All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 12 “มาค่ะ เดี๋ยวหนูช่วยถือสูทให้ดีกว่า...” พอผละตัวออกจากกัน นับดาวก็เปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้ตัวเองประหม่าพัตเตอร์ส่งสูทให้นับดาวถือตามที่เธอต้องการ จากนั้นก็เดินออกจากห้องพร้อมกัน พอลงลิฟต์ถึงชั้นล่าง พัตเตอร์ส่งแบล็กการ์ดให้นับดาว“อะ...เอาบัตรไว้ใช้”“ไม่เอาค่ะ แค่ค่ารักษาแม่ หนูก็ใช้หนี้คุณไม่หมดแล้ว...”“บัตรนี้ฉันให้เธอใช้แบบไม่เรียกเก็บเงินคืน...”“งั้น...หนูเอาเก็บไว้ให้นะคะ...” พอเห็นแววตาจริงจังของเขา นับดาวไม่อยากขัดใจ จึงรับมาใส่กระเป๋าเก็บไว้ แต่เธอคงไม่ใช้หรอก แค่ค่ารักษาแม่ หนี้บุญคุณก็ท่วมหัวอยู่แล้ว ถึงจะเสียตัวแลกกับค่ารักษา แต่เธอคิดว่าค่ารักษาคุณแม่มันมากกว่าค่าตัวเธอซะอีก “หนูกลับคอนโดก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ...” นับดาวยกมือไหว้พัตเตอร์ จากนั้นเธอก็เดินไปหน้าตึกเพื่อข้ามถนนไปอีกฝั่ง ซึ่งถ้าข้ามทางม้าลายก็ต้องเดินอีกร้อยเมตร แต่ทว่าเธอขี้เกียจเดินก็เลยคิดจะเดินข้ามถนนหน้าตึก “ว้ายยยย...คุณพัตเตอร์” นับดาวสะดุ้งตกใจที่จู่ๆ เขาเดินมาจับมือเธอกำไว้แน่น อีกทั้งมองเธอด้วยสายตาไม่ค่อยพอใจนัก“ทำไมไม่เดินข้ามทางม้าลายฮะยัยเตี้ย อยากตายห่าข้างถนนหรือไง...” พัตเตอร์ถา

Chapter 14หลังจากเดินออกจากห้องเรียน นาราก็เดินเข้ามากอดแขนนับดาวด้วยความออดอ้อนเชิงขอร้อง “นับดาวจ๋า...วันนี้พาฉันกับนิราไปสมัครงานที่คลับหน่อยได้ไหม...”“วันนี้ฉันต้องไปเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาลน่ะ ไว้วันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันพาไป...” ถึงจะรู้ว่าที่นาราอยากทำงานที่คลับเพราะอยากใกล้ชิดพัตเตอร์ แม้ไม่อยากให้นาราเข้าใกล้เขา แต่เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงคนในความลับที่ไม่สามารถเปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขา หรือพูดง่ายๆ คือเธอไม่มีสิทธิ์ในตัวเขาเลย ถึงจะหวงแค่ไหน แต่เธอทำอะไรไม่ได้สักอย่าง นอกจากทำตามคำขอของนารา“อ๋อ...โอเค พรุ่งนี้ก็ได้ ฉันขอให้คุณแม่ของแกหายไวๆ นะ เพี้ยง!...” นาราผละมือออกจากแขนนับดาวพร้อมทั้งยกมือไหว้ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้คุณแม่นับดาวสุขภาพแข็งแรงโดยเร็วพลัน“ฉันก็ขอให้คุณแม่ของแกหายไวๆ เช่นกันนะ ส่วนแกก็สู้ๆ” นิราเอามือบีบไหล่นับดาวเพื่อส่งกำลังใจให้เพื่อนสาว“ขอบใจนะไอ้ต้าวแฝด...” นับดาวยิ้มให้ฝาแฝดเป็นการขอบคุณ“งั้นพวกเราแยกย้ายกันเถอะ พรุ่งนี้เจอกัน...” หลังจากน้ำมนต์เอ่ยขึ้น สี่สาวก็แยกย้ายกันกลับที่พัก โดยที่นาราและนิราเดินไปที่รถยนต์ส่วนตัวที่จอดไว้ข้างคณะ ส่ว

Chapter 16..ร่างสูงสง่าเดินออกจากตึกจิวเวลรีกรุปในเวลาทุ่มครึ่ง วันนี้เป็นอีกวันที่เขาประชุมงานทั้งวัน เขาอยากไปไหนสักทีเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ แต่ต้องไม่ใช่คลับ เพราะคืนนี้เขารู้สึกเบื่อคลับมากๆ ชายหนุ่มขึ้นรถสปอร์ตหรูและขับรถออกไปตามท้องถนน เขาขับรถเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโรงพยาบาลเอกชนซึ่งเป็นธุรกิจครอบครัวของวายุ“ไหนๆ ก็มาถึงแล้ว ส่งไลน์ไปหาสักหน่อยสิ...” พอเขาจอดรถมุมลับตาคน เขาก็ส่งไลน์เรียกนับดาวมาถามไถ่อาการแม่ของเธอสักหน่อยพัตเตอร์ : มาหาฉันที่ลานจอดรถ ตรงอาคาร A หน่อยสิ...นับดาว : หนูนอนแล้วพัตเตอร์ : แล้วแมวตัวไหนมันตอบ ลงมา! อย่าให้ต้องขึ้นไปลากนับดาว : รอสักครู่นะครับผม สูดหายใจเข้าลึกๆ น้า เดี๋ยวหนูจะรีบออกไปหาเล้ย....“ชอบทำตัวยั่วเอาจริงๆ...” ถึงในแชตจะดูเหมือนเกรี้ยวกราด แต่ปากหยักกลับกดยิ้มมุมปากกับข้อความที่ตอบกลับมาห้านาทีต่อมาก็มีหญิงสาวตัวเล็กสวมใส่เสื้อฮูดสีชมพูกางเกงขายาวสีเดียวกันเดินด้อมๆ มองๆ หารถของเขาพัตเตอร์ไม่ได้เลื่อนกระจกลงเพื่อเรียกหญิงสาว เขากำลังลองใจดูว่า...เธอจะจำรถของเขาได้ไหม ถึงเขาจะจอดรถไว้ที่มุมลับตาคนก็จริง แต่รถข

Chapter 18“คุณไม่คิดจะพักบ้างเหรอคะ”“มันยังแข็งอยู่เลย”“หื่นมาก...” นับดาวยกก้นขึ้นให้แก่นกายหลุดออกจากร่องสวาท จากนั้นเธอดึงถุงยางออกจากแก่นกาย มัดปากถุงเอาทิชชูห่อ โยนทิ้งไปที่วางเท้าฝั่งข้างคนขับแล้วหยิบถุงยางอันใหม่มาสวมใส่ให้เขานับดาวถูกเขาจับเปลี่ยนท่าให้หญิงสาวหันหน้าไปทางพวงมาลัยรถ ก่อนจะถูกจับตัวยกขึ้นเล็กน้อยให้นั่งทับลำใหญ่ยาวผลุบเข้าในร่องคับแคบจนสุดโคน พอหลอมตัวตนเป็นร่างเดียวกัน ความเร่าร้อนบนรถก็ลุกโชนด้วยอารมณ์ความใคร่ความปรารถนาขึ้นมาอีกคราสิบห้านาทีต่อมาเมื่อเสร็จกิจกรรมรักบนรถ นับดาวก็ปีนไปนั่งเบาะข้างคนขับเพื่อสวมใส่เสื้อผ้า“อื้อ~จะทำอะไรหนูอีกคะ หนูไม่ให้เอาแล้วนะ” นับดาวโวยวายเสียงอ่อนขอร้อง เมื่อเขาเอี้ยวตัวสอดมือลูบหลังบาง“ไม่ได้จะเอา แต่เธอใส่เสื้อกลับด้าน ในหัวของเธอเนี่ยนะ คิดแต่เรื่องจู๋ของฉันหรือไง...” เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง แต่ทว่าแววตาและปากของเขาขมุบขมิบยุบยิบเหมือนขำ“งื้อ...คุณอะ...” นับดาวเอามือลูบหน้าตัวเองด้วยความเขินอายและรีบถอดเสื้อออก ก่อนจะสวมใส่เสื้อใหม่“ใส่ตะขอเสื้อในหรือยัง...”“ยังค่ะ” “หันหลังมาจะใส่ให้ จะได้ไม่ต้องเดินนมห้อย นมยิ

Chapter 20วันต่อมา...@มหาวิทยาลัย“เมื่อคืนคุณพัตเตอร์ก็ไม่เข้าคลับนะแก...” นาราเอ่ยบอกทันที เมื่อนับดาวหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้เลกเชอร์ในห้องเรียน“อ้าวเหรอ...?” นับดาวทำสีหน้าอย่างแปลกใจ แต่ภายในใจกลับตอบว่า ‘เธอรู้แล้ว’ ตอนนี้เธอกระวนกระวายใจกว่านาราซะอีก“ฉันไปทำงานที่คลับได้สามวัน แต่ฉันยังไม่ได้เจอคุณพัตเตอร์เลยสักวัน ปกติเขาเข้าคลับบ่อยไหมนับดาว...”“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน...”“แกทำงานอยู่นั่นตั้งหลายเดือน แกจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาสักอย่างเลยเหรอ...” นาราถามอย่างแปลกใจ ทำสีหน้าไม่เชื่อว่านับดาวจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพัตเตอร์“ก็ฉันไปทำงานหนิ ไม่สนใจเรื่องของคุณเขา...” นับดาวพูดสวนทันที ก็เธอไม่รู้จริงๆ เธอพยายามตามหาเขาไปทั่ว ทั้งดักรอหน้าเพนต์เฮาส์และที่คลับ หน้าด้านส่งข้อความไปหาเขา แต่สุดท้ายก็ได้คำตอบคือความเงียบ“ถ้าอาทิตย์นี้ คุณพัตเตอร์ไม่เข้าคลับ ฉันจะลาออกละนะ ลองเป็นพนักงานแล้วมันไม่เวิร์ก เข้าถึงเขาย้ากยาก เป็นนักท่องเที่ยวเหมือนเดิมดีกว่าเข้าหาง่ายกว่าเยอะ ...”“แกชอบคุณพัตเตอร์มากขนาดนั้นเลยเหรอนารา...” นับดาวไม่อยากถามแบบนี้กับเพื่อนตัวเอง แต่มันก็อดไม่ได้ที่เห็น