All Chapters of ONS คู่นอนคืนนั้น: Chapter 121 - Chapter 130

151 Chapters

บทที่ 120 จับตัวมาถาม

วันหนึ่งกัดริมฝีปากล่าง สีหน้าเคลิบเคลิ้มดูเซ็กซี่จนคนที่มองอยู่ข้างๆมีอารมณ์กำหนัดอีกระลอก “ซี๊ด...โคตรสวย” ไม่ใช่เพียงแค่เต้าหยุ่นที่เขาโปรดปราน หากแต่ใบหน้าของเธอยามเสียวซ่านก็น่าหลงใหลไม่แพ้กัน ลมหายใจของคนทั้งคู่เริ่มถี่กระชั้น บทรักเพิ่งจะผ่านพ้นไปเมื่อคืน หากนับก็ผ่านเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่กลับเกิดขึ้นมาใหม่เหตุเพราะร่างเล็กที่ร่างใหญ่คิดว่าเป็นสิ่งกระตุ้น “อื้อ..พอแล้วค่ะ หนึ่งเหนื่อย” ทั้งที่บ่ายเบี่ยงห้ามปรามเขา แต่มือบางเบากลับลูบไล้กลางแผ่นหลัง ลำคอระหงถูกแหวนดึงจนตึงเปิดทางสะดวกให้เขาซุกไซ้มันอย่างเผลอไผล “กี่โมงแล้วคะ หนึ่งจะอาบน้ำไปทำงาน” “แน่ใจเหรอ ว่าอยากไปทำงานทั้งที่ยังแฉะอยู่แบบนี้” เปลือกตาสีอ่อนปิดลงบางเบาไม่คิดลืม นั่นเพราะถูกอีกคนรบเร้าด้วยลีลาจนสมองขาวโพลน เขาเก่งในเรื่องนี้เธอเองก็ยอมรับ กลีบปากอวบอิ่มคลี่ยิ้มกว้างจนเผยฟันเรียงสวย ก่อนจะถูกประกบลงมาด้วยอวัยวะเดียวกันหลังเอ่ยคำหนึ่งออกมา “ไม่แน่ใจค่ะ หนึ่งเองก็อยาก..อื้ม” ภายในรถขณะขับเคลื่อนไปส่งวันหนึ่ง
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 121 โลกพังทลาย

“อึก..” รอยยิ้มเย็นค่อยๆเผยต่อหน้าเขา คนตรงหน้าที่มองว่าสะอาดสะอ้านดั่งหมอเก่งทั่วไปมาโดยตลอด บัดนี้ดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยไฟลุกโชน เขาไม่ได้ติดใจที่อดีตภรรยาตาย แต่เขาแค้นที่ทำไมต้องเป็นเขา ความอัปรีย์ภายในบ้านมักเป็นเรื่องของเขาเสมอ ทำไมจะไม่รู้ว่าอดีตภรรยากับพ่อเคยเล่นชู้ ทำไมจะไม่รู้ว่าแม่ของเขาต่อหน้าสังคมคือผู้ดีแต่ลับหลังมือเปื้อนเลือดคาวคลุ้งอย่างไร เขาเองก็คงจะเป็นคนชั่วไปด้วยกระมัง หากวันนี้กรอบนอกรักษาคน แต่ม่านหลังปกป้องคนผิดให้ลอยนวลอย่างผู้เป็นบุพการี ใช่.. สมมุติว่าเขาทำอย่างนั้น ก็คงไม่ต่างจากการเป็นเช่นนั้น ซาตานในคราบนักบุญ แต่..เพราะเขายังมีความเป็นคนอยู่จึงยอมเย็นชาไม่มีหัวใจ ไม่มีความรู้สึกใดๆ หากวันหนึ่งพ่อกับแม่ของเขาจะต้องติดคุก ที่ทำอยู่ในตอนนี้ก็ล้วนแต่รักตัวเอง รักอนาคตของตัวเองที่กำลังจะเดินต่อไป ไปหาตัวเองอีกคนที่กำลังรออยู่ ไม่อยากให้คนที่เขารัก และก็รักเขามากต้องตกที่นั่งลำบากไปด้วย “ครับ คุณแม่ของคุณเป็นคนสั่งให้ผมทำ และกำชับว่าอย่าให้คุณกับคุณพ่อของคุณรู้ แต่ผมค
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 122 เรื่องชวนอึ้ง

ก่อนหน้านี้เธอได้ทักทายธาดาผ่านข้อความแชตของตัวเอง ไถ่ถามถึงความสารทุกสุกดิบ โดยที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน รู้แน่แหละว่าต้องถูกตั้งคำถามนึกสงสัย จู่ๆเธอก็เป็นห่วงกันขึ้นมา ฝ่ายนั้นอาจมีระแคะระคายถึงได้ตอบช้าแบบนี้ กว่าจะตอบกลับมาปล่อยผ่านไปถึงค่อนคืน ทั้งที่มีการเปิดอ่านตั้งแต่แรก วันหนึ่ง : ดา เป็นไงบ้าง สบายดีไหม ธาดา : ก็เรื่อยๆนะ หนึ่งล่ะ เป็นไง งานที่ทำตอนนี้โอเคไหม ชอบมันหรือเปล่า วันหนึ่ง : ชอบมากเลย ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้ดาคงไม่เจองานที่ชอบกับเจ้านายที่ใจดีแบบนี้ธาดา : ว่าแล้วเชียวพี่กรจะต้องดีกับหนึ่ง เขาชอบหนึ่งนะ หนึ่งรู้หรือเปล่าวันหนึ่ง : รู้สิ เขาจีบหนึ่งด้วยนะธาดา : จริงเหรอ? แล้วเป็นไง..ไฟเขียวมั้ยวันหนึ่ง : ไม่อ่า ตอนนั้นหนึ่งมีอีกคนที่ชอบอยู่ แถมตอนนี้เป็นแฟนกันแล้วด้วยธาดา : (สติ๊กเกอร์อ้าปากค้าง) จริงไหม? ใครกันนะ ดารู้ได้ไหม..วันหนึ่ง : ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เขาเป็นหมอ ชื่อว่าเหนือเมฆอ่านแล้วแชตมีการตอบโต้ยาวกว่าที่เคยมี ก่อนจะสิ้นสุดลงที่ประโยคนั้น โดยที่ธาดาได้อ่านมันไปแล้ว เพียงแต่หล่อนจงใจเงียบไม่คิดตอบกลับ ตอนนั้นเธ
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 123 ปรับความเข้าใจ

นอกจากบรรยากาศจะอบอวลไปด้วยความตึงเครียดก่อนหน้า ในตอนนี้เหมือนว่าจะมีความเศร้าหมองมาแทรกด้วย วันหนึ่งที่มาเพื่อถามไถ่ความในใจของเขาหลังสังเกตว่าเขาไร้ความสุข ไม่ทันตั้งตัวกับสิ่งนี้ถึงกับหน้าร้อนผ่าว เจ็บจี๊ดตรงกลางอก และหัวใจเต้นแรงควบคุมไม่อยู่เธอกำลังใบ้กินไม่ใช่เพียงแค่นั้น สมองของเธอกำลังทำงานหนัก แม้กล้ามเนื้อจะชาวาบคล้ายคนเป็นตะคริวไปชั่วขณะ ทว่าเลือดมากมายที่พากันหลับใหลอย่างเงียบเชียบ เกิดวิ่งพล่านขึ้นมาสูบฉีดซะจนตั้งรับไม่ทัน หญิงสาวมือไม้สั่น ถึงขนาดถูกจับได้มือหนาใหญ่จึงยื่นมากอบกุมเขาจับมันไว้แล้วบีบมันแน่น“ขอโทษนะ..” เสียงแหบพร่าดังแผ่วเบา ถึงพบว่าหูของเธอนั้นอื้อด้วย ดับไปแล้วข้างหนึ่ง “ขอโทษที่บอกกันตรงๆทั้งที่หนึ่งยังไม่ทันเตรียมใจ ทีนี้จะทำยังไงดีล่ะ..เรื่องของเรา”เขาคงหมายถึงความสัมพันธ์ คงคิดว่าเธอจะเกลียดกัน คงคิดไปไกลโพ้นว่าความรักครั้งนี้จะต้องเกิดโศกนาฏกรรมเป็นแน่แต่เปล่าเลย..เพียงแค่เขาร้องไห้ น้ำตาไหลลงมาอาบแก้ม แม้จะเป็นแก้มเพียงข้างเดียว ของเหลวเม็ดแรกที่กลิ้งลงมาเพราะไม่สามารถกลั้นเอาไว้ได้ เพียงแค่นั้นใจของเธอก็ราวจะแตกสลายแล้วเธอส่ายหน้า..ดวงตา
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 124 คือเธอ

“มั่นใจได้ยังไงว่าเป็นฝีมือคุณท่าน” มาถึงตอนนี้ ยิ่งเวลานี้ ในอนาคตเธอไม่กล้าเรียกพ่อแม่ของเขาตามสรรพนามที่เขาเรียกแล้ว นั่นคือประโยคคำถามแรกที่วันหนึ่งพูดขึ้น หลังจากกอดกันกลมและปลอบประโลมจนเขาคนที่มีความหนักอึ้งอยู่เต็มอกมาหลายวันค่อยๆถูกคลี่คลายลงไปบ้างและดีขึ้น จากคำพูดปลอบใจมากมายของคนเป็นเมีย ว่ากันว่าความรักที่ดีมักจะส่งผลต่อจิตใจ และชีวิตที่ดำเนินอยู่จะมีการเปลี่ยนแปลง เขาโชคดีที่เจอเธอทำให้ความเปลี่ยนแปลงนั้นดีขึ้น และการไม่คาดหวังตั้งแต่แรกทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อย “ลูกน้องเก่าแก่ของคุณแม่เป็นคนสารภาพต่อหน้าพี่เอง” “พี่ไปจับตัวเขามาเหรอ” เหนือเมฆหันขวับ กระดกน้ำเสร็จเกือบสำลักทั้งที่เพิ่งจะวางแก้ว “หนึ่ง..” “อ๋า ขอโทษค่ะ ความลับใช่ไหม” “ไม่ใช่..” เขาส่ายหน้า ไม่ใช่เพราะต้องการปฏิเสธ หรือมีเจตนาไม่ได้อยากให้เธอรู้ สำหรับเขาเธอสามารถรู้ได้ทุกเรื่อง เพียงแต่..รู้น้อยไม่รู้มากสู้จะปลอดภัยว่าหรือไม่ใช่ ทว่าเธอนั้นฉลาดเกินไป “ถ้าอย่างนั้น..”
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 125 ความจริงของพ่อแม่

คฤหาสน์อัษวรวรรณ ใต้น้ำที่เพิ่งจะกลับจากคอนโดของเพื่อนสนิทด้วยยานพาหนะของเพื่อน เนื่องจากดื่มนิดหน่อยแต่เพื่อนไม่ไว้ใจให้ขับกลับ “ขอบคุณนะ แล้วเจอกันที่มหาลัย” หล่อนตัดสินใจกลับมาที่บ้านมากกว่านอนที่คอนโดตัวเองเพราะมันใกล้กว่าการเดินทางพรุ่งนี้หลีกเลี่ยงรถติด และอีกอยากมีเรียนเช้า คนรถที่บ้านสามารถไปส่งได้เร็วกว่า ไม่ต้องเรียกรถไปเอง “โอเค เดินเข้าไปเองได้ใช่ไหม” “อื้ม เดี๋ยวพ่อบ้านแม่บ้านก็ออกมา” “อ่าๆ ฝันดีนะ ต่อไปอย่าหักโหมแบบนี้อีก” “จ้า ขับรถดีๆนะซี” เธอเดินผ่านรั้วเข้ามาในบ้าน โดยมี รปภ. ตรงป้อมเปิดประตูให้ หลังโบกไม้โบกมือลาเพื่อนแล้ว “คุณหนู..” “ป้าไปนอนเถอะนะ น้ำไม่รับอะไรเพิ่มหรอกมันดึกแล้ว” เธอพูดแทรกไม่รอให้แม่บ้านเดินเข้ามาถึงตัว ขณะเดินผ่านเข้ามาในตัวคฤหาสน์ เพราะความเกรงใจ เพราะตอนนี้มันดึกแล้วจริงๆ หล่อนเข้ามาปรนนิบัติเหตุเพราะยามหน้าบ้านผสานงานมายังหล่อนช่วงโอกาสในระหว่างใต้น้ำเดินเข้ามาช่างเป็นแม่บ้านที่ดีเสียจริง
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 126 มารับน้องไปซ่อน

ตีสองของคืนเดียวกัน ร่างสูงเดินออกมาจากห้องผ่าตัด ทำความสะอาดมือตามปกติ และเตรียมถอดชุดเป็นอันดับต่อมา ก่อนจะเข้ามาในห้องพักแพทย์เพื่อเก็บของกลับเพนท์เฮ้าส์ แต่ทันทีที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คดูกลับต้องชะงักกลางคัน สายไม่ได้รับ 13 สาย เวลา 01:19น.ใต้น้ำ “เกิดอะไรขึ้น..” เขาโทรกลับทันทีโดยไม่คิด และไม่นานสายก็ถูกกดรับ นั่นถึงรู้ว่าเธอยังไม่ได้นอน “ใต้น้ำ..” (พี่..) เขากำลังจะถามอีกหลายประโยค แต่กลับต้องเงียบ เพราะปลายสายนั้นเสียงสั่นขาดห้วง เหนือเมฆเงียบไปอึดใจหนึ่งเพราะต้องใช้เวลาประมวลผล “ตอนนี้อยู่ที่ไหน” เขาข้ามทุกคำถามที่ควรจะถามเธอ เพราะเดาว่าที่บ้านคงเกิดเรื่องแน่ (ในห้องนอน) “ทำตัวปกติ.. ไม่ว่าได้ยินอะไรมาทำตัวปกติเข้าไว้” เสียงแหบพร่าแต่หนักแน่นสั่งน้อง (นี่พี่..รู้เหรอ?) เปลือกตาสีเข้มข่มลงแน่น มาถึงตอนนี้เร็วกว่าที่คิดจนตั้งรับไม่ทัน ทว่าในเมื่อเกิดขึ้นแล้วเขาก็ควรจะมีสติที่สุด ไม่อย่างนั้นน้องสาวที
last updateLast Updated : 2026-02-22
Read more

บทที่ 127 ปรึกษาหารือ

บ้านพักนอกชานเมืองของอาคีรา รถคันเดิมที่เหินไปรับใต้น้ำมาจากมหาวิทยาลัยวิ่งลัดเลาะเข้ามาในป่า เป็นบ้านพักที่เงียบสงบห่างไกลผู้คนถูกซื้อไว้โดยอาคีรามานานมากแล้ว และบัดนี้กำลังถูกใช้งานโดยเหนือเมฆ เขาไม่ได้พาน้องสาวมาหลบซ่อนอย่างที่บอกไว้ แต่จะใช้สำหรับการหารือกันก่อน “จะเอาไงต่อ คิดว่าไม่ง่ายหรอกมั้ง” วันหนึ่งที่นั่งอยู่ห่างๆได้แต่มองพวกเขาพูดคุยกันระหว่างคนสองคน แต่สายตาของเธอกลับจับจ้องไปยังใต้น้ำที่เอาแต่นั่งร้องไห้ เหม่อลอยออกไปยังทิศทางนึงหากแต่ไร้ซึ่งจุดหมาย หล่อนกำลังช็อค เธอซึ่งเป็นเพียงคนนอกไม่กล้าแม้แต่เดินเข้าไปปลอบ ต่อให้อยากปลอบมากมายแค่ไหนก็ตาม ดูท่าว่าหล่อนจะรับไม่ได้อย่างยิ่ง “กูจะใช้เรื่องนี้เป็นใบเบิกทางระหว่างกูกับวันหนึ่ง” “หมายถึง เรื่องที่คุณน้าห้ามมึงไม่ให้คบเธอ?” “อืม” ทั้งคู่เงียบงัน ราวกับใช้ความคิด เมื่อคนฟังเงียบไปและถอนหายใจพรืด นั่นหมายความเขากำลังเห็นด้วยแล้ว แผนนี้อาจจะไม่ใช่แผนที่ดีที่สุด แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้รักระหว่างเหนือเมฆกับวันหนึ่งไปต่อได้ด
last updateLast Updated : 2026-02-23
Read more

บทที่ 128 ทายาทของตระกูล

สามชั่วโมงผ่านไป “หลับไปแล้วเหรอ” เหนือเมฆหันข้ามไหล่มาถาม หลังเห็นแฟนสาวเดินเข้ามา ก่อนประตูจะถูกปิดลงเบาๆ “ค่ะ คงจะร้องไห้จนเพลีย” อาคีรากลับไปก่อนเพราะมีธุระด่วน ส่วนพวกเขาทั้งสามยังคงอยู่ที่นี่ เนื่องจากต้องการพักผ่อนอีกสักคืน วันหนึ่งเดินเข้าไปใกล้เขาอย่างช้าๆ โอบกอดเขาจากด้านหลัง ไม่สนควันบุหรี่ที่กำลังพวยพุ่ง กลายเป็นคนที่สูบต้องเป็นฝ่ายดับมันไปซะเองเพราะความเป็นห่วงระคนละอายใจ “วันหนึ่ง..” เสียงแหบพร่าดังขึ้นทำลายความเงียบ เจ้าของใบหน้ากำลังแนบเข้ากับแผ่นหลังกว้างไร้เสื้อสวม เปลือยเปล่าท่อนบนอย่างที่เขาชอบทำ ผละออกมาก่อนเงยหน้าขึ้น เพื่อรอฟังอีกประโยค “ไม่รู้ทำไมพี่ถึงได้รู้สึกว่าตัวเองกำลังเห็นแก่ตัวจัง ทั้งที่รู้ว่าการดึงหนึ่งเข้ามาจะเป็นอันตราย แต่กลับไม่ปล่อยให้ไปไหน” แขนเรียวโอบกอดรอบเอวสอบชะงัก ปล่อยหลวม เดินอ้อมเปลี่ยนจากยืนอยู่ข้างหลังเป็นประจันหน้า “มาพูดอะไรเอาตอนนี้ ถึงอันตรายก็ห้ามปล่อยมือหนึ่งเด็ดขาดนะ” “พี่แค่กังวล ไม่เห็นต้องทำหน้าแบบนั้นเลย”
last updateLast Updated : 2026-02-23
Read more

บทที่ 129 ถูกลอบทำร้าย

คำตอบทำให้คนถามชะงัก และเหมือนว่าเขาจะรู้อยู่แล้ว เธอจะมีภาษากายแบบนี้ ถึงได้ชิงฉุดข้อมือเธอไว้ไปกอบกุมกับใบหน้าของตนซะก่อน เป็นการรั้งเธอเอาไว้ไม่ให้ตกใจมากจนเกินไปอีกแรงหนึ่ง เขาใช้เวลาตอนใต้น้ำหลับเพื่อคุยเปิดใจกับแฟนสาว และพบว่าต่อให้ยกเหตุผลที่เลวร้ายที่ส่งผ่านจินตนาการซึ่งยังไม่ถึงมากมายขนาดไหน เผื่อเธอจะเปลี่ยนใจ เธอก็ยังคงยืนหยัดที่จะเผชิญมันไปพร้อมกับเขาอยู่ดี และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาหัวใจพองโตมาก ต่อมาทันทีที่ใต้น้ำน้องสาวของเขาตื่นขึ้นมา เขาก็ใช้เวลาที่เหลือเกลี้ยกล่อม เพื่อให้เธอกลับไปอยู่บ้านตามเดิม นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะดึงเวลาเอาไว้ เมื่อถึงวันที่พวกเขาจนมุม เชื่อว่าใต้น้ำและเขาจะไม่มีทางติดร่างแหเป็นแน่ แน่นอนการคุยหารือกันครั้งนี้ระหว่างพี่น้อง จะต้องมีคำถามที่ว่า หากพ่อแม่ของทั้งคู่ถูกจับกุมไปต่อหน้าต่อตาจริงๆ ความรู้สึกของทั้งคู่จะเป็นอย่างไร ใต้น้ำให้ความคิดเห็นว่า แม้จะรู้สึกแย่เป็นอย่างมากต่อเรื่องที่พ่อแม่กระทำ แต่เธอก็ไม่ใช่ฮีโร่ที่จะกวาดล้างมลทินภายในบ้านได้ตามอำเภอใจ เรื่องนี้เธอสามารถที่จะอยู่
last updateLast Updated : 2026-02-23
Read more
PREV
1
...
111213141516
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status