All Chapters of เล่ห์รักสัมผัสลวง 25+: Chapter 21 - Chapter 30

มือหนาเลื่อนไปคว้าโทรศัพท์ของตัวเอง จากนั้นเขาก็กรอกเสียงเข้าไปในสาย โดยน้ำเสียงของชายหนุ่มมันเต็มไปด้วยความหงุดหงิดใจอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งหญิงสาวก็พยายามลุกออกจากโต๊ะ แต่มือหนากลับกดเอวบางเอาไว้กับโต๊ะทำงาน ทำให้เธอยังคงนอนอยู่บนโต๊ะทำงาน“ว่ายังไง!”(นายครับ มันเอาอีกแล้ว) เสียงของปลายสายบอก ทำเอาคาร์เตอร์ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างมีเรื่องให้ครุ่นคิด จนยี่หวาอยากรู้ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้ผู้ชายกะล่อนอย่างเขาเครียดได้นะ“อืม...เดี๋ยวฉันไปจัดการ รอที่นั่นแหละ” คาร์เตอร์บอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง จากนั้นคุยไม่ถึงสามนาทีชายหนุ่มก็วางสายไปเมื่อวางสายเรียบร้อยชายหนุ่มก็ก้มมองคนที่นอนอยู่บนโต๊ะอย่างเสียดาย ทั้งๆ ที่อยากจะสานความสัมพันธ์ต่อ แต่วันนี้เขามีงานที่ต้องไปจัดการเลยไม่สามารถจัดกับเธอในห้องทำงานได้อีก แต่ไม่เป็นไรหรอก โอกาสยังมีอีกเยอะ เขาจะไม่มีทางหยุดเพียงเท่านี้อย่างแน่นอน “วันนี้พี่มีงานที่ต้องไปต่อ อดเลยคนสวย” คำพูดที่แสนเสียดายพร้อมกับสีหน้าที่ดูอ้อนๆ ทำเอายี่หวาอดใจเต้นแรงไม่ได้ ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับเธอด้วยนะ เขาไม่รู้เหรอว่ามันจะทำให้เธอหวั่นไหว “อดอะไร ยี่หว

“ทำซะยี่หวา อย่างน้อยก็เห็นแก่ครอบครัวของเรา พ่อรู้ว่าพ่อผิดที่ทำให้ครอบครัวของเราเป็นหนี้หัวโต แต่ถ้ายี่หวาช่วยเราครั้งนี้ หลังจากนี้ยี่หวาต้องการอะไรก็บอกพ่อ พ่อพร้อมจะให้ยี่หวาทุกอย่าง” ตอนนี้ทุกคนเห็นดีเห็นงามกับการที่ให้เธอไปทำเรื่องผิด แววตาและท่าทีของคาร์เตอร์มันทำให้เธอทำไม่ลง เขาไม่ได้ผิดอะไร และเขาก็ไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดที่เธอต้องไปทำร้ายเขาด้วย “พ่อ ทำไมทุกคนถึงเห็นดีเห็นงามกับการทำความผิด แล้วทำไมทุกคนถึงต้องโยนทุกอย่างมาให้ยี่หวารับผิดชอบ” เธอมองคนในครอบครัวด้วยสายตาผิดหวัง ตอนนี้ทุกคนต่างทวงบุญคุณกับเธอ ทั้งๆ ที่ผ่านมาเธอเคยรัก เคยคิดว่าพวกเขาคือครอบครัวที่แท้จริง แต่ยิ่งนับวันความรู้สึกนั้นมันเริ่มเปลี่ยนแปลงไป “ในเมื่อเธอเข้าไปทำงานที่นั่นได้แล้ว เธอจะกลัวอะไรยี่หวา แค่ไปเอาเอกสารพวกนั้นเพียงอย่างเดียว หลังจากนั้นครอบครัวของเราจะปลดหนี้ทุกอย่างได้” ณปุณพยายามหว่านล้อมน้องสาวของตัวเอง เพราะยี่หวาเป็นคนเดียวที่จะสามารถเข้าถึงตัวคาร์เตอร์ได้มากที่สุด “ยี่หวาไม่อยากทำ” เธอรู้สึกกดดันและกลัว ตอนนี้ทางข้างหน้ามันดำมืดจนไม่รู้จะไ

มือหนาของคาร์เตอร์จับมือเล็กของยี่หวาเอาไว้ จนเธอใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าหวานแดงซ่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไม่เคยมีแฟน เพราะไม่คิดจะสนใจอะไรนอกจากเรียน แต่คาร์เตอร์จะเป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามาทำให้เธอหวั่นไหว “ตกลงไหมครับ เป็นแฟนพี่นะ” “ค่ะ” คำตอบสั้นๆ ของยี่หวาทำให้คาร์เตอร์ฉีกยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่หญิงสาวตอบตกลง จากนั้นเขาก็ทำการอุ้มเธอมากอดเอาไว้ “ขอบคุณนะครับคนสวย” “อุ๊ย...ไม่ต้องอุ้มยี่หวาก็ได้นะคะ” ท่าทีดีใจของชายหนุ่มมันน่ารักเหลือเกิน หัวใจสาวมันเต้นอย่างรุนแรงจนแทบจะทะลักออกมาแล้ว “อยากอุ้มแฟนครับ...” คาร์เตอร์บอกด้วยเสียงร่าเริงจนเธอฉีกยิ้มกว้าง เธอมีความสุขที่อยู่ตรงนี้ แต่อีกใจเธอกำลังรู้สึกอึดอัด เมื่อเธอก็ต้องเลือกครอบครัวเช่นเดียวกัน “พี่เตอร์...เดี๋ยวยี่หวาตกนะคะ” ร่างใหญ่ทำการอุ้มร่างบอบบางของยี่หวาสูงขึ้นจนเธอหวาดเสียว กลัวจะตกลงไป เธอไม่อยากจะเชื่อว่าวันนี้เธอตอบตกลงคบกับผู้ชายที่เธอบอกว่าไม่ชอบขี้หน้า เพราะการกระทำของเขามันทำให้เธอมองชายหนุ่มเปลี่ยนไป เขาอบอุ่น

“ไม่เชื่อหรอก พวกเจ้าชู้ก็พูดอย่างนี้กับทุกคนทั้งนั้นแหละ” เธอบอกแล้วเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วพยายามหุบยิ้มของตัวเองเอาไว้ ไม่ให้เขารู้ว่าเธอกำลังเขินกับคำพูดเมื่อครู่ “งั้นถอดเสื้อให้พี่ก่อนครับ เราจะได้ไปกินข้าวกัน ยี่หวาน่าจะหิวแล้ว แต่พี่นี่สิหิวอย่างอื่น” คาร์เตอร์ยังคงไม่หยุดที่จะหยอดใส่ยี่หวาจนเธอเขินตัวม้วนจนแทบไม่อยากกินข้าวแล้ว “ถอดให้ก็ได้ค่ะ พี่เตอร์ชอบแกล้งยี่หวา” ขณะที่พูดแต่มือน้อยๆ ก็ทำการถอดเสื้อสูทของชายร่างใหญ่ออก จนเขาก้มมองแล้วเผลอยิ้มออกมา ไม่คิดว่ายี่หวาจะเป็นผู้หญิงที่ดูธรรมชาติมาก จนเขาอดมองเธอนานๆ ไม่ได้ “ขอบคุณครับ” คาร์เตอร์รับเสื้อสูทที่ถูกมือเล็กถอด แล้วนำมันไปไว้ในรถหรูของตัวเองทันที จากนั้นชายหนุ่มก็กุมมือเล็กๆ ของหญิงสาวแล้วพาเดินเข้าไปในร้าน และเมื่อคาร์เตอร์เดินเข้ามาทุกคนในร้านก็หันมามองเป็นตาเดียว ก็แหงล่ะในเมื่อเขาหล่อขนาดนี้ หล่อชนิดที่ว่าใครมองก็ต้องเหลียวหลังทันที “นั่งตรงนั้นไหมคะ บรรยากาศดี” ยี่หวายกนิ้วชี้ไปที่โต๊ะม้าหินอ่อน แล้วทำการคว้ามือหนาให้เดินตามไป ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน โดยที่คาร์เตอร์ไม่ส

คาร์เตอร์มองใบหน้าจิ้มลิ้มของหญิงสาวแล้วอดยิ้มไม่ได้ เธอดูไม่มีพิษมีภัยอะไร ยามพยศก็ด่าเสีย แต่ยามอยู่นิ่งกลับน่ารักจนเขาอดใจไม่ไหว ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าหวานๆ ของยี่หวา จากนั้นเขาก็ประทับปากหยักของตัวเองที่ปากเล็กๆ ของเธอแผ่วเบา แต่ไม่ถึงกับสอดลิ้นหนาเข้าไป เพราะเขาอยากทำตอนเธอตื่นมากกว่า “อุ๊ย!” เพราะความเย็นชืดของปากหยักทำเอายี่หวาสะดุ้งตื่นอย่างตกใจ และผงะออกเล็กน้อยเมื่อเจอใบหน้าหล่อเหลาใกล้ๆ “ถึงบ้านแล้วครับ” “พี่เตอร์มาจูบยี่หวาทำไม” เธอถามแล้วจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างสงสัย “จูบแฟนไม่ได้เหรอครับ แค่จูบก็ไม่ได้เหรอคนสวย...ไม่คิดจะให้พี่ชื่นใจบ้างเลยเหรอ แค่นี้ก็เหี่ยวเฉาจะแย่แล้ว” คาร์เตอร์บอกด้วยเสียงออดอ้อน จนยี่หวาใจเต้นแรง เขาน่ารักมาก มากจนเธอตกหลุมรักเขาแบบถอนตัวไม่ขึ้น “คือ” “แค่จูบ...อย่าหวงกับพี่เลยนะครับ อย่าให้พี่ต้องอดทนอะไรไปมากกว่านี้เลยนะครับ” “พี่เตอร์...กลับบ้านเลยค่ะ ดึกแล้วนะ” “ฝันดีนะครับคนสวย...ฝันถึงพี่ด้วยนะครับ”คาร์เตอร์ยิ้มเล็กๆ พร