Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

Nang magsalita si Estrella ay bahagyang nanigas ang ngiti sa labi ni Ysabel, napahiya ito. Kinikilala ni Estrella ang posisyon niya bilang asawa ni Xavier sa bahay na iyon.Pero alam na alam niya na hindi siya ipinagtatanggol nito, ginagamit lang siya bilang kasangkapan.At tama nga. Pagkasabi pa lang ng mga salitang iyon, agad na napakunot ang noo ni Andra at nagreklamo sa ina na si Estrella.“Mom, hindi naman guest si Ysabel. At saka alam n’yo naman, mas mabait pa siya sa’kin kaysa sa mismong sister-in-law ko!" Binigyan siya ni Andra ng matalim na tingin. Halatang hindi pa rin ito nakaka-move on dahil wala siyang dalang regalo.Hindi na siya nag-abala pang magpaliwanag. Hindi alam ng mga ito na matagal nang tinigil ni Xavier ang pagbibigay sa kanya ng allowance. Kapag sinabi niyang hindi siya binibigyan ng pera ni Xavier, siguradong uusisain siya ni Andra. Tatanungin nito kung saan galing ang perang ginastos niya sa loob ng maraming taon kahit hindi siya nagtatrabaho? Paano niya nab

"Mayumi… apo ko… andito ka na ba? Parang ang tagal mo nang hindi bumibisita sa akin, apo. Nasaan ka na ba?” masiglang boses ni Donya Corazon habang papasok ng mansion. Napatingin ang lahat sa matanda.Nakaupo lang siya sa sofa ng marinig ang boses ni Donya Corazon na tinawag ang pangalan niya. Hindi man lang niya nakita na pumasok si Grandma. Agad siyang ngumiti, mabilis itong naglakad papasok na may mainit na ngiti sa labi, hawak ng isang katulong para alalayan ito.Agad siyang tumayo para salubungin sana si grandma, nang biglang sumingit si Andra at hinarangan siya. Sadyang binangga pa siya nito dahilan para muntik na siyang matumba.Muli siyang tumayo ng maayos ng makitang nauna nang makalapit si Andra kay grandma.May tampo ang mukha ni Andra habang yumakap kay Grandma at nagkunwaring nagrereklamo...“Grandma, si Mayumi lang palagi ang iniisip mo. Naiisip mo pa ba si Andra? Baby mo pa rin ba ako?”Halos maglaho ang mga mata ni Donya Corazon habang tumatawa. “Aba, oo naman. Pareho

XAVIER'S POV:Napalingon siya nang marahas kay Mayumi. Maging ang buong pamilya ay nakatingin din pala sa asawa niya. Ano ang ibig sabihin nitong magpapaalam?May kung anong hindi maipaliwanag na kaba ang umakyat sa kanyang dibdib. Lumalim ang pagkunot ng kanyang noo at dumilim ang ekspresyon ng mukha.Agad na lumapit si Ysabel kay Mayumi at nagsalita nang mababa ang boses at mahinahon. “Mayumi, normal lang na nagkakaroon ng hindi pagkakasundo ang mag-asawa. Kung may problema, pag-usapan n’yo nang maayos. Hindi kailangan ng padalos-dalos na desisyon, lalo na rito sa tahanan ng Valerio. Hindi magandang tingnan.”Bagama’t parang pabulong ang pagsabi nito, malinaw na narinig pa din ng lahat.Bago pa makasagot si Mayumi, lumingon si Ysabel sa kanya. “Xav, ikaw ang lalaki. Kahit ano pa ang nangyari, dapat ikaw ang unang mag-sorry kay Mayumi.”Bahagyang kumunot ang kanyang noo pero wala siyang sinabi.*****Samantala...Lihim na napangiti si Ysabel nang makitang nagkakagulo na ang magpamily

Sandali siyang natigilan... Napalingon siya kay Xavier na walang pakialam na sinubo ang orange sa bibig nito.Sa tabi nito, nakatingin sina Ysabel at Andra na halatang nagulat pero hindi pinansin ni Xavier ang reaksyon ng dalawa.Maging siya ay nagulat din pero agad na binalik ang composure niya. Kung noon ito nangyari, baka iisipin niyang may pagtingin si Xavier sa kanya. Pero pagkatapos ng maraming taon, at napakaraming ebidensya na wala talaga itong pagmamahal sa kanya, wala nang dahilan para bigyan pa ng kahulugan ang maliliit na kilos nito.Pinunasan niya ang kamay gamit ang wet napkin at tumingin sa oras. Malapit na rin siyang umalis.Pero bago pa siya makapagpaalam kay Grandma, inunahan na siya nitong magsalita.“Mayumi, iha, bakit hindi mo na lang ako ihatid pauwi?”Tumango siya. Alam niyang sa ganitong kilos ng matanda ay may sasabihin ito sa kanya. Nasa loob lang ng malapad na compound na iyon din ang bahay ni Grandma.Paglabas nila ng dining room, iniisip pa lang niya kung

MAYUMI'S POV:Dahan-dahan siyang naglakad pabalik sa kanyang kotse. Ayaw niyang gumawa ng ingay na mapansin ng lahat. Mas maiging tahimik siyang umalis. Total, wala namang pakialam ang mga tao doon kung nandoon man siya o wala.Papasok na sana siya sa sasakyan nang makarinig ng mga yabag mula sa likuran."Are you leaving already?"Napalingon siya... si Ysabel ang nasa likod niya. Nakahalukipkip at puno ng yabang ang mukha nito. Paano, hindi na ito kailangan magpanggap na mabait dahil silang dalawa lang ang naroon.Halata sa mga mata ni Ysabel ang galit at poot. Inakala niyang madadala rin siya ng parehong emosyon… ngunit sa gulat niya, wala siyang naramdamang galit. Ang totoo, parang nabawasan pa ang bigat sa dibdib niya.Sa totoo lang, ang alitan nila ni Ysabel ay dahil lamang kay Xavier. Ngayon na malapit na silang magdiborsyo ni Xavier, wala nang dahilan para sa anumang poot sa pagitan nila.“Oo. Kailangan ko nang umalis,” kalmado niyang sagot.Ngumiti si Ysabel. “Hindi naman dahi