All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 201 - Chapter 210

Chapter 84“กรี๊ดดดด! เราไม่ไป วายุต้องให้หมอรักษาหน้าเราก่อน กรี๊ดดดด! ปล่อยยยย อื้อ!” ยี่หวากรี๊ดลั่นห้อง ก่อนที่เสียงจะเงียบไป เมื่อโดน รปภ.โปะยาสลบ และจากนั้นยี่หวาก็ถูก รปภ. อุ้มออกไปจากห้องผู้ป่วยทันที วายุได้แต่มองตามยี่หวาไปด้วยความเจ็บใจกับความโง่ของตัวเอง ย้อนกลับไปถึงความสัมพันธ์ของเขาและยี่หวา...วายุและยี่หวาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มัธยมปลาย ยี่หวาเป็นผู้หญิงในสเป็กของวายุ ช่วงใกล้จบมอปลาย เขาได้ยินข่าวว่ายี่หวาจะไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ เขาเลยไม่ได้ตามจีบยี่หวาเพื่อขอคบ เพราะไม่ค่อยชอบการคบกันแบบห่างไกลกันเท่าไรนัก จนกระทั่งผ่านไปหลายปี วายุและยี่หวากลับมาเจอกันอีกครั้งในวัยยี่สิบหกปี การกลับมาเจอกันครั้งนี้ วายุและยี่หวาได้กลับมาคุยกัน ถึงขั้นตกลงคบกัน แต่คบกันได้แค่หนึ่งเดือน ก็เกิดเรื่องขึ้นระหว่างเขาและยาหยี และพ่อของเขาก็บังคับให้แต่งงานกับยาหยี มิหนำซ้ำยังประกาศการแต่งงานสายฟ้าแลบระหว่างเขาและยาหยีอีกด้วย ซึ่งหลังจากวันนั้นยี่หวาก็หายไปจากชีวิตของเขา ตอนนั้นเขาเกลียดยาหยีมากที่เป็นต้นเหตุให้ยี่หวาหายไปจากชีวิตเขา แต่ถึงเขาจะเกลียดยาหยียังไง เขาก็ต้องแต่งงานกับยาหย

Chapter 86ตุ้บ! ตุ้บ! วายุยกเท้าถีบประตูด้วยความโมโหที่ถูกพ่อของเขาจับขังไว้ที่ห้องใต้ดินราวกับนักโทษ วายุยกมือลูบผมด้วยความหงุดหงิดสุด ๆ เพราะต่อให้จะใช้เท้าถีบแรงแค่ไหน ก็ไม่สามารถพังประตูห้องใต้ดินออกไปได้ ตอนนี้วายุได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ เพราะไม่รู้ว่าพ่อของเขาพายาหยีไปอยู่ที่ไหน“ชีวิตกูที่ว่าโง่ให้ยี่หวาแล้ว ยังต้องโง่ให้พ่อจับขังไว้ที่ห้องใต้ดินอีกเหรอวะ” วายุใช้มือปัดข้าวของในห้องใต้ดิน จนแตกระเนระนาดด้วยความโมโหกับความโง่บัดซบของตัวเองที่โง่ไม่จบไม่สิ้น แต่ในขณะที่เขากำลังโมโหอย่างเลือดร้อน สายตาก็ดันไปสะดุดเข้ากับโทรศัพท์ตั้งใต๊ะที่วางไว้บนโต๊ะทึบข้างเตียง เขาจึงไม่รอช้าที่จะเดินไปหาสิ่งนั้นทันที จากนั้นก็รีบกดโทรหาพัตเตอร์...(สวัสดีครับ)“ฮัลโหลไอ้เตอร์” (อ้าว...ไอ้สัดยุ ไหงเอาเบอร์บ้านโทรมาวะ กูก็นึกว่าพ่อมึงโทรมาหากูซะอีก)“ช่างแม่งเรื่องเบอร์โทรบ้านกูก่อนเถอะ ตอนนี้กูโดนพ่อของกูจับขังไว้ที่ห้องใต้ดิน มึงต้องช่วยกูก่อน ช่วยสืบให้กูทีว่าพ่อของกูพายาหยีไปไว้ที่ไหน” (เดี๋ยวนะไอ้สัด มันเกิดอะไรขึ้น กูตามไม่ทัน เมื่อคืนมึงขอหย่ากับน้องยาหยี แต่วัน

Chapter 88พรึ่บ! วายุพุ่งตัวเข้าไปหายาหยี แล้วดึงหญิงสาวเข้ามากอดไว้แน่น โดนไล่เขายังพอทนฟังได้ แต่โดนเกลียดเขาทนฟังไม่ได้จริง ๆ เขาเคยเป็นคนที่เธอรัก แต่ตอนนี้ต้องกลายมาเป็นคนที่เธอเกลียด เขารับไม่ได้หรอก“หนูห้ามเกลียดเฮียนะ” “โอ๊ยยยย...ปล่อย” ยาหยีดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของเขา แต่ทว่ายิ่งดิ้นแรงเท่าไรเขากลับยิ่งกอดรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม “ถ้าหนูอยากให้เฮียปล่อย หนูต้องห้ามเกลียดเฮีย” “มีสิทธิ์อะไรมาต่อรองเนี่ย หนูจะเกลียดเฮียก็เรื่องของหนูสิ” “ห้ามเกลียดพ่อของลูกนะ” ถึงจะรู้สึกผิดต่อยาหยีมาก ๆ แต่ตอนนี้เขาขอหน้าด้านไว้ก่อน เพราะหนึ่งเดือนที่ไม่ได้เจอกัน เขาโคตรคิดถึงยาหยีสุดหัวใจ อีกทั้งกอดยาหยีก็เหมือนได้กอดลูกไปด้วย พรึ่บ! “ปล่อยยาหยีได้แล้วครับ” แรงกระชากของใครบางคนทำให้ยาหยีหลุดพ้นจากพันธนาการของวายุในทันที“แล้วมึงมาเสือกอะไรกับเรื่องของผัวเมีย” วายุจ้องมองคนที่เข้ามาขัดจังหวะด้วยแววตาไม่พอใจสุด ๆ เพราะวายุจำได้แม่นว่าไอ้คนคนนี้เป็นคนสอนขับรถให้ยาหยี อีกทั้งผู้ชายคนนี้ทำให้เขาเข้าใจผิดกับยาหยี เพราะรูปตัดต่อของยี่หวา แต่ตอนนี้ผู้ชายคนนี้กลับมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่มันกำลังตา

Chapter 90หลังจากยาหยีและสิบทิศเดินออกจากสุสานไปสักพักใหญ่ แต่วายุยังคงยืนเดดแอร์อยู่ที่เดิม จนกระทั่งคิดได้ว่า ที่ยาหยีเป็นแบบนี้ทั้งที่เนื้อแท้ยาหยีเป็นคนแสนดีมาก ๆ สาเหตุเกิดจากเขาที่ทำให้เธอเสียใจ และอารมณ์ผู้หญิงเวลาโกรธและเสียใจก็จะประชดประชันแบบนี้ เมื่อวายุตรึกตรองหาเหตุผลได้แล้ว วายุก็เดินไปที่บ้านยาหยี เพื่อไปกันท่าไม่ให้สิบทิศได้อยู่กับยาหยีสองต่อสองแต่เมื่อวายุเดินมาถึงหน้าบ้านสองชั้น ก็เห็นยาหยีกำลังเดินไปขึ้นรถสิบทิศราวกับว่าจะออกไปข้างนอก วายุจึงรีบวิ่งไปที่ประตูรถฝั่งข้างคนขับเอามือดันประตูรถไว้ทันที “ทำอะไรของเฮียเนี่ย ถอยไป หนูจะขึ้นรถ” ยาหยีถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความรำคาญใจ เพราะวายุยังคงตามมาวุ่นวายกับเธอไม่เลิก “หนูจะไปไหน” “หนูจะไปไหน แล้วเฮียมายุ่งอะไรด้วย” ตอนนี้ยาหยีเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดขึ้นเรื่อย ๆ จะว่าไปตั้งแต่เจอวายุอยู่ที่ไร่ เธอก็อารมณ์ไม่ดีขึ้นมาทันที “ในเมื่อลูกของเฮียอยู่ในท้องของหนู เฮียก็ต้องยุ่งต้องรู้ด้วยสิ หนูจะพาลูกเฮียไปไหนล่ะ เผื่อว่าลูกงอแงคิดถึงพ่อ เฮียจะได้คอยปลอบโอ๋ลูกได้” ก็เพราะแม่ของลูกคิดที่จะไม่เอาเขาแล้วไง เขาก็เลยหน้าด้

Chapter 92หนึ่งชั่วโมงผ่านไป...“เข้าห้องน้ำนานเกินไปหรือเปล่าวะ เป็นลมหรือเปล่าวะเนี่ย” วายุยกข้อมือดูเวลา ตอนนี้ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ทว่ายาหยีเข้าห้องน้ำยังไม่ออกมา นี่ถ้าเข้าห้องน้ำที่บ้านก็จะไม่แปลกใจอะไรเท่าไร แต่นี่มันเป็นห้องน้ำโรงพยาบาลไม่น่าจะเข้านานขนาดนี้ ว่าแล้ววายุก็เกิดความเป็นห่วงยาหยีขึ้นมาทันที “จะไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับน้องยาหยีมากมายวะพี่ น้องยังเข้าห้องน้ำอยู่” สิบทิศเอ่ยห้ามทันที เมื่อเห็นว่าวายุจะไปก่อกวนยาหยีถึงห้องน้ำ “แล้วมึงไม่แหกตาดูเวลาเหรอว่ายาหยีเข้าห้องน้ำนานเป็นชั่วโมงแล้วไอ้ฉิบหาย ไม่ใช่ว่าเมียกูเป็นลมล้มพับในห้องน้ำไปแล้วนะ” วายุตวัดตามองสิบทิศอย่างหงุดหงิด ก่อนที่เขาจะเดินเข้าตึกโรงพยาบาลอีกครั้ง เพื่อไปดูยาหยีที่ห้องน้ำ แต่พอมาถึงหน้าห้องน้ำหญิง วายุก็ต้องชะงักหยุดกึกหน้าห้องน้ำทันที แล้วเดินด้อม ๆ มอง ๆ อยู่หน้าห้องน้ำหญิงสักพักหนึ่ง จนกระทั่งมีผู้หญิงเดินออกมาจากห้องน้ำ วายุก็เลยเดินเข้าไปถามทันที “ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าเห็นผู้หญิงสวย ๆ อยู่ในห้องน้ำหรือเปล่าครับ”“ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำแล้วนะคะ” ผู้หญิงคนนั้นตอบพลางมองหน้าผู้ชายทรงโจรอย่างร