All Chapters of พยัคฆราช: Chapter 101 - Chapter 110

พยัคฆราช Ep 101🔞"ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับ" แทนไทถามขึ้นเมื่อเห็นว่าภรรยาไม่พูดไม่จาตั้งแต่เข้ามาถึง"พรุ่งนี้เราไปหาคุณแม่กันนะคะ""ไปสิครับ""อะไรนะคะ" อักษรสุดาคิดว่าตัวเองฟังผิด เพราะเขาไม่ค่อยจะลงรอยกับแม่ฟ้าของเธอ"ผมเป็นลูกเขยของท่านนะ"คนตัวเล็กแนบใบหน้าลงที่แผ่นอกกว้างของผู้เป็นสามี ไม่ใช่ว่าเธอจะสบายใจที่รอดพ้นจากอัจฉราภรณ์มาได้ ยังไงเธอก็โตมากับท่าน ความผูกพันของทั้งสองไม่ได้น้อยไปจากแม่แท้ๆ เลย"นอนดีกว่านะครับ พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้า ใบหน้างามๆ ของคุณจะได้สดใส""ค่ะ" ถึงแม้เธอจะเป็นกังวล แต่พอได้ยินคำชม หญิงสาวก็แอบอมยิ้มไม่ได้เวลาผ่านไป.."ไหนคุณบอกจะให้ฉันนอนไง""ผมก็ปล่อยให้คุณนอนอยู่นี่ไง""ปล่อยตรงไหน?!" เล่นเอามือลูบคลำน้องสาวอยู่แบบนี้ใครจะไปนอนหลับ"ขอจับแค่นิดเดียวเอง""มันไม่นิดแล้วนะคะ! เอานิ้วออกมาเดี๋ยวนี้เลย!!""ก็เค้าอยากเช็คแฮนด์กับลูกเฉยๆ""แล้วเจอมือของลูกไหมล่ะคะ""ใกล้แล้วอีกนิดเดียว" ชายหนุ่มยังตอบออกไปแบบหน้าซื่อตาใส"คุณแทนไท!""จ๋า""ถ้าคุณยังไม่เอามือออกไป ฉันเล่นงานคุณแน่!""อยากถูกเล่นงาน" จบคำพูดชายหนุ่มก็ขยับกายต่ำลงมาใต้หว่างขา "อื้มม"

พยัคฆราช Ep 103 ตอนจบ พอหันมาเห็นว่าเป็นใคร น้ำตาของเธอไหลรินลงมาจนห้ามไม่อยู่"แม่คะ" มือเรียวทั้งสองข้างยื่นลงไปยกชายกระโปรงชุดวิวาห์ที่ลากยาวลงไปถึงพื้นขึ้นมา เพื่อจะไม่ให้ขวางเท้าที่กำลังจะก้าวเดิน"ค่อยๆ เดินสิลูก เดี๋ยวก็ล้ม" อัจฉราภรณ์รีบเดินเข้าไปหาลูกสาว พอเข้ามาใกล้ทั้งสองก็กอดรัดกันกลม"ร้องไห้ทำไม" สิงหราชพูดกับภรรยาที่ยืนอยู่ข้างกาย พร้อมกับยื่นมือไปโอบไหล่นางไว้เบาๆ"ฉันดีใจค่ะที่เห็นภาพนี้" อัปสรสุดาดีใจมากจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้"ก็เขาเป็นแม่กับลูกกัน มันต้องมีความผูกพันกันบ้าง"อัจฉราภรณ์เช็ดน้ำตาให้ลูกแบบอ่อนโยน สายตานางมองชุดที่ลูกสวมใส่อยู่ "เห็นไหมแม่บอกแล้วถ้าหนูใส่ชุดแต่งงาน หนูต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในโลก""อักษรรักแม่นะคะ" หญิงสาวดีใจมากที่แม่ยังจำคำพูดนี้ได้"แม่ก็รักหนู" สายตาของผู้เป็นแม่มองผ่านไปดูอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล นางก็เลยจูงแขนของลูกสาวให้เดินตามมา"ถ้านายทำให้ลูกสาวฉันร้องไห้ ฉันจะกลับมาเอาลูกของฉันคืน" มันเป็นคำอวยพรในแบบฉบับของนาง"นอกจากน้ำตาแห่งความดีใจ ผมจะไม่ให้เธอเสียน้ำตาเพราะสาเหตุอื่น" และมันก็คือคำสัญญาของแทนไท เขารักเธอขนาดนี้จะทำให้เ

พยัคฆราช [ตอนพิเศษ 2 ] "คุณพยัคฆ์ปล่อยเดี๋ยวนี้นะฉันอึดอัด!""ขอนิดเดียวเอง""ไม่ได้ค่ะ!" ยิ่งท้องโตแสนสวยก็ยิ่งหงุดหงิดฉุนเฉียว สามีเข้าใกล้ทีไรเป็นถูกดุพยัคฆราชยันกายลุกขึ้นแบบหงุดหงิดไม่แพ้กัน ชายหนุ่มเดินเข้าห้องน้ำ แล้วหายไปสักพักก็ออกมากลับมาจากฮันนีมูนได้ 2 เดือนแล้ว ตั้งแต่ 2 เดือนที่แล้วเขายังไม่ได้มีอะไรกับเธอยิ่งภรรยาท้องโตเขาก็ยิ่งต้องการ แต่เธอก็ไม่ให้ ที่ต้องการคงเพราะเธอไม่ยอม มันก็เลยเกิดอาการอยากจะได้เอามากๆและตอนนี้เธอก็ไม่ได้แพ้ท้องเหมือนแต่ก่อน ถ้าแพ้ท้องแล้วง่วงนอนเขาพอที่จะลักหลับได้ แต่นี่หายใจแรงหน่อยเธอก็สะดุ้งตื่นแล้วเช้าวันต่อมา.."คุณพยัคฆ์ออกไปแล้วเหรอคะป้า""ไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ""ทำไมออกไปเช้าจัง"ดึกๆ วันเดียวกันกว่าพยัคฆราชจะกลับมา แสนสวยก็หลับไปแล้ว แต่เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เพราะเป็นกังวล พอตื่นขึ้นมาก็เจอผู้เป็นสามี นอนหลับอยู่ข้างกาย..เขากลับมาตั้งแต่เมื่อไรมือเรียวยื่นไปโอบกอดสามีไว้ ตอนนี้เธอเริ่มจะสำนึกผิดแล้ว ที่ไม่ให้เขาแตะเนื้อต้องตัว มันรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้ง คงเพราะเขาลงน้ำหนักที่มือเยอะไปก็เลยทำให้อึดอัดพอเธอโอบกอดเขาไว้เท่าน

วันสุดท้ายของสัปดาห์.."เมื่อกี้ฉันเห็นเธอกินอะไร" เจ้าขาเห็นข้าวทิพย์หยิบอะไรสักอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วรีบยัดใส่ปากกฎในห้องเรียนคือห้ามนักศึกษาเอาอาหารเข้ามาทาน หรือถ้าติดกระเป๋ามาก็ให้เก็บไว้ในนั้นห้ามเอาออกมาทาน"เปล่า"มินนี่ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ข้าวทิพย์แอบมองลงไปดูในกระเป๋าของเพื่อน "เธอชอบกินมะม่วงตั้งแต่เมื่อไร""มะม่วงเหรอ" พอเจ้าขาที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ได้ยินว่าข้าวทิพย์แอบกินมะม่วงก็เริ่มน้ำลายสอ"พวกเธอทำอะไรกัน เดี๋ยวอาจารย์ก็ว่าให้หรอก" นกยูงหันกลับมาบอกเพื่อน เพราะวิชานี้ไม่ใช่วิชาของอาจารย์ไตรสูร ถ้าอาจารย์คนอื่นจับได้มีหวังถูกทำโทษยกกลุ่มแน่นั่งเรียนไปพักหนึ่งข้าวทิพย์ก็ล้วงเอามะม่วงมายัดใส่ปากอีก "ฉันเปรี้ยวปากแทนเธอจังเลย นั่นมะม่วงเปรี้ยวจี๊ดเลยนะ" เพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ต้องเห็น เพราะข้าวทิพย์ไม่ได้จิ้มพริกเกลือเลย"สงสัยว่าฉันใกล้จะเป็นประจำเดือน ก็เลยอยากกินของพวกนี้""ถึงว่าฉันไม่เคยเห็นเธอชอบกินอะไรเปรี้ยวๆ เลย"ช่วงใกล้พักเที่ยง..ก่อนออกไปทานข้าวแน่นอนว่าสาวๆ ต้องเช็คความสวยให้พร้อมก่อนออกจากห้อง"ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ""รอไปพร้อมกันสิ""กว่าพวกเธอจะเสริม

"อ้าวทำไมวันนี้เปิดร้านมืดจังสุนีย์" ป้าศรีเพื่อนบ้านเห็นว่าเวลานี้ร้านของสุนีย์ต้องปิดแล้ว"ต่อไปนี้จะเลื่อนเวลาปิดให้ดึกหน่อย""ดีเหมือนกันแหละปิดเร็วคนเลิกงานกลับมาดึกๆ ก็พอได้แวะซื้อของกินบ้าง""อืม" ค่ำๆ มีแต่ลูกค้าที่ไม่ค่อยน่ารัก ส่วนมากเมาแล้วก็มาขอเซ็นของ ถ้าไม่ให้เซ็นก็ชอบโวยวาย ช่วงหลังที่หลานสาวเรียนหนักสุนีย์จึงปิดร้านเร็วหน่อย ปล่อยให้หลานสาวมีเวลาทบทวนบทเรียนแต่ต่อจากนี้ต้องหาเงินไว้สักก้อนเผื่อหลานคลอดออกมา หรือถ้าชาวบ้านปากไม่ดีมากก็จะพาหลานสาวย้ายที่ทำมาหากินใหม่ สุนีย์รู้ว่าถ้าท้องของข้าวทิพย์โตขึ้นต้องมีพวกปากหอยปากปูพูดไม่เข้าหูแน่ จะห้ามปากคนก็ห้ามไม่ได้ ถ้ามีเรื่องแบบนั้นนางคิดว่าจะพาหลานย้ายไปอยู่ที่อื่น แต่ช่วงนี้ต้องหาเงินทุนให้มากก่อน"เดี๋ยวข้าวดูร้านแทนค่ะป้า""ถ้างั้นดูแป๊บหนึ่งนะ ป้าไปหากับข้าวเย็นไว้ก่อน..ฉันไปนะป้าศรี""ฉันก็ว่าจะไปหากับข้าวไว้ให้ที่บ้านเหมือนกัน" ว่าแล้วป้าศรีคนข้างบ้านก็หายกลับเข้าไปในรั้วบ้านของตัวเอง"เดี๋ยวป้าไปหากับข้าวก่อนนะ""ค่ะ" ข้าวทิพย์มองตามหลังป้า ที่เดินเข้าไปทางหลังบ้าน ถ้าไม่มีป้าสักคน ป่านนี้เธอคงอยู่สถานสงเคราะห์ แท