เสิ่นชิงหยวนถอนหายใจ เรียกชื่อที่เก็บไว้ในใจมานาน
“พี่หยุน”ต่างจากความเป็นศัตรูกันระหว่างตระกูลเจียงและเซี่ย ครอบครัวเสิ่นอยู่ในสถานะเป็นกลาง
เซี่ยหยุนครอบครองช่วงชีวิตของเธอถึงสิบห้าปี
จนถึงอายุสิบหก เซี่ยหยุนไปต่างประเทศเพื่อรับการทดสอบผู้สืบทอด เหตุการณ์นั้นลากยาวถึงแปดปี
พบกันอีกครั้งก็คือในงานแต่งงานของเจียงอวี่หมิง เสิ่นชิงหยวนสวมชุดเจ้าสาวสีขาว แต่งงานกับความสุขที่เธอคิดว่ามีไม่มีใครรู้ว่าในคืนนั้นเซี่ยหยุนดื่มไปเท่าไร
เขาเคยคิดว่า จะไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดเธออีก
แต่ไม่คิดเลยว่า คนที่เคยขโมยดวงจันทร์ของใจไป จะกลับเป็นคนผลักเธอออกไปด้วยมือของเขาเองมองใบหน้าอันซีดเซียวของเสิ่นชิงหยวน เซี่ยหยุนถอนหายใจอย่างหมดทางแก้
“อยู่ที่นี่เถอะ ถือว่าฉันขอร้องเธอแล้ว”หัวใจเสิ่นชิงหยวนเต้นแรง
เธออยากบอกว่าไม่จำเป็น เธอชินกับการอยู่คนเดียวแล้ว
เธออยากบอกว่าไม่ดี เธอไม่อยากรบกวนเขา
แต่คำพูดติดอยู่ที่ปลายลิ้น ความทรงจำเมื่อสิบห้าปีก่อนลอยเข้ามาในหัว
ตอนนั้นเพราะเซี่ยหยุนต้องไปต่างประเทศ เธอซ่อนตัวอยู่ในห้อง ร้องไห้จนเปียกชุ่มไม่มีใครช่วยได้ สุดท้ายก็เซี่ยหยุน ถือเค้กสตร
Read more