All Chapters of พ่ายรักภรรยารอหย่า: Chapter 11 - Chapter 20

"อยากเป็นเมียฉันมากเลยใช่ไหม ได้...งั้นคืนนี้ก็ทำหน้าที่ของเมียให้ดีแล้วกัน" ชายผู้ที่กักขังร่างเล็กบางไว้ในอ้อมแขนกระชับและลดระยะห่างเข้าไปเรื่อย ๆ"จะทำอะไร" ไรขนบางลุกซู่ไปทั้งตัวเมื่อรู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา หญิงสาวที่เอ่ยถามอีกคนไปก็ไม่ได้รับคำตอบที่ทำให้กระจ่าง แต่สภาพเช่นนี้จะหลบก็ไม่ได้หนีก็ไม่พ้นทำได้เพียงใจดีสู้เสือก็เท่านั้น"วะ วันนี้พิ้งเหนื่อยมากเลยค่ะ พิ้งขอไปนอนก่อนนะคะ" ใบหน้าหวานเผยรอยยิ้มแสนหวานชนิดที่ว่าใครเห็นก็เป็นอันต้องหลง แต่มันยิ่งทำให้คนที่กำลังมองเธออยู่นั้นกลับยิ่งเพิ่มไฟโทสะมากขึ้นกว่าเดิม"ทำไม ไหนว่าอยากเป็นเมียฉันมากไง จะต้องเล่นตัวไปทำไม" ไม่ว่าเปล่าใบหน้าหล่อยังโน้มเข้าหาคนตรงหน้าเรื่อย ๆ กระทั่งปลายจมูกเฉียดกันไปมา ริมฝีปากแทบจะโดนกันอยู่รอมร่อ"อย่าทำแบบนี้" หญิงสาวที่ทนต่อสิ่งนี้ไม่ไหวก็หันหน้าไปอีกทางเพื่อเลี่ยงการประชันหน้ากับหมื่นลี้ แต่มีหรือที่คนอย่างหมื่นลี้จะยอมง่ายดายเพียงเท่านั้น"หึ!" ชายหนุ่มเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นซอกคอขาวเนียนของหญิงสาว เพราะมันล่อตาล่อใจเขาเหลือเกินด้วยรูปร่างหน้าตาที่ความจริงก็ถือได้ว่าตรงสเปค หากไม่ติดที่หิวเงิน

"สวัสดีค่ะคุณหมื่นลี้ รอนานไหมคะ" หญิงสาวรูปร่างสะโอดสะองเดินเข้ามาหย่อนตัวลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่มีเจ้าของชื่อนั่งอยู่ก่อน"ไม่เลยครับคุณจา" เขาส่งยิ้มให้คนตรงข้ามและมองเธอด้วยสายตาของความเจ้าชู้เหมือนปกติที่ชอบทำวันนี้เขานั้นมีนัดสำหรับการเซ็นสัญญากับบริษัทหนึ่ง โดยปกติแล้วหมื่นลี้เป็นนักธุรกิจที่มีบุคลิกเฉพาะตัว และยังมีสไตล์การทำงานที่ไม่เหมือนใครอีกด้วย อย่างที่รู้กันว่าโลกของธุรกิจนั้นไม่มีสูตรตายตัวหมื่นลี้เองก็เป็นคนที่พลิกแพลงได้เก่ง เขามองว่าเรื่องธุรกิจและเรื่องบนเตียงมันสามารถไปด้วยกันได้"สั่งอะไรมายังคะเนี่ย" จารุวรรณถามคนที่เอาแต่นั่งมองหน้าเธออยู่ไม่ขยับไปไหน หมื่นลี้เป็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหล่าและเมื่อถูกคนที่หล่อขนาดนี้จ้องหน้านาน ๆ เธอก็อดรู้สึกเขินขึ้นมาไม่ได้ มือเล็กเรียวเล็กเก้งก้างไปหมดไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหน สุดท้ายก็แกล้งยกขึ้นมาเอาผมทัดหูเบา ๆ ซ่อนความเขินอาย"ยังเลยครับ ผมรอสั่งพร้อมคุณ" เขารู้ดีว่าจุดอ่อนของผู้หญิงคือแพ้คนใส่ใจ ก็นะแกล้งทำนิด ๆ หน่อย ๆ ร้อยทั้งร้อยก็ไม่มีหลุดรอดทว่าเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ใบหน้าสวยหวานของคนที่บ้านเขานั้นก็ลอยเข้ามาเสี

"งั้นเดี๋ยวฟ้ากับเต็มขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ""ให้ผมไปเป็นเพื่อนมั้ยครับ""หุบปาก!!"เมื่อพูดจบหญิงสาวทำท่าลุกขึ้นก่อนที่จะสะดุดอากาศเสียหลักไปโดนแก้วเหล้าในมือหญิงสาวจนมันหกเลอะชุดของจารุวรรณไปจนหมด"ว๊าย กรี๊ดดดด พวกแกทำบ้าอะไรกันเนี่ย""ขะโทษนะคะคุณจา พอดีฉันมึนหัวนิดหน่อยค่ะ ขอโทษจริง ๆ นะคะ" น้ำฟ้ากล่าวขอโทษทันทีเมื่อทำตามแผนสำเร็จ คนที่โดนทำน้ำหกใส่รู้สึกหัวเสียเป็นอย่างมากก็กระชากเต็มเดือนจนทำท่าราวจะตบเธอ"แก!!""กรี๊ดดดด" เต็มเดือนร้องด้วยความตกใจ ความจริงนี่ก็ถือว่าอยู่เหนือความคาดหมายของเธอไปมาก ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าลงไม่ลงมือ แต่แล้วก็เหมือนกับพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยอีกครั้ง อาร์ทจับที่ข้อมือของจารุวรรณเอาไว้ได้ทันก่อนมันลงไปโดนแก้มขาว ๆ ของเต็มเดือน"ผมว่าคุณจากลับก่อนดีกว่านะครับ ชุดเลอะหมดเลย" อาร์ทเสนอโดยหญิงสาวที่มองไปยังหมื่นลี้ตาละห้อย เห็นทีว่าเรื่องคืนนี้ของเธอต้องจบลงเพียงเท่านี้เสียแล้ว"งั้นก็ได้ค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะคุณหมื่นลี้""ขับรถดีๆ ครับ"ร่ำลาเรียบร้อยหญิงสาวทั้งสองก็ส่งยิ้มให้กันอย่างอารมณ์ดี ผิดกับอีกคนที่เดินออกจากห้องไปด้วยอาการกระฟัดกระเฟียด

หญิงสาวใช้ช่วงเวลาในการร้องไห้อยู่นานกว่าจะยอมหยุด จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นไปทำความสะอาดร่างกายและกลับมาเก็บข้าวของที่กระจัดกระจายเมื่อครู่ ช่วงเวลาที่เธอทำงานบ้านเป็นช่วงเวลาที่ถือได้ว่าใจสงบมากที่สุด กระทั่งเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลตกอยู่ตรงที่เธอและหมื่นลี้คุยกันเมื่อเช้า"นี่มันเอกสารของคุณหมื่นลี้นี่นา สำคัญหรือเปล่านะ" ชมพิ้งชั่งใจอยู่นานว่าเอกสารฉบับนี้อีกคนต้องการจะใช้มันหรือไม่ แต่แล้วไม่รู้ว่าเพราะความไม่ยอมแพ้ของตัวเองหรืออย่างไรที่ทำให้หญิงสาวตัดสินใจนำมันไปให้อีกคนที่บริษัท"สวัสดีค่ะ ติดต่อเรื่องไหนดีคะ" หญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้า ประชาสัมพันธ์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าชมพิ้งเดินเข้ามาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ"สวัสดีค่ะ ฉันมาหาคุณหมื่นลี้ค่ะ""นัดไว้หรือเปล่าคะ?""ไม่ได้นัดค่ะ""ถ้าอย่างนั้นรอสักครู่นะคะ ไม่ทราบว่าชื่อคุณอะไรคะ" พนักงานสาวเอ่ยถามคนมาติดต่อพร้อมเตรียมจะกดโทรศัพท์เพื่อต่อสายไปยังเลขาท่านประธาน"ชมพิ้งค่ะ เป็นภรรยาของคุณหมื่นลี้" หญิงสาวตอบกลับไปเช่นนี้ทำให้คนที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ดวงตาลุกวาว เพราะว่าเธอรู้ข่าวการแต่งงานสายฟ้าแลบของเจ้านายมาสักพักใหญ่ ๆ แล้วหากแต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนน

การเดินทางจากเมืองหลวงสู่ประเทศญี่ปุ่นเป็นไปอย่างปกติ คงเรียกว่าปกติได้อยู่ถ้าหากไม่มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญตามมาด้วย"หมื่นลี้คะ วิเวียนอยากเล่นสกีแต่ไม่มีชุดเลยค่ะ ตอนแลนดิ้งแล้วคุณหมื่นลี้พาวิเวียนแวะซื้อก่อนได้ไหมคะ" เสียงหญิงสาวที่กำลังออดอ้อนชายหนุ่มเจ้าของชื่อด้วยความตื่นเต้น และนั่นคือเรื่องที่ไม่ปกติของทริปนี้อย่างที่บอกมันไม่ปกติตั้งแต่ชวนเพื่อน ๆ มาฮันนีมูนด้วยกันแล้วไม่พอนี่ยังพาชู้ (?) เรียกว่าชู้ได้แล้วแหละถ้าสาวเจ้าจะทำตัวเช่นนี้ตำแหน่งชู้ก็ไม่เกินเอื้อม ตอนแรกที่ชมพิ้งเดินทางไปที่สนามบินพร้อมกับหมื่นลี้นั้นเธอมีสีหน้าของความดีใจอย่างเห็นได้ชัด ส่วนหมื่นลี้เองก็ดูจะยิ้มแย้มมากกว่าปกติทำให้คนตัวเล็กคิดว่าสามีจะใจดีกับเธอมากขึ้นแต่แล้วมันกลับไม่ใช่เลย เมื่อมาถึงสนามบินแล้วกำลังเช็กอินก็มีร่างบางของหญิงสาวที่เธอไม่อยากเจอมากที่สุดเดินเข้ามาประกบสามีของเธอ ชมล็อกก็ราวกับกำลังตกสู่เหวลึก ความรู้สึกขึ้นลงราวคนเล่นรถไฟเหาะ ตอนนี้เธอไม่แน่ใจว่าที่นี่สนามบินสุวรรณภูมิหรือบางอ้อกันแน่ เพราะเพิ่งกระจ่างจากใจว่าแท้จริงที่สามีเธอดูอารมณ์ดีนั้นมันเป็นเพราะอะไร"แกโอเคหรือเปล่าวะ พวกเร