จ้าวหนิงหลงจับมือจิวซินชมดอกไม้พลางสังเกตแสงอันแผดจ้าจากดวงตะวันอย่างรอบคอบ ครั้นเห็นเมฆเคลื่อนรอนแสงตะวันจึงเอ่ย “แดดไม่แรงแล้ว เราไปพายเรือเล่นกันดีหรือไม่?”จิวซินพยักหน้ารับหงึกหงักยิ้มแป้นผ่าเผยไม่เคยหุบยิ้มเลยทั้งวัน นางเป็นคนชอบเรียนรู้โลกกว้างหรือเรียกอีกอย่างว่าชอบท่องเที่ยวก็ได้ เนื่องจากตั้งแต่เด็กท่านพ่อของนางไม่เคยมีเวลาพานางเที่ยวเลยนี่นา ยามนี้มีบุรุษผู้หนึ่งพาเที่ยว นางจึงยิ้มแย้มหน้าบานจนปากจะฉีกอยู่แล้วจ้าวหนิงหลงจึงอดมิได้จนต้องยิ้มตาม “มาเถอะ”“อื้อ...”ขณะเอ่ยชักชวนจ้าวหนิงหลงรีบมองหาเรือพร้อมฝีพายให้เช่าแบบเหมาลำ ทว่าจังหวะหนึ่งสายตาคมกริบของเขาพลันเหลือบเห็นบุรุษชุดสีเทาคนหนึ่งยืนหลบมุมอยู่ไม่ไกลชายหนุ่มจำได้ อีกฝ่ายคือขันทีในวังหรงเสียนของเขาเอง ท่าทางคงมีข่าวลับมาแจ้งแบบเร่งด่วน มิเช่นนั้นคงไม่มาตามหาเขาถึงที่นี่จ้าวหนิงหลงหันมากระซิบบอกจิวซิน “เจ้ายืนรอตรงนี้สักครู่”หญิงสาวเองก็สังเกตเห็นบุรุษชุดเทาหน้าขาวแวบหนึ่งเช่นกัน นางเห็นคู่หมั้นมองอีกฝ่ายคล้ายส่งสายตาให้กันก่อนหันมาบอกให้รอ จิวซินมิได้โง่เขลาจนไม่รู้ว่าคนระดับเช่นเขาจักไม่มีความลับระดับแคว้น นางจ
최신 업데이트 : 2026-01-29
