All Chapters of โชคชะตานำพารัก: Chapter 1 - Chapter 10

12 Chapters

ตอนที่ 1 คำนำ

นางไม่ยินยอมให้ตนเองถูกจับหมั้นหมายและแต่งงานกับบุรุษที่เป็นถึงองค์ชายสูงศักดิ์ นางไม่อยากเข้าไปอยู่ในวัง ไม่อยากถูกขังในกรง จึงหนีออกมาเป็นบ่าวชายรับใช้ให้นายน้อยลึกลับผู้หนึ่ง เขาผู้นี้งดงามดุจบุปผา ผู้ซึ่งคล้ายกับนักบวชที่สละแล้วซึ่งกิเลสเขาไม่ยินยอมให้ตนเองถูกจับหมั้นหมายและแต่งงานกับสตรีแปลกหน้า แต่ไฉนคู่หมั้นผู้นี้กลับปลอมตัวมาเป็นบ่าวชายของเขา****************แนะนำตัวละคร(จ้าว)หนิงหลงมังกรผู้รักสงบแต่ชีวิตต้องวุ่นวายเพราะนาง(หยาง)จิวซินนางผู้มีโชคชะตาแห่งความรักโดยไม่รู้ตัว****************คำเตือนนิยายเรื่องนี้ไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ชาติใดทุกตัวละครไม่มีอยู่จริงนักเขียนเน้นเพียงความรักระหว่างพระเอก-นางเอกไร้เนื้อหาหนักหน่วงการศึกสงครามปราศจากการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในราชสำนักไม่มีปมการเมืองชวนปวดหัวย้ำ! นิยายเรื่องนี้เป็นแนวรักใสๆ ไร้ดราม่าใดๆ นะคะขอให้ทุกท่านมีความสุขและสนุกกับจินตนาการค่ะด้วยรักหลี่หง**************บทนำเมื่อคนสองคนกำลังจะถูกหมั้นหมาย โดยที่ยังไม่เคยได้เห็นหน้า จากการจัดการโดยผู้ยิ่งใหญ่ของแต่ละฝ่าย การหลบหนีจึงเกิดขึ้น แต่ทว่า...ใครไหนเลยจะ
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

ตอน1 วางแผนผูกด้ายแดง

บนระเบียงของตำหนักหลวงอันยิ่งใหญ่ของแคว้นจ้าวปรากฏเรือนกายสูงใหญ่ของสองบุรุษกำลังยืนตระหง่านเยื้องกันอยู่เล็กน้อยตามยศถาบรรดาศักดิ์ที่แตกต่างทั้งสองยืนคุยกันด้วยสีหน้าสงบนิ่ง พลางทอดสายตาไปยังทิวทัศน์เบื้องล่างที่มองไปเห็นได้อย่างถ้วนทั่วเกือบครึ่งเมืองหลวงหนึ่งคือจ้าวเฟยเซียน ฮ่องเต้ผู้ครองแผ่นดินแคว้นจ้าวสองคือหยางเซิง องครักษ์คู่ใจดาบแห่งมังกรทั้งสองเป็นนายเหนือหัวและลูกน้องคนสนิทที่เป็นสหายกันมาตั้งแต่เยาว์วัยยามนั้นจ้าวเฟยเซียนที่ยังเป็นเพียงองค์ชาย มีตำแหน่งพ่วงท้ายเป็นองค์รัชทายาท ต้องเจอกับศัตรูทุกรูปแบบ การลอบสังหารที่หลากหลาย แต่ก็มีชีวิตรอดมาได้ก็เพราะหยางเซิงผู้เป็นลูกน้องและสหายคนสำคัญของเขาผู้นี้ในอดีต หยางเซิงนั้นแม้เป็นเพียงลูกอนุปลายแถวที่ถูกปล่อยทิ้งเมื่อกำพร้ามารดา หากแต่ได้รับการช่วยเหลือจากองค์ชายน้อยนามว่าจ้าวเฟยเซียนเสมอมาเช่นนั้นแล้ว ชั่วชีวิตของหยางเซิงย่อมตกเป็นของจ้าวเฟยเซียนแต่เพียงผู้เดียวทั้งสองจึงมีชีวิตเพื่อกันและกันมาโดยตลอดตั้งแต่เยาว์วัยจนเติบใหญ่กระทั่งมีครอบครัวและมีบุตรโตเต็มวัยสุรเสียงทรงอำนาจของจ้าวเฟยเซียนฮ่องเต้กล่าวอย่างหนักแน่นเจือก
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

ตอนที่2 หนีจากจวน

ภายในจวนของหยางเซิง“ถึงแม้จะมิใช่ราชโองการ มิใช่เทียบหมั้น แต่ทว่า...ย่อมต้องเป็นไปตามนั้น”หยางเซิงนำความเรื่องที่ฮ่องเต้จ้าวเฟยเซียนทรงมีพระประสงค์เด็ดขาดที่จะบังคับหมั้นหมายธิดาของตนให้แก่พระโอรสของพระองค์ให้แก่ฮูหยินของเขาได้รับฟังจิ่วฮุ่ยฮูหยินของหยางเซิงได้ฟังข่าวเรื่องการหมั้นหมายของบุตรสาวกับองค์ชายผู้หนึ่งจึงเริ่มออกความคิดเห็น“เช่นนั้นแล้ว เรื่องนี้คงต้องปิดบังจิวซินเอาไว้ก่อนนะเจ้าคะ เมื่อใกล้ถึงเวลาที่จะต้องหมั้นหมายกันจริงๆ แล้ว เราค่อยว่ากัน”ที่กล่าวเช่นนี้เป็นเพราะจิ่วฮุ่ยรู้จักนิสัยของบุตรสาวเป็นอย่างดี“เจ้าคิดว่านางจะพยศไม่ยินยอมใช่หรือไม่?” หยางเซิงเอ่ยปากถามภรรยาหนึ่งเดียวของตนอย่างเข้าอกเข้าใจไม่แพ้กัน“นิสัยของจิวซินท่านพี่เองย่อมรู้ดีมิใช่หรือเจ้าคะ?”จิ่วฮุ่ยเอ่ยคำพร้อมระบายรอยยิ้มอ่อนโอยน“ลูกของเราเคยสัญญาอย่างหนักแน่นว่าจะอยู่ดูแลพวกเราไปจนแก่จนเฒ่าโดยไม่คิดออกเรือน”ทั้งสองไม่นิยมสามภรรยาสี่อนุทั้งยังมีธิดาคนนี้เพียงหนึ่งเดียว นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงเกิดสัญญาผิดแผกอย่างนี้ขึ้นได้หยางเซิงจึงเดินเข้ามาตระกองกอดฮูหยินของเขาพลางเอ่ย “เช่นน
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

ตอนที่3ออกจากวัง

ตามทางเดินทอดยาวอันโออ่ากว้างขวางของพระราชวังแคว้นจ้าว ที่โอบล้อมไปด้วยเครื่องประดับประดาสีทองอร่ามงามตาสมกับตำหนักหลวงของเจ้าแห่งแผ่นดิน สองข้างทางของทางเดินนั้นเต็มไปด้วยเหล่าข้าราชบริพารและการอารักขาอยู่เต็มพื้นที่แต่ทว่าร่างสูงของบุรุษผู้หนึ่งกลับมิได้หวั่นเกรง ทั้งยังเดินอย่างมั่นคงสุขุม ท่วงท่าของเขาแฝงรัศมีชวนครั่นคร้ามผิดแผกจากรูปลักษณ์อบอุ่นอ่อนโยนอย่างสิ้นเชิง แววตานุ่มลึกบัดนี้ฉายแววหงุดหงิดรำไร รอบด้านแผ่ซ่านไอเย็นเยียบออกมา เรือนกายงดงามโดดเด่นนั้นเดินเข้าไปตรงสุดทางเดินที่ซึ่งเป็นห้องทรงงานส่วนพระองค์ของเจ้าแห่งแคว้น“มาแล้วหรือ? หนิงหลง”สุรเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยทักทายบุรุษผู้ที่ทำความเคารพพระองค์หลังจากเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเย็นชาหาใดเปรียบหาได้ยากนักที่โอรสผู้นี้จะยิ้มสักครั้ง หรือเข้าวังโดยที่พระองค์มิได้เรียกหาจ้าวเฟยเซียนยืนเอามือไพล่หลังในอิริยาบถสบายพระทัยอยู่ตรงริมหน้าต่างขอบทองบานใหญ่เพียงปรายสายพระเนตรมองผู้มาเยือนอย่างรู้เท่าทัน พระองค์ตรัสด้วยกระแสเสียงเรียบเรื่อยอย่างคนเบิกบาน “เจ้าคงดีใจมากกระมังที่จะได้หมั้นหมาย”“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ”จ้าวหนิงหล
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

ตอนที่4 แรกพบแต่ไม่สบตา 1

สวนพฤกษาที่ห่างไกลหมู่บ้านออกมาจากตัวเมืองหลวงของแคว้นจ้าวไม่ไกลกันนักบนต้นไม้หนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ริมธารที่มีสายน้ำไหลเอื่อยเฉื่อย ให้รู้สึกเย็นฉ่ำกำลังเคลื่อนตัวกระทบแสงวิบวับกับดวงตะวันบนฟ้าบนต้นไม้ต้นนี้นอกจากจะให้ร่มเงาแก่ผู้เดินทางเพื่อใช้หลบเลี่ยงแสงแดดอันแรงกล้าซึ่งแผดเผาแล้ว ยังเป็นที่พำนักพักพิงเพื่อหลบเร้นซ่อนกายให้แก่บุรุษหนุ่มผู้หนึ่ง สำหรับให้เขาได้นั่งทอดอารมณ์ขุ่นเคืองเกี่ยวกับเรื่องราวหลากหลายที่ได้เจอะเจอมาในแต่ละวันบุรุษผู้กำลังนั่งอยู่บนต้นไม้ มีรูปกายที่งดงาม ใบหน้าหล่อเหลา สันจมูกตั้งตรงรับกับริมฝีปากสีแดงสด โครงหน้าคมสันนี้มีความคมคายที่ละมุนละไมยิ่ง ทว่าดวงตาคมเข้มใต้คิ้วเรียวยาวกลับเย็นชามาก เนื่องจากชื่นชอบการแต่งกายด้วยอาภรณ์สีขาวธรรมดา ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ชอบสีสันแสบตา ทั้งยังไม่นิยมชมชอบการอยู่ท่ามกลางคนหมู่มาก โดยเฉพาะในวังหลวงที่มีบุปผาล่อลวงในรั้วในวัง เขา ไม่ ชอบ!เขามีนามว่า จ้าวหนิงหลง องค์ชายที่ใครๆ มักจะคิดว่าเขาเป็นโอรสสุดที่รักของฮ่องเต้จ้าวเฟยเซียน นั่นจึงทำให้เขามีชีวิตในแต่ละวันภายในรั้วพระราชวังอย่างไม่เป็นสุขเท่าใดนักเสด็จแม่ของเขาเป็
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

ตอนที่4 แรกพบแต่ไม่สบตา 2

สายลมเย็นโชยเอื่อยท่ามกลางแสงแดดแผดจ้า ใต้ต้นไม้ให้ร่มเงา หญิงสาวสองคนนั่งคุยกันคนแต่งกายเป็นบุรุษเป็นใครไปมิได้นอกจากจิวซิน นางมีนามว่า หยางจิวซิน ธิดาคนเดียวของหยางเซิง องครักษ์ข้างกายของฮ่องเต้ นางแอบได้ยินท่านพ่อกับท่านแม่คุยกันว่าจะต้องหมั้นหมายกับองค์ชายผู้หนึ่ง นามว่าจ้าวหนิงหลงซึ่ง...เขาเป็นองค์ชายคนใด นางก็ไม่รู้จักวังหลวงหรือนางก็ไม่เคยได้เข้าไปท่านพ่อของนางเป็นองครักษ์ข้างกายของฮ่องเต้ก็จริงแต่ทว่า...ท่านพ่อของนางมิใช่ขุนนางใหญ่โต มิใช่ข้าราชบริพารที่จะต้องออกงานเลี้ยงสังสรรหรือออกหน้าออกตาต่อธารกำนัลท่านพ่อของนางทำงานเป็นองครักษ์เงาซึ่ง...ไร้ตัวตน...ไร้ผู้ใดพบเห็น ...นอกจากฮ่องเต้และยิ่งถ้าเป็นบุคคลในครอบครัวของบุคคลที่ทำหน้าที่เป็นองครักษ์เงาด้วยแล้ว ยิ่งไม่สมควรปรากฏตัวตนออกสู่สาธารณชนแล้วไยต้องให้นางหมั้นหมายกับองค์ชายด้วยเล่าชีวิตในรั้วในวังนางชอบเสียที่ไหน“เฮ้อ!” จิวซินถอนหายใจออกมาอีกครา ก่อนนั่งลงเอาแผ่นหลังพิงต้นไม้แล้วหลับตาเอียงหน้าขึ้นอิงศีรษะกับต้นไม้เพื่อพักผ่อนสายตา“อา...แต่จะว่าไป” สตรีในอาภรณ์บุรุษใต้ต้นไม้ยังคงกล่าว “เสื้อผ้าของท่านพ่อนี่ให
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

ตอนที่5 บ่าวชายคนสนิท 1

ณ คฤหาสน์ใหญ่โตแห่งหนึ่ง จะว่าเป็นตำหนักก็ไม่ใช่ จะว่าเป็นจวนก็ไม่เชิง เพราะว่ามันมิได้อยู่ในเขตของพระราชวัง และมิได้ตั้งอยู่ในอาณาเขตของเมืองหลวง ทั้งยังมิใช่ขุนนางแห่งราชสำนักเป็นเจ้าของอยู่อาศัยจิวซิน จิ้นเหอ และลู่ชิง ยืนชื่นชมความงามของคฤหาสน์แห่งนี้ด้วยความเพลิดเพลินอยู่ตรงด้านหน้าของประตูอันใหญ่โตของคฤหาสน์“นี่เป็นคฤหาสน์ของคุณชายหนิง” จิ้นเหอผู้เป็นบุตรชายหนึ่งเดียวของพ่อบ้านที่นับว่ามีตำแหน่งใหญ่สุดในบรรดาบ่าวไพร่ของคฤหาสน์แห่งนี้เอ่ยแนะนำอย่างภาคภูมิใจ“คุณชายหนิงของเราเป็นผู้รักสงบ ทั้งยังเป็นบุรุษเรียบง่าย ไม่สุงสิงกับใคร ไม่ชอบให้ผู้ใดรบกวน ปกครองบ่าวไพร่ด้วยเมตตาธรรม ประหนึ่งเทพเซียนจำแลง ทุกคนในคฤหาสน์จึงอยู่กันอย่างสุขสงบ นี่ๆ ข้าจะพาเจ้าให้มาแอบเป็นบ่าวชายของที่นี่ รับรองปลอดภัย หายห่วง” จิ้นเหอยกยิ้มภูมิใจยามกล่าวประโยคที่ทำให้จิวซินอมยิ้มออกมา“ดีปานนั้นเชียว อา...นั่นล่ะที่ข้าต้องการ อาเหอสหายรัก” จิวซิน ตอบกลับพลางตบไหล่อาเหอ ลืมความขุ่นเคืองก่อนหน้าจนสิ้น“เจ้าไม่อึดอัดหรือจิวซินที่ต้องปลอมตัวเป็นบุรุษ แป้งก็ไม่ได้ผัด อาภรณ์งดงามก็ไม่ได้สวม
last updateLast Updated : 2026-01-08
Read more

ตอนที่6 บ่าวชายคนสนิท 2

“ข้าจะยืนเฝ้าอาเหอให้นะขอรับ...” จิวซินแกล้งล้อเลียนสหาย นางตะโกนออกไปเบาๆ ไล่หลังจิ้นสิงเพื่อกลั่นแกล้งจิ้นเหอ“อาซิน!” จิ้นเหอมองตาขวาง ส่งเสียงกดต่ำไปทางคนชอบแกล้งจิวซินคลี่ยิ้มสดใสอย่างอารมณ์ดีเหลือเกินนางไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังมีสายตาคมกล้าของใครบางคนเพ่งมองออกมาจากด้านในห้องของเรือนภายในเรือนของคฤหาสน์ถัดจากลานกว้างไม่ไกล “รับเข้ามา”เสียงทุ้มทรงอำนาจของจ้าวหนิงหลงที่ยืนอยู่ด้านในเรือนเอ่ยคำกับจิ้นสิงแค่นั้น ขณะมองออกไปทางนอกหน้าต่างแล้วเห็นร่างบอบบางที่อยู่ในอาภรณ์บุรุษไม่ไกลจิ้นสิงผู้ที่เป็นหัวหน้าพ่อบ้านซึ่งดูแลทั้งนายน้อยของเขาอย่างดีและดูแลกวดขันบ่าวไพร่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรจึงมักจะคอยระแวดระวังภัยอย่างแข็งขันเป็นนิสัย เขารีบเอ่ยขัดขึ้น “แต่เด็กหนุ่มนั่นไม่น่าไว้ใจขอรับ บ่าวคิดว่าเขาดูดีเกินไปสักหน่อย ทั้งผิวพรรณและผิวหน้า เขาอาจมีฐานะอื่นแอบแฝงเข้ามาด้วยเป้าหมายที่ไม่ดี ให้บ่าวขับไล่ไปดีกว่า”“ไม่เป็นไร” จิ้นสิงเอ่ยยังไม่จบแต่จ้าวหนิงหลงตัดบทแค่นั้นด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดใบหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ก่อนหมุนตัวเดินไปอีกทางแล้วเอ่ยปิดท้าย “ให้มาเป็นบ่าวคนสนิทของข้า”“หือ” จิ้
last updateLast Updated : 2026-01-08
Read more

ตอนที่7 คุณชาย&บ่าวชาย 1

ทำไมจิวซินถึงคิดได้อย่างนั้นน่ะหรือก็เพราะว่าบุรุษผู้นี้มีผิวพรรณเนียนละเอียดลออ ใบหน้างดงามกระจ่างใส ดวงตาของเขาทอประกายอบอุ่น อาภรณ์ที่เขาใส่เป็นสีขาวสะอาดตาหาได้มีลวดลายรบกวนความขาวเนียนละเอียดทั้งเรือนร่างของเขาได้ไม่ ท่วงท่าของเขายามยืนก็ดูสงบเรียบนิ่งทั้งยังเยือกเย็นให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกมากมาย เย็นสบายนัยน์ตาอย่างที่สุดทุกอย่างของเขาจำลองมาจากพระอาจารย์ในอารามหลวงที่นางเคยไปนั่งสนทนาธรรมอยู่ด้วยกัน ความน่าเลื่อมใสนั้น...ยากล่วงล้ำนักอืม...กลิ่นกายของเขาให้ความรู้สึกสบายจมูกยิ่ง กลิ่นกายสะอาด ผิวพรรณสะอาด ดวงตาสะอาด อา...“จะสิงร่างข้าหรือไร?” เสียงทุ้มต่ำพลันดังทำเอาจิวซินถึงกับผงะผู้ถูกกล่าวหาจะสิงร่างผู้อื่นกำลังคิดเพลิดเพลินจนเดินเข้ามาเกือบจะแนบชิดกับแผงอกของบุรุษตรงหน้าตั้งแต่เมื่อไร?จิวซินถามตนเองในใจเมื่อได้สติกลับมาเจ้าของประโยคเมื่อครู่เป็นบุรุษรูปงามราวเทพเซียนที่กำลังยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าของจิวซินนั่นเองหากเดาไม่ผิดเขาคงเป็นเจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้อย่างแน่นอนอืม...เช่นนั้นแล้ว เขาก็เป็นเจ้านายของนางอย่างไม่ต้องสงสัยเมื่อจิวซินคิดได้อย่างนั้นจึงส่งยิ้มเจิดจ้า
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more

ตอนที่7 คุณชาย&บ่าวชาย 2

และแล้วเจ้านายรูปงามของจิวซินก็ไม่ทำให้จิวซินได้ผิดหวัง ทั้งซักผ้า ทั้งปัดกวาด ทั้งเช็ดถู มีแบกน้ำด้วยอา...ช่างถูกใจยิ่งยามอยู่ที่จวนหยาง บ่าวไพร่ไม่เคยให้นางได้ทำหรือแตะต้องงานเหล่านี้ จะหยิบจะจับอะไรก็มีแต่ถูกห้ามปราม กลัวนางจะเหน็ดเหนื่อย กลัวนางจะผิวเสีย กลัวนางจะสิ้นความงามถึงแม้ว่าบิดากับมารดาจะไม่เข้มงวดเรื่องนี้กับนางก็ตาม แต่พวกท่านมักจะดูแลอย่างดีเยี่ยมเสมอมา กับบ่าวไพร่ยิ่งแล้วใหญ่ ดูแลนางดียิ่งกว่าอะไร ประหนึ่งนางเป็นไข่มุกในอุ้งมือกระนั้นนางไม่แตกหักง่ายๆ เสียหน่อย จะอุ้มไว้ทำไมนักหนาเวลาผ่านไปจนเกือบจะหมดวันจิวซินยังคงทำงานไปยิ้มไปอย่างร่าเริง ท่าทางราวกับได้รับอิสรเสรีมิใช่ได้รับงานหนักอันใดเทือกนี้ผิดกับใครบางคนที่สั่งการให้นางทำงานอย่างสิ้นเชิงเขาผู้นั้นกำลังยืนมองมาทางนางอย่างหงุดหงิดเหลือประมาณ ทั้งๆ ที่ตั้งใจสั่งงานหลายอย่างให้นางได้ทำ ทั้งงานหนักงานเบาเอาให้นางได้ถอดใจ แล้วดูเถิด...ดูนางทำยิ้มไปทำไปนั่นคืออันใด?ไยแม่นางถึงได้เบิกบานยิ่ง!จ้าวหนิงหลงในคราบของคุณชายหนิงเจ้าของคฤหาสน์งดงามกำลังยืนกอดอกมองใครบางคนที่อยู่ในอาภรณ์บุรุษของบ่าว
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status