Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

62 챕터

บทที่51

บทที่51ในขณะที่ผมเองก็มองอาหมอด้วยแววตาอ้อนวอนเต็มที่ เหมือนเป็นการกดดันกลาย ๆ ไปในตัว ก่อนที่อาหมอจะพยักหน้ารับ แต่สีหน้าก็ยังคงเป็นกังวลอยู่เหมือนเดิม“ตกลง อารับปากปอนด์ก็ได้ อาจะไม่บอกพ่อของเรา รวมทั้งเจ้าแป้งกับคุณวดีด้วย”“ขอบคุณครับอา” ผมรีบขอบคุณทันที“ไหนลองบอกเหตุผลของปอนด์มาซิ ว่าเพราะอะไร?”“คือ…ผมยังไม่พร้อมที่จะเข้าไปทำงานที่บริษัทน่ะครับ ผมอยากใช้ชีวิตแบบมีอิสระอีกสักพัก” ผมแกล้งโกหกไปแบบนั้น ใครจะยอมบอกว่าที่ผมไม่อยากถอดเฝือกออกเพราะอยากอยู่กับนิวเยียร์กันเล่าคราวนี้อาหมอมีท่าทีโล่งใจขึ้น คงจะคิดว่าเรื่องที่ผมจะบอกมันต้องร้ายแรงแน่ ๆ แต่ก็นั่นแหละ ถ้าอาหมอรู้ความจริงว่าเหตุผลของผมคืออะไร ท่านคงไม่โล่งใจขนาดนี้หรอก ดีไม่ดีอาจจะช็อกไปเลยก็เป็นได้ ที่รู้ว่าหลานชายที่สุดแสนจะ (เคย) แมนร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างผม ชอบผู้ชายด้วยกัน แต่ผมก็ว่าตอนนี้ผมก็แมนอยู่นะ หรือไม่จริง?“โถ่ อาก็นึกว่าเรื่องอะไร ไม่ต้องห่วงหรอก ถึงจะถอดเฝือกออกแล้วเราก็ยังต้องทำกายภาพต่ออีกเกือบเดือนนั่นแหละ ยังเข้าไปทำงานที่บริษัทไม่ได้อยู่ดี”“จริงเหรอครับอา นี่ผมยังต้องทำกายภาพต่ออีกเป็นเดือนจริงเหรอครับ”
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่52

บทที่52ผมเดินวนไปวนมาที่หน้าห้องตรวจอยู่พักใหญ่ ในที่สุดประตูห้องก็เปิดออกผมรีบเดินไปยังหน้าประตูทันที เป็นคุณพยาบาลที่เดินออกมาและเชิญให้ผมเข้าไปฟังผล หลังจากที่พี่ปอนด์ถอดเฝือกออกแล้วผมก้าวเข้ามาภายในห้องตรวจเห็นพี่ปอนด์กำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงโต๊ะของคุณหมอ แขนที่เคยใส่เฝือกตอนนี้ก็ว่างเปล่าแล้ว เห็นเพียงแขนพี่ปอนด์ที่ดูลีบผิดปกติจากแขนอีกข้างอยู่มาก“พี่ปอนด์เป็นยังไงบ้าง แขนปกติดีใช่ไหม?” ผมเอ่ยถามเมื่อมานั่งลงตรงเก้าอี้ข้าง ๆ กับพี่ปอนด์“ก็หายแล้วล่ะ แต่ก็ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์” พี่ปอนด์ว่า และหันไปมองหน้าคุณหมอเหมือนผิดหวังกับผลตรวจอย่างนั้นล่ะและไอ้ที่ว่ายังไม่หายร้อยเปอร์เซ็นต์มันคืออะไรวะ? ผมชักเริ่มใจคอไม่ดีแล้วนะโว้ย“อะไรคือไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เหรอพี่ พี่ปอนด์หมายความว่าไง” ผมเอ่ยถามทันที พี่ปอนด์มันมีทีท่าอึกอักเหมือนไม่อยากจะเอ่ยออกมา มันยิ่งทำให้ผมอยากรู้เข้าไปใหญ่“มีอะไรผิดปกติเหรอครับคุณหมอ” เมื่อไม่ได้รับคำตอบจากพี่ปอนด์ ผมจึงหันไปถามคุณหมอแทน“ก็มีไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอก เพียงแค่แขนของปอนด์เพิ่งจะถอดเฝือกออก ก็อาจจะยังใช้แขนได้ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ อาจจะยังลงน้ำหน
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่53

บทที่53เราสองคนออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว และตอนนี้ก็มาเดินหามื้อกลางวันที่ห้างใกล้ ๆ กับโรงพยาบาลนี่แหละกินกัน เพราะกว่าจะคุยกับคุณหมอเรื่องการทำกายภาพให้พี่ปอนด์จนเข้าใจ ก็ใช้เวลาอยู่เป็นนานสองนานระหว่างที่เดินหาว่าจะเข้าร้านไหนดี พี่ปอนด์มันก็เอาแขนที่เพิ่งถอดเฝือกออกมาวางพาดที่คอผมไปด้วย พอผมจะจับแขนมันออก พี่ปอนด์มันก็อ้างว่าคุณหมอยังไม่ให้ทิ้งน้ำหนักลงที่มือมากนัก เพราะเพิ่งถอดเฝือกมาเดี๋ยวกระดูกเคลื่อน แต่อยากจะบอกว่าตอนนี้กระดูกคอผมก็เกือบจะเคลื่อนแล้วครับ ก็แขนไอ้พี่ปอนด์มันโคตรหนักเลย แถมยังทิ้งน้ำหนักตัวลงมาที่ผมอีกต่างหาก ทำอย่างกับว่าตัวเองตัวเล็กนักนี่!แถมสายตาของคนในห้างแต่ละคู่ที่มองมาทางผมสองคนก็ดูแปลก ๆ ผมสองคนไม่ใช่แฝดอินจันทร์นะครับ ไม่ต้องสนใจมากขนาดนั้น แค่ผมเดินมากับคนพิการแขนหักเท่านั้นเอง แล้วนั่นน้องนักศึกษากลุ่มนั้นยิ้มอะไรกันครับ พี่สองคนเหมือนตัวตลกมากเหรอครับ? สงสัยจะเป็นพวกสาววาย ชายได้ชายคือนิพานสินะ“ตกลงตัดสินใจได้หรือยังเนี่ยว่าจะกินร้านไหน เราเดินกันหลายรอบแล้วนะ” ผมเป็นฝ่ายเอ่ย เพราะชักจะเมื่อยเต็มทน ไม่รู้ว่าจะอะไรนักหนากะอีแค่กินข้าวมื้อเดียวเนี่ย!
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่54

บทที่54หลังจากกินมื้อเที่ยงกันจนอิ่มแปล้ ผมกับพี่ปอนด์ก็เดินดูโน่นดูนี่ไปเรื่อย เพื่อเป็นการเดินย่อยไปในตัว ซึ่งความจริงผมอยากกลับห้องมากกว่า ผมไม่ค่อยชอบคนเยอะ ๆ แต่พี่ปอนด์มันอยากได้ของใช้ส่วนตัว ผมก็เลยต้องเดินด้วย“อยากได้อะไรไหม?” พี่ปอนด์หันมาถาม ขณะที่ผมเดินเข็นรถที่เต็มไปด้วยของใช้ของไอ้พี่ปอนด์มันเต็มไปหมด หน้าที่นี้ต้องผมคนเดียวครับ มาซื้อของด้วยกันทีไรผมต้องได้เข็นรถเดินตามพี่ปอนด์มันเป็นประจำ แต่ครั้งนี้แค่ไม่ได้เดินตามหลังมันครับเดินตีคู่กันมานี่แหละ เพราะผมต้องให้บ่าเป็นที่พักพิงแขนที่พิการของพี่ปอนด์มันเห็นไหมครับ ว่าพี่ปอนด์มันโคตรดูแลผมดี๊ดี“ไม่อะ พี่ปอนด์จะดูอะไรอีกหรือเปล่า” พี่ปอนด์มันทำท่าคิด มองดูข้าวของในรถเข็นเพื่อเช็กว่าของที่ต้องการได้ครบแล้วหรือยัง ซึ่งผมว่ามันน่าจะครบแล้วนะเยอะแยะขนาดนั้น ไม่รู้ว่าจะเก็บเอาไว้ใช้ถึงปีหน้าเลยหรือไง ขนซื้อไปสิ“น่าจะไม่แล้วนะ ถ้าอย่างนั้นเรากลับกันเลยก็แล้วกัน” ผมนี่แทบน้ำตาไหลพรากกับการตัดสินใจของพี่ปอนด์มันเลยครับ รอคำนี้มานานล่ะเราทั้งคู่เดินมาที่รถ และก็จัดการเก็บข้าวของที่ซื้อมาใส่ไว้ที่ท้ายรถ ไม่ต้องสงสัยเลยครับว่าใ
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่55

บทที่55Part ปอนด์ผมนั่งมองร่างที่หลับใหลอยู่บนโซฟาอย่างมันเขี้ยว คนอะไรนอนหลับได้น่าฟัดมาก ๆ และคุณคิดดูก็แล้วกัน ว่าผมนอนกับนิวเยียร์ทุกคืน อยู่ใกล้กันจนตัวนี่ติดกันเลย แถมยังนอนกอดกันแทบจะทุกคืนด้วยซ้ำ แต่ผมกลับทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้ มันทรมานมากจริง ๆ นะที่ต้องอดใจไม่ทำอะไรทั้ง ๆ ที่ในใจผมนี่อยากจับนิวเยียร์ฟัดให้ช้ำไปทั้งตัวใจจะขาดผมก็เป็นผู้ชายทั่วไป ที่มีความต้องการเรื่องพวกนั้นเหมือนกัน แต่ที่ผมยังไม่ทำอะไรนิวเยียร์ตอนนี้ ก็เพราะผมอยากให้นิวเยียร์พร้อมมากกว่านี้ และผมอยากมีอะไรกับนิวเยียร์ด้วยความเต็มใจของน้องเองดูพระเอกไปไหม? แต่ผมก็คิดแบบนี้จริง ๆ ถ้านิวเยียร์ไม่ทำให้ผมตบะแตกไปเสียก่อนอะนะผมปล่อยให้นิวเยียร์นอนพักอยู่หลายชั่วโมง แอบรู้สึกผิดเหมือนกันที่เป็นต้นเหตุให้นิวเยียร์ต้องมาเหนื่อยแบบนี้ แต่ไม่เป็นไรเอาไว้เย็นนี้ผมจะแสดงฝีมือทำอาหารเอง เป็นการไถ่โทษก็แล้วกันผมเอามือเกลี่ยเส้นผมที่ปิดหน้าออกให้นิวเยียร์ เผยให้เห็นแก้มเนียนที่ผมเคยได้สัมผัสมาแล้วหลายครั้ง และครั้งนี้มันก็ดึงดูดให้ผมต้องก้มลงไปสัมผัสมันอีกครั้งจนได้สิน่านิวเยียร์ขยับตัวไปมาเหมือนรำคาญ แต่ก็ไม่ได้ลื
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่56

บทที่56ออด!!!!นิวเยียร์ผละออกจากผมโดยทันที เมื่อได้ยินสียงออดจากหน้าประตูใครวะ? จะมาขัดจังหวะอะไรตอนนี้นิวเยียร์รีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตู ผมได้แต่นั่งหงุดหงิดอยู่ที่โซฟา ถ้าคนที่มาเป็นไอ้เจ้าวินนะ แกเจอดีแน่!“เป็นไงบ้างปอนด์? คุณอาหมอว่ายังไงบ้าง”พี่แป้ง!ผมนี่ถึงกับเซ็งเลย จะมาอะไรกันตอนนี้เนี่ยคุณพี่สาวพี่แป้งนั่งลงข้าง ๆ ผมโดยที่นิวเยียร์เลี่ยงเข้าไปในครัวเพื่อเข้าไปเอาน้ำมาให้พี่แป้ง“ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ ว่าต้องทำกายภาพสองเดือน ฝากพี่แป้งบอกกับคุณน้าวดีด้วยก็แล้วกันว่าผมขอให้นิวเยียร์อยู่ที่นี่ต่ออีกสองเดือน”“คุณอาหมอได้บอกหรือเปล่าว่าทำไมต้องทำกายภาพนานขนาดนั้น กระดูกเคลื่อนหรือเปล่าปอนด์?” พี่แป้งยังคงถามไม่เลิก แถมยังดูจะเป็นกังวลเอามากๆ อีกด้วยผมนี่อยากจะบ้าตายไม่รู้จะห่วงอะไรกันนักหนา“พี่แป้งใจเย็น ผมไม่ได้เป็นอะไรมาก และที่ขอให้นิวเยียร์อยู่ต่อก็เพราะคุณอาหมออยากให้มีคนช่วยทำกายภาพในช่วงแรก ยังไงก็ฝากบอกคุณน้าวดีด้วยแล้วกัน” ผมต้องรีบเบรก ก่อนที่พี่แป้งจะเป็นห่วงผมเว่อร์ไปกว่านี้“พี่จะบอกคุณน้าให้ก็แล้วกัน แล้วนิวเยียร์ไม่มีปัญหาอ
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่57

บทที่57“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ” คนแก้มแดงรีบปฏิเสธทันที“พี่พูดจริง ๆ นะปอนด์ขี้เบื่อจะตาย แถมเอาใจยากเป็นที่สุด พี่นับถือนิวเยียร์จริง ๆ” เอาใหญ่เลยนะพี่แป้ง ได้ทีเผาน้องเลยนะ“เว่อร์ไปและพี่แป้ง นี่หมดเรื่องจะคุยแล้วใช่ไหม” มีอย่างที่ไหนเอาน้องตัวเองมาประจานแบบนี้“พี่แป้งอยู่ทานข้าวเย็นกับเราก่อนนะครับแล้วค่อยกลับ” นิวเยียร์เป็นคนเอ่ยชวน“ได้สิ พี่ก็ไม่ได้มีงานต่อที่ไหนด้วย เอาเป็นว่าเดี๋ยวมื้อนี้พี่แสดงฝีมือเอง ปอนด์กับนิวเยียร์รอทานอย่างเดียวก็พอ” พี่แป้งบอกพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานไปให้นิวเยียร์อย่างยินดีแต่ผมไม่ยินดีจริง ๆ ความหวังที่จะได้อยู่กับนิวเยียร์สองต่อสองหายวับไปกับตาในระหว่างที่พี่แป้งกำลังง่วนอยู่ในครัว ผมกับนิวเยียร์เลยออกมานั่งรับลมที่ระเบียงระหว่างรอมื้อเย็นที่พี่แป้งบอกว่าจะเป็นคนทำอาหารเอง โดยที่นิวเยียร์จะเข้าไปช่วยหลายครั้ง แต่ก็โดนพี่แป้งไล่ออกมาตลอด บอกให้มารอข้างนอกเพราะอยากจะแสดงฝีมือทำอาหารเอง และถือเป็นการตอบแทนที่นิวเยียร์คอยดูแลผมด้วย นิวเยียร์เลยออกมารอข้างนอกแต่โดยดีแต่ก็ยังแอบมองเข้าไปในครัวเป็นระยะ ๆ เพราะอยากจะเข้าไปช่วย จนผมต้องดุเข้าให้ เพราะระ
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่58

บทที่58Part นิวเยียร์หลังจบอาหารมื้อเย็นฝีมือของพี่แป้ง ที่บอกเลยว่าอร่อยมากกก เราก็มานั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่นต่อ แต่แค่ไม่นานพี่แป้งก็ขอตัวกลับ เพราะอยากให้พี่ปอนด์ได้พักผ่อน เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว แต่แทนที่พี่ปอนด์จะพักผ่อน กลับหาเรื่องแกล้งผมอยู่นั่นแหละแกล้งอะไรนะเหรอ? ก็แกล้งด้วยการจะไม่ยอมนอน จนกว่าผมจะยอมให้กอด ซึ่งมันเป็นอะไรที่ไร้สาระมาก เพราะปกติผมก็ยอมให้นอนกอดอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว ทั้ง ๆ ที่ผมนี่โคตรจะเขินอะแต่เพราะวันนี้พี่ปอนด์เพิ่งจะถอดเฝือกออก ผมเลยไม่อยากจะโดนตัวพี่ปอนด์มาก เพราะกลัวจะเผลอไปนอนทับแขนที่เพิ่งถอดเฝือกเข้าแล้วจะยุ่งไปใหญ่ เกิดแขนพี่ปอนด์กระดูกเคลื่อนขึ้นมาผมคงรู้สึกผิดแน่ ๆ เพราะผมรู้ตัวดีว่าตัวเองนอนดิ้นแค่ไหนแต่พี่ปอนด์มันกลับไม่ยอมให้ความร่วมมือนี่สิผมเลยต้องมานั่งง้ออยู่แบบนี้ไง“นอนเถอะพี่ปอนด์ ดึกแล้วนะ”“นิวนอนก่อนเถอะ พี่ยังไม่ง่วง” พูดจบก็เดินหนีออกไปที่ระเบียงหน้าตาเฉยนี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้วเนี่ย ยังจะมีหน้ามาบอกว่าไม่ง่วงอีกผมเดินตามออกไปที่ระเบียง ซึ่งพี่ปอนด์มันนอนรับลมอยู่ ผมเลยนั่งลงข้าง ๆ กับพี่ปอนด์ แล้วโน้มตัวลงไปนอนทับกับตัวพี
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่59

บทที่592 อาทิตย์ต่อมาเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของพี่ปอนด์ที่ดังรัวในตอนเช้า ทำให้พี่ปอนด์มันหงุดหงิดเพราะพี่มันกำลังหลับสบายอยู่ แต่ตอนนี้ผมชักจะเริ่มหงุดหงิดเสียเองแล้ว ที่พี่ปอนด์ไม่ยอมหยิบมาดูเสียทีว่าใครส่งข้อความอะไรมาตั้งแต่เช้าแบบนี้ซึ่งพอพี่ปอนด์หยิบมาดู ปรากฏว่าเป็นข้อความจากพี่แป้งที่ส่งรูปอะไรมาก็ไม่รู้แต่พอเมื่อเปิดเข้าไปดูเท่านั้นแหละตายห่า!นี่มันรูปของผมกับพี่ปอนด์ตอนเราไปซื้อของด้วยกันที่ห้างนี่นา แถมยังมีรูปที่พี่ปอนด์มันขโมยหอมแก้มผมด้วย ซึ่งมันเป็นรูปแอบถ่ายประเด็นคือใครเป็นคนถ่ายรูปพวกนี้?“หมายความว่ายังไงปอนด์? เดี๋ยวเย็นนี้พี่เข้าไปหานะ” พี่แป้งส่งข้อความกลับมาเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว เราทั้งคู่จึงตกลงกันว่าจะบอกเรื่องนี้กับพี่แป้ง“เล่ามา!” พี่แป้งเอ่ยด้วยสีหน้าที่จริงจังกว่าทุกครั้ง ในช่วงเย็นของวันนี้“ก็อย่างที่พี่แป้งเห็นนั่นแหละ ผมกับนิวเยียร์เราคบกันอยู่”“แล้วคิดจะบอกเรื่องนี้ตอนไหน”“ก็คิดอยู่ว่าจะบอกนั่นแหละ แต่แค่รอเวลาที่เหมาะสม”“เวลาไหนล่ะปอนด์ นี่ถ้าบุ้งกี๋ไม่ส่งรูปมาให้พี่ พี่ก็คงไม่รู้”“บุ้งกี๋เหรอ?” ผมกับพี่ปอนด์หันมองหน้าหันแทบจะ
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기

บทที่60

บทที่60วันนี้เราทั้งคู่จึงตั้งใจที่จะมาค้างที่บ้าน มื้อเย็นแม่เลยลงมือเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้เราทั้งคู่ทาน มีทั้งของชอบของพี่ปอนด์แล้วก็ของชอบของผมด้วยเป็นมื้อเย็นที่แสนจะอบอุ่น เพราะเราอยู่กันพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวหลังจบอาหารมื้อค่ำเราทั้งหมดจึงมานั่งรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น คุณลุงกับคุณแม่นั่งดูข่าวในทีวี ส่วนพี่แป้งก็เอางานมานั่งทำตรงนี้ด้วยผมกับพี่ปอนด์เห็นว่าเวลานี้น่าจะเหมาะที่จะบอกเรื่องของเรากับพวกท่าน“คุณพ่อกับคุณน้าครับ คือว่าผมกับนิวเยียร์มีเรื่องจะบอก” พี่ปอนด์เป็นคนเอ่ยขึ้น“มีอะไรหรือเจ้าปอนด์” เป็นคุณลุงที่ถาม“คือ ผมกับนิวเยียร์เราคบกันครับ” หลังจากที่พี่ปอนด์พูดจบ คุณลุงกับแม่ของผมต่างก็หันมองหน้ากัน ทั้งคู่นิ่งมาก ๆ ไม่มีคำพูดใด ๆ เอ่ยออกมาส่วนผมในตอนนี้ก็คือใจไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้ว คุณลุงต้องไม่โอเคแน่ ๆ ที่ลูกชายเพียงคนเดียวอย่างพี่ปอนด์จะมาคบกับผู้ชายด้วยกันและผมก็คงต้องกลับไปอยู่กับพ่อตามเดิม เพราะท่านคงไม่อยากให้เราอยู่ใกล้กันอยู่แล้วคิดแค่นี้ผมก็อยากจะร้องออกมาแล้ว พี่ปอนด์เอื้อมมือมาบีมมือผมเบา ๆ หลังจากที่ท่านทั้งคู่เอาแต่เงียบ“ความจริงพ่อรู้เรื่องนี้
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기
이전
1234567
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status