All Chapters of DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME: Chapter 71 - Chapter 80

Nagmaneho si Mayumi papunta sa gusali ng MK Firm at ipinarada ang sasakyan. Pagpasok sa building ay nakita niya si Kiel sa lobby at mukhang may hinihintay. Agad itong ngumiti nang makita siya.“Good morning, Yumi.”“Good morning, Kiel,” nakangiting sagot din niya. “What are you doing here? May hinihintay ka ba?”“I’m waiting for you,” walang gatol nitong sabi habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata.“G-ganun ba… tara,” sagot niya habang hindi pinapansin ang mga galaw ni Kiel. Pinindot nito ang elevator papunta sa kanilang opisina.“Are you ready?”“Yeah, I think so,” sagot niya. Ang totoo, kinakabahan siya. Sa loob ng limang taon ay hindi na siya nakapagtrabaho sa corporate, ngayon na lang ulit.Pagkabukas pa lamang ng pinto ng elevator, may mga nagtataasang boses na agad umalingawngaw mula sa loob ng opisina.“May chismis ako… may bagong hinire si Mr. Blaze ngayon para mamuno bilang department head. Hindi lang ’yon… balita ko, kolehiyo lang ang tinapos niya. Wala man lang m

Gayunpaman, hindi niya masasabing walang pakinabang sa kanya ang pagpakasal kay Xavier. Dahil sa kanyang titulo na Mrs. Valerio, kahit papaano ay kinikilala pa rin siya ng lipunan, kahit pa alam ng lahat kung paano siya tratuhin ni Xavier. Tulad ngayon, nakatanggap siya ng imbitasyon para sa charity gala ng Pamilyang Montenegro.Sa mata ng mga tao, kasal sila ni Xavier kaya dapat iisa lamang ang imbitasyong ipinapadala sa kanila. Tuwing iniimbitahan silang mag-asawa sa anumang pagtitipon ng mga kilalang tao sa lungsod, iisang imbitasyon lamang ang karaniwan nilang natatanggap.Ngunit kapag ang Pamilyang Montenegro... na itinuturing na mortal na kaaway ng mga Valerio, hindi niya alam kung bakit tig-isa sila ni Xavier ng imbitasyon. Sinadya man iyon o hindi, hindi niya alam.Pinaglaruan niya ang imbitasyon sa kanyang mga kamay at marahang huminga nang malalim. Hindi pa siya kailanman dumadalo sa alinmang mga okasyon. Ngunit sa pagkakataong ito… kailangan niyang samantalahin ang pagkakat

Pagkakita niya kay Alexander, bahagya siyang nagulat. “Why are you here?” tanong niya.“May ihahatid akong damit.”Itinaas ni Kiel ang kamay, at saka lang niya napansin ang eleganteng kahon ng pink na gown na dala nito.Natigilan siya sandali. “Is this…”“The dress for tomorrow’s charity,” si Kiel ang nagtapos ng dapat niyang sasabihin. Iniabot iyon nito sa kanya.“Desisyon ko rin na huwag tanggapin ang Valerio Group bilang partner ng kompanya natin. Kaya hindi kita puwedeng pabayaan mag-isa sa paghanap ng investor. May imbitasyon din ako. Pagkatapos ng trabaho bukas, sabay tayong pupunta sa charity gala ng mga Montenegro.” Kalmado nitong sabi, na para bang isang simpleng bagay lang iyon.Hindi na niya tinanong kung paano nito nalaman na pupunta siya sa charity gala, at hindi na rin niya kailangang ipaliwanag kung paano niya sosolusyunan ang problema sa pondo. Isang tingin lang o isang pangungusap, nagkakaintindihan na sila.Iyon ang uri ng silent understanding na nabuo sa kanilang da

MAYUMI’S POV:Walang kaalam-alam si Mayumi sa kung ano ang nangyayari sa labas ng pinto. Bumalik siya sa kanyang kwarto at sinukat ang damit na dinala ni Kiel.Ang matingkad na pulang gown ay kapansin-pansin ang kaseksihan dahil hapit iyon sa kanyang katawan. Iyon ang gustung-gusto niya roon.Ngunit nang nagpakasal siya kay Xavier, palaging nagrereklamo si Estrella na masyado raw siyang sexy at hindi bagay sa dinadala niyang titulo na Mrs. Valerio. Dapat daw ay banayad, disente, at hindi kapansin-pansin mga mga damitan niya.Noong bata pa siya, adventurous siya. Gustung-gusto niya ang magkarera ng kotse, rock climbing, at anumang puno ng thrill. Alam niyang kahit mapahamak siya, laging nasa likod niya ang kanyang ina at ang pamilyang Santillan.Ngunit nang mamatay ang kanyang ina, wala na siyang masasandalan. Hindi niya pamilya ang mga Valerio, at ang mga Santillan ay hindi na rin niya kakampi. Natutunan niyang protektahan ang sarili sa pamamagitan ng pagtatago sa likod ng isang maska

Pagdating nila sa opisina, agad siyang pumunta sa opisina ni Peter.“What can I do for you, Ms. Mayumi?” walang gana nitong sabi. Ni hindi man lang ito tumayo mula sa inuupuan, halatang wala itong amor sa kanya.“I need your help, Peter...” sambit niya saka ipinaliwanag ang kanyang gustong mangyari.Alam na alam ni Peter ang kanyang kalagayan. Matapos siyang makapaliwanag, ni wala man lang itong reaksyon.“Ms. Mayumi, supervisor lang nila ako. Ang kaya ko lang gawin ay mag-assign ng mga gawain. Kung ayaw nilang gawin ang inuutos mo, hindi ko sila mapipilit. Kung walang nakikipagtulungan sa iyo, kailangan mong ayusin ang pakikitungo mo sa mga tao. Ang pagpunta mo sa akin ay walang maitutulong.”Wala siyang nagawa kundi lumabas at bumalik sa kanyang opisina. Natapos ang buong umaga na walang anumang progreso. Bandang tanghali, pumasok siya sa break room, pagod na pagod.Umupo siya at nagsalin ng isang basong tubig habang puno ng alalahanin. Matapos ang nangyari kahapon, nahulaan na niya