Lahat ng Kabanata ng Walang Kapantay: Kabanata 51 - Kabanata 60

Nakita niya si Juan at lumapit nang walang pag-aalinlangan. “Kapatid na Juan, binabati kita sa pag-abot mo sa ikatlong antas. Hindi marami sa inner disciples ang kasing sipag mo.” Ngumiti siya habang umuupo sa baitang, hindi alintana kung madumi man iyon. Napangiti si Juan at umiling. “Hindi naman totoo ’yan. Nakikita ko namang halos lahat dito ay nagsusumikap din.” Tumingala ang dalagang Dizon sa mga ulap. Napabuntong-hininga siya. “Kapatid na Juan, huwag mong maliitin ang sarili mo. Sa apat na taon ng matinding pagsasanay, halos lahat ng inner disciples ay madalas lumabas para magpahinga. Pero ikaw… bihira kitang makita. Nakakabagot ang kultibasyon, pero ikaw, hindi ka tumigil. Sa totoo lang, hinahangaan kita. Ang makaabot sa ikatlong antas sa loob ng apat na taon… malaking bagay ’yan. Matinding tiyaga ang kailangan doon.” Hinimas ni Juan ang ilong niya at ngumiti. “Nakangiting Ate Dizon, hindi ba’t ikaw rin ay umabot na sa ikatlong antas?” Napabuntong-hininga ang dalagang Diz

Ngunit napakalaki ng espiritung hayop na ito, at napakaliit niya kumpara rito. Baka masaktan lang siya nang wala man lang makuhang lason. Bigla niyang naalala ang isang lumang paraan para makakuha ng lason ng libong paa. Isang pamamaraang minana pa ng kanilang angkan: Gumawa ng isang uri ng pill na ipapakain sa libong paa. Kapag kinain nito ang pill, maglalabas ito ng lason. Pagkapasok ng ideyang iyon sa isip niya, tumingin siya muli sa libong paa at tumalikod. Tinungo niya ang bahay pildoras — ang lugar na may pinakamaraming sangkap sa buong sekta. At isa pa, hindi niya nakikita si Hector sa loob ng apat na taon. Magandang pagkakataon na rin para kamustahin ang kaibigan.Padilim na nang makarating si Juan sa bahay pildoras. Sakto namang nakita niya si Hector na dahan dahang lumalabas sa gilid na pinto, halatang nag-iingat na huwag gumawa ng ingay. Pagkakita kay Juan, agad siyang sinenyasan ni Hector na manahimik, saka tinuro ang labas. Nagulat si Juan. Gumamit siya ng divine se

Nagulat ang lahat. Nakatitig sila sa isa’t isa na parang hindi makapaniwala sa nakita. Ilang babaeng disipulo ang napakapit sa ilong at umatras nang ilang hakbang, halatang hindi kinaya ang amoy. Maging si Juan ay napataas ang kilay. Gumamit siya ng divine sense, at biglang naging kakaiba ang ekspresyon niya. Ang mga disipulo ng Samahang Daan ng Hiwaga ay halatang nahihiya sa pinaggagagawa ni Li Shan, pero sanay na sila. Kilala si Li Shan sa kanilang sekta bilang tagagawa ng mga kakatwang imbensyon. At walang gustong makipag-away sa kanya— dahil walang gustong tamaan ng stink bomb niya. Ang invincible black sludge stink bomb ay sikat sa loob ng kanilang sekta. Sa katunayan, sa lihim na usapan, sinasabi ng ilan na halos pumapantay ito sa tunay na kayamanan ng kanilang samahan. “O, paano? Ipinakita ko na sa inyo ang aking nakatagong alas! Pero inuulit ko— hindi n’yo puwedeng gamitin ’to sa palitan sa loob ng tatlong araw. Kung gagamitin n’yo, hindi ko ibebenta!” Nagpakita si Li Sha

Kinuha niya ang misteryosong bead.“Kung nagagamit ang divine sense nang ganito… pwede ko rin bang gawin ’to sa bead?”Nagningning ang kanyang mga mata at agad niyang ibinuhos ang divine sense sa bead.Matagal siyang naghintay. Pero walang nangyari. Walang pagbabago. Sa ilalim ng divine sense niya, pareho pa rin ang itsura nito.Nag-isip siya sandali, tumayo, at iniwan ang hardin.Sa pinakamabilis niyang galaw, pumunta siya sa isang liblib na bahagi ng bundok at pumasok sa dream space.Pagpasok ni Juan sa dream space, alam niyang mahalaga ang bawat segundo, kaya agad niyang pinalawak ang kanyang divine sense.Isang minuto… tatlong minuto… sampung minuto… tatlumpung minuto…Walang kahit anong pagbabago.Kinamot niya ang baba at bumulong, “Talaga bang hindi ko mailalagay ang divine sense ko sa misteryosong bead?”Sa sandaling iyon, isa sa mga nagliliwanag na bagay sa dream space ay biglang kumislap nang matindi, bago tuluyang kumupas.Napatigil si Juan.Kasunod nito, parang chain reacti

Si Zaragoza Long ay isang tahimik na disipulo, isa sa mga nakarating sa ikaanim na antas matapos ang matinding pagsasanay.Ang pagpapadala ng Samahang Liwayway ng isang ikaanim na antas na disipulo sa unang round ay isang bihirang pangyayari.Hindi ito inalintana ni Elder Valiente.“Rayo Magiting, para sa laban na ito, papayagan kitang gumamit ng limampung porsyento ng iyong lakas.”Sa sandaling marinig iyon, nagbago ang ekspresyon ng lahat ng tao mula sa Samahang Liwayway.“Ang epal. Apprentice brother Zaragoza, bugbugin mo ’yan! Ipakita mo ang yabang ng Samahang Liwayway!”“Ipakita mo sa gwapong ’yan kung gaano kalakas ang sekta natin! Go, brother Zaragoza!”“Sobrang mayabang ang Samahang Daan ng Hiwaga! Brother Zaragoza, durugin mo siya! Nagkaroon pa sila ng lakas ng loob na magsabi ng ‘50% power lang’!”“Mga tuso talaga ’yon. May palusot na agad kung matalo sila. Brother Zaragoza, panonoorin ka namin! Laban!”Nag iingay ang lahat ng disipulo ng Samahang Liwayway. Ang sinabi ni Eld