Semua Bab ซีรี่ย์รักร้อน : รักร้อนเพลิงริษยา: Bab 11 - Bab 20

Chapter11รัฐกฤตญ์นั่งอยู่ที่โซฟากำมะหยี่สีน้ำเงินหรูราคาแพงในมือถือแก้ววิสกี้สายตาจับจ้องอยู่ที่บานประตูห้องชุดตลอดเวลา เหมือนกับรอคอยการกลับมาของใครบางคนโดยมีดินแดนและวิทยายืนอยู่ไม่ไกลนัก บนโต๊ะขนาดเตี้ยที่ทำด้วยกระจกใสหน้าโซฟามีขวดวิสกี้เปล่าหนึ่งขวด ส่วนอีกหนึ่งขวดพร่องไปเกือบครึ่งวันนี้เขากับอารยาใช้เวลาอยู่ด้วยกันเกือบทั้งวัน ไปดูหนัง เล่นโบว์ลิ่ง เดินเลือกซื้อสินค้าที่ห้างหรูใจกลางกรุงเทพฯ ตบท้ายด้วยการล่องเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยาชื่นชมความสวยงามพร้อมกับรับประทานอาหาร ชมพระอาทิตย์ตกดินสุดแสนโรแมนติก ความโรแมนติกแทบจะมลายหายไป เมื่อเขาได้รับรายงานจากอุดมว่า พยายามทุกทางแล้วแต่ไม่สามารถตามหาณิชาได้ เรืองเดชและพิชานันท์ก็ไม่อยู่บ้าน เขาจึงสั่งสอนลูกน้องโทษฐานดูแลคนของเขาไม่ดีในที่สุดการรอคอยของเจ้าของห้องก็สิ้นสุดลง บานประตูห้องชุดถูกเปิดออก ยังไม่ทันที่คนเปิดประตูจะเดินเข้ามาในห้องดี เสียงกังวานและดูมีพลังแผดเสียงดังลั่นห้อง พร้อมกับแก้ววิสกี้ลอยมาปะทะกับกำแพง ผ่านหน้าเธอไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร“ไปไหนมา” รัฐกฤตญ์ไม่พูดเปล่าสาวเท้าเข้ามาหาเธอด้วยสายตาและใบหน้าที่ดุ

Chapter13เรียวขางามถูกแยกออกด้วยขาอันแข็งแกร่งของเขา ก่อนจะสอดแทรกความเป็นตัวตนของเขาเข้าหาใจกลางร่างกายเธออย่างแรง โดยไม่สนใจว่าร่างสาวจะพร้อมสำหรับกามกิจหรือไม่ ดันครั้งเดียวจนสุดความรู้สึกของรัฐกฤตญ์เหมือนอยู่ท่ามกลางแรงรัดที่มีพลังอย่างมหาศาล ทั้งบีบรัดจนเขารู้สึกเจ็บไปหมด ความฟิตแน่นและเยื่อพรหมจรรย์ที่เขาเพิ่งกระชากขาดทำให้รัฐกฤตญ์รู้ว่า...เธอบริสุทธิ์“กรี๊ดดดดดดด” เสียงกรีดร้องแสดงความเจ็บปวดของณิชาเปล่งออกมาพร้อมกับน้ำตาที่รินไหล หลังจากที่สูญเสียสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตสาวให้กับคนที่ไม่มีหัวใจอย่างเขา หยาดน้ำตาของณิชาไม่ได้ทำให้เขาชะงักการกระทำอันป่าเถื่อนของเขาเลย“ฉันถามเธอแล้วนะ เธอดันตอบคำถามโง่ๆ ออกมาเองเพราะฉะนั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนกับเธอ” คำพูดที่ไม่แสดงความรู้สึกผิดของรัฐกฤตญ์ ทำให้หัวใจของเธอร้าวราน รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองสูญเสียไปรำพันอยู่ในใจว่า ‘พี่พล...ณิชาขอโทษ’แรงเคลื่อนไหวและแรงถาโถมของรัฐกฤตญ์สร้างความเจ็บปวดมากกว่าสุขสมให้กับณิชา ร่างของเธอแทบแยกออกจากกันเป็นเสี่ยงๆ แรงกระแทกเข้ามาจะรุนแรงมากเป็นสองเท่าทุกครั้งที่ขยับการเข้าและออก รัฐกฤ

Chapter15 “ขึ้นเครื่องตอนห้าโมงเย็น แล้วนายบอกว่าโทรคุยกับณิชา โทรคุยได้ยังไงในเมื่อบนเครื่องบินเขาไม่ให้ใช้มือถือไม่ใช่เหรอ” เรียวถึงกับหน้าเหวอเมื่อธนาพลพูดออกมา ‘นั่นไงเต็มๆ ถูกจับผิดจนได้ อุตส่าห์ระวังตัวแล้วนะไอ้เรียวนะไอ้เรียว...คุณณิชาเอาตายแน่กู งานนี้’ “เอ่อ...คือว่าเอ่อ...โอ๊ยๆ ขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะครับพอดีปวดท้อง” เรียวหาจังหวะปลีกตัวออกจากธนาพลทันที งานที่ณิชาสั่งเขาทำประสบความสำเร็จทุกครั้ง ยกเว้นการโกหกที่เขาไม่ค่อยถนัด แต่ถ้าเป็นการกุมความลับของเจ้านายสาวและเรื่องงาน เรียวจะรูดซิปปากสนิทจนแทบจะไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมาเลย “เดี๋ยวเรียว เดี๋ยว” ธนาพลร้องเรียกเรียวที่วิ่งเข้าไปภายในคุ้มพระจันทร์ เขาเริ่มจับความผิดปกติได้ มันต้องมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับณิชาแน่นอน และเป็นเรื่องที่ณิชาไม่ต้องการให้เขารู้ และเขาก็จะต้องสืบให้รู้ให้ได้ณิชาลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบาก เจ็บระบมไปหมดทั้งร่างกายโดยเฉพาะใจกลางร่างกายที่ทั้งตึงและปวด เป็นจุดที่เธอเจ็บมากที่สุด เธอค่อยๆ พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอนรวบผ้าห่มมาคลุมร่างกายไว้ ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปยัง

Chapter17รัฐกฤตญ์เดินออกมาจากห้องประชุมด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด สาเหตุไม่ได้มาจากเรื่องงานเพราะเรื่องนี้เขาสามารถรับมือคู่ต่อสู้ได้ทุกรูปแบบอยู่แล้ว แต่สาเหตุที่ทำให้เขาหงุดหงิดก็คือผู้หญิงที่อยู่คอนโดของเขาต่างหาก เพราะอะไรไม่รู้ภาพของเธอวนเวียนอยู่ในสมอง กลิ่นกายที่เขาสูดดมยังหอมกรุ่นติดปลายจมูก ความสุขที่ได้รับจากหญิงสาวมันไม่ใช่แค่การปลดปล่อย มันเป็นความสุขที่สุขถึงหัวใจอิ่มเอมจนแทบจะล้นออกมา จนเขาไม่อยากผละออกจากร่างกายของณิชาเลย เขาไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อนและความรู้สึกนี้ก็ไม่เกิดขึ้นกับอารยาหญิงสาวที่เขารักด้วย ดินแดนและวิทยาแทบจะเข้าหน้าเจ้านายหนุ่มไม่ติด เพราะวันนี้เกือบทั้งวันพวกเขาทำอะไรก็ไม่ถูกตาต้องใจไปเสียหมด แม้แต่กาแฟที่ชงให้ดื่มทุกวันใส่อัตราส่วนเหมือนกัน แต่วันนี้เจ้านายของเขาตินู่นตินี่หาว่าหวานไปบ้าง หาว่าขมไปบ้าง จืดไปบ้าง ผลสุดท้ายคือดินแดนต้องยกครีมเทียม นมและน้ำตาลมาให้เจ้านายใส่เองจะได้ถูกใจเสียที พวกเขาก็อยากรู้สาเหตุของอารมณ์ไม่ปกติของรัฐกฤตญ์ คนที่อารมณ์ไม่ดีทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงานอย่างแรง สายตามองไปยังโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ มันคือ

Chapter19 “คุณยกณิชาให้ผมแล้วนะ ถ้าณิชายอมไปกับผม คุณก็ห้ามไปยุ่งหรือไปข่มขู่ณิชาและคนในครอบครัวของณิชาอีกนะ” ธนาพลรีบพูดดักคอเอาไว้ก่อน รัฐกฤตญ์เข่นเขี้ยวอยู่ในใจกับการรู้เท่าทันของอีกฝ่าย แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ไก่จะได้ไม่ตื่น “เอาไว้ให้ณิชาเขายอมไปกับนายก่อนแล้วค่อยมาต่อรองกับฉัน นี่คือที่อยู่ของคนที่นายอยากได้ตัว นายไปถึงที่โน่นตอนสองทุ่มครึ่งห้ามมาก่อนเด็ดขาด...ไม่อย่างนั้นอด” รัฐกฤตญ์พูดกำชับพร้อมกับยื่นกระดาษแผ่นเล็กสีเหลืองที่เขาพึ่งเขียนที่อยู่คอนโดชุดสุดหรูของเขาเสร็จ ยื่นให้ธนาพลซึ่งอีกฝ่ายก็รับไว้พร้อมกับรอยยิ้มที่ฉายชัดเต็มใบหน้า จนคนมองอย่างรัฐกฤตญ์หมั่นไส้ “ได้ ผมจะไปถึงที่อยู่ตามที่คุณให้มาตอนสองทุ่มครึ่ง งั้นผมขอตัวนะครับ” ธนาพลลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานของรัฐกฤตญ์ ดินแดนมองเจ้านายอย่างไม่เข้าใจ ทีแรกดูแข็งกร้าวเมื่อโดนทวงผู้หญิงคืน ต่อมาไม่ถึงสิบนาทีกลับยกให้ดื้อๆ แต่ก็ดีจะได้หมดปัญหา อารยาว่าที่นายหญิงของเขาก็จะได้ไม่รู้เรื่อง หากณิชาออกไปจากชีวิตของเจ้านายเขาไวๆ หลังจากที่ธนาพลออกไปแล