บททั้งหมดของ ชิงหยวนดั่งฝัน: บทที่ 1 - บทที่ 10

17

บทที่ 1

เจียงอวี่หมิงกำลังเลือกของขวัญวันเกิดอายุ 23 ปีให้หลีทิงเสวี่ยอยู่บนแท็บเล็ต
เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นชิงหยวน เขาก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้า“บ้านที่ให้เสวี่ยเอ๋อร์ไม่แพง รวมค่านายหน้าแล้วก็ไม่ถึง 3.5 ล้านหรอก”“วิลล่านอร์ทชอร์หมายเลขหนึ่งที่อยู่ในมือคุณ เป็นทำเลที่ดีที่สุดของทั้งเมือง คุณไม่ขาดทุนหรอก”“ชิงหยวน ผมยังรักและเอ็นดูคุณที่สุดอยู่ดี”คำพูดของเขาเบาบางราวสายลม แต่เสิ่นชิงหยวนกลับแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่เจียงอวี่หมิงพูดไม่ผิด ตลอดเจ็ดปีที่แต่งงานกัน เขาเอ็นดูเธอที่สุดจริง ๆบัตรของหลีทิงเสวี่ยมีเงินใช้จ่ายเดือนละห้าแสน ส่วนบัตรของเสิ่นชิงหยวนก็มีเงินห้าสิบล้านโอนเข้าอย่างสม่ำเสมอเพิ่งจะมอบเครื่องประดับมูลค่าห้าล้านให้หลีทิงเสวี่ย แต่เขาก็ไปงานประมูลทุ่มเงินมหาศาลเพื่อส่งแหวนโบราณมรกตเขียวมูลค่าห้าร้อยล้านมาให้เสิ่นชิงหยวนแต่เงินห้าสิบล้านนั้น เป็นกองทุนประจำเดือนของตระกูลเจียง
ส่วนแหวนมรกต ในวันประมูลเจียงอวี่หมิงแทบไม่ได้ไปด้วยตัวเองเพียงให้พ่อบ้านคอยดูแทนขณะที่หลีทิงเสวี่ย เพียงบ่นว่าหิว อยากกินโจ๊กอาหารทะเล ผู้ชายคนนี้ก็ลงมือทำกับข้าวเอง เผาหม้อพังไปถึงสองใบเพื่อน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2

วันแรกหลังจากเซ็นชื่อเสร็จ
เสิ่นชิงหยวนไปโรงพยาบาล ระหว่างทางเธอเลื่อนดูโซเชียล
แล้วก็เห็นโพสต์ของหลีทิงเสวี่ยผ่านตาในภาพเป็นห้องเช่าแห่งหนึ่ง
บนโซฟาสีเขียวอ่อน หลีทิงเสวี่ยนั่งโชว์ขาเปลือย พาดไว้บนตักของเจียงอวี่หมิง พลางหันหน้าเข้ากล้อง แล้วยกสองนิ้วอย่างเปิดเผยข้อความประกอบภาพเขียนว่า“อดีตของคุณ ฉันก็อยากมีส่วนร่วมด้วย”ปีที่ตระกูลเสิ่นล้มละลาย เสิ่นชิงหยวนกำลังเรียนอยู่ปีสามพ่อของเธอรับความจริงไม่ไหว และจากโลกนี้ไป
แม่ของเธอถูกเจ้าหนี้ผลักตกบันได กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงเพียงชั่วข้ามคืน เสิ่นชิงหยวนก็เหมือนถูกทั้งโลกทอดทิ้ง ต้องถือสัมภาระที่เหลืออยู่ไม่กี่ชิ้น เร่ร่อนอยู่ตามท้องถนนคืนที่สามที่เธออาศัยอยู่ตามทางเดินของโรงพยาบาล เจียงอวี่หมิงทะเลาะกับครอบครัว ขายของมีค่าทุกอย่างที่ติดตัว แล้วถือเงินเก้าหมื่นบาทมาหาเธอเขาพูดว่า“เสิ่นชิงหยวน ตอนนี้ผมก็ไร้บ้านเหมือนคุณแล้ว”“เสิ่นชิงหยวน คุณจะสงสารผมสักหน่อยแล้วพาผมไปเร่ร่อนด้วยกันได้ไหม”เสิ่นชิงหยวนชะงักไปก่อนจะซุกหน้าอยู่ในอ้อมกอดของเจียงอวี่หมิง ร้องไห้สะอึกสะอื้นด่าเขาว่าเป็นคนโง่ที่สุดในโลกเจียงอวี่หมิ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3

สายโทรศัพท์ถูกตัดไป เสิ่นชิงหยวนก็มาถึงโรงพยาบาลพอดีเพิ่งก้าวออกจากลิฟต์ เธอก็เห็นแพทย์เจ้าของไข้ของแม่วิ่งไปทางห้องผู้ป่วยอย่างเร่งรีบหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที เสิ่นชิงหยวนรีบวิ่งตามไปผู้อำนวยการโรงพยาบาลดึงตัวเธอไว้ สีหน้าเคร่งเครียด
“คุณนายเจียง คุณเจียงเพิ่งแจ้งมา ห้ามโรงพยาบาลในเครือเจียงกรุ๊ปรับรักษาแม่ของคุณอีกต่อไป”“ถ้าภายในหนึ่งชั่วโมง คุณยังไม่สามารถทำให้คุณเจียงเปลี่ยนใจได้ เราจำเป็นต้องย้ายแม่ของคุณออกจากโรงพยาบาล”“อะไรนะ?”ใบหน้าของเสิ่นชิงหยวนซีดขาว เธอรีบโทรหาเจียงอวี่หมิง แต่ไม่มีใครรับสายส่งข้อความไป ก็ไม่มีการตอบกลับสุดท้าย เธอได้แต่ยิ้มขม ก่อนจะลงไปชั้นล่าง แล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านเล็ก ๆ ของเจียงอวี่หมิงกับหลีทิงเสวี่ยยังไม่ทันเข้าไป เธอก็ได้ยินเสียงหยอกล้อกันจากข้างใน“พี่อวี่หมิง วิธีนี้ใช้ได้ผลจริงเหรอ ถ้าพี่ชิงหยวนเอาคุณป้าไปโรงพยาบาลอื่นล่ะ จะทำยังไง?”“ถึงตอนนั้น พี่ก็จะควบคุมพี่ชิงหยวนไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ”หลีทิงเสวี่ยกระพริบตา พูดด้วยน้ำเสียงใสซื่อเจียงอวี่หมิงตอบอย่างเฉื่อยชา
“เธอไม่กล้าหรอก ทั้งตระกูลเจียงรู้กันหมดว่าสิ่งที่เธอปล่อยวางไ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4

เจ้าหน้าที่กู้ชีพมาถึงอย่างรวดเร็ว
หลังจากทำการปฐมพยาบาลอย่างคร่าว ๆ เสิ่นชิงหยวนก็รีบมุ่งหน้าไปยังห้องผู้ป่วยของแม่ทันทีทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เธอก็เห็นหัวหน้าพยาบาลกำลังจะถอดท่อช่วยหายใจของแม่“หยุดนะ! หยุดเดี๋ยวนี้!”“ฉันคือภรรยาของเจียงอวี่หมิง นี่คือโรงพยาบาลของตระกูลเจียง ใครอนุญาตให้พวกคุณมายุ่งกับแม่ฉัน!”เสิ่นชิงหยวนกัดริมฝีปากจนเลือดซึม น้ำเสียงแข็งกร้าวและสั่นสะท้านหัวหน้าพยาบาลเอ่ยอย่างลำบากใจ
“คุณนายเจียง นี่เป็นคำสั่งที่คุณเจียงสั่งด้วยตัวเอง พวกเราก็ไม่กล้าขัดคำสั่งค่ะ”“ไม่อย่างนั้น… คุณลองไปคุยกับคุณเจียงอีกครั้งดีไหมคะ”สายโทรศัพท์ถูกต่อทันที เสียงของเจียงอวี่หมิงที่แฝงความหงุดหงิดดังขึ้นเป็นอย่างแรก“มีอะไรอีก?”เสิ่นชิงหยวนสูดจมูก เสียงสั่นเล็กน้อย“เจียงอวี่หมิง คุณไม่ได้บอกเหรอว่าถ้าฉันคุกเข่า คุณจะปล่อยแม่ฉัน ตอนนี้พวกเขาจะถอดท่อช่วยหายใจของแม่ฉัน คุณช่วย…”“ไม่ได้”เจียงอวี่หมิงตัดบทอย่างเย็นชา“ถึงครั้งนี้เสวี่ยเอ๋อร์จะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ฉันก็ยังไม่พอใจกับท่าทีของคุณ ไม่ต้องห่วง ฉันถามหมอแล้ว แค่ถอดท่อเฉย ๆ แม่คุณไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก”“แ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5

วันที่ 10 ของช่วงพักรอการหย่า เสิ่นชิงหยวนไปยื่นขอวีซ่าที่สถานทูตหนึ่งทุ่มตรง เธอมาถึงคฤหาสน์เก่าของตระกูลเจียงตามเวลางานเลี้ยงวันเกิดจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ แขกที่มาร่วมงานล้วนเป็นตระกูลมีชื่อเสียงในแวดวงครั้งหนึ่ง ตระกูลเสิ่นก็เคยเป็นหนึ่งในนั้นคุณนายเจียงเคยพูดเสมอว่า
“ในเมืองหลวงมีเด็กผู้หญิงตั้งมากมาย มีแค่ชิงหยวนเท่านั้นที่คู่ควรกับลูกชายฉัน ถ้าวันไหนชิงหยวนแต่งเข้าบ้านเรา ฉันจะรักเธอเหมือนลูกสาวแท้ ๆ เลย”แต่หลังจากตระกูลเสิ่นล้มละลาย ก็ยังเป็นคุณนายเจียงคนเดิม
ที่โยนเช็คห้าแสนหยวนใส่หน้าเสิ่นชิงหยวนในงานศพของนายท่านเสิ่น พร้อมเตือนให้เธอเอาเงินแล้วไปให้พ้น อย่ามาขวางอนาคตอันสดใสของเจียงอวี่หมิงเมื่อจัดการอารมณ์ของตัวเองเรียบร้อย เสิ่นชิงหยวนก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ทันทีที่เข้าไป เธอก็รับรู้ถึงสายตาแปลกแยกจากรอบด้านทั้งเยาะเย้ย ดูแคลนและรอชมละครสนุก ๆท่ามกลางฝูงชน คุณนายเจียงจับมือหลีทิงเสวี่ยพลางพูดคุยกับแขกอย่างกระตือรือร้น“ใช่ค่ะ นี่คือคนรักของอวี่หมิง หลีทิงเสวี่ย ตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว”มีคนจงใจถาม “สะใภ้บ้านคุณไม่ใช่แซ่เสิ่นเหรอ ทำแบบนี้ไม่กลัวเธอจะโกรธหร
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6

หลังจากวันนั้น เสิ่นชิงหยวนก็ไม่กลับบ้านอีกเลย
เธอไปพักอยู่ที่โรงแรมกว่าสิบวันตลอดช่วงนั้น เจียงอวี่หมิงเหมือนตั้งใจลงโทษเธอ ทุกวันเขาอัปเดตโซเชียล ล้วนเป็นเรื่องของหลีทิงเสวี่ยเขาจัดงานวันเกิดให้หลีทิงเสวี่ย ของขวัญคือเข็มกลัดอัญมณีที่เสิ่นชิงหยวนเคยอยากได้เขาพาหลีทิงเสวี่ยย้ายเข้าไปอยู่ในบ้าน ผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนเป็นแบบที่เสิ่นชิงหยวนเลือกด้วยตัวเอง
เขารับปากจะจัดงานแต่งให้หลีทิงเสวี่ย สถานที่คือโบสถ์ที่เขาเคยแต่งงานกับเสิ่นชิงหยวนเพื่อนในวงการต่างพากันแสดงความยินดี บอกว่าทั้งคู่เหมาะสมกันเหลือเกิน
บอกว่าเจียงอวี่หมิงคิดได้เสียที ควรจะถีบเสิ่นชิงหยวน แม่บ้านหน้าเหลืองคนนั้นทิ้งไปนานแล้ว
บางคนยังพูดอีกว่า ถ้าจะทำก็ทำให้สุด ไม่ต้องแค่งานแต่ง หย่ากับเสิ่นชิงหยวนไปเลย แล้วแต่งกับหลีทิงเสวี่ยให้จบ ๆคอมเมนต์นั้นถูกดันขึ้นมาอยู่บนสุด
เจียงอวี่หมิงไม่ได้ตอบ
พอวันถัดมาเข้าไปดูอีกที คอมเมนต์นั้นก็ถูกลบไปแล้วเสิ่นชิงหยวนไม่ได้ใส่ใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ เธอทุ่มเททั้งหมดให้กับการทำข้อตกลงกับเซี่ยอวิ๋นวันที่ 29 ของช่วงพักรอการหย่า
เสิ่นชิงหยวนกลับมาที่บ้านที่เคยอยู่กับ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7

เสิ่นชิงหยวนฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง อยู่ในห้องผู้ป่วยวิกฤตของโรงพยาบาล
แพทย์กำลังตรวจบาดแผลของเธอ สีหน้าเต็มไปด้วยความโล่งใจ“เฉียงไปแค่หนึ่งมิลลิเมตร แผ่นเหล็กก็จะทิ่มโดนหลอดเลือดแดงใหญ่แล้ว โชคดีที่คุณดวงแข็ง ส่งโรงพยาบาลทัน ไม่อย่างนั้นไม่ใช่แค่ขา ชีวิตก็คงรักษาไม่ไว้แล้ว”เสิ่นชิงหยวนฝืนยิ้มบาง ๆ แต่ในหัวกลับนึกถึงคำพูดที่ได้ยินอย่างเลือนรางตอนใกล้หมดสติ“คนไข้เสียเลือดมากขนาดนี้ ทำไมธนาคารเลือดยังไม่ขยับอีก?”
“อย่าพูดถึงเลย แฟนสาวประธานเจียงบอกว่าปวดท้อง ประธานเจียงเลยสั่งปิดคลังเลือด เลือดทั้งหมดต้องเตรียมไว้ให้แฟนเขา เผื่อกรณีฉุกเฉิน”
“นี่มันเหลวไหลไม่ใช่หรือ ธนาคารเลือดของโรงพยาบาลใช้ไม่ได้ แล้วคนไข้รายนี้จะทำยังไง?”
“ก็ได้แต่พึ่งดวงของเธอเองแล้วล่ะ”ที่แท้ เจียงอวี่หมิง…ก็อยากให้เธอตายจริง ๆ สินะอาจเป็นเพราะเจ็บจนสุดขีด แม้แต่หัวใจก็ชาไปแล้ว ในวินาทีนี้ เสิ่นชิงหยวนกลับไม่อาจหลั่งน้ำตาออกมาได้สักหยดเพียงแต่ดีใจ ที่ช่วงพักรอการหย่าของพวกเขาเหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นตอนเย็น เจียงอวี่หมิงมาเยี่ยมเธอ สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ต้นขาที่พันผ้าพันแผลแน่น เขานิ่งงันอยู่นาน ก
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 8

โทรศัพท์หล่นกระแทกพื้นดังปึง เสียงนั้นทำเอาคุณนายเจียงและหลีทิงเสวี่ยที่กำลังยิ้มแย้มอยู่ข้าง ๆ สะดุ้ง“อวี่หมิง เป็นอะไรไป ทำไมถือโทรศัพท์ยังไม่มั่นเลย?”
“พี่อวี่หมิง ช่างภาพยังรออยู่นะ โทรศัพท์เดี๋ยวค่อยเก็บก็ได้”เจียงอวี่หมิงไม่ได้ยินคำพูดพวกนั้นเลย เขาก้มลงเก็บโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างแทบคลั่ง สายตากวาดอ่านข้อความจากทนายซ้ำแล้วซ้ำเล่า"ขอแสดงความยินดี คุณเจียง ความสัมพันธ์การหย่าระหว่างคุณกับคุณเสิ่นชิงหยวน มีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว"
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณและคุณเสิ่นชิงหยวนจะไม่ใช่สามีภรรยาตามกฎหมายอีก ต่างคนต่างแต่งงาน ใช้ชีวิตของตนเอง ไม่เกี่ยวข้องกันอีก"“ไม่เกี่ยวข้องกันอีก?”เจียงอวี่หมิงพึมพำคำพวกนั้นอย่างเลื่อนลอย ขอบตาแดงขึ้นอย่างฉับพลันเขานึกถึงปีนั้น วันที่เขากับเสิ่นชิงหยวนซุกตัวอยู่บนโซฟาในห้องเช่า คุยกันถึงอนาคตด้วยแววตาเป็นประกายเสิ่นชิงหยวนถามเขาว่า
“อาหมิง เราจะเลิกกันไหมในอนาคต?”เจียงอวี่หมิงตอบอย่างมั่นใจ
“ไม่มีทาง! ฉัน เจียงอวี่หมิง จะไม่มีวันแยกจากเสิ่นชิงหยวน!”“ฉัน เสิ่นชิงหยวน ก็จะไม่มีวันทิ้งเจียงอวี่หมิงเหมือนกัน!”คำพูดในวันนั้นเหมือนยั
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9

คำพูดจบลง แต่ไม่มีใครตอบรับ
เจียงอวี่หมิงกวาดสายตามองรอบห้องผู้ป่วย แล้วเดินไปทางห้องน้ำ
“ชิงหยวน อยู่ไหม ฉันมาขอโทษเธอแล้วนะ”
“เรื่องเมื่อวาน ฉันทำเกินไปเอง ฉันไม่ควรละทิ้งเธอเพื่อทิงเสวี่ย”
“เธออย่าโกรธฉันเลยนะ พรุ่งนี้ฉันมีเวลา เราจะกลับมาคืนดี”มองประตูกระจกที่ปิดสนิท เจียงอวี่หมิงเผยรอยยิ้มผสมความหมดหนทาง
“ชิงหยวน ฉันรู้ว่าเธอยังโกรธฉันอยู่ ฉันผิดเอง ไม่ควรให้ทิงเสวี่ยท้อง และไม่ควรทำให้เธอต้องทนทุกข์ขนาดนี้ ห้องแม่ฉันให้คนดูแลอยู่ตลอด เธอออกมาเถอะ ฉันจะพาแม่กลับโรงพยาบาลด้วยกัน”ไม่มีใครตอบ
เจียงอวี่หมิงขมวดคิ้ว น้ำเสียงเริ่มเคร่งเครียด
“ชิงหยวน พอได้แล้วนะ ถ้าเธอยังดื้อ ฉันอาจต้องเอาคำเมื่อกี้คืน ชิงหยวน”
เจียงอวี่หมิงเคาะประตู
“ปัง ๆ”
“ชิงหยวน ชิงหยวน เธอไม่พูดฉันจะเข้าแล้วนะ”
“ปัง ๆ”
“ชิงหยวน ฉันจริง ๆ จะเข้าแล้ว...”“คุณเจียง คุณนายไม่ใช่ว่าออกจากโรงพยาบาลแล้วเหรอ”
หัวหน้าพยาบาลเข้ามา เสียงของเธอตัดคำพูดเจียงอวี่หมิง
เจียงอวี่หมิงชะงัก ใจเต้นรัว
“เธอว่าอะไรนะ ชิงหยวนออกจากโรงพยาบาลแล้ว เมื่อไหร่”
“ก็เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเองค่ะ คุณนายเดินไม่ส
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10

มือที่ถือโทรศัพท์ขึ้นเส้นเลือดขึ้นชัดเจนทันที เจียงอวี่หมิงได้ยินเสียงกรอดกรอดของตัวเอง
“ใครอนุญาตให้เอาโทรศัพท์ของชิงหยวนไปใช้? นั่นคือภรรยาฉัน เซี่ยหยุน รู้จักอายหน่อยได้ไหม?”
ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ สองครั้ง น้ำเสียงไม่รีบร้อน
“ขอโทษครับคุณเจียง ไม่อาจทำตามได้”
“อีกอย่าง ผมเตือนคุณด้วยความหวังดีนะครับ การยื่นเรื่องหย่ากับคุณเสิ่นนั้น หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ก็มีผลบังคับใช้แล้ว ตามกฎหมาย คุณทั้งสองตอนนี้ไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กันทั้งสิ้น”คำพูดจบ สายก็ถูกตัดทันที
พอโทรกลับไป ก็พบว่าโดนบล็อกเรียบร้อย
เจียงอวี่หมิงสบถหยาบ อดจะบีบโทรศัพท์ให้พังไม่ได้แต่ไม่นาน เขาก็ปรับสติ โทรศัพท์ไปหาผู้ช่วย ให้ตรวจสอบทุกการติดต่อระหว่างเสิ่นชิงหยวนกับเซี่ยหยุน
เขาไม่เชื่อว่าชิงหยวนจะหักหลังตัวเอง ความเป็นไปได้เดียวคือตอนนี้เธอถูกทำร้ายจิตใจมาก จึงร่วมมือกับเซี่ยหยุนจัดฉาก เพื่อจงใจกระตุ้นความโมโหของเขาคิดดังนี้แล้ว เจียงอวี่หมิงเสริมอีก
“บ้านสวนทางตอนใต้ของเมือง ซื้อมาเลย ใส่เป็นชื่อภรรยาผม”ผู้ช่วยลังเลสักครู่ ถามเสียงเบา
“คุณภรรยาใครครับ?”เจียงอวี่หมิงชะงักทันที อยากระเบิดอารมณ์
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status