All Chapters of หย่าหวนรักกลับมา: Chapter 11 - Chapter 20

บรรยากาศภายในลิฟต์ตกอยู่ในความเงียบงัน คารอสหน้าชาพูดไม่ออกเมื่อหญิงสาวพูดประโยคเจ็บแสบใส่หน้าจัง ๆ คารอสมองจีน่าด้วยความนิ่งอึ้งไม่คิดว่าเด็กที่มารยาทเป็นเลิศอย่างเธอจะพูดแดกดันคนอื่นเป็น นานนับนาทีกว่าคารอสจะตั้งสติได้ “หึ” เขามองเสี้ยวหน้าของจีน่าด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ “อวดดี” ประโยคนั้นคีร่าได้ยินเต็มสองหูแต่ไม่คิดหันกลับไปมอง สายตาของเธอจดจ่ออยู่กับตัวเลขที่บอกจำนวนชั้นภาวนาให้ลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นเก้าสักที เธอไม่อยากใช้อากาศร่วมกันกับคนอย่างคารอสไปมากกว่านี้ เธอเกลียดทุกอย่างที่เขาแสดงออกมาจนอยากอาเจียนใส่หน้าเขาอยู่รอมร่อ เกลียดคำพูด เกลียดการกระทำ เกลียดสีหน้าท่าทางที่ดูไม่รู้สึกสะทกสะท้านของเขา ทำเหมือนว่าระหว่างเราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางใจต่อกัน เกลียดที่เขามองข้ามทุกอย่าง มองข้ามแม้กระทั่งว่าการกระทำเลวทรามพวกนั้นสร้างแผลในใจไว้ให้กับใครบ้าง เกลียดจนไม่อยากหายใจร่วมกันกับคนของเขา ยิ่งเห็นหน้าคารอส ภาพเหตุการณ์เมื่อครั้งสี่ปีที่แล้วก็แวบเข้ามาในโสตประสาท ตอกย้ำว่าครั้งหนึ่งจีน่าเคยทำตัวน่าสมเพชขนาดไหนเพื่อรั้งผู้ชายคนนี้ไว้ ติ้ง จีน่าถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อลิฟต์

“สวัสดีครับ” เสียงทักไม่คุ้นเคยดังขึ้นมาเรียกความสนใจจากสองสาวให้หันมองอย่างให้ความสนใจ ผู้ชายหน้าตาดียืนยิ้มเหนียมอายอยู่ตรงหน้าสายตาหวานเยิ้มของเขามองจีน่าไม่ละสายตา พอมายืนอยู่ต่อหน้าต่อตาสาวสวยแบบนี้อชิระรู้สึกประหม่าเอาการเหมือนกันเมื่อดาเมจของสาวสวยที่อชิระหมายปองรุนแรงกว่าที่คิด มองจากที่ไกล ๆ เธอสวยมากแล้วในสายตาอชิระทว่า พอได้มองใกล้ ๆ อชิระก็ต้องตกตะลึงในความสวยของเธอ เธอสวยราวกับไม่มีอยู่จริง เธอทั้งสวยทั้งน่ารักในคนเดียวกันให้ความรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจทุกครั้งยามที่ได้มอง “ว่าไงคะสุดหล่อ” อาลี่จีบปากจีบคอถามพ่อหนุ่มรูปงามตรงหน้าอย่างมีจริตจะก้าน ไล่สายตาแพรวพราวมองสำรวจชายตรงหน้าอย่างถือวิสาสะ ขณะเดียวกันจีน่าเพียงยกแก้วเหล้าขึ้นมาจิบเพียงเท่านั้นไม่คิดสนใจคนมาใหม่สักนิดต่อให้รับรู้ถึงสายตาที่มองเธออยู่ตลอดก็ตาม เธอไม่สะดวกคุยกับใคร ไม่สะดวกใจจะคุยกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้น ความรักเมื่อครั้งวันวานเป็นปมในใจที่จีน่าไม่สามารถข้ามผ่านได้ เธอฝังใจกับความเจ็บปวดครั้งนั้นจนไม่กล้าเริ่มต้นใหม่กับใครอีกเลย เข็ดขยาดกับความรักจนคิดว่าชาตินี้เธอขออยู่คนเดียวดีกว่า “เห

วันนี้จีน่าได้รับภารกิจจากพี่ชายให้ช่วยออกไปดูหน้างานด้วยกัน หน้างานที่ว่าก็เป็นร้านอาหารของคีย์ที่ต้องการปรับปรุงใหม่จึงจ้างบริษัทของครอบครัวจีน่าออกแบบร้านให้ หลังจากที่ได้รับคำสั่งจากพี่ชายจีน่ารู้สึกตื่นเต้นเมื่อเป็นครั้งแรกที่จีน่าได้ทำงานอย่างจริงจัง ทว่าช่วงเช้าของวันจีน่าต้องไปทำธุระก่อน เธอจึงบอกให้จัสตินล่วงหน้าไปก่อน เธอจะตามไปที่หลัง เวลานัดคุยงานคือเที่ยงของวัน เช้านี้จีน่าจึงมีเวลาเหลือเฟือสำหรับการช็อปปิ้ง กลับมาไทยตั้งหลายเดือนแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่จีน่าออกมาเที่ยวเปิดหูเปิดตาตามลำพังปราศจากพี่ชายหรือเพื่อนสนิทอย่างอาลี่เคียงข้างกาย จีน่าเคยมีเพื่อนสนิทที่ไทยอยู่แต่สุดท้ายก็เลิกคบกันเพราะข่าวลือที่ไม่เป็นความจริงพวกนั้น ข่าวลือในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำและมันก็ไม่ใช่ความจริง แต่ก็นั่นแหละจีน่าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของใครให้เชื่อความจริงได้ ทำได้แค่ปล่อยวาง ค่อย ๆ พาตัวเองออกมาจากคนพวกนั้น คิดย้อนกลับไปก็ช่างน่าขันเหมือนกัน เกลียดเหลือเกินพวกที่ชอบตัดสินคนจากข่าวลือเนี่ย จีน่าแวะมาดูกระเป๋า จีน่าอยากได้กระเป๋าใบกะทัดรัดสักหนึ่งใบเผื่อไว้เวลาออกงานสังคมกับครอบค

“ช่วยไปทำตัวประสาทไกล ๆ ได้ไหมคะ เป็นแค่แฟนเก่าอย่าจุ้นจ้านให้มันมาก” คารอสอึ้งมองจีน่าระคนตกตะลึงไม่คิดไม่ฝันว่าตัวเองจะได้ยินวาจาร้ายกาจนี้จากปากของจีน่า จีน่าที่คารอสรู้จักเธอเป็นเด็กไม่พูดคำหยาบ มองโลกในแง่ดี ไม่คิดร้ายกับใครซึ่งต่างกับจีน่าในตอนนี้ราวฟ้ากับเหว อะไรหล่อหลอมให้จีน่าเด็กดีของเขาพูดจาแบบนี้กัน สี่ปีสามารถทำให้คนคนหนึ่งเปลี่ยนไปได้เยอะขนาดนี้เชียวเหรอ ผู้หญิงตรงหน้าแทบไม่ใช่จีน่าคนเดิมของเขาอยู่แล้ว สิ่งเดียวที่ยืนยันความเป็นตัวของหญิงสาวได้ในตอนนี้มีเพียงแววตาคู่นั้นที่ไม่เคยเปลี่ยนไป เคยไร้เดียงสายังไงก็ยังดูไร้เดียงสาอย่างนั้น ครั้งหนึ่งคารอสก็เคยตกหลุมรักความไร้เดียงสาของเธออยู่เหมือนกัน หากแต่ความไร้เดียงสาของเธอนั้นเคลือบไปด้วยความงี่เง่าและน่ารำคาญความสัมพันธ์ของเราจึงจบลงและตอนนี้เขากำลังประกอบมันขึ้นมาใหม่ “แฟนเก่าอะไรครับ หนูก็รู้อยู่แก่ใจว่าระหว่างเรามันไปถึงขั้นไหนแล้ว” “ทุเรศ” ตะตอกด่าหน้าสั่น กล้าพูดจาทุเรศแบบนั้นใส่เธอได้อย่่างไรกัน เขาไม่รู้สึกละอายใจในสิ่งที่เขาทำกับเธอไว้บ้างเลยเหรอ จีน่าเคยหวังว่าเขาจะรู้สึกผิดกับเธอบ้าง สักเศษเสี้ยวควา

“แล้วตอนนั้นที่บอกพี่ว่าท้อง โกหกใช่ไหม” ถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ คนที่โกหกเก่งจนเป็นนิสัยมันน่าเชื่อถือตรงไหนกัน จีน่าตัวชาวาบหูอื้อไปชั่วขณะ เช่นเดียวกันกับแววตาของเธอที่สั่นไหวอย่างหนัก คำถามของคารอสจี้ปมในใจของจีน่าจัง ๆ ปราการความเข้มแข็งสุดท้ายพังทลายลงมาบาดแผลที่จีน่าปิดผนึกไว้เผยร่องรอยแห่งความเจ็บปวดออกมาอีกครั้ง ใบหน้าที่เคยเฉยชาตอนนี้ซีดเผือดราวกับไม่มีเลือดล่อเลี้ยง “ว่าไง” คารอสยังยิงคำถามเดิมย้ำ ยิ่งเห็นปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดของจีน่าคารอสก็ยิ่งอยากรู้ ทั้งที่ตอนนั้นไม่คิดแยแสคำพูดของจีน่าเลยสักนิด “ไม่ได้ท้องหรอกค่ะ” พยายามควมคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นตอบคารอสกลับไป จีน่ารีบเก็บเอกสารบนโต๊ะใส่กระเป๋า เธอไม่สามารถทนมองหน้าคารอสได้อีกแล้ว ขณะที่จีน่ารีบเก็บของอย่างเร่งรีบคารอสได้ยื่นมือมาจับมือเธอไว้ “จะอะไรกับจีหนักหนา” เส้นความอดทนของจีน่าขาดผึ่ง เธอสะบัดมือของคารอสทิ้งอย่างแรงแววตาแดงก่ำด้วยความเคืองโกรธจ้องคารอสนิ่ง “อย่าทำตัวไม่น่ารักกับพี่นะจี” จีน่าหัวเราะเยาะออกมาเสียงดังพอสมควรให้กับคำพูดของคารอส ทำตัวไม่น่ารักเหรอ เหอะ สำหรับเขาแล้วนั้นให้ทำตัวห