Todos los capítulos de อยากเป็นเมียที่เฮียรัก 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 3/3): Capítulo 101 - Capítulo 110

Chapter 101หลังจากโดนเมินและไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากยาหยีได้ วายุก็เดินเลี่ยงออกมาตั้งหลักที่ไร่องุ่น แต่ในระหว่างทางก็ไปเจอเข้ากับแก้วเซรามิกที่แตกออกจากกัน วายุจึงเก็บเศษแก้วทั้งหมดมากองรวมกันไว้ที่ใต้ร่มไม้ จากนั้นก็หยิบเชือกสีแดงแถวนั้นมาพันรอบแก้ว “อย่าประกอบให้เสียเวลาเลยครับ ใช้ใบใหม่ดีกว่า” ลุงชลที่เดินผ่านมาพอดี พอเห็นวายุเอาเชือกพันแก้วที่มันแตกไปแล้วอย่างตั้งใจ ลุงชลก็รีบยื่นแก้วที่ถือติดมือมากับกระติกน้ำส่งให้วายุทันที“ถึงมันจะแตกไปแล้ว แต่ผมก็อยากลองที่จะประกอบให้มันกลับมาสวยเหมือนเดิม”“แก้วที่มันแตกไปแล้ว ต่อให้จะเอากาวมาทาด้วยมันก็ยังมีรอยร้าว มันไม่มีทางสวยเหมือนเดิมหรอกครับ” “มันก็ไม่แน่หรอกครับ มันอาจจะกลับมาสวยยิ่งกว่าเดิมก็ได้” “โอเคครับ งั้นผมวางแก้วใบใหม่ไว้ที่นี่นะครับ จะใช้ก็หยิบใช้ได้เลย” ลุงชลที่เห็นวายุยังดื้อดึงทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เขาก็ไม่อยากจะคัดค้านอะไรชายหนุ่ม“ครับ” วายุพยักหน้า แล้วมองแก้วสองใบสลับกัน พลางคิดว่าความรักของเขาและยาหยีก็เหมือนแก้วที่มันแตกไปแล้ว ถึงมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมยาก แต่เขาจะพยายามซ่อมใจพัง ๆ ของเธอให้กลับมารู้สึ

Chapter 103@บนรถ “อื้อ ~” คนตัวเล็กนั่งบิดตัวกระสับกระส่ายอยู่บนเบาะรถอย่างทรมาน “หนูไหวไหม” “มะ...ไม่ไหว เฮียช่วยหนูหน่อย หนูอยากโดนเฮียเอา” ยาหยีขอร้องเว้าวอนไปตลอดทาง ตอนนี้ยาหยีไม่สนใจแล้วว่าเธอและเขาจะจบกันไม่สวยและไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เพราะสิ่งที่เธอต้องการตอนนี้ก็คือ เซ็กซ์เธออยากมีเซ็กซ์กับเขาให้หายจากอาการเสียววาบที่ทรมานนี้เสียที“อดทนอีกนิดนะหนู ถึงโรงพยาบาลแล้วครับ” วายุรีบลงจากรถไปเปิดประตูฝั่งยาหยี แต่พอเปิดประตูรถปุ๊บ กลับถูกยาหยีเอาแขนล็อกคอแล้วดึงมาจูบทันทีพอโดนจูบ วายุก็อารมณ์เตลิด เพราะแค่โดนยาหยีกระตุ้นนิดหนึ่งไฟสวาทก็พร้อมลุกโชนขึ้นแล้ว เขาจึงไม่รอช้าที่จะจูบตอบอย่างดูดดื่ม “เฮียถอดกางเกง แล้วเอาหนูหน่อย หนูเงี่xx”เมื่อยาหยียื่นมือมาปลดกระดุมกางเกงของเขา วายุจึงยั้งคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงจับมือเล็กรวบเอาไว้ จากนั้นก็อุ้มยาหยีวิ่งเข้าโรงพยาบาลทันที เขาเองก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากยาหยี แต่ตอนนี้เขาไม่อยากฉวยโอกาสให้เธอเสียความรู้สึกกับเขาไปมากกว่านี้ เพราะอารมณ์ที่เกิดขึ้นมันเกิดจากยา ไม่ได้เกิดจากเธอเสน่หาเขา อีกทั้งยาหยีก็ท้องอยู่ด้วย เขาจึงไม่อยากให

Chapter 105“ขอโทษนะครับ” นอกจากคำว่าขอโทษและปรับตัวใหม่ เขาก็คิดว่าไม่มีคำไหนดีกว่าคำนี้แล้วแหละ เพราะหากพูดยาวไป มันก็เหมือนคำแก้ตัว “ขี้เกียจฟังคำขอโทษของเฮียแล้วอะ มันน่ารำคาญสำหรับหนูมากเลย” ยาหยีทำสีหน้าเซ็ง ๆ อย่างเอือมระอากับคำขอโทษของเขาสุด ๆ“หนูจะไปไหน” วายุรีบเอ่ยถามทันที เมื่อเธอหงุดหงิดกับเขาเสร็จ ก็หยัดตัวลุกจากเตียงผู้ป่วยทันที ทั้งที่หมอสั่งให้เธอนอนนิ่ง ๆ“หนูจะไปเข้าห้องน้ำ” “เดี๋ยวเฮียอุ้มหนูเอง”“อยากอุ้มก็รีบมาอุ้มสิ” ยาหยีตอบรับอย่างง่าย ๆ เพราะเธอก็อยากรู้นักว่าเขาจะทนอุ้มเธอได้สักกี่รอบ เดี๋ยวจะให้อุ้มให้เข็ด“มาครับ กอดคอเฮียไว้”หลังจากยาหยีกอดคอเขาแล้ว วายุก็อุ้มยาหยีเข้าห้องน้ำทันที “ออกไปสิคะ หนูจะฉี่” ยาหยีบุ้ยปากไล่วายุทันที เพราะขนาดเธอนั่งบนชักโครก เขาก็ยังยืนมองเธอไม่ยอมออกไปไหน “เดี๋ยวเฮียหันหลังให้ครับ สัญญาว่าจะไม่แอบมอง” พูดจบ เขาก็หันหลังทันทียาหยีได้แต่มองค้อนให้วายุอย่างเอือมระอา เขาลืมไปหรือเปล่าว่าเธอและเขาหย่ากันไปแล้ว เขามายืนจังก้าในห้องน้ำแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ จนฉี่ไม่ออก และเมื่อฉี่ไม่ออก ยาหยีก็กดชักโครกไปอย่างนั้นแต่เมื

Chapter 107เมื่อรู้สึกหงุดหงิดยาหยีก็หยิบรีโมตกดปิดซีรีส์ จากนั้นเธอก็ข่มตาหลับ แต่มันกลับนอนไม่หลับ เพราะในหัวเอาแต่คิดเรื่องของวายุ นี่เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่หย่ากันไปแล้ว เธอถึงเอาแต่ไล่เขาและไม่อยากให้เขาเข้ามาวุ่นวายในชีวิต เพราะหากเขายังวนเวียนรอบ ๆ ตัวเธออยู่แบบนี้ เธอก็เอาแต่นึกถึงเขายาหยีลืมตามองเพดานห้องพักผู้ป่วย แล้วนับหนึ่งถึงพันในใจ แต่นับจนถึงพัน อารมณ์มันก็ไม่ได้เย็นลงเลยสักนิด มันมีแต่ความขุ่นเคืองอยู่เต็มอก และครั้งนี้เธอจะไม่ยอมให้เขาทำให้เสียความรู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวแน่ อย่างน้อยก็ขอด่าสักหน่อยเถอะ ที่มาทำให้เธอว้าวุ่นใจ จนอารมณ์เสียอยู่แบบนี้ ยาหยีหยิบมือถือ แล้วกดเลื่อนไปที่แชตของเขา แต่พอเห็นเขาเปิดอ่านแชตในขณะที่เธอเปิดดูพอดี ยาหยีก็เลยโทรหาเขาทันที เพราะจะได้ด่าถนัด ๆ ไม่ต้องเสียเวลาพิมพ์ให้มันเมื่อยมือแต่เมื่อกดโทรออก ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดเข้ามาพร้อมกับเสียงริงโทนมือถือดังขึ้นกริ๊งงงง กริ๊งงงงยาหยีจากที่นอนอยู่ ก็เลยหยัดตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง สายตาของเธอจับจ้องไปที่ประตูด้วยความขุ่นเคืองใจ แต่เพียงเสี้ยวนาทีต่อมาอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความโกรธก็แปรเปล

Chapter 109รุ่งเช้า...ติ๊ง! เสียงข้อความไลน์ดังขึ้นสิบทิศ : มาถึงแล้วครับ ยาหยี : โอเคค่าาาา“ยังคุยกับมันอยู่อีกเหรอ?” ในขณะที่เขาป้อนข้าวต้มยาหยี เขาก็แอบมองเธอคุยแชตกับสิบทิศด้วยความรู้สึกหวง “เดี๋ยวพี่สิบทิศจะมาเยี่ยมหนูนะคะ” “หนูให้โอกาสเฮียแล้ว ทำไมถึงยังคุยกับมันอยู่อีก” วายุเอ่ยถามยาหยีด้วยแววตาเศร้า แต่ยังไม่ทันที่ยาหยีจะได้ตอบคำถามของเขา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น จากนั้นไม่ถึงนาทีสิบทิศก็เปิดประตูเข้ามา โดยที่มือข้างขวาหอบกระเช้านมบำรุงครรภ์ ส่วนมือข้างซ้ายหิ้วถุงขนม“เสนอหน้ามาทำไมวะ อื้อ!” พอวายุทักทายสิบทิศราวกับนักเลง ยาหยีก็ยื่นมือไปบีบปากวายุให้สงบปากสงบคำทันที“เป็นยังไงบ้างครับน้องยาหยี อาการดีขึ้นหรือยัง” สิบทิศไม่ได้สนใจวายุ แต่เขากลับทักทายยาหยีด้วยน้ำเสียงอบอุ่น พร้อมกันนั้นก็ยื่นกระเช้าของฝากและถุงขนมไปให้วายุ “กูไม่ได้ป่วย เอามาให้กูเพื่อ?” วายุถามน้ำเสียงขุ่นพร้อมกับตวัดตามองสิบทิศด้วยความไม่พอใจ“เอ้า...ก็เห็นว่าแผลเต็มตัว นึกว่าโดนน้องยาหยีซ้อมซะอีก” สิบทิศตอบกลับกวน ๆ“ซ้อมพ่องมึงสิ” “เฮียเอาของไปเก็บให้หนูทีค่ะ” ยาหยีรีบพูดแทรกขึ้น เพื่อห้ามศึกระหว่