All Chapters of พ่ายรักภรรยารอหย่า: Chapter 1 - Chapter 10

ชายหนุ่มหันไปมองพี่ชายกับน้องชายและเพื่อนสนิทเขาอีกสองคนที่นั่งหลบมุมอยู่ข้าง ๆ โดยที่คนพวกนั้นกำลังส่งสายตาเชิงล้อเลียนมาให้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากำลังหัวเราะเยาะเขามากแค่ไหนที่โตจนป่านนี้แล้วยังถูกแม่ตัวเองบังคับได้เช่นนี้ และหลังจากที่คนเป็นแม่เดินออกจากห้องหอไปก็ได้เวลาที่บรรดาเพื่อนเจ้าบ่าวจะเข้ามาอวยพรบ้าง"พี่นี่มันเลวมากอยู่นะ กล้ามากที่ควงคู่นอนเข้ามาในงานแต่ง ผมล่ะยอมพี่เลยจริง ๆ" พันไมล์น้องคนสุดท้องเอ่ยพร้อมส่งยิ้มให้กับหมื่นลี้ เขานึกชื่นชมพี่ตัวเองไม่น้อยที่ใจกล้าถึงขนาดยั่วโมโหคนเป็นแม่ได้ขนาดนั้น นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นงานแต่งคาดว่าพี่ชายของเขาอาจได้นอนโรงพยาบาลไปแล้ว"ไม่ต้องมาพูดมากเลย""แกจะทำอะไรก็น่าจะคิดให้ดี ๆ ก่อน ทำแบบนี้แม่กับเมียแกเสียหน้ามากนะ" พี่ชายคนโตอย่างแสนปีนั้นตำหนิน้องเสียงเข้ม เขารู้สึกไม่เห็นด้วยมาก ๆ ที่น้องตัวเองทำเช่นนี้ แต่แล้วก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่าตำหนิ เพราะเขารู้ดีว่าการถูกบังคับให้ทำเรื่องที่ใหญ่ขนาดนี้มันเป็นยังไง"ไม่ต้องมาดุผมเลย ที่ผมต้องแต่งงานมันก็เป็นเพราะแต่งแทนพี่นี่แหละ" น้องชายพูดเช่นนั้นเขาก็พูดอะไรไม่ออก เพราะว่าเรื่องนี้จริง

เรื่องทั้งหมดนี้มันก็คงเริ่มต้นขึ้นจากเมื่อสองเดือนก่อน วันที่ชมพิ้งไปที่บ้านพนากิจธกุลหลังนั้น บ้านของหมื่นลี้เจ้าบ่าวที่สุดแสนจะใจร้ายของเธอ"คุณแม่เรียกพวกเรามาทำไมเหรอพี่ปี" พันไมล์น้องคนสุดท้องของบ้านถามขึ้นเพราะน้อยครั้งที่พวกเขาทั้งสามจะได้มานั่งที่บ้านพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้หากไม่ใช่วันสำคัญของครอบครัว"จะรู้ไหมล่ะ" คนเป็นพี่ตอบด้วยความไม่เข้าใจเช่นกัน"ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่ผมว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องดี" และดูเหมือนว่าลางสังหรณ์ของหมื่นลี้จะเป็นจริงเสียนี่สิเสียงพี่น้องสามคนของบ้าน พนากิจธิกุล กำลังแสดงความคิดเห็นในเรื่องที่จู่ ๆ คุณแม่ของพวกเขาก็เรียกตัวให้กลับมาบ้านอย่างไม่รู้สาเหตุ ทั้ง ๆ ที่ช่วงนี้หน้าที่การงานของแต่ละคนนั้นไม่ได้อยู่ในขั้นที่สามารถปลีกตัวออกมาได้เลย แต่แล้วคุณนายเม็ดพลอยก็ใช้ไม้เด็ดทำให้พวกเขามานั่งรวมกันอยู่ที่ห้องโถงของบ้านใหญ่เช่นนี้"มากันครบแล้วเหรอ" เสียงของหญิงกลางคนที่กำลังเดินลงมาจากโถงบันไดสุดหรู เธอเดินเคียงมาพร้อมกับหญิงสาวผู้หนึ่งที่พวกเขาเองคลับคล้ายคลับคลาแต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร หากแต่เธอผู้นี้ใส่ชุดทางการที่ดูเรียบร้อยและแสนมีเสน่ห์ หน้าต

"มาแล้วเหรอวะ" ทันทีที่หมื่นลี้เดินทางมาถึงคลับที่ประจำของพวกเขาอาร์ทก็ทักทายอย่างเป็นกันเอง"เออ" หมื่นลี้เพียงขานรับเท่านั้น ก็ทิ้งตัวลงข้าง ๆ อย่างอารมณ์ไม่ค่อยจะดี"แล้วแม่มึงเรียกไปบ้านทำไมวะ มีเรื่องด่วนอะไรเหรอ" หลังจากกระดิกนิ้วเรียกให้คนมาชงเครื่องดื่มดีกรีแรงให้คนมาใหม่แล้ว เขาก็ถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น"แม่กูบังคับให้แต่งงานน่ะสิ""เชี่ยยยย ร้ายกาจ" หลังจากจบประโยคของหมื่นลี้ทั้งอาร์ทและแซมก็ส่งเสียงเชิงหยอกล้อมาให้เพื่อน และนั่นก็ทำให้อีกคนยกฝ่าเท้าขึ้นมาให้เป็นรางวัลทั้งคู่"ฮ่า ๆ ๆ เอาจริงดิ" อาร์ทถามอีกครั้งทั้งที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้วว่าคนอย่าหมื่นลี้ไม่มีวันที่จะยอมแต่งงานแบบคลุมถุงชนแน่ ๆ"มึงก็ไม่น่าถาม คนอย่างไอ้เสือหมื่นลี้เนี่ยนะจะแต่งงาน น้ำได้ท่วมโลกกันพอดี" แซมนึกภาพวันนั้นแทบไม่ออกเลย"พวกมึงต้องช่วยกูนะ" ครั้งนี้เขาอับจนหนทางแล้วจริง ๆ เพราะไม่รู้ว่าคนแบบคุณนายเม็ดพลอยที่เด็ดขาดปานนั้นจะหาวิธีไหนมาเพื่อบีบบังคับเขา"มึงก็ยอม ๆ แต่งไปก็จบเรื่อง มีเมียไม่ใช่เรื่องไม่ดีหรอก" แซมที่ตอนนี้เขามีคนรักเป็นตัวเป็นแสดงความคิดเห็น เพราะไม่เห็นว่ามันจะแปลกตรงไหน

"แย่แล้วครับคุณชมพิ้งแย่แล้ว" กรันย์เลขาคนเก่งมือหนึ่งของผู้เป็นบิดาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาตอนที่ชมพิ้งเพิ่งก้าวขาเหยียบหน้าบริษัท"มีอะไรเหรอคะพี่กรันย์?" คนตัวเล็กถามด้วยความงงงวย ไม่รู้ว่าเพียงมาสายไม่ถึงชั่วโมงกลับเกิดเรื่องอะไรที่ทำให้คนที่สุขุมตลอดอย่างกรันย์กระวนกระวายใจได้"คุณสมภพน่ะสิครับ ตอนนี้เรียกประชุมผู้ถือหุ้นทั้งหมดแล้วเตรียมปลดคุณชมพิ้งออกจากรักษาการประธานแล้วครับ" คิดไม่ถึงว่าหลังจากบิดาเธอเสียชีวิตได้ไม่ถึงสามเดือนคนพวกนั้นก็ทนแทบไม่ไหวลงมือรวดเร็วถึงเพียงนี้ ชมพิ้งรับตำแหน่งเป็นรักษาการแทนบิดาผู้ล่วงลับในการบริหารบริษัทที่จวนจะล้มละลายแห่งนี้ทั้ง ๆ ที่เธอรู้ว่าผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ไม่พอใจในการรับตำแหน่งของเธอแล้วยังไม่มีการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ หักแต่เธอก็ไม่ได้คิดจะทิ้งบริษัทนี้ไปง่าย ๆ"ตอนนี้พวกนั้นอยู่ไหนกันคะ""มานั่งรอพร้อมกันที่ห้องประชุมใหญ่แล้วครับ" สองขาเรียวก้าวยาว ๆ ขึ้นลิฟต์ไปยังจุดหมายที่เลขาว่าโดยที่ในหัวก็คิดถึงวิธีการรับมือต่าง ๆ มากมาย รวมไปถึงการโทรไปร้องขอให้ผู้เป็นสามีมาช่วยในตอนนี้ด้วย หากแต่เธอรู้ดีวันนี้หมื่นลี้มีธุระต้องไปคุยงานที่อื่นตั้ง

ติ้ง ๆ ๆ ๆเสียงแชตดังขึ้นที่มือถือของร่างบาง แต่มันก็ไม่สามารถปลุกให้คนที่หลับใหลไปนั้นตื่นขึ้นได้ หญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีนอนหลับอยู่ที่ป้ายรถเมล์ดึงดูดความสนใจจากคนที่ผ่านไปผ่านมาได้อย่างมาก"สาวที่ไหนมาหลับอยู่ตรงนี้กันเนี่ย" ใครสักคนพูดขึ้นมาดังลั่นโทนเสียงดูจะไม่ปกติ ทว่ามันทำให้คนที่หลับใหลได้สติขึ้นมา แต่เธอยังคงแกล้งที่จะหลับต่อไปเพราะหวาดกลัวการลืมตาขึ้นมาเห็นสถานการณ์ที่อันตรายตรงหน้า"นั่นสิ สวยซะด้วย" ชายอีกคนส่งเสียงพูดคุยกับชายคนแรกโดยที่ชมพิ้งรู้สึกถึงเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ร่างกายของหญิงสาวก็เริ่มเกร็งขึ้นเมื่อรับรู้ถึงความไม่ปลอดภัยตื้อ ๆ ๆเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นชมพิ้งที่ตกใจก็รีบรับสายทันทีและลุกขึ้นเตรียมจะถอยหนีออกไปจากตรงนั้น"เต็ม ชะ ช่วยเราด้วย" น้ำเสียงที่ส่งไปยังปลายสายทำให้เจ้าของชื่อลุกขึ้นเต็มความสูง"เกิดอะไรขึ้น ตอนนี้มึงอยู่ที่ไหนเดี๋ยวกูจะรีบไป" เต็มเดือนที่ติดต่อชมพิ้งไม่ได้มาหลายชั่วโมงเกิดเป็นห่วงขึ้นมา เธอจึงโทรหาเพื่อนสนิทในเวลานี้ คิดไม่ถึงว่าชมพิ้งกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเข้าพอดี"ป้ายรถเมล์หน้าบริษัท มีคนเมาสองคนรีบมานะเรากลั