Semua Bab ซีรี่ย์รักร้อน : รักร้อนเพลิงริษยา: Bab 21 - Bab 30

Chapter21 “ก่อนหน้านี้นะใช่ฉันไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอ แต่นับจากเมื่อคืนฉันนี่แหละมีสิทธ์ในตัวเธอเต็มๆ มันต่างหากที่ไม่มีหรือเธออยากจะเห็นหลักฐานมายืนยันสิทธิที่ฉันมีต่อเธอ...นี่ไงหลักฐาน” รัฐกฤตญ์พูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่คอและตามลำแขนที่หลักฐานโผล่พ้นออกมายืนยันได้ ไม่มีใครพูดอะไรมีแต่สายตาของบุคคลในที่นั้น ซึ่งมีหลากหลายอารมณ์ รัฐกฤตญ์มองใบหน้าของณิชาด้วยความโกรธที่กล้าพูดว่า เขาไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอ แล้วมองไปยังใบหน้าของธนาพลด้วยสายตาที่เยาะเย้ยถากถาง สายตาของผู้มีชัยเหนือศัตรู สายตาของธนาพลและณิชาที่มองไปยังใบหน้าของรัฐกฤตญ์เต็มไปด้วยความแค้นเคือง หากสายตาที่ทั้งณิชาและธนาพลมองมาที่กันและกัน มันเป็นสายตาที่อ่อนโยน ห่วงหาเป็นสายตาที่บ่งบอกความรู้สึกที่มีทั้งหมดของหัวใจ “และฉันก็จะแสดงสิทธิ์ของฉันให้มันดู มันจะได้รู้ว่าต่อจากนี้เธอเป็นของฉัน...คนเดียว” ร่างของณิชาถูกกระชากเข้ามาหาร่างของรัฐกฤตญ์อย่างแรง ทรวงอกเต่งตึงแนบชิดกับแผ่นอกกว้างแข็งแรง มือหนาคว้าหมับที่ท้ายทอยของเธอ บังคับให้เธอรับจูบที่แสนจะเอาแต่ใจ ดุดันของเขาต่อหน้าธนาพลและลูกน้องทั้งสามคน ณิชาใ

Chapter23 “ณิชาไม่ต้องทำอย่างนี้ก็ได้” ธนาพลพูดขึ้นหลังจากที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้สนามเรียบร้อยแล้ว โดยที่มือของทั้งสองยังคงเกาะกุมกันอยู่ สร้างความไม่พอใจให้กับรัฐกฤตญ์เป็นอย่างมาก “พี่พลฟังณิชานะคะ...ในชีวิตของณิชาพี่พลเป็นผู้ชายคนแรกที่ณิชารัก ณิชาจะไม่ยอมให้ผู้ชายดีดีอย่างพี่พลต้องมาจบชีวิตลงเพื่อผู้หญิงที่ไม่มีค่าอย่างณิชา” ณิชาพูดด้วยใบหน้าที่อาบไปด้วยน้ำตา รู้ว่าตัวเองไร้ค่ามีแต่ราคี ต่อให้น้ำสะอาดจากสถานที่ไหนๆ มาชำระล้างร่างกายของเธอก็ไม่มีวันล้างราคีออกไปจากร่างกายเธอได้ธนาพลนำมือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของคนรักใช้นิ้วหัวแม่มือปาดน้ำตาที่รินไหลออกมาอย่างแผ่วเบา ทะนุถนอม “พี่ไม่สนใจว่าณิชาจะมีราคีมากน้อยแค่ไหน ไม่สนใจว่าณิชาจะเป็นยังไง เหตุผลเดียวที่มีให้ณิชาคือพี่รักณิชา รักมากด้วย...รักเท่าชีวิตของพี่ ให้พี่ตายเสียดีกว่าที่ต้องทนเห็นณิชาทุกข์ทรมานหกปี” ธนาพลมีความรู้สึกว่า ถ้าหากเขาปล่อยให้ณิชาตัดสินใจแบบนี้ ไม่ใช่แค่หกปีที่เขาพลัดพรากจากเธอ แต่มันเหมือนกับตลอดชีวิตของเขาก็ว่าได้ณิชาซบใบหน้ากับแผงอกที่อบอุ่นที่สุดในเวลานี้ ธนาพลกอด

Chapter25“ผมก็ขอให้เป็นอย่างนั้น อย่าให้คุณแม่รู้ก็แล้วกัน คุณแม่ยิ่งหายใจเข้าหายใจออกเป็นพี่น้ำอยู่ด้วย” รัฐศาสตร์เตือนพี่ชายด้วยความหวังดี เพราะถ้ามารดารู้เรื่องต้องออกโรงปกป้องแทนอารยาแน่นอน และคนที่จะเจ็บหนักที่สุดก็คือณิชาคนเดียวเท่านั้น “คุยอะไรกันอยู่หนุ่มๆ ของแม่” เสียงของอมรามารดาของชายหนุ่มทั้งสอง นำพาร่างกายเดินเข้ามาหาลูกชายทั้งสองที่เกิดจากสามีชาวฝรั่งเศส ที่เสียชีวิตไปเมื่อยี่สิบปีก่อน โดยทิ้งมรดกและกิจการโรงแรม คอนโดมิเนียมและสมบัติอื่นๆ อีกมากมายไว้ให้ รวมมูลค่าของทรัพย์สินทั่วโลกเป็นจำนวนเงินที่ประมาณไม่ได้ “คุยกันเรื่องทั่วๆ ไปครับคุณแม่” รัฐกฤตญ์เป็นฝ่ายตอบ ลุกเดินมาประคองร่างของมารดามานั่งบนโซฟาอย่างเอาใจ รัฐศาสตร์อมยิ้มกับคำพูดของพี่ชายที่โกหกมารดาได้อย่างแนบเนียน “พี่ใหญ่คุยเรื่องแต่งงานกับน้ำครับคุณแม่” รัฐศาสตร์ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ใส่พี่ชาย “จริงเหรอลูก ใหญ่คิดจะแต่งงานกับหนูน้ำแล้วใช่ไหม ดีเลยหนูน้ำเรียนจบแล้วด้วย เอาเป็นว่าแม่จะหาฤกษ์ให้ดีกว่านะใหญ่” อมราสาวสองพันปีเอ่ยอย่างดีใจ เพราะนางปลื้มในตัวอารยามาน

Chapter27 “ทุกอย่างจริงหรือเปล่า” รัฐศาสตร์ทันควัน“ทุกอย่าง” รัฐกฤตญ์ตอบอย่างไม่คิด “ผมอยากได้ ณิชา...พี่ใหญ่ให้ผมได้หรือเปล่า”ผู้เป็นพี่ชายถึงกับอึ้ง พูดไม่ออก ดวงตามีน้ำเงินเข้มฉายแสงของความไม่พอใจ อยากจะลุกไปฆ่าน้องชายนัก ถ้าหากเขาทำได้ พี่ชายคนนี้ให้น้องชายได้ทุกอย่างที่ร้องขอ แต่มีอย่างเดียวที่เขาไม่สามารถตัดใจให้ได้คือผู้หญิงที่ชื่อ ณิชา ทั้งๆ ที่พยายามคิดไว้ว่าณิชาเป็นแค่ผู้หญิงที่เอาร่างกายใช้หนี้แทนบิดาและแลกกับอิสรภาพของคนในครอบครัวก็ตาม “ไม่ได้” รัฐกฤตญ์ตอบด้วยน้ำเสียงค่อนข้างดัง “ถ้าไม่ได้...ผมก็ไม่ทำ” รัฐศาสตร์พูดอย่างจริงจัง เขารู้อยู่แล้วว่าพี่ชายไม่มีทางยกณิชาให้กับเขา เพราะดูจากท่าทางแล้วหวงไม่เบา ไม่รู้ณิชามีอะไรดี เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาต้องพิสูจน์ให้ได้ “เล็ก นายขออย่างอื่นได้ไหม” รัฐกฤตญ์พยายามพูดอย่างใจเย็น เอาน้ำเย็นเข้าลูบน้องชาย หวังจะให้รัฐศาสตร์ขอสิ่งอื่นที่เขาสามารถจะให้ได้ แต่คนที่ร้อนรนกลับเป็นเขาต่างหาก คำขอเมื่อครู่ของคนที่เขาเรียกตัวมายังก้องอยู่ในใจ “ไม่ ถ้าพี่ใหญ่ไม่ยกณิ

Chapter29“ก็มีสิ ทำไมจะไม่มี” รัฐศาสตร์ตอบไม่เต็มเสียง“คุณไม่มีหรอก ฉันรู้ ทำไมรู้ไหม แววตาคุณไงมันฟ้องว่าสิ่งที่คุณพูดคุณโกหก” รัฐศาสตร์เป็นฝ่ายอึ้งเมื่อได้ยินคำพูดของณิชา ใช่ เขาโกหกเพราะบางครั้งสิ่งที่เขาทำ มันไม่ได้ทำให้เขามีความสุขแม้แต่น้อย เขาไม่รู้หรอกว่าณิชาอ่านใจเขาออกได้ยังไง แต่คิดในใจผู้หญิงคนนี้มีดีมากกว่าที่เขาคิด“เธอจะรู้ดีกว่าฉันได้ยังไง” รัฐศาสตร์ถามกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง“เอาเป็นว่าฉันรู้ก็แล้วกัน คุณรัฐศาสตร์ความสุขของคนเราไม่ได้อยู่ที่เงินมันอยู่ที่ตรงนี้ต่างหาก” ณิชาชี้นิ้วไปที่หัวใจของรัฐศาสตร์ ยิ้มให้เขาก่อนจะพูดต่อ“อยู่ที่ใจค่ะ ความสุขของคนเรามันอยู่ที่ใจ ฉันไม่เถียงว่าเงินมันสามารถสร้างความสุขให้กับคนเราได้ แต่ความสุขอย่างหนึ่งที่เงินไม่สามารถบันดาลได้ คือความสุขทางใจ คุณมีเงินมากมายมีเพื่อนฝูงเยอะแยะ แต่ฉันถามคุณหน่อยว่าจะมีกี่คนที่คอยถามคุณว่า กินข้าวหรือยัง เมื่อคืนนอนหลับสบายไหม หน้าซีดๆ ไม่สบายหรือเปล่า ถ้าไม่สบายพาไปหาหมอเอาไหม คุณมีเพื่อนแบบนี้บ้างหรือเปล่า หรือมีแต่...เฮ้ย! วันนี้ไปเที่ยวไหนกันดี ไปเที่ยวผับโน้นดีกว่าสาวๆ เยอะดี ว