All Chapters of จ้างรักมาเฟียร้อยเล่ห์: Chapter 31 - Chapter 40

จ้วบบบ!!! เมื่อสัมผัสได้ว่าเด็กสาวกำลังจะขาดอากาศหายใจไปกับจุมพิตกระชากวิญญาณที่เจ้าตัวเรียกร้อง! อเล็กซิสก็ไม่รอช้ารีบตัดสินใจผละริมฝีปากของตัวเองออก เพื่อให้เด็กสาวได้พักหายใจหายคอ..ไม่เช่นนั้นเธออาจจะได้ลงนรกก่อนได้ขึ้นสรวงสวรรค์!“0///0! เฮือกกก!!” ราวกับก้าวขาเข้ามาในโลกของความตายแล้วข้างหนึ่ง เมเปิ้สหอบหายใจเข้าออกอย่างรุนแรง นึกอยากเหวี่ยงคนบ้าที่เกือบจะทำเธอขาดอากาศหายใจและตายไปจริงๆ! แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นกัดริมฝีปากบางแน่น!..เมื่อปลายนิ้วที่แช่ในร่องรักของเธอเริ่มขยับ!ปึกก!!“อื้อออ…!”“บนเตียงฉันไม่เคยอ่อนโยนอยู่แล้ว..” อเล็กซิสแลบลิ้นไล้เลียความหวานล้ำที่ติดตามมุมปากเข้าไปทุกหยาดหยด ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารสชาติของเธอมันหวานหอมยั่วกิเลสของเขาเสียเหลือเกิน! โดยเฉพาะช่อดอกไม้ปริ่มน้ำช่อนี้ ที่มันกำลังเรียกร้องให้เขาโน้มใบหน้าลงไปพิสูจน์ต่อ! ปึกกก!!? ปึกกก!!! ปึกกกก!!!!ไม่รอช้าอเล็กซิสค่อยๆดันปลายนิ้วที่แช่อยู่ภายในโพรงนุ่มเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ น้ำหวานสีใสที่ขลับออกมาตามกลไกการทำงานของร่างกาย ช่วยทำให้การขยับเขยื้อนในครั้งนี้ดำเนินไปได้อย่างสะดวกไม่ฝืดเคือง แต่ถึงอย่างนั้นขนาดตั

“อึก..รู้แล้ว..ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน!”อเล็กซิสกัดฟันพูด ก่อนจะดันตัวเองลุกขึ้นนั่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางหว่างขาเรียวเล็กของเมเปิ้ล พร้อมกับรีบสลัดปราการที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียวของตัวเองทิ้ง แล้วปลดปล่อยความยิ่งใหญ่ออกมาผงาดข้างนอก!พรึบบบบ!!!“0.0!!…นะ..นั้น..!!!” เมเปิ้ลถึงกับเบิกตาโพรงกว้างด้วยความตกตะลึงปนหวาดกลัวต่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า! เพราะไม่คิดว่าขนาดตัวตนของเขามันจะใหญ่อลังการงานสร้างมากขนาดนี้! มันใหญ่ยิ่งกว่าข้อแขนของเธอเสียอีก!! เมเปิ้ลแทบร้องไห้เป็นสายเลือด! อยากจะหันกลับหลังแต่ความต้องการที่เริ่มปะทุอยู่ภายในกาย! ดันสั่งให้เธอยืดอกสู้กลับไป!! ‘งื้ออ~ นี่เธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้! ควานฝันแน่ๆ ต้องเป็นแค่ความฝันเท่านั้น!’“อย่ากลัว!..เพราะยังไงเธอก็ต้องเจอกับมัน!” อเล็กซิสแสยะยิ้มมุมปากก่อนจะเคลื่อนใบหน้าลงไปกระซิบชิดใบหู โดยไม่ลืมแวะกัดติ่งหูเล็กของเมเปิ้ลเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยวพรึบพรับๆๆ ทันทีที่ได้ยินคำพูดของเขา! เมเปิ้ลก็เบ๊ะปากพร้อมสั่นศีรษะของตัวเองรัวๆ จนผมนุ่มสลวยละไปตามกรอบหน้า ปฏิกิริยาที่คล้ายกลับจะหันหลังกลับ ทำอเล็กซิสกัดฟันดังกรอดๆ!..เพราะยัยเด็กขายถุงยางอนามั

ปึก!! ปึกกก!! ปึกก!!!“ทั้งเจ็บทั้งจุกนั้นแหละ!..อะ!! อย่าพึ่งขยับ!”เมเปิ้ลโวยวายขึ้นอย่างหมดสิ้นทุกความกลัว พร้อมกันนั้นก็ประทุษร้ายแผงอกแน่นจนเต็มไปด้วย ร่อยรอยอารยธรรมปลายเล็บขีดข่วน! แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่สามารถทำให้อีกฝ่ายเข้าใจถึงความเจ็บแสบที่เธอกำลังเผชิญอยู่ได้ พลันน้ำตาเม็ดโตก็ไหลทะลักออกมาตอกย้ำถึงความจริง…ว่าเธอได้เสียสิ่งสำคัญไปอย่างไม่มีวันหวนคืน!“อย่างอแงได้ไหม!”เสียงทุ้มแหบพล่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเด็กสาวออกอาการงอแงสะอึกสะอื้นราวกับถูกเขาขมขื่น! ทั้งที่ความจริงมันคือความสมัครใจด้วยกันทั้งนั้น! ‘บ้าเอ๊ย!..ยัยเด็กนี่ซักจะเอาใหญ่แล้วนะ!’ขวับบบ!!!เมเปิ้ลตวัดสายตามองค้อนคนตรงหน้าออกไปแทบจะทันที แม้ว่าตอนนี้ความเจ็บจะค่อยๆเบาบางลงไปแล้ว!… แต่เพราะยังคงกลัวเจ็บ!..มากกว่ากลัวตายจึงทำให้เธอโพล่งปากออกไปโดยไม่คิดให้ถี่ถ้วน“ถ้าไม่อยากให้งอแงก็ปล่อยเม!..เดี๋ยวนี้!!” “แม่งเอ้ย!!ซี้ดดดดด!! ฉันทนไม่ไหวแล้ว! ทนเอาหน่อยแล้วกัน! โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแล้ว ถ้าจะตายก็ตายไปด้วยกันนี่แหละ!” อเล็กซิสหมดความอดทนอดกลั้น!สบถคำหยาบคายออกมาเมื่อถูกความนุ่มนิ่มตอดรัดแก่นกายไม่หยุดยั้ง จนความเสียวซ่

พรึบบบ!!!! แต่เจ้ากรรมนายเวรสรรค์กลับไม่เห็นใจคำขอร้องของเด็กตาดำๆอย่างเธอเลยสักนิด! ถึงทำให้เขาคนนั้นเดินเข้ามากระชากที่หลบภัยชั่วคราวของเธอออก“0.0อร้ายยย!!! อย่าทำอะไรเมนะ!!”เมเปิ้ลถึงกับตกใจเผลอกรีดร้องออกมาสุดเสียง สองมือเล็กพยายามปิดป้องเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเองเอาไว้ พร้อมกับแสดงปฏิกิริยาต่อต้านจนอเล็กซิสที่ยืนอยู่ข้างๆเตียงถึงกับขบเคี้ยวเขี้ยวฟัน ไม่สบอารมณ์ที่เด็กสาวทำราวกับเขาเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ! ‘ยัยเด็กบ้านี่!..ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังร่ำร้องหาเขาตลอดทั้งคืน! แต่พอตื่นขึ้นมาอีกวันดันทำเป็นรังเกียจ! มันน่าจับทบทวนความจำหลายๆยกเสียจริง!’พรึบบบ!!! ไวเท่าความคิดอเล็กซิสเอื้อมมือไปกระชากผ้าห่มออกจากศีรษะของเมเปิ้ลอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าครั้งนี้ร่างบางไม่ยอมให้เขาแย่งมันออกไปได้ง่ายๆ เธอรีบใช้ร่างกายของตัวเองตะครุบชายผ้าห่มอีกด้านเอาไว้ แล้วจัดการม้วนให้มันเป็นดักแด้ทันที“=*=เป็นอะไร..คิดจะเรียกความสนใจจากฉัน?”เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้นบ่งบอกถึงความเอือมระอาเต็มที คิ้วเข้มดั่งคันศรพระรามที่พาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยวกำลังขมวดเป็นปมยุ่ง เป็นครั้งแรกในรอบประวั

“0.0!!หะ…โหดร้ายที่สุดเลย~”เมื่อดึงสติสัมปชัญญะของตัวเองออกจากแผงอกขาวๆแน่นๆนั้นได้ เธอก็ทนไม่ไหวที่จะพูดเหน็บแนมนิสัยใจคอของร่างสูง ที่ทำเพียงแค่ไหวไหล่เล็กน้อยก่อนจะอัดบุหรี่เข้าปอดอีกรอบ! ริมฝีปากขบเม้นแน่นเมื่อค้นพบเกี่ยวกับตัวเขา!..นั่นคือภาษาไทย! ที่เขาพูดและเข้าใจมันทั้งหมด!..ราวกับเจ้าของภาษามาเอง! “นั้นแหละ…คือสิ่งที่ทุกคนยกมันให้ฉัน..หึๆ..”อเล็กซิสกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะนำคำพูดแดกดันของเธอมาต่อยอด ซึ่งมันคือเรื่องจริง..เพราะทุกคนต่างขนานนามว่าเขาเป็นมาเฟียที่โหดร้ายที่สุด!“….!” เมเปิ้ลถึงกับรู้สึกเสียวต้นคอวาบ รับรู้ถึงความน่ากลัวผ่านคำพูดของเขาที่ไม่เกินจริงไปเลยสักนิด! เพราะภาพลักษณ์และสิ่งรอบกายของเขา..มันบ่งชี้ว่าคนตรงหน้า..คือคนที่มีอิทธิพลมากถึงมากที่สุด! ‘ แล้วนี่เธอหลงมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงกันเนี่ยย!’ เมเปิ้ลแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายเลือด ร่างกายของเธอเสมือนถูกตรึงอยู่บนเตียง ความน่ากลัวที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้จนเธอเผลอกัดริมฝีปากของตัวเองจนห่อเลือด!“ถ้ายังลีลาอยู่อีก..เธอจะต้องจ่ายค่าห้องนี้!!”พรึบพรับ!! ทันทีที่ได้ยินคำพูดชวนขนหัวลุก!