Todos los capítulos de DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME: Capítulo 611 - Capítulo 620

“S-sorry…” aniya, bahagyang napangiwi. “Akala ko si Xavier.”Biglang nanlaki ang mga mata ni Miranda. Ilang segundo itong nakatitig sa kanya bago unti-unting lumitaw ang isang malisyosong ngiti sa mga labi nito.“Oh?” Umangat ang isang kilay nito. “Pumunta si Xavier dito?”May kakaibang panunukso sa mga mata nito. Agad siyang napasimangot.“It’s not what you think.”Lumapit si Miranda at umupo sa upuang nasa tapat ng kanyang desk. “Talaga?” nakangiting tanong nito.“Yes. Nag-usap lang kami.”Ibinaba niya ang tingin sa mga dokumento at nagkunwaring abala. “May pinaplano kami para mahuli si Ysabel.”“Oh…”Hindi kumbinsido si Miranda. “What else? Ano pang pinag-usapan ninyo?” Excited na tanong nito, na para bang naghihintay ng juicy na detalye.Tiningnan niya ito nang masama. “Miranda... Baka nakalimutan mo na nobyo ko ang kapatid mo.”Agad na nawala ang ngiti sa mukha ni Miranda. Sandaling natahimik ito bago malumanay na nagsalita.“Pero wala na si Christian, Mayumi.”Parang may matalim

Hindi niya maiwasang mapangiti habang naglalakad silang tatlo. Sa isip niya, mukhang mas magiging interesante pa ang simpleng lunch na ito kaysa sa inaasahan niya.At sa pagitan ng dalawang taong parehong ayaw umamin sa kung ano ang tunay nilang nararamdaman, sigurado siyang hindi siya mauubusan ng mapagkakaabalahan.Lalo na't ngayon, determinado siyang alamin kung hanggang saan kayang itago nina Kiel at Miranda ang kanilang sikreto.Pagpasok nilang tatlo sa elevator, biglang naging tahimik ang paligid. Walang nagsalita kahit isa. Siya ay tahimik lang na nakasandal sa dingding ng elevator habang palihim na sinusulyapan ang dalawang kasama. Si Miranda naman ay nakatingin lang sa harapan, habang si Kiel ay abala sa pagtingin sa cellphone nito na para bang may napakahalagang ginagawa. Pero kahit walang nagsasalita, ramdam na ramdam ni Mayumi ang kakaibang tensyon sa pagitan ng dalawa.Nang tuluyang bumukas ang elevator sa parking area, agad na naglakad si Kiel patungo sa kanyang sasakyan.

Matapos ang kanilang lunch, napansin ni Mayumi na kahit papaano ay naging mas komportable na sina Kiel at Miranda sa isa’t isa. Hindi na kasing tahimik at awkward ang dalawa tulad noong una silang umupo sa mesa.Paminsan-minsan ay nagkakausap na ang mga ito, at ilang beses pa niyang nahuli ang mga mata ni Miranda na palihim na sumusulyap kay Kiel.Napangiti siya sa tuwing nakikita iyon. Mukhang effective ang pang-aasar niya.Pagdating nila sa parking area, naunang lumakad si Kiel patungo sa kanilang sasakyan. Gaya ng nakasanayan nito, agad nitong pinindot ang remote key bago buksan ang front passenger door.Akmang uupo na sana si Miranda nang bigla siyang sumingit at mabilis na umupo sa front seat.“Oops… sorry!” natatawang sabi niya habang inaayos ang pagkakaupo.Bahagyang natigilan si Miranda. Tila napahiya ito at hindi alam kung saan pupuwesto.“Ah… sige,” mahina nitong sabi. “Diyan ka na sumakay, Mayumi.”Agad namang napangiti si Mayumi. “Hindi. Ikaw na rito, Miranda. Tulad kanina.

Pagdating sa kanyang opisina, hindi pa man siya nakatatagal sa pagkakaupo sa kaniyang office chair ay bumukas ang pinto. Napatingin siya roon at agad na nakita si Maxine na may dalang isang tasa ng kape.“Coffee for you, Mayumi,” saad nito saka marahang inilapag ang mug sa ibabaw ng kaniyang desk.Bahagyang kumunot ang noo ni Mayumi. Tinitigan muna niya ang kape bago ibinaling ang tingin kay Maxine.“What are you doing here, Maxine?”“I just brought you coffee. Nakita kitang pumasok kanina. I just suddenly thought… baka gusto mong magkape.”Tinaasan niya ito ng kilay. “Drop the act, Maxine. Hindi ako sanay na mabait ka sa akin.”Nawala ang ngiti sa labi ng babae. Napahiya si Maxine at agad na umiwas ng tingin. Ilang segundo muna itong nanahimik bago tuluyang nagsalita.“Itatanong ko lang kung ano na ang progress sa plano mo sa pagpapabagsak kay Diego at Ysabel.”Napangiti si Mayumi, ngunit walang anumang kabaitan sa ngiting iyon. Sa halip, para iyong ngiting may bahid ng panunukso at

Kinahapunan, masyado siyang naging abala sa mga papeles na nakakalat sa ibabaw ng kaniyang desk. Sunod-sunod ang kailangan niyang pirmahan, i-check, at ayusin kaya hindi niya namalayan ang mabilis na paglipas ng oras.Nang muli niyang tingnan ang wall clock sa loob ng kaniyang opisina, napakunot ang kanyang noo. Late na pala. Bahagya siyang napabuntong-hininga at muling ibinalik ang atensiyon sa hawak na dokumento. Kahit tapos na ang regular office hours, marami pa rin siyang kailangang tapusin.Maya-maya, may kumatok sa pinto. Hindi na siya nag-angat ng tingin. “Come in.”Bumukas ang pinto at pumasok si Kiel.“Hindi ka pa ba tapos?” tanong nito. “Akala ko pupunta tayo kay Miranda?”“Baka bukas na lang ako pupunta,” sagot niya habang patuloy na nagsusulat. “Marami pa akong kailangang gawin dito.” Hindi man lang niya ito tinapunan ng tingin.“What you promised me!”Napatingin siya rito. Galit ang tono ni Kiel, na para bang may malaking pangakong binitiwan sa kanya at pagkatapos ay bigl