All Chapters of Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร: Chapter 1 - Chapter 10

02( เมื่อไหร่ 🔥)~✧✧✧~"เฮ้อ" อัยวาถอนหายใจพร้อมเหยียดกายลงนอนบนโซฟาตัวยาวในคอนโดของเมเม่ ในหัวของหญิงสาวตาสีฟ้ามีเรื่องให้คิดหนักมากมายเมเม่กำลังนั่งทาลิปอยู่ขมวดคิ้วเป็นปมตวัดใบหน้ามองเพื่อนรัก ส่งเสียงใสถาม "แกเป็นอะไรอีกอะ เจ้าสมุทรไม่อยู่บ้านตั้งหนึ่งวัน ไม่ดีใจเหรอ?" "จะดีใจมาก ถ้ารู้ว่าเครื่องบินที่คนเถื่อนนั่ง ตกลงมาระเบิดยกลำ""ไปแช่งเขา ยิ่งแช่งยิ่งอายุยืนนะ" เมเม่ทำสีหน้าขบขัน หากเจ้าสมุทรมาได้ยินว่าเด็กสาวที่ส่งเสียเลี้ยงดูพูดจาแบบนี้ อัยวาอาจโดนยำเละไม่เหลือชิ้นดีแน่อัยวาหน้าบูดบึ้ง กำลังจะยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น ดันมีสายโทรเข้ามาพอดี แค่เห็นชื่อบนหน้าเจอ หว่างคิ้วสวยของสาวลูกครึ่งถึงกับขมวดมุ่น "คนเถื่อน" "เจ้าสมุทรหรือ?" เมเม่ตวัดใบหน้ามามองอัยวาอีกครั้ง เห็นเพื่อนทำสีหน้าบอกบุญไม่รับ ก็ยกยิ้มขบขันขึ้นมา"เดินทางถึงสิงคโปร์แล้วเหรอคะ?" อัยวาส่งเสียงหวานถามคนในสาย ทว่าใบหน้าของเธอกลับเฉยชา ["อืม"] น้ำเสียงทุ้มของคนปลายสายตอบกลับมาเพียงสั้น ๆ "แล้วโทรหาอัยวามีอะไรคะ?" ["อยู่ไหน?"]["อัยวาอยู่คอนโดเมเม่ค่ะ จะเปิดกล้องก็ได้นะคะ"] ["ไม่ต้อง"] ทางปลายสา

04( มารยาหญิง )~✧✧✧~หลายวันต่อมา...เช้านี้อัยวาลงมาจากห้องเวลาเดิม ยิ่งใกล้เรียนจบปีสี่ ทำให้เธอต้องวุ่นวายอยู่กับงานโปรเจค นอนดึกแทบทุกคืน ส่งผลให้ช่วงนี้กลับบ้านเย็นทุกวัน "คุณอัยวา วันนี้ลงมาเร็วเหมือนเดิมเลยนะคะ" ป้านุ่มแม่ครัวคนใหม่ของบ้าน กล่าวทักทายหญิงสาวด้วยรอยยิ้มสุภาพ"ค่ะ ช่วงใกล้จบ งานเยอะมากค่ะ" อัยวาตอบกลับด้วยรอยยิ้มเช่นกัน เช้านี้ดีหน่อย ไม่เห็นหน้าคนเถื่อนนิสัยไม่ดี เมื่อคืนเห็นรถเขาขับเข้ามาถึงบ้านประมาณช่วงตีหนึ่ง "เช้านี้ ป้าทำข้าวต้มกุ้งค่ะ" "ข้าวต้มกุ้งเหรอคะ?" อัยวามีสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย ทว่าก็ส่งยิ้มบาง ๆ ให้ป้าแม่ครัว เธอแพ้กุ้งขั้นรุนแรง ถ้าเผลอทานเข้าไปอาจถึงชีวิตได้"ทำไมล่ะคะ หรือคุณอัยวาไม่ชอบ เมนูนี้มีอยู่ในตารางที่คุณทอปัดนำมาให้ป้าค่ะ" "อ่อ ที่แท้ก็.." อัยวาเหยียดรอยยิ้ม ทอปัดรู้ดีอยู่แกใจว่าเธอแพ้ ก็ยังจัดเมนูนี้มาในตาราง เธอผู้นี้ยิ่งกว่าร้ายกาจ ครั้งนั้นก็แกงที่มีส่วนผสมของกุ้งป่น หวังเอาชีวิตเธอทางอ้อมอีกแล้วสินะ"ถ้าไม่ชอบทานข้าวต้มกุ้ง ป้าทำอย่างอื่นให้ไหมคะ?" ป้านุ่มถามหญิงสาวในสีหน้าเสีย กลัวว่าเธอจะไม่พอใจ "ทำไข่เจียวฟู ๆ

06( บอดี้การ์ดคิดไม่ซื่อ )~✧✧✧~@มหา'ลัย A คณะบริหารซองเงินปึกหนาถูกยื่นมาตรงหน้าชายหนุ่มหน้าหล่อสไตล์เกาหลี กัปตันมองหน้าคนให้พลางขมวดคิ้วขึ้นเป็นปม"แกติดค่าเช่าทีไม่ใช่หรือไง เอาไปสิ" อัยวาบอกเพื่อนสนิท กว่าเธอจะรวมยอดได้ครบหนึ่งล้าน มันไม่ง่ายเลย ดีหน่อยที่เจ้าสมุทรไม่ค่อยมาสนใจเรื่องการใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของเธอ ขาดเหลืออะไรแค่เอ่ยปากขอเขาก็ให้ตลอด นี่เป็นข้อดีหนึ่งเดียวของมาเฟียหนุ่มเจ้าอารมณ์ นอกนั้นเป็นนรกของเธอสุด ๆ"กัปตันแกอย่ามาทำหน้ามึน รับไปสิ อยากให้ร้านโดนไล่ที่หรือไง" อัยวาทำสีหน้ายุ่ง ยัดซองเงินมาในมือเพื่อนสนิท กัปตันเป็นเพื่อนที่ดีคนนึงของเธอ อะไรที่พอช่วยได้ก็จะช่วยสุดกำลัง"ขอบใจแกนะวา ไว้ถ้าพี่ชายฉันกลับมา จะเอามาคืน" "อือ ให้ดอกเบี้ยฉันด้วยนะ" อัยวาพูดจบก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ความจริงบ้านของกัปตันมีฐานะในระดับหนึ่ง เป็นเพราะบิดามารดาไม่ชอบให้ลูกชายคนเล็กเปิดร้านเหล้า จึงใช้วิธียึดบัตรเครดิตทุกใบ"ฮึ ดอกด้วยเบี้ยเหรอวะ แกอยู่กับคนรวยระดับหมื่นล้านเชียวนะ" กัปตันเอ่ยปากแซว พอรู้มาอยู่ว่าเจ้าสมุทรเลี้ยงดูอัยวาเป็นอย่างดี พอนึกถึงเจ้าสมุ

08 (ของฉัน❤️‍🔥🔞)~✧✧✧~พายุสวาทของเจ้าสมุทรบรรเลงหนักขึ้นเรื่อย ๆ ร่างอรชรของอัยวาถูกดึงเข้าไปกอดไว้ ในขณะตรงส่วนกลางหว่างขาถูกบดเบียดท่อนแก่นกายเข้ามาหนักหน่วง"อ๊ะ ๆ เจ็บค่ะ หยุดก่อนได้ไหมคะ" ใบหน้าเรียวสวยเงยขึ้น ทำดวงตาอ้อนวอนเจ้าสมุทร ตอนนี้เหมือนเขาเก็บกดมาก กระแทกใส่กายเธอไม่ยั้งและไม่อ่อนโยนเลย"...." เจ้าสมุทรจ้องดวงตาสีฟ้านิ่ง ไม่เอ่ยคำพูดใด นอกจากอุ้มคนตัวเล็กในท่าอุ้มกระเตง ก้าวออกจากอ่าง โดยตรงส่วนนั้นยังเชื่อมเป็นหนึ่งเดียว"อ๊ะ" อัยวารู้สึกวูบวาบตรงท้องน้อย หอบหายใจถี่ กอดคอเจ้าสมุทรไว้แน่น ในเมื่อเรื่องเลยเถิดมาแล้ว จะมานั่งเสียใจก็เปล่าประโยชน์ เธอท่องไว้ในใจมันเป็นเพียงเซ็กส์ ถือเสียว่าตอนนี้กำลังเรียนรู้ประสบการณ์จากเขาร่างอรชรถูกวางลงกลางเตียง เจ้าสมุทรถอดตัวตนออกจากร่องสวาท แล้วใส่กลับเข้าไปใหม่มิดลำ"อ้าส์ กรี๊ด อัยวาเจ็บ" เสียงกรีดร้องลั่น ดวงตาสีฟ้าแดงก่ำ จ้องมองเจ้าสมุทรที่ขึ้นคร่อมมาเต็มตัว ใบหน้าของเขาดูไม่แยแสเธอแม้แต่นิดเดียว เขาคงเห็นแค่ร่างกายของเธอเป็นที่ระบายจริงๆ เอาสอบบดโยกเข้ามาในใจกลางใจสาว ริมฝีปากหยักครอบดูดจุกอมชมพูยอดเต้าอวบอิ่ม ทั้งดูดคลึ

10( ไม่มีทางหลง ) ~✧✧✧~Per* "อัยวารู้ค่ะ ว่าสถานะอัยวาแค่นางบำเรอของคุณ แต่ขอร้องล่ะค่ะ คุณอย่าย้ำให้อัยวาต้องรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงไม่มีศักดิ์ศรีเลยนะคะ"คำพูดของเธอยังวนเวียนอยู่ในหัวของมาเฟียหนุ่ม หลังเสร็จกิจกรรมรักบนเตียงอันเร่าร้อน ไม่มีบทสนทนาใด ๆ จากคนทั้งคู่อีกเจ้าสมุทรเลือกเดินมาใช้ห้องน้ำก่อน ส่วนอัยวายังนอนอยู่บนเตียงเช่นเดิม ร่างกายเจ็บระบมมาก ยังไม่เท่าเจ็บใจกับคำดูถูกเหยียดหยามจากปากเขา"จะนอนอยู่อย่างนี้ทั้งวันเลยไหม?" เสียงเข้มของเจ้าสมุทรดังขึ้น เมื่อก้าวออกมาจากห้องน้ำ เห็นเธอนอนพลิกกายหันหลังอยู่ "...." อัยวาเหยียดกายลุกนั่งบนเตียง คว้าชุดคลุมที่ก่อนหน้าเขานำมาวางไว้มาสวมใส่ ผูกปมโบว์ไว้หลวม ๆ ก้าวลงจากเตียง แค่เพียงขยับฝีเท้าก็เจ็บแปลบขึ้นมาตรงส่วนน้องสาว เจ็บมากแต่ก็ยังขบฟันฝืนทนก้าวเดินต่อไป โดยมีดวงตาคมดุของเจ้าสมุทรยืนมองอยู่เงียบ ๆ แม้ใจจะฝืนให้อดทนเข้มแข็งแค่ไหน ทว่ามันฝืนร่างกายอันปวดระบมไม่ได้ เจ้าของร่างเล็กล้มพับลงพื้น "อ่ะ" อัยวาร้องเบา ๆ เบหน้าเจ็บเล็กน้อย ตอนนี้แทบไม่อยากจะลุกหรือขยับตัวเลยแม้แต่น้อย เธอยังทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นเหมือนเดิม "ร