All Chapters of คุณสามีไม่เคยรัก: Chapter 21 - Chapter 30

ยิ่งใกล้ถึงวันครบรอบแต่งงานของเธอและธิปติพัศ ปรียาดาก็ยิ่งตื่นเต้นนับวันรอคอยที่จะได้ใช้เวลาอยู่กับเขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่ไหว ปรียาดาตื่นเต้นมากเธอลงทุนปิดร้านขนมล่วงหน้าก่อนจะถึงวันครบรอบแต่งงานเสียด้วยซ้ำ เก็บของก่อนวันออกจากเดินทางจริงตั้งสามวันเพราะถ้าเธอจำไม่ผิดธิปติพัศบอกกับเธอว่าจะอยู่เลี้ยงฉลองที่นี่ก่อน แล้วเดินทางกันไปเที่ยวในวันถัดไป ซึ่งปรียาดาก็ไม่ได้คิดจะขัดอะไรเพราะนั่นถือเป็นความคิดที่ดีเยี่ยม ใช้เวลาในวันที่แสนพิเศษกันที่นี่ แล้วไปฮันนีมูนแบบสองต่อสองกันที่ต่างประเทศ ปรียาดาอยากไปญี่ปุ่นมีหลายสถานที่ที่เธออยากไปที่นั่นและยิ่งช่วงนี้เป็นฤดูหิมะตกปรียาดาอยากไปมาก มีหลายสิ่ง หลายอย่างที่เธออยากทำร่วมกันกับธิปติพัศ เธออยากสร้างความทรงจำดี ๆ ให้แก่เราสองคนเพื่อชดเชยช่องว่างสิบสองปีที่เราห่างกันไป แพลนทุกอย่างปรียาดาวางไว้อย่างดีเยี่ยม เธอจดสถานที่ที่ต้องการจะไปไว้ในสมุดบันทึกเรียบร้อยกันตัวเธอลืมแล้วจะไม่ได้ไป "ทำอะไรอยู่ครับ" เสียงของธิปติพัศดึงความสนใจของปรียาดาให้กลับไปมอง เธอฉีกยิ้มโชว์ฟันเรียงสวยให้แก่เขา "กลับมาแล้วเหรอคะ" ถามธิปติพัศด้วยน้ำเสียงสดใส

"ฉันต้องการคนรักของฉันคืนค่ะ" ปรียาดามองหน้ารดานิ่ง ๆ ด้วยหัวใจที่มันเต้นระส่ำก่อนที่เธอจะรู้สึกชาวาบไปทั้งร่างกับประโยคต่อมาของเธอ "ภีมคือคนรักของฉัน คุณได้ยินชัดไหมคะ" "........." ไม่มีคำใดเอื้อนเอ่ยออกมาจากของปรียาดาเสมือนว่าเธอช็อกไปแล้วกับสิ่งได้ยิน "คุณอาจจะไม่เจอหรืออาจจะคิดว่าฉันพูดจาพล่อย ๆ แต่ฉันมีหลักฐานค่ะ" ไม่ว่าเปล่ารดากดโทรศัพท์อีกครั้งก่อนจะโชว์รูปของเธอและธิปติพัศในอริยบถต่าง ๆ มาตรงหน้าของปรียาดา ปรียาดามองตามนิ้วมือของรดาที่ค่อย ๆ เลื่อนรูปถ่ายช้า ๆ ทีละรูปราวกับว่าจงใจให้เธอดูเต็มตาว่าสิ่งที่คนตรงหน้ามันเป็นความจริง ในรูปถ่ายบ่งบอกได้ดีว่าเขาสองคนมีความสัมพันธ์แบบใดกันและดูรักกันมากขนาดไหน แววตาที่ธิปติพัศมองผู้หญิงคนนี้เหมือนกับแววตาที่เขาเคยใช้มองปรียาดาในตอนเป็นเด็ก ในตอนที่เธอเป็นรักครั้งแรกของเขา แต่ตอนนี้เหรอ หึ! แววตาของธิปติพัศมันเปลี่ยนไปนานแล้วและตัวปรียาดาเองก็สัมผัสมันได้ ที่ผ่านมาเธอแค่หลอกตัวเองเท่านั้นว่าเขายังเหมือนเก่า และเฝ้าตั้งคำถามกับตัวเองมาตลอดว่าใครกันที่เป็นคนให้ธิปติพัศของเธอเปลี่ยนไป และแล้วคำตอบที่ปรียาดาเฝ้าตามหาก็มานั่ง

เวลาตีสามปรียาดายอมออกจากห้องพร้อมกับกระเป๋าเดินทางสองใบสำหรับเดินทางไปญี่ปุ่นในครั้งนี้ ใบหนึ่งเป็นของเธอ ส่วนอีกใบเป็นของธิปติพัศ ปรียาดาสลัดความเสียใจทิ้งไว้ข้างหลังเพราะถ้าเกิดเรื่องทุกอย่างมันเป็นไปตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอกกับเธอ ปรียาดาก็อยากใช้ช่วงเวลานี้กับธิปติพัศ เธออยากเก็บเกี่ยวความทรงจำระหว่างเธอกับเขาไว้ให้ได้มากที่สุด "ปัน" ทันทีที่ปรียาดาเดินลงมาธิปติพัศที่นั่งรอยู่ก่อนหน้าก็รีบลุกเดินเข้ามาหาเธอ "มาครับพี่ช่วย" เขาช่วยยกกระเป๋าเธอวางลงที่พื้นได้จนสำเร็จก่อนจะหันมาพเยิดหน้าให้ลูกมายกไปเก็บไว้ที่รถต่อ ธิปติพัศหันมาจับมือของปรียาดา "พี่ขอโทษนะครับ" เอ่ยขอโทษเธออย่างรู้สึกผิด ธิปติพัศรับรู้ถึงความโกรธที่ปรียาดามีและรับรู้ถึงความเสียใจในแววตาของเธอ แต่เขาก็ไม่รู้จะทำหรือพูดอย่างไรดีในเมื่อเขาผิดนัดเธอไปแล้ว คราแรกธิปติพัศคิดว่าปรียาดาคงโกรธจนไม่ยอมไปญี่ปุ่นด้วยกันซะแล้วพอเห็นเธอหิ้วกระเป๋าลงมาเขาก็ใจชื้นขี้นมาหน่อย เพราะตั้งกลับมาถึงบ้านธิปติพัศก็เอาแต่นั่งรอปรียาดาอยู่ตรงนี้ไม่ได้ไปไหน เขานั่งรอเธออยากใจจดใจจ่อในที่สุดเธอก็ยอมลงมา "ช่างมันเถอะค่ะ" ปรียาดาเอ่ย

"คุณนี่มันหน้าด้านไม่เลิกเลยนะคะคุณปรียาดา ขนาดฉันบอกความจริงคุณหมดแล้ว คุณก็ยังไม่เลิกยุ่งกับคนรักของฉันสักที คุณต้องเป็นคนแบบไหนกันคะถึงได้หน้าด้านขนาดนี้ เป็นคนสันดานไม่ดีหรือเป็นคนที่ชอบยุ่งกับของคนอื่นกันแน่" ปรียาดาขมวดคิ้วมองข้อความที่ส่งมาพลางคิดว่ารดาไปเอาไลน์ส่วนตัวของเธอมาจากไหนกัน แม้จะสงสัยแต่ปรียาดาก็ไม่คิดจะสนใจ ไม่ว่าจะข้อความที่ทักมาด่าทอเธอในทางเสีย ๆ หาย ๆ เธอปล่อยผ่านอย่างไม่นึกสนใจแต่ทว่ารดาก็ไม่คิดหยุดที่จะส่งข้อความมาหา ยิ่งปรียาดาไม่ตอบใครอีกคนก็ยิ่งกระหน่ำส่งข้อความมาอย่างบ้าคลั่ง "คุณไม่เข้าใจที่ฉันพูดกับคุณวันนั้นเหรอคะคุณปรียาดา วันนั้นฉันว่าฉันบอกคุณชัดเจนนะคะว่าฉันต้องการอะไร ฉันต้องการคนรักของฉันคืน คุณควรคืนภีมให้กับฉันได้แล้ว ภีมเขาไม่ได้รักคุณ เขาแค่หลอกใช้คุณเท่านั้น คุณได้ยินชัดไหมคะหรือจะให้ฉันบินตามไปพูดกรอกหูให้คุณฟังอีกรอบ ไม่รักก็คือไม่รัก คุณเข้าใจไหม" "ทำไมคุณโง่แบบนี้คะ" และอีกหลายข้อความที่ถูกส่งเข้ามาปรียาดาแค่เปิดอ่านแต่เธอไม่คิดจะตอบกลับ ปรียาดาแคปแชตที่รดาส่งมาทั้งหมดลงโทรศัพท์ก่อนจะปิดเครื่องและเขวี้ยงมันไว้ไกล ๆ ตัว "เป็นอ

ใครมันเล่นตลก ส่งรูปเขากับรดามาให้ปรียาดาวะ ไม่ทันที่ธิปติพัศจะหายสงสัยปรียาดาก็ฟาดรูปที่อยู่ในมือเธอใส่หน้าของเขาอย่างจัง ก่อนจะเอ่ยถามเขาเสียงแข็งกร้าว "นี่มันอะไรกันคะ ผู้หญิงที่อยู่ในรูปมันเป็นใคร" ปรียาดาจ้องหน้าธิปติพัศเขม็งราวกับจะเอาเรื่องเอาราวเขาให้ได้ ท่าทีของหญิงสาวที่แสดงออกมาทำเอาชายหนุ่มอึ้งไปไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะธิปติพัศไม่คิดว่าปรียาดาจะมีมุมแบบนี้เหมือนกัน เพราะเท่าที่เขารู้จักหญิงสาวปรียาดาเป็นผู้หญิงเรียบร้อย และอ่อนหวานมาก ๆ พอเจอปรียาดามุมนี้บอกตามตรงว่าธิปติพัศก็รู้สึกหวั่น ๆ ในใจไม่น้อย แต่นั่นมันก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาควรจะสนใจ สิ่งที่เขาควรสนใจตอนนี้คือทำยังไงก็ได้เพื่อให้หญิงสาวตรงหน้าเชื่อใจ เพราะถ้าเกิดเรื่องนี้มันบานปลายออกไปสิ่งที่ธิปติพัศเฝ้าทำมาทั้งหมดจบเห่แน่ ซึ่งเขาไม่มีทางยอมให้มันเป็นแบบนั้นแน่ ๆ กว่าเขาจะพาตัวเองมาอยู่ในจุดนี้ได้คิดว่ามันง่ายหรือไง เขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำมันพังเด็ดขาดแม้แต่ผู้หญิงในความลับของเขาเองก็ด้วย "ว่าไงคะ เงียบทำไม ปันถามว่าผู้หญิงในรูปมันเป็นใคร ทำไมพี่ภีมไม่ตอบคะ" เมื่อเห็นชายหนุ่มนิ่งเงียบ ปรียาดาก็ถามย้