พยัคฆราช のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

ข้าวทิพย์ลงมาชั้นล่างพร้อมกับมิ่งขวัญ ถึงยังไงก็คงหนีไม่พ้น เขาอยากทำอะไรให้เธอเห็นก็ทำไปเถอะ"ตามมาสิรถจอดรออยู่แล้ว" มองออกไปก็เห็นรถของเขตแดนจอดรออยู่ รถคันนี้เขามีคนขับประจำอยู่แล้ว มิ่งขวัญก็เลยเดินอ้อมไปเปิดประตูด้านหลัง เพราะมันเป็นที่นั่งประจำของเธอ ข้าวทิพย์เห็นว่ามิ่งขวัญเปิดด้านหลังเธอก็เลยเปิดด้านหน้าเพื่อจะนั่งข้างคนขับ".........." พอขึ้นนั่งถึงรู้ว่าใครเป็นคนขับรถ ข้าวทิพย์เอื้อมมือไปเปิดประตูเพื่อจะเปลี่ยนที่นั่งกับมิ่งขวัญ แต่พอประตูเปิดรถก็เคลื่อนตัวออกเธอเลยรีบปิดประตูไว้ก่อน"ขวัญคิดว่าคุณจะให้คนขับรถขับสะอีก""ผมใช้คนขับรถไปทำอย่างอื่น""เหรอคะ" มิ่งขวัญปรายตามองไปดูข้าวทิพย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เขตแดนเล็กน้อยแต่ข้าวทิพย์จะทำอะไรได้ล่ะเพราะเขาไม่หยุดรถเลยจนรถวิ่งมาถึงหน้าวัด.."เฮียมาแล้วค่ะ" ชมพูนุชเห็นรถของเขตแดนก็รีบสาวเท้าเดินเข้าไปหา จังหวะนั้นคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าก็เปิดประตูลงมาจากรถพอดี "ทำไมเธอนั่งมากับ?"แต่ข้าวทิพย์ไม่หันไปมองพอลงจากรถได้ก็รีบเดินเข้าไปในงาน"หึหึ" จากที่กำลังโกรธอยู่แต่พอเห็นว่าคนที่นั่งหลังมาก็คือมิ่งขวัญ ชมพูนุชเปลี่ยนท่าทีเป็นขำแทน"ใน

แต่จังหวะที่พนักงานกำลังขำอยู่ แผ่นดินก็ก้มลงไปเก็บเหรียญช่วยข้าวทิพย์จนคนพวกนั้นเหวอรีบหันมองไปทางอื่น"ทำอะไรกันอยู่คะเนี่ย" มิ่งขวัญมาพอดีเห็นว่าข้าวทิพย์และแผ่นดินกำลังเก็บเหรียญเธอก็เลยเดินมาช่วยเก็บ"ไม่ต้องหรอก..ขึ้นรถ" เขตแดนโน้มตัวลงไปคว้าแขนมิ่งขวัญให้ลุกขึ้น โดยไม่ได้สนใจคนที่กำลังเก็บเหรียญอยู่เลย"ทำไมพวกเขาทำเหรียญตกกันละคะ""ไม่ต้องไปสนใจ" วันนี้เขตแดนขับรถเองอีกวัน เพราะงานที่วัดยุ่งมากก็เลยให้คนขับรถไปช่วยกันที่นั่นจนเวลาผ่านไปรถของแผ่นดินก็ขับเข้ามาจอดหลังจากที่เขตแดนมาถึงวัดไม่นาน"มากันแล้วเหรอจ๊ะ" กานดารออยู่ว่าคนที่ช่วยพับเหรียญรูปหงส์จะมาถึงเมื่อไร"แม่ผมตื่นเต้นมากไม่คิดว่าจะมีคนพับรูปนี้เป็น" แผ่นดินอธิบายให้ข้าวทิพย์ฟังว่าทำไมแม่ถึงพูดเหมือนรอเธออยู่ข้าวทิพย์ทำแค่ยิ้มบางๆ ให้ก่อนที่จะหยิบเหรียญและริบบิ้นในกระเป๋าออกมาวางที่โต๊ะ เพื่อจะเริ่มพับต่อ จังหวะที่เธอเอาเหรียญและริบบิ้นออกมามิ่งขวัญกับเขตแดนมองไปดูพอดี"อ๋อเหรียญพวกนี้เป็นเหรียญที่เอาไปพับนี่เอง" มิ่งขวัญพูดเบาๆ เพราะสงสัยว่าทำไมข้าวทิพย์ถึงพกเหรียญมาเยอะ พูดจบมิ่งขวัญก็หันมามองเขตแดนที่มองไปเช่นกัน

[บริษัทอภินันท์กรุ๊ป]"สายแล้วว" ขนาดเรียกแท็กซี่มานะเนี่ย ข้าวทิพย์รีบวิ่งเข้าไปในบริษัทจังหวะนั้นประตูลิฟต์กำลังจะปิดลงพอดีติ๊ง! คนที่อยู่ในนั้นกดลิฟต์เปิดเมื่อเห็นว่ามีคนอยากจะขึ้นด้วย"คุณ?" ทีแรกข้าวทิพย์กำลังจะเดินเข้าไปแล้วแต่พอเห็นว่าเป็นผู้บริหารเธอก็เลยหยุดก่อน"เข้ามาสิครับ""ฉันขึ้นด้วยได้แน่นะคะ" เพราะถ้าขึ้นไปเจอกับเลขาขาโหดแย่เลย ยิ่งถูกขู่หักคะแนนความประพฤติอยู่"ทำไมจะขึ้นด้วยไม่ได้ล่ะครับ"เขาคงไม่ถือตัวเหมือนพี่ชายมั้ง ข้าวทิพย์เลยเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับแผ่นดินขณะที่ยืนอยู่ในลิฟต์แผ่นดินก็เห็นว่าข้าวทิพย์ลนลานมาก ..จะไม่ให้ลนลานได้ยังไงสายขนาดนี้ ที่สายเพราะมัวไปส่งลูกที่โรงเรียนอยู่ติ๊ง! และประตูลิฟต์ก็มาเปิดที่ชั้นผู้บริหาร พอประตูเปิดออกข้าวทิพย์ก็รีบเดินออกมา"เดี๋ยวก่อนสิครับคุณผู้ช่วย""คะ?" หญิงสาวหยุดแล้วหันกลับไปมองคนที่เรียก จะเรียกอะไรตอนนี้เธอยิ่งกำลังรีบอยู่"งานที่ผมให้ไป อย่าลืมนำมาส่งผมด้วยล่ะ""??" อะไรของเขาจำผิดคนหรือเปล่า เธอยังไม่พูดอะไรเพราะไม่เข้าใจ ข้าวทิพย์หันกลับไปทางด้านหลัง รู้ได้ในทันทีเลยว่าเขากำลังช่วยเธออยู่ หญิงสาวค่อยๆ หันกลับมาใหม

"โอ๋ไม่ร้องนะครับคนดี""ยังจะมาพูดเล่นอยู่อีก ทำไมถึงไม่โทรมาบอก""ก็เป็นแบบนี้ไงใครจะโทรมาล่ะ""ถ้าตายป่านนี้คงเสร็จงานศพไปแล้วมั้ง""แล้วจะมีเวลาไปงานศพเค้าเหรอ" เพราะเธอก็ติดงานศพทางนี้เหมือนกัน"ไอ้ฟีฟ่า!""ชักจะเหมือนเมียเข้าไปทุกทีแล้วนะเรา""ฉันโกรธนายจริงๆ​ นะ ตอนเข้าโรงพยาบาลทำไมไม่โทรมาบอก""ไม่อยากให้เป็นห่วง""มันใช่เรื่องไหม""ดีใจจังที่มีคนเป็นห่วงจนร้องไห้" ฟีฟ่ายื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้กับเธอ "ร้องไห้เหมือนเด็กไปได้""อย่าทำแบบนี้อีก ขับรถให้มันระวังหน่อยสิ""ครับทีหลังจะระวัง แล้วนี่ทำไมกลับค่ำจัง""ก็ผู้จัดการน่ะสิให้งาน..ต้องส่งพรุ่งนี้ด้วย""แล้วผู้จัดการให้เราอยู่คนเดียวเหรอ" มองเข้าไปในบริษัทก็ไม่มีใครแล้ว"ก็ฉันทำงานไม่เสร็จนี่""ทำไมถึงให้ทำงานอยู่คนเดียว มันอันตรายรู้ไหม""ไม่ต้องพูดแล้วฉันยิ่งไม่สบายใจอยู่""ไม่สบายใจเรื่องอะไร""ก็ผู้จัดการน่ะสิตอนนี้แปลกๆ" คงมีแต่ฟีฟ่านี่ละมั้งที่เธอกล้าพูดความในใจได้"เขารังแกเธอเหรอ""ฉันไม่รู้""มีอะไรบอกมา""แล้วนายจะช่วยอะไรได้ล่ะดูขาสิเนี่ย ลงจากรถยังไม่ได้เลย""ขึ้นรถ""ฉันขึ้นได้แน่นะ""ไม่พาไปล้มหรอกน่า""อย่าลืมนะว่าล

วันต่อมา.."อะไรนะคะ คุณจะมายื่นใบลาออก?"เธอไม่รู้ว่าจะได้เงินที่ทำงานค้างไว้หรือเปล่า เพราะยังไม่ถึงเดือนก็ลาออก "ค่ะ""มีปัญหาในการทำงานเหรอคะ" ฝ่ายบุคคลต้องสอบถามเรื่องนี้อยู่แล้วไม่ว่าจะเป็นใคร"ฉันขอไม่ตอบเรื่องนี้ค่ะ""ถ้างั้นทางเราจะรับเรื่องไว้ก่อน ใกล้ถึงวันที่หนึ่งแล้วเดี๋ยวเราจะพิจารณาอีกที" ถ้าใครจะลาออกต้องยื่นใบลาออกล่วงหน้าก่อนวันเงินเดือนออกอยู่แล้ว"ค่ะ" เธอต้องทำงานต่ออีกเหรอเนี่ย ถ้าออกไปเลยก็จะเสียประวัติ ไปทำงานที่ไหนใครเขาจะรับล่ะ"นั่น?" แผ่นดินมองเห็นหลังข้าวทิพย์เดินออกจากห้องฝ่ายบุคคลจะเรียกไว้ก็ไม่ทัน"ใครหรือครับคุณแผ่นดิน""เธอมาทำอะไร" เขาถามคนที่ยืนคุยกันอยู่"เดี๋ยวผมถามให้นะครับ" พอได้เรื่องคนที่คุยอยู่เมื่อสักครู่ก็ออกมาบอก"ลาออกงั้นเหรอ? เธอบอกไหมว่าทำไมต้องลาออก""ทางฝ่ายบุคคลบอกว่าเธอไม่ได้แจ้งครับ""เดี๋ยวผมมานะ" แผ่นดินรีบตามข้าวทิพย์ขึ้นไปชั้นบน จะให้เธอออกแบบไม่รู้เหตุผลไม่ได้ วันก่อนแม่ยังถามหาเธออยู่เลย"ซี๊ดดด" ขึ้นมาถึงชั้นบนข้าวทิพย์ก็วางเท้าลงกับที่เหยียบเท้าโต๊ะทำงาน เพราะแผลถูกน้ำร้อนยังคงทิ้งความเจ็บไว้ให้เธออยู่ แม่ทนเท่าที่จะทนได้แ