All Chapters of จ้างรักมาเฟียร้อยเล่ห์: Chapter 51 - Chapter 60

“>.หนู…อ่านไม่ออกค่ะ”ใบหน้าหวานหดเหลือสองนิ้วก่อนจะเอ่ยออกไปตามความจริง เพราะเธอจับใจความสำคัญของสัญญาว่าจ้างในมือไม่ได้เลยสักนิด! เขาคงจะไม่รู้ใช่ไหม?..ว่าเธอนั้นโง่เง่าเต่าตุ่นมากแค่ไหน! ริมฝีปากบางขบเม้นแน่นอย่างคิดไม่ตก ก่อนจะก้มหน้าลงชิดอกเมื่อสิ่งที่เธอพูดออกไปนั้น!..ทำทั้งสองเงียบสนิทราวกับแปลกใจ! ที่โลกใบนี้ยังคงมีเต่าล้านปีอย่างเธอหลงเหลืออยู่!พรึบบบ!!! กึกกก!!!“มึงไปทำเป็นฉบับภาษาไทยมาให้ยัยเด็กถ้ำนี่ใหม่ซะให้โบเวน! อ่อ..แล้วตามไอ้ไบเบิลมาพบกูด่วนด้วย!” อเล็กซิสกรอกตามองบนก่อนจะหันใบหน้าหล่อเหลา ไปสั่งงานบอดี้การ์ดคนสนิทของตัวเองที่ยังคงยืนอึ้งกับคำตอบของยัยเด็กขายถุงยางอนามัยอยู่“เออ..ได้ครับนาย” ทันทีที่โบเวนได้สติก็ไม่รอช้าที่จะรับคำสั่งของผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกันนั้นก็ขยับปลายเท้าเดินเข้าไปรับเอกสารจากมือเด็กสาวผมบลอนด์ประกายชมพูกลับมา! เพื่อนำไปเปลี่ยนเป็นฉบับภาษาไทยมาให้ใหม่“รบกวนพี่ด้วยนะคะ~^.^~” เสียงหวานไม่ต่างจากระฆังแก้วเอ่ยขึ้นอย่างเกรงอกเกรงใจ ที่ทำให้คนของจอมเผด็จการต้องทำงานยุ่งยาก ‘แต่จะให้ทำอย่างไงได้!..ก็เธออ่านมันไม่ออกจริงๆนิ!’ และที่ส

“เมียกับผัวที่ไหนเขานอนแยกห้อง?” เมเปิ้ลแทบสำลักน้ำลายฟูมปาก! ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆเมื่อได้ยินจอมซาตานวายร้ายตรงหน้าเปรยขึ้น ทั้งๆที่คิดว่าเขาจะอธิบายหนึ่งในข้อตกลงสัญญาการแต่งงานหลอกๆให้กระจ่าง! แต่เขากลับโยนคำถามชวนโลกแตกมาให้เธอเสียอย่างนั้น! ‘แล้วแบบนี้เธอจะไปต่อยังไงละเนี่ยย~ ‘ เมเปิ้ลกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปขอความช่วยเหลือจากคนของเขาที่ยืนกุมมืออยู่ข้างๆ“เฉพาะช่วงที่ต้องไปอยู่ที่อังกฤษครับ..เพราะนายไม่ชอบแชร์เตียงร่วมกับใคร..คุณสบายใจได้ครับ” โบเวนระบายยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับเด็กสาว ก่อนจะอาสาขยายใจความคำพูดของผู้เป็นนายให้เธอได้เข้าใจ เพราะเขาที่ติดตามนายมานานหลายปีย่อมรู้ดีว่านายไม่ชอบแชร์ห้องและเตียงนอนร่วมกับใคร แต่เพราะการจะทำให้คุณหญิงเอด้าเชื่ออย่างสนิทใจ นั้นคืออเล็กซิสจะต้องทำให้การแสดงนี้เหมือนจริงที่สุด! ใบหน้าหล่อทะเล้นประดับประดาเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจในตัวเอง ที่เข้าใจหัวอกของคนที่ไม่อยากมีครอบครัวเหมือนเพื่อนๆเป็นอย่างดี กึกกก!! “…!”ตรงข้ามกับเมเปิ้ลที่พออได้ฟังคำอธิบายของโบเวนถึงกับต้องลมหายใจสะดุด! หัวใจดวงเล็กภายใต้หน้าอกข้างซ้าย

“หึ..ฉันจะถือว่าเธอตกลงทำงานกับฉันแล้ว! และแน่นอนว่าเธอจะไม่มีสิทธิ์กลับคำหรือเปลี่ยนแปลงคำพูดในวันนี้!..เพราะฉันไม่ชอบให้ใครมาเล่นกับอารมณ์ของฉัน!”อเล็กซิสแค่นหัวเราะอยู่ในลำคอหนาเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเอาสัญญาและข้อตกลงระหว่างการแต่งงานหลอกๆหนึ่งปีขึ้นมาตรวจสอบดูความเรียบร้อย และทันทีที่ได้เห็นลายเซ็นตัวบรรจงอยู่บนเอกสาร ในมือ ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลอัลมอนด์ก็ทอประกายระยิบระยับขึ้นมาทันที เขาลอบยิ้มมุมปากเพียงเสี้ยววินาทีพร้อมกับเก็บเอกสารหนึ่งชุดไว้กับตัวเอง ก่อนอีกหนึ่งชุดจะส่งคืนกลับไปให้เด็กสาว..โดยที่ไม่ลืมจะย้ำชัดในสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจลงไปแล้ว! และไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลงคำพูดใดๆอีกต่อไป! ….เพราะเขาไม่ใช่เพื่อนเล่นให้เด็กอย่างเธอมาปั่นหัว!“ค่ะ!..หนูไม่กลับคำพูดแน่นอนค่ะ” ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยขึ้นได้ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แตกต่างจากตัวตนภายในที่แทบจะร้องไห้ออกมาเป็นสายเลือด เธอรู้สึกเสมือนตัวเองยืนเคว้งคว้างอยู่บนปากเหวที่สูงลิบลิ่ว! แต่พอจะเลือกก้าวขาถอยหลังหนีออกมากลับมีซาตานร้ายอย่างเขายืนขวางทางอยู่ บีบบังคับให้เธอเลือกอีกทางที่เป็นเหวลึกไร้ซึ่งก้นบึ้ง! ชีวิตที่ดูมืดมนเหมือนจ

“เอกสารอะไรหรอคะ?”เมเปิ้ลกระแอมเบาๆก่อนจะเลียบเคียงถามถึงเอกสารที่เขากล่าวถึง “ทะเบียนสมรส” ซึ่งอเล็กซิสก็ตวัดสายตาคมกริบปาดมองเด็กสาวที่จะต้องอยู่ด้วยกันหนึ่งปี พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยความน้ำเสียงราบเรียบไร้ซึ่งความหงุดหงิดอย่างเช่นทุกครั้ง ที่เด็กสาวตรงหน้ากำลังจะกลายเป็นเมีย(ชั่วคราว) ที่เขาจะต้องยกย่องให้สังคมและมารดาบังเกิดเกล้าของเขา..ยอมเชื่อและหยุดสร้างความกดดันกับชีวิตเขาสักที!“0.0!!..ตะ..ต้องทำถึงขั้นนี้เลยหรอคะ”และทันทีที่ได้รู้ว่าเอกสารที่ว่าคืออะไร เมเปิ้ลถึงกับเบิกตาโพลงกว้างตกใจแล้วตกใจอีก ใบหน้าของเมเปิ้ลซีดเผือดราวกับไก่ต้ม ก่อนจะตะกุกตะกักถามออกไปด้วยความสงสัย เพราะสิ่งที่เขากำลังทำมันไม่ต่างจากแต่งงานกันจริงๆ! “ใช่..”อเล็กซิสเพียงตอบสั้นๆ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่บานประตูห้องถูกเคาะเบาๆ ทำอเล็กซิสและเด็กสาวพร้อมใจกันเลื่อนสายตาไปมองก๊อกก!!! ก๊อกกก!! ก๊อกกก!!“นายครับ..ทนายของเรามาแล้วครับ”ไบเบิลที่มีหน้าที่ไปพาทนายประจำบริษัทมาตามคำสั่ง ยกมือขึ้นเคาะบานประตูห้องสามครั้งติดก่อนจะเอ่ยรายงานผู้เป็นนายออกไป“เข้ามา..” ซึ่งรอไม่นานเสียงทุ้มต่ำก็เอ่ยอนุญาต เขาจึงผลักป

เวลาต่อมาชั้นบนสุดของตึกใหญ่ หลังจากทำสัญญาว่าจ้างเป็นลายลักษณ์อักษรเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว เธอก็ถูกอเล็กซิสที่ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรนอกจากกดดันทางสายตา ให้เธอเดินคอตกไปขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกันกับเขาจนกระทั้งขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของตึกแห่งนี้ ซึ่งทันทีที่ประตูลิฟต์ค่อยๆเลื่อนเปิดออกจากกัน สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าก็ทำให้เมเปิ้ลถึงกับต้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึงในความหรูหรา ที่ไม่ต่างจากยกคฤหาสน์ทั้งหลังขึ้นมาอยู่บนฟากฟ้า!ฟุบบ!!“อะไรของเขาเนี่ย~ พาขึ้นมาด้วยแต่ทิ้งไว้แบบนี้เนี่ยนะ?” เสียงหวานพึมพำขึ้นอย่างหงุดหงิด เมื่อหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูเวลา..ที่อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงตีสองแล้ว! เขากำลังจะทำให้เธอเป็นบ้า!..เพราะทันทีที่เขาพาเธอขึ้นมายังคฤหาสน์บนฟากฟ้า! เขาก็ปล่อยให้เธอล่องหนกินลมกินอากาศอยู่บนโซฟา ส่วนตัวเขานั้นก็เดินหายต๋อมขึ้นไปชั้นบน จนในที่สุดเธอก็หมดความอดทน!..จึงตัดสินใจคว้ากระเป๋าของตัวเองลุกพรวดขึ้นจากโซฟาทันทีตึกๆๆๆ“จะไปไหนยัยเด็กหน้าผี?”มือยังไม่ทันได้สัมผัสกับลูกบิดประตู เสียงทุ้มราบเรียบของคนต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องมาติดแหง็กอยู่ที่นี่ก็ดังขึ้น ทำเอาเมเปิ้ลลอบพ่นลมหายใจออ