All Chapters of Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร: Chapter 31 - Chapter 40

32( หวงรอยยิ้ม )~✧✧✧~"คุณอัยวา คุณอัยวาคะ" เสียงเรียกกังวลอย่างหนัก เมื่ออยู่ ๆ หญิงสาวก็เป็นลมไปเสียดื้อ ๆ ทั้งที่เมื่อเช้าเธอยังดูปกติ "เป็นลมทั้งทีทำคนทั้งบ้านซวยไปหมด" ทอปัดยืนกอดอกมองอัยวาที่กำลังถูกป้านุ่มเช็ดตัวให้อยู่ ลำพังเป็นลมไปไม่เท่าไหร่ ดันล้มหัวไปกระแทกกับฐานแข็งของลู่วิ่งด้วย"ตาย ๆ นายรู้ต้องโกรธมากเลยค่ะ" ป้านุ่มทำสีหน้ากังวล คอยจับยาดมให้หญิงสาว "ให้ตามหมอไหมครับคุณทอปัด" บอดี้การ์ดเดินเข้ามาถาม ตอนนี้ทุกคนในบ้านต่างพากันเครียด หากหญิงสาวเป็นอะไรไปมากกว่านี้ พวกเขาซวยแน่นอน"เฮ้อ เป็นลมแค่นี้ไม่ต้องตาม ดูท่าไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก" ทอปัดว่าอย่างไม่ใส่ใจนัก นี่ไม่รู้ว่าอัยวาจะเรียกร้องความสนใจอะไรจากเจ้าสมุทรอีก"แต่คุณอัยวาหัวแตกเลยนะคะ" ป้านุ่มเงยมองหน้าทอปัด แม้จะทำแผลให้เธอแล้ว ก็ยังไม่ค่อยน่าวางใจอยู่ดี "นายกลับมาแล้ว" บอดี้การ์ดหันมองหน้ากันให้เลิ่กลั่ก เมื่อได้ยินเสียงรถสปอร์ตขับเข้ามาเบรกเสียงดังลั่น ไม่นานก็ปรากฎร่างสูงของเจ้าสมุทรเดินสับฝีเท้าเข้ามาในห้องโถงด้วยความเร็ว"ทำไมถึงหัวแตกด้วย!" เจ้าสมุทรตวาดเสียงกราด เมื่อเห็นผ้าก๊อซปิดแผลตรงมุมหน้าผากของเ

34( คาดไม่ถึง )~✧✧✧~["ช่วยมาหาอัยวาที่นอร์เวย์หน่อยได้ไหมคะ?"] "...." สิ่งที่ได้ยินจากปลายสาย ทำเอาเจ้าสมุทรนิ่งอึ้ง ยอมปล่อยให้เธอได้ไปเปิดหูเปิดตาเป็นอิสระตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่เธอกลับให้เขาไปหา เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ต้องมีอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน["อัยว่าอยากเจอคุณ"] ได้ยินคำพูดเธอชัดเจน ตามด้วยน้ำเสียงสะอื้นแผ่วเบาตามหลังมา "อืม ฉันจะไปหาเธอ" เขาตอบไปแค่นั้น แล้วกดตัดสายทิ้ง ผลักประตูเข้ามาในห้องประชุม "ต่อเลย" เจ้าสมุทรบอกพนักงานให้นำเสนอโปรเจคต่อ ตอนนี้ใจของเขาแทบไม่เป็นอันอยากทำอะไร หลังจากคุยสายกับหญิงสาวจบสองชั่วโมงผ่านไป เจ้าสมุทรให้พนักงานออกจากห้องประชุมไปก่อน ตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงแค่ราเชนทร์ "วันนี้สมาธิมึงหายไปไหน หายไปอยู่ที่นอร์เวย์หรือเปล่า?" ราเชนทร์เปิดประเด็น ถ้าอ่านใจเจ้าสมุทรไม่ออก ก็คงคบกันเป็นเพื่อนไม่ได้"ช่วงนี้กูจะไม่อยู่ไทยสักสามสี่วัน มึงดูแลที่นี่แทนแล้วกัน" "จะไปไหนล่ะ ปกติเห็นบ้างานตลอด" ราเชนทร์รู้ทันอีกเช่นเคย ไม่ต้องเดาให้ยากว่าเจ้าสมุทรจะไปไหน "รู้ แล้วยังจะถาม" เจ้าสมุทรขมวดคิ้วเข้าหากัน มองตาขวางใส่ราเชนทร์ "จริง ๆ มึงควรหาเวลาวางงานในมือ

36( วาฬเพชฌฆาตเล่นเข้าให้ )~✧✧✧~"เจ้าสมุทร ปล่อยนะ" อัยวาจิกเล็บลงบนมือหนา ขืนร่างตัวเองไว้ ไม่ให้เขาลากเธอให้เดินต่อเจ้าสมุทรตวัดสีหน้ายุ่งเหยิงมามองหญิงสาว บนมือถูกเธอหยิกจนเลือดออก ทว่าก็ไม่ได้แสดงความเจ็บ หรือต่อว่าอะไร"กลับบ้าน จะอยู่บ้านคนอื่นทำไม" เจ้าสมุทรจะเข้ามาจับมือคนตัวเล็กต่อ แต่เธอสะบัดออก ยืนกอดอกปั้นหน้าบูดบึ้งใส่"อัยวายังอยากคุยกับพี่ไอด้าต่อ เมื่อกี้ออกมา ยังไม่ได้ลาเธอเลย" "ถามจริง เมื่อไหร่จะเลิกงอนฉัน ฉันทำอะไรผิดนักหนา" เจ้าสมุทรกอดอกเลิกคิ้วถามหญิงสาวกลับ วันนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง ชักไม่ไหวกับความเอาแต่ใจของเธอเพี้ยะ! "เธอตบฉันทำไม" เจ้าสมุทรจับหน้าข้างโดนฟาด แตะเลือดข้างมุมปากขึ้นมาดูอึ้ง ๆ เห็นมือนุ่มนิ่มเช่นนี้ ไม่คิดว่าจะตบเขาจนถึงขั้นเลือดกลบปาก อัยวาเบิกตากลม ใจกระตุกวูบ เมื่อกี้พลั้งมือฟาดหน้าเขาแรงไปหน่อย ทว่าเมื่อเจ้าสมุทรจ้องตากลับมา เธอจึงรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นนิ่งตึง"แค่นี้ก็ทนไม่ได้เหรอ ทีเมื่อก่อนตัวเองเอาแต่ใจ อารมณ์ร้าย ปากหมา ประสาทแดกสารพัดใส่ฉันตั้งเยอะ ฉันยังทนมาได้เลย""ได้ เธออยากตบฉันอีกเท่าไหร่ก็ได้ ฉันยอม ต่อไปฉันจะยอมแค่เธอ

38(อวสานทอปัด)~✧✧✧~แปดเดือนต่อมารถสปอร์ตคันสีดำเลี้ยวเข้ามาจอดในรั้วบ้าน ในเวลาบ่ายสองเป็นประจำ เจ้าสมุทรถือสูทลงมาจากรถ รีบสาวเท้าเข้ามาในบ้านวันนี้เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกสำหรับคนท้อง กำลังถักหมวกไหมพรมสีชมพูเพื่อเตรียมให้ลูกน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก ในอีกไม่กี่เดือน"วันนี้หนูเซลีนดิ้นบ้างหรือเปล่า?" เจ้าสมุทรเข้ามาย่อตัวนั่งลง แนบใบหูลงกับท้องกลมโต ก่อนจะออกไปทำงานเข้าจะฟังเสียงในท้องเธอทุกวัน และตอนกลับมาจากที่ทำงานก็เช่นกัน "ดิ้นตั้งหลายรอบค่ะ" อัยวาตอบเจ้าสมุทรยิ้ม ๆ สุดท้ายผลตรวจก็ออกมาว่าลูกคนแรกเป็นผู้หญิง ต้องลุ้นตอนคลอดอีกทีว่าจะตาสีฟ้าได้เธอไหม "ฮึ พอแดดดี้มา ถีบใส่เลยนะ แสบเหมือนแม่" ทุกครั้งที่เจ้าสมุทรได้สัมผัสท้อง แล้วลูกตอบสนองกลับ เขาจะส่งเสียงดัง ตื่นเต้นแบบนี้ทุกครั้ง "แสบเหมือนแม่ ร้ายกาจได้พ่อแน่นอนค่ะ" อัยวา ทุกวันนี้เธอนับวันรอ เห็นหน้ายัยตัวแสบในท้องแล้ว "ดีสิ โตขึ้นลูกเราจะได้มีเกาะป้องกันตัวเอง" "ป้องกันจากใครค่ะ หนุ่ม ๆ ใช่ไหม กลัวลูกเจอผู้ชายแบบตัวเองหรือเปล่า?" อัยวาแหย่เจ้าสมุทรที่ในตอนนี้ใบหน้ายุ่งเหยิงขึ้นเรื่อย ๆ "เจอผู้ชายแบบฉันก็ดีสิ รักจ

(END : Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร)~✧✧✧~5 ปีต่อมาอัยวาเดินเข้ามาในงานเลี้ยงรุ่น เพราะงานจัดช่วงตอนกลางวัน เธอจึงพาลูกสาวตัวน้อยวัยห้าขวบมาด้วย หลายปีมานี้เธอไม่ได้มีหน้าที่แค่เลี้ยงลูกอย่างเดียว อีกบทบาทนึงเป็นผู้บริหารสายการบิน ทำให้ชีวิตไม่ได้น่าเบื่อจนเกินไป"อัยวา" เมเม่ที่นั่งอยู่ในโต๊ะโบกมือเรียก โดยข้าง ๆ มีน้องมันเดย์ลูกชายตัวน้อยของเมเม่นั่งอยู่ด้วย เก้าอี้ถัดไปเป็นกัปตันและพีช ในที่สุดพวกเธอทั้งสี่ก็ได้กลับมารวมตัวกันครบ ส่วนตัวพีชเองก็เหลือความรู้สึกกับเธอแค่เพื่อน ซึ่งเจ้าสมุทรก็รับรู้เรื่องนี้ เลยยอมปล่อยวางให้แค่พีช หากเป็นผู้ชายคนอื่นมายุ่งกับเธอ ก็สวมบทเป็นคนขี้หึงขี้หวงเหมือนเดิม"คุณป้าเมเม่ คุณลุงกัปตัน คุณลุงพีช สวัสดีค่า" หนูเซลีนปีนขึ้นยืนบนเก้าอี้ ยกมือไหว้เรียงทุกคนจนครบ "โอ้ย สวัสดีค่ะคนสวย จ้ำม่ำขึ้นเยอะเลย" เมเม่ยื่นมือมาจับพุงหนูเซลีน "ไหว้สวยแบบนี้ มาเอาเงินลุงไปซื้อขนม" กัปตันส่งปึกแบงค์พันยื่นให้หนูเซลีน ก่อนหน้านี้มันเดย์ลูกชายของเมเม่ก็ได้รับไปแล้ว"ขอบคุณค่าลุงกัปตัน' เซลีนพนมมือไหว้กัปตันอีกรอบ แล้วคว้าปึกแบงค์มาส่งให้มารดาเก็บ"เซลีนค