All Chapters of เล่ห์รักสัมผัสลวง 25+: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 2สิ่งที่ไม่อยากทำ ร่างบางของยี่หวาลงจากรถของคาร์เตอร์แล้วมองบ้านหลังเล็กของตัวเองด้วยหัวใจที่หดหู่ บ้านที่เคยอบอุ่น แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปเพราะการพนัน “กลับมาแล้วเหรอยี่หวา” เสียงทุ้มของณปุณเอ่ยทัก จากนั้นก็พาดมือหนาที่ไหล่ของน้องสาวเพื่อพาเดินเข้าไปในบ้าน จนเธอได้แต่ก้มหน้าไม่อยากพูดอะไรเยอะ “ค่ะ” “พ่อกับแม่รออยู่” เสียงของณปุณบอก จากนั้นชายหนุ่มก็ชำเลืองมองว่าใครมาส่งน้องสาวของตัวเอง ก่อนที่จะถาม “เรามากับคาร์เตอร์เหรอ” “พี่รู้จักเขาด้วยเหรอ” คิ้วสวยของยี่หวาถามอย่างแปลกใจ เพราะไม่คิดว่าพี่ชายจะรู้จักคาร์เตอร์ด้วย ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยแนะนำอะไรเลย “เคยเจอตามงาน เธอก็รู้ว่าพี่ทำงานเกี่ยวกับพวกโรงแรมนะ” ตอนนี้ณปุณได้เข้าทำงานเป็นผู้จัดการโรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งเธอไม่รู้อะไรมาก เพราะช่วงหลังๆ ที่บ้านมีปัญหาเข้ามาไม่หยุดหย่อน “ว่าแต่เรามากับเขาได้ยังไง” “คะ...คือ” ยี่หวาถึงกับหน้าซีดเผือด เพราะไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี “เอาเงินมานี่!!” เสียงทะเลาะที่คุ้นเคยทำเอายี่หวากับณปุณมองหน้ากันแล้วรีบว

มือทั้งสองข้างของยี่หวาบีบเข้าหากันแน่น ใจจริงเธอคิดอยากจะไปยืมไอลดา แต่มาคิดดู ๆ แล้วเงินมันมากมายขนาดนั้น ถ้าเธอไม่มีปัญญาไปคืนเพื่อนแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น เธออาจจะต้องเสียเพื่อนดีๆ อย่างไอลดาไป แล้วถ้าทำลายคาร์เตอร์ เขาจะเกลียดเธอไหม เพื่อนๆ ของคาร์เตอร์จะรู้สึกอย่างไรกับเธอ ข้อนี้มันคือคำถามที่เกิดขึ้นในหัวอยู่ตอนนี้ เธอทั้งเครียด ทั้งกดดัน และไหนจะคำว่าบุญคุณอีกที่มันค้ำคอ เพราะครอบครัวนี้ก็ให้อะไรหลายๆ อย่างกับชีวิตของเธอ“ยี่หวาต้องทำอะไรบ้าง”มุมปากของณปุณยกขึ้นพร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้องสาว ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าณปุณเปลี่ยนไป เขาไม่เหมือนพี่ชายคนเดิมที่เธอรู้จักอีกแล้ว สิ่งที่ชายหนุ่มคิดมันคือการฉกฉวยสิ่งที่เป็นของคนอื่นมา ส่วนเธอไม่เคยคิดอยากจะทำ แต่พอพูดถึงความตาย เธอก็ยอมไม่ได้ เธอไม่อยากให้ทุกคนเป็นอะไร“พี่ต้องการเอกสารสำคัญบางอย่างที่คาร์เตอร์มี ถ้าเราได้สิ่งนั้นมา พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ขออะไรยี่หวาอีกเลย”“เอกสารสำคัญอะไรคะ” เสียงหวานถามด้วยความอยากรู้ แต่รอยยิ้มของณปุณทำเอาเธอถึงกับใจเต้นแรง เขาเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปราวกับไม่ใช่พี่ชายที่แสนดีคนเดิมของเธออีกต่อไป บ้านของเธอม

บทที่ 3เลขาฯ ส่วนตัว“พี่กำลังหาเลขาฯ ส่วนตัวสนใจไหม แต่ถ้าไม่ไว้ใจพี่ก็ได้นะ ไว้จะหาตำแหน่งลงให้”“ไม่สัมภาษณ์งานก่อนเหรอคะ พี่จะรับยี่หวาเลยอย่างนั้นเหรอ” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเมื่อเขาเสนองานให้เธออย่างง่ายดาย โดยไม่สัมภาษณ์ความสามารถอะไรของเธอเลยสักนิดเดียว แบบนี้มันได้ด้วยเหรอ ถึงแม้อยากจะเข้าทำงานที่นี่เพราะมีจุดประสงค์ แต่เธอก็ไม่อยากเป็นขี้ปากของชาวบ้านว่าเข้าทำงานเพราะเส้นสาย“ไม่หรอก พี่สัมภาษณ์เราทั้งคืนไปแล้ว รู้ดีว่ามีความสามารถอะไรบ้าง” ขณะที่พูด แต่สายตาของคาร์เตอร์มองสาวร่างบางอย่างแพรวพราว“อย่ามาทะลึ่ง!” ยี่หวามองชายตรงหน้าตาขวางที่เขาชอบทำสายตาหื่นกามใส่เธอ อยากจะรู้ว่าวันวันหนึ่งในหัวของคาร์เตอร์คิดแต่เรื่องแบบนี้หรือยังไงกัน“ล้อเล่น คิดมากไปได้ ให้ทดลองงานก่อนไง ถ้าไม่ดีค่อยให้ออก ไม่เห็นยากเลย” คาร์เตอร์กลับมาโหมดจริงจังอีกครั้ง จากนั้นชายหนุ่มก็เดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานพร้อมกับมองสาวร่างบางที่กำลังจ้องมองเขาเช่นเดียวกัน“สรุปรับยี่หวาแล้วเหรอคะ” ตอนนี้เธอแปลกใจเหมือนกันนะที่เขาไม่ได้ถาม หรือซักประวัติการทำงานของเธอสักนิดเดียว“อืม...ถือว่าชดเชยที่พี่ทำกับเราคืนนั้น

“รอยที่พี่ทำเอาไว้ที่คอ” คำพูดที่ชวนเสียวของคาร์เตอร์ทำเอายี่หวาแทบนั่งไม่ติด แต่ก็ถูกมือหนารั้งเอาไว้ “มันนานแล้วไหม จะให้ยังอยู่ได้ยังไง” เสียงหวานบอกอย่างสั่นๆ “งั้นให้ทำใหม่ดีไหม เอาตรงไหนดี ยี่หวาอยากให้พี่ทำตรงไหน” คาร์เตอร์บอกด้วยเสียงติดแหบพร่า ขณะที่มือหนาของเขาก็ค่อยๆ แทรกเข้าไปใต้เสื้อของหญิงสาวแบบไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาคิดถึงร่างนุ่มนิ่มของเธอจนแทบไม่เป็นอันกินอันนอน ขนาดในฝันเธอก็ยังเข้ามาจนแทบจะบ้าตาย ทั้งๆ ที่ตอนกลางคืนเขาจะไปท่องราตรี แต่กลับทำไม่ได้เมื่อหน้าของผู้หญิงคนนี้ลอยเข้ามา “เอามือออกไปนะ พี่จะทำอะไร” มือเล็กทำการคว้าหมับมือปลาหมึกของคาร์เตอร์ ก่อนที่เขาจะเลื่อนไปถึงอกอิ่มของเธอ “หึ...มากกว่านี้ก็ทำมาแล้ว จับนิดจับหน่อยไม่ได้เหรอ นิดเดียวเอง” “อย่ามาตลกนะพี่เตอร์” “ไม่ตลกเลยครับ จริงจังมาก ทำยังไงถึงจะได้เอายี่หวาอีก บอกพี่มาที” เพราะเป็นคนตรงๆ และไม่ค่อยเก็บความรู้สึกของตัวเอง ทำให้ชายหนุ่มบอกมาเลยแบบไม่ปิดบังความรู้สึกของตัวเอง “อะไรนะคะ!”

“แต่เราก็มีอะไรกันไปแล้วนะ อย่าใจร้ายกับพี่นักเลยยี่หวา” คาร์เตอร์บอกอย่างออดอ้อน พร้อมทั้งใช้มือหนาของตัวเองบีบเคล้นที่สะโพกผายของยี่หวาเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของคนที่กำลังนั่งทับเขาอยู่“มันแค่ความผิดพลาด”“ครั้งแรกผิดพลาด ครั้งต่อไปตั้งใจไม่ได้เหรอ” ขณะที่พูดเขาก็รั้งท่อนล่างของยี่หวาให้มาบดเบียดกับความแข็งแกร่งของเขา จนรับรู้ว่าหญิงสาวเองก็กำลังมีอารมณ์ร่วม“ยะ...อย่านะพี่เตอร์” ยี่หวาขบเม้มริมฝีปากบางเพื่อสะกดกลั้นความต้องการของตัวเองไว้“พี่รู้ว่าข้างล่างของยี่หวาแฉะแล้ว ไม่อยากให้พี่เข้าไปจริงๆ เหรอ ของดีแบบนี้พี่จะให้ยี่หวากินพี่คนเดียวเลยรู้ไหม” คาร์เตอร์ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร วันๆ ก็คิดถึงแต่หน้าของยี่หวา ยิ่งยามอยู่บนเตียงด้วยกัน ร่างกายของเขาก็ร้อนดั่งไฟ เขาชอบใบหน้าที่สุดแสนจะเซ็กซี่ของเธอ แค่ได้เห็นร่างกายของเขาก็ลุกชันขึ้นมา“พี่เตอร์...ไม่เอาแบบนี้”“ขอพี่ชื่นใจสักทีเถอะ มาขนาดนี้แล้วจะให้พี่ปล่อยเราไปเหรอ” เขามองใบหน้าหวานของหญิงสาวแล้วเกิดความต้องการเป็นอย่างมาก“ชื่นใจของพี่คือการรังแกยี่หวานะ”“หึ...เรียกว่าให้ความสุขกันและกันดีกว่าคนสวย...” มุมปากของคาร์เตอร์ยกขึ้น จา