Masuk🎯“เป็นเมียฉันไหม?…หนึ่งปี..แล้วฉันจะหย่าให้..!”
Lihat lebih banyakบรืนนนนนนน~~ บรืนนนนนนน~~~
เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคันหรูสีดำทมิฬ ดังสนั่นแล่นมาแต่ไกล! ก่อนตัวรถจะถูกผู้เป็นเจ้าของบังคับพวงมาลัย หักเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางอย่างกระชั้นชิด พร้อมๆกับปล่อยคันเร่งให้ตัวรถสปอร์ตสมรรถนะยอดเยี่ยมที่มีเพียงสิบคันบนโลกใบนี้ แล่นผ่านประตูขนาดใหญ่ของคฤหาสน์สไตล์โรมันเก่าแก่ ที่ผสมผสานเข้ากับความเป็นโมเดิร์นในปัจจุบันได้อย่างลงตัว ซึ่งคฤหาสน์โอ่อ่าใหญ่โตหลังนี้ ได้ตั้งตระหง่านอยู่บนเนื้อที่นับร้อยเอเคอร์ทางทิศตะวันตกของเมืองหลวง และที่สำคัญยังเป็นมรดกที่ตกทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นของตระกูลมาเฟียเก่าแก่ ที่ทุกคนต่างให้ความยำเกรงในอำนาจ..!ทั้งด้านมืดและด้านสว่าง! กึกก!! ครืดดด!! ไม่นานบานประตูรถสปอร์ตคันหรู ก็ค่อยๆสไลด์ขึ้นราวกับพญาเหยี่ยวสยายปีก ก่อนขายาวราวกับนายแบบที่หลุดออกมาจากนิตยสาร จะตวัดลงจากตัวรถมายืนเต็มความสูงเกือบร้อยเก้าเซนติเมตร อยู่บนเทอเรสหินอ่อนหน้าคฤหาสน์ของตระกูลตัวเอง..ในรอบเกือบสามเดือน! “ยินดีต้อนรับกลับครับนาย” เสียงทุ้มต่ำติดขี้เล่นของหนึ่งในบอดี้การ์ดคนสนิท ที่ติดตามมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย กล่าวต้อนรับผู้เป็นนายออกไปด้วยใบหน้าสุดกวนเบื้องล่าง… ทำเอา ‘อเล็กซิส คราวน์’ รู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาทันที! ก่อนจะกระแทกลมหายใจปนควันบุหรี่ รดลงบนใบหน้าของ’โบเวน’ที่เจ้าตัวรีบหลับตาปี๋! แล้วปล่อยส่วนที่เหลือร่วงลงสู่พื้น ตามด้วยรองเท้าหนังแบรนด์ดัง!ที่บดขยี้จนมันไม่เหลือซาก!..ตามอารมณ์ของเขาในตอนนี้! อึกก!! บอดี้การ์ดคนสนิทกลั้นลมหายใจลืมตาขึ้น มองการกระทำของผู้เป็นนายเหนือหัวด้วยความรู้สึกเสียวสันหลังวาบ! เพราะรู้ดีว่าอารมณ์ของอเล็กซิสในตอนนี้!ไม่ต่างจากท้องทะเลที่เงียบสงบ!…ซึ่งมันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาที่คนทั่วไปไม่อาจคาดเดาได้เลยว่า!.กำลังจะเกิดคลื่นพายุลูกใหญ่!…พัดกระหน่ำเข้าฝั่งในไม่ช้า!! “ไม่ต้องมีพิธีห่าเหวอะไรกับกูทั้งนั้น!..แล้วตอนนี้แม่กับพ่อกูอยู่ไหน?” เสียงเข้มปนหงุดหงิดงุ่นง่านเอ่ยขึ้น พลางตวัดสายตาคมกริบไม่ต่างจากพญาเหยี่ยว กราดมองเหล่าบอดี้การ์ดชุดดำมากมาย ที่รีบตบเท้าเข้ามาต้อนรับเขากลับคฤหาสน์ต้นตระกูลกันเป็นโขยง! ซึ่งมันทำให้อเล็กซิสรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นง่อยแดก! และทันทีที่บอดี้การ์ดนับยี่สิบชีวิตได้ยินคำพูดของอเล็กซิส ก็ไม่รอช้าที่จะรีบค้อมศีรษะลง แล้วพากันสลายตัวกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อทันที! พรึบบบ!!! “เออ..ห้องหนังสือครับนาย คุณแอรอนกับคุณหญิงเอด้า รอนายอยู่ที่นั่นครับ”โบเวนกระพริบตาปริบๆก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาหาผู้เป็นนาย ที่กำลังแผ่รังสีอำมหิตกดดันผู้น้อยอย่างเขา ให้หดหัวเข้าไปอยู่ในกระดองเต่าล้านปีแสง โบเวนรีบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่พลางสลัดความกลัวทิ้ง แล้วเอ่ยรายงานสถานการณ์ทางคฤหาสน์..ที่ดูเหมือนจะตึงเครียดอยู่พอสมควร! “หึ…เรื่องเดิม?”แม้จะเดาได้ว่าศาลเรียกตัวเขากลับคฤหาสน์ของตระกูลในวันนี้คือเรื่องอะไร แต่เขาก็มีความหวังที่จะได้ยินคำตอบเป็นอย่างอื่น! ไม่ใช่เรื่องเดิมๆ!!..ที่เขาต้องเผชิญมาเกือบหนึ่งปีเต็ม!! หลังจากเพื่อนๆในกลุ่มมาเฟียพันธมิตร!..ทยอยมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว!! ‘พระเจ้า!..สวรรค์คงไม่ว่างมาเล่นงานเขาตอนนี้หรอกนะ!’ “แฮะๆ~คงไม่ผิดหรอกครับนาย” โบเวนฝืนหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะเพิ่มน้ำหนักให้กับความคาดเดาของอเล็กซิสอีกเสียง จนกระทั่งร่างสูงสง่าตรงหน้าเริ่มแสดงอาการกระฟัดกระเฟียดออกมา บ่งบอกถึงเส้นความอดทนของอเล็กซิส…ได้ขาดกระจุยกระจายไปแล้ว!! พรึบบ!!! “บ้าฉิป!.. วุ่นวายเรื่องงานไม่พอ!ยังจะต้องมาวุ่นวายเรื่องที่บ้านอีก!”เสียงเข้มสบถขึ้นพลางกระชากเนคไทประจำตระกูลออกจากคอเสื้อ ก่อนจะตามด้วยปลดกระดุมลงสามเม็ด!..ราวกับต้องการระบายความอึดอัดที่ตัวเขาต้องเผชิญอยู่! และมันจะไม่มีวันหายไป!!..หากเขาไม่เลือกทำในสิ่งที่มารดาต้องการ! ‘ซึ่ง..ฝันไปเถอะ!!’ “งั้นนายลองทำตามสิ่งที่คุณหญิงท่านต้องการดูสิครับ..รับรองคุณหญิงท่านคงไม่มายุ่งกับนายอีกแล้ว”โบเวนที่เห็นผู้เป็นนายต้องปวดหัวอยู่กับเรื่องเดิมๆมานาน จึงถือวิสาสะยื่นข้อเสนอที่อาจทำให้คนตรงหน้า หลุดพ้นจากเสียงบ่นของมารดาบังเกิดเกล้าทันที ผวัะ!!! รอยยิ้มเปรมฤทัยพลันต้องหายไปจากดวงหน้าของโบเวน หลังถูกผู้เป็นนายเหนือหัวตวัดปลายเท้าเตะหน้าขาเต็มแรง!..จนโบเวนร้องลั่นคฤหาสน์! “อ๊ากกกก!!!”“อื้อออ~~ หนวกหูจัง…”ซึ่งในจังหวะนั้นเองเจ้าของศีรษะทุยที่มุดเข้าหาแผงอกแกร่งก็ส่งเสียงโวยวายขึ้น เมื่อถูกเสียงไม่พึงประสงค์รบกวนการนอนหลับพักผ่อนของเธออย่างไม่จบไม่สิ้น! ถึงแม้ว่าจะพยายามมุดตัวเข้าหาที่หลบภัยแล้วก็ตาม[เสียงใครว่ะ?…นี่มึงยังเล่นสนุกอยู่อีกหรอไอ้ห่ารากก! แก่จนผมงอกจะขึ้นหมดหัวอยู่แล้วนะไอ้อเล็ก!!] คริสเตียนที่บังเอิญได้ยินเสียงงัวเงียปริศนา ที่ดังแทรกเข้ามาในโทรศัพท์ถึงกับเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย ก่อนจะเบิกตาโพรงกว้างเมื่อคิดว่าเพื่อนสนิทที่ยังคงหวงความโสด กำลังเก็บแต้มล่าผู้หญิงทั่วทั้งโลกอย่างไม่คิดจะเบื่อหน่าย“หยุดแหกปากแล้วกลับไปป้อนข้าวลูกมึงซะ!! อย่ามาเสือกเรื่องของกูให้มาก! แค่นี้!!”สิ้นคำพูดเหน็บแนมมือสากก็จัดการดึงโทรศัพท์ออกห่างจากใบหู ก่อนท้ายประโยคที่อเล็กซิสจะวางสาย!..ก็ไม่ลืมที่จะขับไล่ไอ้พ่อลูกลิงไปป้อนข้าวลูกๆของมัน![ปากดีจริงๆนะไอ้สัส! กูขอให้มึงเก็บความปากดีแบบนี้ขึ้นหิ้งให้นานๆละ! แล้วอย่าคลานเข่าเข้ามาขอความช่วยเหลือจากกูเด็ดขาดไอ้ห่า!!] คริสเตียนขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความหมั่นไส้ในคำพูดของคนโสดเพียงหนึ่งเดียวของกลุ่ม แต่ถึงอย่างนั้นรางสังหรณ์บาง
พรืดด!!!!“บัดซบ!” เป็นอีกครั้งที่อเล็กต้องสบถคำหยาบคายออกมา เมื่อดวงตาคมกริบสีน้ำตาลอัลมอนด์เข้มจ้องมองน้ำรักขาวขุ่นของตัวเอง ที่ไหลทะลักย้อนกลับออกมาพร้อมๆกับเลือดสีสดจนบางส่วนหยดลงไปบนพื้นห้องน้ำจนดูเป็นภาพที่น่ากลัว และไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้อเล็กซิสจับล็อกศีรษะเล็กให้เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว“อึก..พี่อเล็ก..เมเจ็บ” ร่างกายที่แทบจะไร้จิตวิญญาณทำเมเปิ้ลแทบจะร่วงลงไปบนพื้นห้องน้ำ แต่ติดอยู่ที่มือหนาของอเล็กซิสยังคงจับล็อกใบหน้าของเธอให้เงยขึ้น ทำเมเปิ้ลต้องรวบรวมเรี่ยวแรงวางมือสั่นๆลงไปบนมือใหญ่อีกที เพื่อบอกให้เขาได้รู้ว่าเธอกำลังจะหายใจไม่ออก!“หลับตาซะ..ถ้าไม่อยากหัวใจวาย” อเล็กซิสพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เมื่อบริเวณเรียวขาสวยทั้งสองข้างของเด็กสาวโชกไปด้วยเลือดสีแดงสด ซึ่งเขามั่นใจว่าถ้าหากเธอได้เห็นเลือดของตัวเองคงได้หัวใจวายตายจนเดือดร้อนให้เขาเก็บศพ เพราะฉะนั้นเขาจึงตัดปัญหาสั่งให้เธอหลับตาลงซะ!“0.0มะ..มีอะไรหรอคะ?”หลังพยายามปรับลมหายใจจนกลับมาเป็นปกติ เมเปิ้ลก็เอ่ยกระตุกกระตักถามออกไปเมื่อยังไม่เข้าใจในคำพูดของเขาสักเท่าไหร่นัก อาจจะเพราะสติสัมปชัญญะที่ยังไม่กลับเข้าที่ จึ
“อึก..เม…”เมเปิ้ลฝืนกลืนก้อนสะอึกลงท้อง ใบหน้าหวานเวลานี้เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ปลายจมูกรั้นแดงเถือกไม่ต่างจากผมเชอรี่ ริมฝีปากบางบวมเจ่อราวกับถูกผึ้งต่อย พอดูรวมๆแล้วสภาพของเธอในตอนนี้แทบจะดูไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! “บ้าเอ้ย!..ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่ไปคว้าของแปลกประหลาดอย่างเธอมา!..แยกขากว้างกว่านี้!” อเล็กซิสที่ทนรอเด็กสาวปรับตัวไม่ไหวถึงกับสบถคำหยาบคายออกมา พร้อมกับตำหนิตัวเองยกใหญ่ ที่เผลอไปคว้าเอายัยเด็กกะโปโลที่ไม่เป็นงานอะไรสักอย่าง! ออกจากเดินเร่ขายถุงยางอนามัยหน้าผับมาเป็นเมียบังหน้ามารดาบังเกิดเกล้า! อเล็กซิสขบกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสันคมเข้ม!..ก่อนท้ายประโยคจะสั่งให้เมเปิ้ลแยกขาออกกว้างหมับบ!!“อึก..จะทำอะไรเมอีก..อะ..อื้อออ!! พะ..พี่อเล็ก..!”เมเปิ้ลถึงกับผวาเฮือกไปกระการกระทำของเขา ทุกส่วนของร่างกายแทบจะไม่เป็นของเธออีกต่อไป เพราะทันทีที่เขาสั่ง!..เรียวขาสวยทั้งสองข้างของเธอก็ค่อยๆแยกออกกว้างอย่างอัตโนมัติ เอื้อมอำนวยความสะดวกให้เขาจัดท่าทางใหม่ และเมื่อได้องศาตามที่เขาต้องการแล้ว!..เมเปิ้ลก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้ง! เมื่อปลายนิ้วสากเอื้อมมาสะก
ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!!“กรี๊ดดด!! เจ็บนะ! เบาๆหน่อย..อึก!! อะๆ” สิ้นประโยคไร้จิตใต้สำนึกของเขา ร่างกายของเธอก็ขยับโยกคลอนไปตามแรงส่งของคนข้างหลัง เมเปิ้ลกรีดร้องลั่นสลับกับโวยวายยกใหญ่ เมื่อแรงเสียดสีบริเวณจุดอ่อนไหวกำลังสร้างความเจ็บร้าวให้แก่ร่างกายของเธอเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะใจกลางความเป็นสาวที่ตอนนี้กลับมาฉีกขาดเพื่อโอบอุ้มตัวตนลำเขื่องของเขาอีกครั้ง! ไร้ซึ่งความสุขแตกต่างจากค่ำคืนวิปโยคนั้นโดยสิ้นเชิง…เพราะสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้!…กำลังจะทำให้เธอดับสิ้นลมหายใจ!ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!“อร้ายยย!!! แรงไป! เมไม่ไหว! อึกก! เบาหน่อยค่ะ! อึกก!”เมเปิ้ลส่ายศีรษะรัวๆจนกลุ่มผมที่เปียกชื้นสะบัดไปมา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้องน้ำหรูที่กลายเป็นสนามรักชั่วคราวของทั้งสอง! กระจกรอบทิศที่ติดอยู่ค่อยๆขุ่นมัวขึ้นเรื่อยๆเนื่องจากเพลิงรักนี้ค่อยๆโหมกระหน่ำเปลี่ยนทุกอย่างที่อยู่รอบๆให้เร้าร้อนดั่งเพลิงโลกันต์ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!!ยิ่งเมเปิ้ลกรีดร้องขอชีวิตอเล็กซิสยิ่งได้ใจใหญ่! เขาสะบัดสะโพกสอบสาดส่งลำรักใหญ่โตเข้าออกร่องรักคับแน่นอย่างป่าเถื่