้อ!” พอวายุทักทายสิบทิศราวกับนักเลง ยาหยีก็ยื่นมือไปบีบปากวายุให้สงบปากสงบคำทันที“เป็นยังไงบ้างครับน้องยาหยี อาการดีขึ้นหรือยัง” สิบทิศไม่ได้สนใจวายุ แต่เขากลับทักทายยาหยีด้วยน้ำเสียงอบอุ่น พร้อมกันนั้นก็ยื่นกระเช้าของฝากและถุงขนมไปให้วายุ “กูไม่ได้ป่วย เอามาให้กูเพื่อ?” วายุถามน้ำเสียงขุ่นพร้อมกับตวัดตามองสิบทิศด้วยความไม่พอใจ“เอ้า...ก็เห็นว่าแผลเต็มตัว นึกว่าโดนน้องยาหยีซ้อมซะอีก” สิบทิศตอบกลับกวน ๆ“ซ้อมพ่องมึงสิ” “เฮียเอาของไปเก็บให้หนูทีค่ะ” ยาหยีรีบพูดแทรกขึ้น เพื่อห้ามศึกระหว่

Chapter 111สองอาทิตย์ต่อมา... ในขณะที่เครื่องบินกำลังทะยานสู่ฟากฟ้า ยาหยีได้มองลงมาดูไร่นิธิรดาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพูดว่า “หนูจะมาเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่บ่อย ๆ นะคะ มาครั้งหน้าหนูจะพาลูกมาด้วย” ยาหยีมองไปยังสุสานพ่อแม่ของเธอด้วยความรักและความคิดถึงสุดหัวใจ “เดี๋ยวผมจะพายาหยีและหลานมาเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ทุก ๆ ปีเลยนะครับ” วายุเอามือลูบหัวยาหยีด้วยความรักหลังจากยาหยีออกจากโรงพยาบาลเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เขาก็ได้เกลี้ยกล่อมให้เธอกลับไปอยู่กรุงเทพฯ เหมือนเดิม เพราะที่ไร่ค่อนข้างห่างไกลจากโรงพยาบาล แต่บ้านที่กรุงเทพฯ อยู่ใกล้โรงพยาบาลมากกว่า และถึงแม้ตอนนี้ยาหยีจะปลอดภัยจากอาการแท้งคุกคามแล้วก็ตาม แต่เขายังไม่วางใจนัก เพราะอะไรมันก็ไม่แน่นอน เขาก็เลยคิดว่าการอยู่ใกล้ ๆ หมอและอยู่ใกล้โรงพยาบาลน่าจะปลอดภัยที่สุด “เฮียจะพาหนูมาที่ไร่ปีละครั้งเองเหรอคะ” ยาหยีทำหน้ายู่ใส่วายุทันที“หนูอยากมาเมื่อไรก็บอก แต่ต้องหลังจากคลอดเจ้าตัวเล็กแล้วนะ”“โอเคค่ะ น่ารักที่สุด” “น่ารักขนาดนี้ บอกรักเฮียให้ชื่นใจหน่อยสิ” “หาว...ง่วงนอนจังเลย” นับตั้งแต่วันที่เธอยอมให้โอกาสกับเขา วายุมักจะอ้อนวอนขอให้เธอบอกรักเขาเสม

Chapter 113“หนูสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยครับ” วายุมองเรือนร่างยั่วยวนด้วยแววตาหื่นกระหาย เขาไม่เห็นเธอเปลือยกายนอนบนเตียงแบบนี้เป็นเดือนแล้วพอได้เห็นหุ่นยั่วยวนเต็มตาอีกครั้ง เขาแทบอยากจะกระโจนเข้าใส่เธอ แล้วโยกสะบัดเอวกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าใส่รูเล็ก ๆ ให้หนำใจเสียเหลือเกิน แต่ทว่าก็ได้แค่คิด เพราะไม่สามารถเอาอารมณ์ดิบเถื่อนมาปลดปล่อยกับยาหยีได้ เพราะลูกอาจจะได้รับอันตราย เขาจึงคลานเข่าเอาขาคร่อมอยู่ตรงใบหน้าสวย แล้วจับหัวหยักสีแดงเถือกถูไถริมฝีปากบาง แค่เพียงได้สัมผัสปากเล็ก เขาก็กระสันเสียวจนแทบคลั่ง จึงไม่รอช้าที่จะดันลำแกร่งเข้าไปในโพรงปากเล็ก“อ๊าาาา ซี้ด” ใบหน้าหล่อเหลาแหงนหน้าซู้ดปากครางด้วยความเสียวซ่าน เมื่อแก่นกายสัมผัสกับน้ำลายและปลายลิ้นเล็ก แล้วไหนจะฟันขาว ๆ ครูดโดนลำแกร่งอีก ทำเอาเขาแทบจะปลดปล่อยน้ำสวาทออกมาเพียงแค่สอดลำแกร่งเข้าโพรงปากเท่านั้น “อ๊าาาา” วายุเปล่งเสียงครางไม่หยุด เมื่อยาหยีเอามือจับพวงไข่กลม ๆ บีบเคล้นเบา ๆ แถมยังดูดท่อนเอ็นผลุบเข้าออกปากอย่างรัวเร็ว จนทำให้เขาเผลอกระแทกเอวเข้าใส่โพรงปากอย่างถี่ยิบ เพียะ! ยาหยีเอามือตีที่ขาของเขาและผลักเขาออกอย่