Lahat ng Kabanata ng พ่ายรักภรรยารอหย่า: Kabanata 31 - Kabanata 40

"ชมพิ้ง!!" ชายหนุ่มเอ่ยตวาดคนที่กล้าตบหน้าเขาไม่รู้ว่าครั้งที่เท่าไรแล้วตั้งแต่แต่งงานกัน ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงผู้หญิงไร้ยางอายทำทุกอย่างเพื่อเงินและผลประโยชน์เท่านั้นแท้ ๆ ใยถึงกล้ามาทำกับเขาเช่นนี้ หรือที่จริงแล้วเธออาจกำลังมีที่พึ่งใหม่เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาก็ยังไม่คิดเอาคืนคนตัวเล็ก เขาหันไปหาวิเวียนที่ตอนนี้นั่งเอามือปิดร่างกายที่ไม่มิดของตัวเองก่อนเอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงช่องที่ 8"เดี๋ยวคุณขึ้นไปรอผมบนห้องนอนก่อนนะครับ ห้องไหนก็ได้" หญิงสาวพยักหน้าเป็นอันตอบรับ ก่อนจะเหลือบไปมองร่างเล็กบางของคนที่ได้ชื่อว่าศัตรูหัวใจอีกครั้ง"ค่ะ รีบมานะคะ วิเวียนเหงา" เธอพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนเดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านโดยไม่คิดจะหยิบเอาเสื้อผ้าของตัวเองไปเลยสักชิ้น และเมื่อไร้เงาของบุคคลที่สามแล้ว ชายหนุ่มก็เดินมาทิ้งตัวลงที่โซฟาตัวเดิมที่อยู่ตรงข้ามกับทิศที่ชมพิ้งยืนอยู่"ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ที่บ้าน" หญิงสาวที่อดทนไม่ไหวเป็นผู้เปิดบทสนทนาขึ้นมาเสียก่อน หมื่นลี้ที่ได้ฟังเช่นนั้นก็รู้สึกสมเพชภรรยาตัวเองเป็นอย่างมาก ทำไมเขาจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ที่บ้านไม่ได้ ในเมื่อชมพิ้

คุณมีความลับที่บอกใครไม่ได้ไหม?ฉันมีความลับที่ไม่สามารถบอกกับสามีได้ นั่นคือความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขา ฉัน… หลงรักเขา หลงรักสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเอง แต่สิ่งที่ฉันกำลังจะทำในตอนนี้ก็คือ การเซ็นใบหย่า และออกจากชีวิตของเขาไป…"ค่ะ เชิญทางนี้ได้เลยค่ะ"มือเรียวผายมายังโต๊ะทำงานตัวเอง ก่อนที่ทนายผู้นั้นจะหยิบเอกสารออกมา ระหว่างนั้นหัวใจของหญิงสาวก็เต้นระรัวพร้อมกับความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมาปริ่มอยู่ที่ขอบตาแล้ว เพียงแต่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการสกัดกลั้นมันเอาไว้"เซ็นตรงนี้ได้เลยครับ" มือหนาชี้ไปยังจุดที่หญิงสาวต้องจรดปากกาลงไปด้วยรอยยิ้ม ทว่าชมพิ้งกลับยิ้มไม่ออกมือเรียวจับเจ้าปากการาคาแพงของตัวเองอย่างสั่น ๆ วันนี้มันคือการสิ้นสุดลงแล้วของชีวิตการแต่งงานของเธอและหมื่นลี้ แม้หัวใจจะแตกสลายหากแต่เธอจำต้องทำในสิ่งที่อีกคนต้องการ มือเรียวจรดปากกาลงที่ช่องนั้นและเซ็นชื่อของตัวเองลงไป"เรียบร้อยนะครับ"นับจากวันนี้ไป เธอและเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก…ปกติแล้วชมพิ้งจะเป็นคนที่เข้มแข็งมากๆ หากแต่คนเข้มแข็งก็ต้องมีช่วงเวลาที่เสียใจได้ร้องไห้เป็นเช่นมนุษย์ปกติสามัญและหลังจากไร้เงา

"ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวคะ" วิเวียนเดินมานั่งที่ข้าง ๆ กับหมื่นลี้ที่ระเบียงด้านนอกด้วยความสงสัยเธอมาอยู่กับเขาได้สองวันแล้ว หากแต่อีกคนนั้นกลับมีท่าทางที่แปลกไป เพราะช่วงนี้หมื่นลี้เอาแต่เหม่อตลอดเวลา ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนที่เรียกเธอมาหามาอยู่กับเขาแต่หมื่นลี้กลับทำราวกับเธอนั้นไม่มีตัวตน บางครั้งถึงขนาดพูดด้วยก็ไม่ยอมพูดด้วยวิเวียนพยายามอย่างมากที่จะหาวิธีเพื่อมาทำให้อีกคนนั้นสนใจถึงขนาดแต่งตัวน้อยชิ้นก็แล้วแต่หมื่นลี้กลับมองเธอด้วยสายตาเฉย ๆ แม้ว่าเมื่อก่อนนั้นเขาจะยังมองมาที่เธอด้วยสายตาของนักล่าก็ตาม แต่คิดไม่ถึงเลยว่าอีกคนจะเฉยชาได้เพียงนี้"เปล่าครับ ผมกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ" หมื่นลี้ตอบเธอทั้ง ๆ ที่ยังๆ ไม่มองหน้า เพียงแค่มองไปยังวิวเมืองของคอนโดหรูชั้นสูงสุดต่อไป และการกระทำเช่นนี้ทำให้หญิงสาวไม่พอใจเป็นอย่างมาก"ทำไมเหรอคะ กำลังคิดถึงเมียเก่าของคุณงั้นเหรอ" คำพูดที่ไม่เข้าหูเช่นนี้เธอก็กล้าหยิบยกมันขึ้นมาเพื่อประชดประชันหมื่นลี้ ทั้ง ๆ ที่เธอก็รู้มาก่อนแล้วว่าชมพิ้งได้เซ็นใบหย่าให้หมื่นลี้ไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรชายหนุ่มถึงยังมีท่าทางต่อเธอเช่นนี้อยู่อีก"นี่อย่ามาหาเรื

"มาแล้วเหรอ มึงก็ขับรถไวเกิน" อาร์ททักทายเพื่อนที่เดินทางมาถึงหากแต่ไม่คิดแม้จะเปรยตามองเขาเลยสักนิด"พวกมันอยู่ไหน" หมื่นลี้ที่เดือดเป็นไฟนั้นถามอาร์ททันทีหากแต่เขากลับไม่รู้ว่าหมายถึงใคร"ใครวะ""มึงอย่าตลกใส่กู ชมพิ้งกับไอ้ชู้นั่นมันอยู่ที่ไหน" วัดจากคำพูดคำจาของหมื่นลี้ดูก็รู้ว่าความจริงที่เขามาถึงที่นี่เพียงเพราะมาหาเรื่องแน่ ๆ แต่ก็ต้องทำให้เขาผิดหวังแล้ว"เขากลับไปกันหมดแล้วนะ" หมื่นลี้หันมามองเพื่อนตัวเองอย่างคาดโทษ"ทำไมมึงไม่เฝ้าไว้ให้กู" เขาถามอีกคนเล่นเอาเป็นเรื่องตลกขบขันกันเลยทีเดียว"ทำไมกูต้องเฝ้าให้ล่ะ อีกอย่างนะเต็มเดือนบอกกูว่ามึงกับเขาหย่ากันไปแล้ว" อาร์ทเอาความจริงมากระแทกหน้าหมื่นลี้เข้าอย่างจัง นี่ขนาดเขายังไม่ได้บอกใครเลยด้วยซ้ำถึงเรื่องการหย่ากับชมพิ้ง แต่คิดไม่ถึงว่าแม้แต่อาร์ทก็ยังรู้ แบบนี้แล้วเรื่องคงไปไวกว่าที่คิด ทั้ง ๆ ที่ใบหย่าเพิ่งมาถึงเขาเมื่อบ่ายนี้เองชายหนุ่มไม่ได้ตอบกลับอะไรอีกคนไปเพราะว่าเขาเองก็รู้ดีเช่นกันว่ามันจบลงไปแล้วอย่างที่ว่า เพียงแต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้สงบใจไม่ลงเลยเช่นนี้"มาเถอะ มาดื่มด้วยกันเถอะ" อาร์ทพาเพื่อนมายังห้องวีวีไอพีที

แซมและอาร์ทเดินทางเข้ามายังบ้านที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเรือนหอของหมื่นลี้ ตอนนี้สภาพด้านหน้าก็ถือว่าดูไม่ได้เลย หญ้าเริ่มขึ้นรถไปหมด อีกทั้งรถที่จอดอยู่ด้านในของโรงจอดรถนั้นก็มีฝุ่นขึ้นหนาเต๊อะ บ่งบอกได้ว่าเจ้าของของมันนั้นไม่ได้ใช้งานมาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว"มึงว่ามันจะยังอยู่ดีอยู่ไหมวะเนี่ย" แซมที่เอานิ้วปาดที่รถสปอร์ตคาร์ของเพื่อนก็เอ่ยขึ้นมาเพราะปกติแล้วหมื่นลี้เป็นคนที่รักรถมาก ไม่เคยปล่อยให้มีสภาพเช่นนี้มาก่อนเลย แต่ในเมื่อพันไมล์น้องชายของหมื่นลี้บอกว่าพี่ตัวเองยังไม่ตายเขาก็วางใจขึ้นมาบ้าง"เข้าไปดูมันหน่อยเถอะ" อาร์ทชวนเพื่อนเดินเข้าไปยังตัวบ้าน โดยที่ประตูนั้นถูกล็อกจากด้านใน แต่พวกเขาเตรียมตัวมาอย่างดีเพราะแสนปีได้ให้กุญแจสำรองที่อุตส่าห์ไปขโมยจากคุณนายเม็ดพลอยมาให้เรียบร้อยแล้วชายหนุ่มทั้งสองเดินสาวเท้าก้าวยาว ๆ มาจนถึงหน้าประตู เขาใช้กุญแจที่เอามาไขเพื่อเปิดประตูบานนั้นออกก่อนที่กลิ่นแอลกอฮอล์เข้มจนขมคอลอยเข้ามาปะทะจมูกเป็นลำดับแรก"โอ้โห มันอยู่ไปได้ยังไงวะเนี่ย" แซมบ่น ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะรีบเดินเข้าไปยังที่ที่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะอยู่ด้วยความรีบเร่ง เพราะหวั่นใจถึงความปลอ