All Chapters of Billionaire's Captive Bride: Chapter 1 - Chapter 5

Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong binuksan at isinara ang email na ‘yon mula sa bangko. Final Notice of Foreclosure. Parang suntok sa tiyan ‘yung bawat salita. Sa loob ng pitong araw, mawawala na ang bahay namin dito sa Quezon City—‘yung lumang dalawang palapag na puno ng alaala ni Mama, ‘yung kwarto ko na may sewing machine sa sulok, ‘yung maliit na hardin sa likod na dati pa naming pinag-aalagaan. At si Mama… nakaratay pa rin sa ospital, lumalala ang sakit niya sa baga. Walang pera para sa chemotherapy. Walang insurance. Ako lang ang natitira—si Ava Lim, 25 anyos, wedding gown designer na ngayon ay halos walang order. Walang kliyente. Walang savings.Nakahiga ako sa kama ko, nakatingin sa kisame na puno ng bitak na parang mapa ng mga problema ko. “Kaya ko ‘to,” bulong ko sa sarili ko. Pero totoo, hindi na. Wala na talagang lusot.Biglang may kumatok sa pinto—tatlong malakas, matigas na katok na parang may hawak ng kapangyarihan. Napabalikwas ako. Sino ‘yon? Wala akong inaas

Hindi ko inasahan na ganito kabilis ang lahat. Isang linggo lang pagkatapos ng pagpirma ko sa kontrata, dinala na ako ni Sebastian sa kanyang private island sa Palawan.Maaga pa noong umaga nang dumating ang helicopter sa rooftop ng penthouse sa BGC. Walang paalam, walang oras para mag-isip. Sinabi niya lang, “Pack your things. Aalis na tayo ngayon.” Parang normal na utos.Wala akong masyadong dala—ilang damit lang mula sa bagong wardrobe niya, ang sewing kit ko, at ilang lumang pictures ni Mama. Ang iba, sabi niya, ipapadala raw. Habang nasa helicopter, tahimik lang ako sa tabi niya. Naka-window seat ako, tinitignan ang dagat sa baba—turquoise na tubig, maliliit na isla na parang nakakalat na perlas sa mapa. Maganda. Sobrang ganda. Pero pakiramdam ko, papunta ako sa isang magandang kulungan na hindi ko na makakalabas.Hindi siya nagsalita hanggang kalahating oras. Tapos bigla niyang hinawakan ang kamay ko—mahigpit, parang normal na sa kanya na hawakan ako nang ganoon.“Cold?” tanong

HINDI ako makatulog nang maayos pagkatapos ng sinabi ni Sebastian.Nakahiga ako sa kama, tinitignan ang kisame habang iniisip ang mga salita niya: “Someone from my past. Someone na dapat patay na.” Ano ang ibig sabihin noon? At bakit ako kasali sa danger na ‘yon? Parang biglang lumaki ang kwarto—malawak, malamig, at parang walang labas.Maya-maya, narinig ko ang pagbalik niya sa kwarto. Madilim pa rin, pero kita ko ang silhouette niya sa pintuan. Tahimik siyang humiga sa tabi ko, pero hindi niya ako niyakap agad tulad ng nakasanayan na. May distansya ngayon, parang may iniisip siyang mabigat.“Gising ka pa?” bulong niya.“Opo,” sagot ko. “Hindi ako makatulog.”Lumapit siya, hinila ako papalapit. This time, mas mahigpit ang yakap. Parang takot talaga siyang mawala ako.“Sorry kung natakot kita,” sabi niya sa tenga ko. “Bukas, ipapaliwanag ko lahat. Matulog ka na.”Hinaplos niya ang buhok ko hanggang nakatulog ako. Pero panaginip ko, may lalaking nakaitim na hinahabol ako sa beach, at s