Masukการถูกคุมตัว การเก็บหลักฐาน การพิพากษา...... กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงสิบห้าวันเสิ่นชิงหยวนได้เห็นด้วยตาตัวเอง ใบหน้าของเจียงอวี่หมิงค่อย ๆ สูญเสียสีเลือดทีละน้อยเห็นคุณนายเจียงที่เคยหยิ่งยโส ดูไม่เหลือร่องรอยความภูมิฐาน ผมยุ่งเหยิง ถูกลากออกไปเหมือนผู้หญิงต่ำต้อยเห็นตระกูลเจียงที่กดทับเธอมาถึงเจ็ดปี พังทลายลงด้วยเสียงดังสนั่น เพราะเธอคนเดียวส่วนหลี่ทิงเสวี่ย เซี่ยหยุนเก็บหลักฐานการจ่ายสินบนหมอและการทำให้คุณนายเสิ่นเสียชีวิตได้ทั้งหมด เธอก็ถูกพาตัวไปเช่นกัน พร้อมคำพิพากษาให้ประหารชีวิตชั่วคราวในศาล เจียงอวี่หมิงเหมือนสูญเสียพลังชีวิตไปทั้งหมด ในคืนเดียว ผมขาวขึ้นเหมือนแก่ไป 20 ปีคุณนายเจียงเพราะไม่ได้เข้าแทรกแซงกิจการตระกูลเจียงโดยตรง จึงถูกตัดสินเพียงการริบทรัพย์สินทั้งหมด10 วันต่อมา เธอทนไม่ได้กับชีวิตที่สูญเสียความเหนือกว่าคนอื่นและกลายเป็นคนชั้นล่างที่เธอเคยดูถูกร่วงลงจากตระกูลเจียงผู้ยิ่งใหญ่ขณะได้รับข่าว เจียงอวี่หมิงเพิ่งถูกตัดสินจำคุก 20 ปี พอได้ฟังข่าวก็แทบคลั่ง เขาพร่ำซ้ำ ๆ ว่า “ขอโทษ” “ฉันเสียใจ” และคำอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ไม่มีใครสนใจคำพูดของคนบ้า
คำพูดของเขาเหมือนฟ้าผ่าในยามสงบทำให้ทุกคนตกตะลึงอยู่กับที่ โดยเฉพาะเพื่อนสาวของหลี่ทิงเสวี่ย แทบจะปล่อยมือจากเธอทันที และพยายามถอยหลังอย่างเงียบ ๆคุณนายเจียงก็ตกตะลึงเช่นกัน“เป็นไปไม่ได้! ฉันยังดูผลตรวจครรภ์ของทิงเสวี่ยอยู่เลย นี่พวกเราจากตระกูลเจียง...”“หลี่ทิงเสวี่ยจ่ายสินบนหมอสูติฯ แล้ว เสี่ยวจางก็ตรวจเจอแล้ว”เสียงของเจียงอวี่หมิงแหบพร่า เขาหยิบแฟ้มเอกสารที่ผู้ช่วยเพิ่งส่งมา“หลี่ทิงเสวี่ยไม่เพียงแต่ปลอมตัวว่าตั้งครรภ์ ยังแอบอ้างบุญคุณที่เสิ่นชิงหยวนเคยช่วยชีวิตผม และยังอาศัยชื่อตระกูลเจียงคุกคามคนอื่นอยู่ภายนอก นี่คือหลักฐานทั้งหมด”เธอไม่สนใจสีหน้าซีดขาวน่ากลัวของหลี่ทิงเสวี่ย คุณนายเจียงรีบคว้าแฟ้มเอกสารอย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่วินาทีเอกสารก็ถูกปาไปที่หลี่ทิงเสวี่ยขอบกระดาษคมเฉือนเป็นรอยยาวบนใบหน้าแต่เธอไม่กล้าปาด แค่สับสนมองเอกสารหนึ่งสายตา และคุกเข่าขอชีวิตไม่หยุด “คุณอาคะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันแค่รักพี่อวี่หมิงมากเกินไป ไม่ได้ตั้งใจหลอกพวกคุณ”“พี่อวี่หมิง ช่วยพูดหน่อยสิ คุณไม่ได้รักฉันที่สุดเหรอ”เจียงอวี่หมิงหลับตา หยิบภาพถ่ายอีกชุดหนึ่งออกมา ไม่ต้องพูดอะไร คุณ
เพื่อนสาวของหลี่ทิงเสวี่ยรีบตามมา ด้วยสีหน้าตกใจและตะโกนเสียงดัง“รีบเอาคนมาช่วยหน่อย! เสิ่นชิงหยวนผลักทิงเสวี่ยตกศาลา!”คุณนายเจียงและแขกทุกคนรีบวิ่งมาที่เกิดเหตุ ซ้ำรอยเดิมอีกครั้งเมื่อเห็นคุณนายเจียง หลี่ทิงเสวี่ยน้ำตาคลอ ดึงมือท้องของตัวเอง ทำหน้าตาออดอ้อน“อาคะ ฉันแค่จะเตือนเสิ่นชิงหยวนให้อยู่กับที่ ไม่ให้ทำตัวต่ำลงเพื่อพี่อวี่หมิง หรือคบคนไม่ดี ไม่คิดเลยว่าเสิ่นชิงหยวนโกรธขนาดนั้น ถึงขั้น... ถึงขั้นพูดว่าไม่ชอบพี่อวี่หมิงแล้ว ผลักฉันตกศาลา พูดว่าจะทำให้ตระกูลเจียงสูญพันธุ์”“อา ฉันกลัวมาก ฮือ ๆ ”เพื่อนสาวของหลี่ทิงเสวี่ยก็เริ่มเช็ดน้ำตา “ใช่แล้วค่ะ อา เราเห็นด้วยตาตัวเองเลย ทิงเสวี่ยเป็นผู้หญิงใจดีขนาดนี้ กลับถูกคุณเสิ่นด่าจนเลือดตกยางออก”“ใช่แล้วค่ะ คุณเสิ่นยังบอกด้วยว่าทิงเสวี่ยที่ท้องคือลูกชั่ว ต้องเกิดมาเป็นภัยสังคม ต้องทำให้ทิงเสวี่ยทำแท้ง”“คุณอาคะ ทิงเสวี่ยน่าสงสารมาก คุณต้องไม่ปล่อยคนร้ายคนนี้ไปเด็ดขาด”แขกที่อยู่รอบ ๆ พากันส่ายหัว “คนนี้ชั่วจริง ๆ ครั้งก่อนก็เกือบทำร้ายลูกของเจียงเจ้านาย คราวนี้ยิ่งหนัก”“ไม่แปลกใจเลยที่เจียงเจ้านายถึงหย่ากับเธอ ผู้หญิ
โลกเหมือนหยุดนิ่งในชั่วขณะนั้น เจียงอวี่หมิงอ้าปากอยากพูด แต่กลับพ่นเลือดออกมา“แม่... แม่ตายแล้วเหรอ”“เป็นไปได้ยังไง ชิงหยวน อย่าเล่นมุกนะ มุกนี้ไม่ตลกเลย แม่จะตายได้ยังไง” “เธอจะต้องไม่ตาย... ไม่ตายแน่ ๆ”เจียงอวี่หมิงพยายามส่ายหัวอย่างสุดแรง แต่ภาพในอดีตกลับผุดขึ้นมาโดยไม่สามารถควบคุมวันแรกที่เขาเจอคุณนายเสิ่น ตอนนั้นเขาไม่อาจทนถูกแม่เจียงควบคุม จึงหนีออกจากบ้าน วันนั้นฝนตกหนักในกรุงเซิ่งสิบเจ็ดปีที่เขาอายุเพียงสิบเจ็ด เขาวิ่งไปพร้อมน้ำตาเปียกปอนคุณนายเสิ่นเป็นคนแรกที่สังเกตเห็น พาเขากลับบ้าน เขาจำได้ว่าคุณนายเสิ่นยกแก้วนมอุ่นมาให้ เช็ดผมให้ และพูดอย่างอ่อนโยน“อย่ากลัวนะ หลับให้สบาย”นั่นคือครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงความอบอุ่นของบ้านดังนั้นเมื่อได้ยินข่าวว่าครอบครัวเสิ่นล้มละลาย คุณนายเสิ่นและเสิ่นชิงหยวนไม่มีที่ไป เขาก็ไม่สนใจเรื่องบ้านตัวเอง แย่งทุกอย่างออกจากใจ ยืนยันจะตามหาเสิ่นชิงหยวนเขานึกถึงวันที่แต่งงานกับเสิ่นชิงหยวน เขาจับมือเธออย่างเต็มใจ แล้วเรียกออกมาอย่างอบอุ่น“แม่”คุณนายเสิ่นที่อ่อนโยนและอบอุ่น ถูกเขาทำร้ายจนเสียชีวิตด้วยมือขอ
เมื่อรถของบ้านเซี่ยจอดถึงหน้าบ้าน เจียงอวี่หมิงเกือบพุ่งลงบันไดทันที“ระวังหัวนะ”เซี่ยหยุนเปิดประตูรถอย่างอ่อนโยน ค่อย ๆ ช่วยเสิ่นชิงหยวนลงจากรถ วันนี้เธอไม่ได้แต่งตัวหวือหวา แค่แต่งหน้าอ่อน ๆ และสวมชุดราตรีสีขาวเรียบง่าย แต่ด้วยความสวยสง่างามที่หลายปีมานี้สร้างไว้ เสิ่นชิงหยวนยังคงเป็นจุดสนใจที่สุดในงาน“ชิงหยวน... คุณมาแล้วจริง ๆ”เจียงอวี่หมิงมองคนที่เฝ้าคิดถึงตลอดเวลา อยู่ตรงหน้าตัวเอง ทำให้พูดไม่ออกต่างจากเขา เสิ่นชิงหยวนกลับสง่างามอย่างเป็นธรรมชาติ“อืม ยินดีด้วยนะ”เพียงประโยคเดียว ทำให้บุหรี่ที่เขาถืออยู่ลวกมือจนชา“ชิงหยวน คุณเข้าใจผิดนะ งานวันเกิดนี้จริง ๆ แล้วฉัน...”“พี่อวี่หมิง!”หลี่ทิงเสวี่ยตัดคำพูดของเขา วิ่งตรงมาหาเหมือนนกน้อย เหมือนประกาศความเป็นเจ้าของ จับแขนเจียงอวี่หมิงแน่น“พี่ชิงหยวน ไม่เจอกันนานเลยนะ นี่คือแฟนหนุ่มของเธอหรือเปล่า”เมื่อเห็นเซี่ยหยุนในชุดสูทเรียบร้อยสง่างาม ดูดีกว่าเจียงอวี่หมิงหลายเท่า ดวงตาหลี่ทิงเสวี่ยแทบซ่อนความอิจฉาไม่อยู่ เธอจงใจปรับเสียงให้ดังขึ้น“พี่ชิงหยวน อย่าโกรธที่น้องพูดนะ คุณกับพี่อวี่หมิงเพิ่งหย่ากันไม่ถึงคร
“ใครให้เสิ่นชิงหยวนครองตำแหน่งคุณนายเจียงอยู่ตลอด ฉันถ้าไม่กระตุ้นเธอ เธอจะไปเองหรือไง?” “แล้วเจียงอวี่หมิงแม่เขา ก็แก่เถื่อน ๆ ฉันแค่ตั้งข้อหาให้ เสริมว่าปวดท้องสักหน่อย แก่คนนั้นก็ต้องเข้ามาแก้ตัวแทนฉัน ฮ่า ๆ ขำกลิ้งเลย”คำพูดแต่ละคำ เหมือนดาบชุบยาพิษ ทิ่มแทงความทรงจำของเจียงอวี่หมิงเกี่ยวกับสาวน้อยใจดี เรียบร้อย ให้กลายเป็นคนละคนบอดี้การ์ดถามเสียงสั่น “ประธานเจียง เราจะเข้าไปไหมครับ?”เจียงอวี่หมิงหลับตา ก่อนจะหมุนตัวออก “อย่าบอกเธอว่าฉันมาแล้ว”ในคฤหาสน์เก่า เจียงอวี่หมิงดื่มเหล้าทีละแก้วต่อแก้ว เขานึกถึงคำพูดของหลี่ทิงเสวี่ยเมื่อกี้ เธอแอบอ้างบุญคุณชีวิตของเสิ่นชิงหยวน ทั้งหมดเพื่ออยากแต่งเข้าบ้านใหญ่ เธอทิ้งเสิ่นชิงหยวนที่กำลังตั้งครรภ์ไว้ข้างทาง ทำให้เธอเสียโอกาสเป็นแม่ เธอแกล้งตั้งครรภ์ วางแผนใส่ร้ายเสิ่นชิงหยวน บังคับให้เธอออกจากตระกูลเจียงในความมึนเมา เจียงอวี่หมิงนึกถึงคืนงานเลี้ยงที่คฤหาสน์เก่า ตอนเสิ่นชิงหยวนถูกโจมตีจากทุกฝ่าย ร่างกายสั่นระริก นึกถึงดวงตาสวยที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอทนทุกข์มากขนาดนี้ เหล้าเข้าคอ รู้สึกขมขื่







