Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร

01

( หมาบ้า )

~✧✧✧~

เขาช่วงชิงธุรกิจสายการบินจากครอบครัวของเธอไปด้วยวิธีสกปรก และยังบีบบังคับบิดาของเธอให้ต้องจำนนยกเธอให้มาอยู่ใต้การปกครองของเขา

อัยวาสาบานกับตนเอง จะเอาธุรกิจของครอบครัวกลับคืนมาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช่วิธีใด เธอเชื่อว่าคนอย่างเจ้าสมุทรต้องมีจุดอ่อน

"คนสารเลว" อัยวายกมือเช็ดปากแรง ๆ แตะเลือดตรงข้างมุมปากขึ้นมาดู ดวงตาสีฟ้าของหญิงสาวที่สวมชุดนักศึกษามีใบหน้าหงุดหงิด ไม่สบอารมณ์ตั้งแต่ช่วงสาย เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในรถก่อนหน้านี้

"เรียนให้มันเยอะ ๆ จะได้ฉลาดกว่าพ่อ"

อัยวากำลังจะผลักประตูรถคันหรู ตวัดใบหน้าโกรธเคืองมาส่งเสียงแว้ดใส่มาเฟียหนุ่มที่นั่งอยู่เบาะคนขับ

"อย่าว่าคุณของพ่ออัยวา!"

"ทำไมล่ะ ในเมื่อพ่อของเธอ.."

เจ้าสมุทรพ่นถ้อยคำร้ายกาจออกมาไม่ทันจบ ใบหน้าหล่อคมถูกมือเล็กฟาดใส่เต็มแรง

"ฉันบอกว่าอย่าว่าคุณพ่อไง!"

ดวงตาคมมองหน้าเรียวสวยของลูกครึ่งสาวตาสีฟ้านิ่ง ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มขึ้นมา ก่อนจะกระชากแขนเรียวของหญิงสาวดึงเข้ามาหาตนเอง

"อืม" เจ้าสมุทรประกบจูบ ขบเม้มเขี้ยวคมลงบนเนื้อนุ่มใต้ปากอวบอิ่มชั้นล่าง ดันลิ้นเข้าไปพันเกี่ยวรุนแรง ไม่มีความอ่อนโยนต่อเธอสักนิด

"อื้อ!" อัยวายกกำปั้นทุบในอกแกร่งของเจ้าสมุทรสุดแรง มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานเลย เธอสัมผัสได้ถึงความเค็มของเลือดตัวเอง

เป็นจูบรสชาติแย่ ไม่น่าจนจำ แถมยังรู้สึกทรมานเพราะเริ่มหายใจไม่ออก เธอต้องนิ่งให้อีกฝ่ายพอใจ ไม่นานเขาก็หยุดการกระทำ ถอนจูบออกมาเอง

"อย่าตบหน้าฉันอีก อย่าหลงลืมไปว่าตอนนี้ ฉันคุ้มกะลาหัวเธออยู่"

อัยวานั่งหอบหายใจเบา ๆ เงยมองหน้าหล่อคม นัยน์ตาสีเทาของเขามีความดุดัน แม้เมื่อครู่จะใช้โทนเสียงนิ่งเรียบก็ตาม คงโกรธเคืองอยู่มากที่โดนเธอตบหน้า

เมื่อไหร่กันนะ จะเอาชนะผู้ชายดิบเถื่อนอย่างเจ้าสมุทรได้ ตอนนี้เธอคงทำได้เพียงจำยอม...จำยอมเขาไปก่อน

"อัยวาขอโทษ อัยวาไม่ลืมหรอกค่ะ ว่าตอนนี้คุณเป็นผู้ปกครองของอัยวา" เธอใช้เสียงอ่อนหวาน ปีนขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งของมาเฟียหนุ่ม

"...." เจ้าสมุทรมองการกระทำของหญิงสาวนิ่ง ไม่เอ่ยคำใด และใช่ว่าจะไม่รู้ว่าเธอแกล้งทำ

อัยวาเลื่อนจมูกหอมแก้มสากหนึ่งที แล้ววางใบหน้าซุกลงไปในอกแกร่งของเขา แต่การกระทำของเธอมันสวนทางกับใจ เธอรังเกียจ เกลียดผู้ชายคนนี้ที่สุดในโลก

"ไปเรียนได้แล้ว" เสียงทุ้มนิ่งพูดขึ้นมา ลำแขนหนายกร่างคนตัวเล็กวางลงบนเบาะเหมือนเดิม แล้วเลื่อนมือหยิบซองสีน้ำตาลส่งให้เธอ

"ค่าใช้จ่ายอาทิตย์นี้"

"ขอบคุณนะคะ อย่างน้อยอัยวาก็ได้เรียนต่อเพราะคุณส่งเสีย" เธอรับซองเงินปึกหนามาเก็บเข้ากระเป๋าพลางยื่นใบหน้าเข้าไปหอมแก้มสากอีกหนึ่งที จากนั้นจึงหันมาผลักประตูรถหรูลงมา

เมื่อรถคันหรูขับออกไป อัยวารีบยกมือขยี้ปากด้วยความรังเกียจ ทำไมโลกถึงได้เหวี่ยงให้เธอต้องมาเจอกับผู้ชายป่านเถื่อน เห็นแก่ตัวแบบนี้

หรือเป็นเพราะครั้งแรกตอนเจอกับเจ้าสมุทร เธอเมาเลยเผลอไปจูบปากมาเฟียหนุ่มก่อน ผ่านมาอีกหกเดือนได้พบเจอกับเขาในสถานะผู้บริหารสายการบินคนใหม่แทนที่บิดาของเธอ

"เพราะเราไปจูบหมาบ้าก่อน มันถึงได้ตามกัดไม่เลิก" อัยวายกมือจับริมฝีปากตัวเองสีหน้ามุ่น ตั้งแต่เจอกับเจ้าสมุทรชีวิตเธอมีแต่เรื่องเฮงซวยจริง ๆ

"ไอ้วา"

อัยวามองตามเสียงเรียก เป็นกัปตันเพื่อนชายคนสนิทยืนอยู่ใต้คณะฯ จึงสาวเท้าเข้ามาในโต๊ะ ที่มีเพื่อนสนิทอีกทั้งสามคนนั่งอยู่กันครบ ในกลุ่มของเธอมีผู้ชายสองคนคือพีชกับกัปตันและอีกสองคนเป็นเมเม่กับเธอ

"เป็นไรวะวา ไอ้เจ้าทะเลมันทำอะไรมาอีกล่ะ?" เป็นเสียงห้าวของพีชกล่าวขึ้นมา แค่เห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของอัยวาเดินเข้ามาตั้งแต่ไกล ๆ รู้ได้ทันทีว่าคงมีเรื่องกับเจ้าสมุทรมา

"เจ้าสมุทรไหม?" เมเม่เรียกชื่อเจ้าสมุทรสีหน้าขำ ๆ ในกลุ่มของเธอไม่มีใครไม่เคยเจอกับเจ้าสมุทร รู้จักเป็นอย่างดี ตั้งแต่เขาเข้ามาเป็นผู้ปกครองของอัยวา

"ก็กูจะเรียกมันแบบนี้อะ มีไรไหม?" พีชว่าขึ้นมาต่อ เกลียดขี้หน้าเจ้าสมุทรตั้งแต่รู้ว่าเข้ามาในชีวิตของอัยวา คอยส่งเสียค่าเล่าเรียนและค่าเลี้ยงดู

"พวกกูน่ะไม่มีอะไรหรอก แต่ถ้ามันได้ยินอะ มึงได้นอนโลงแน่นอน" กัปตันว่าสีหน้ารำคาญ เพราะรู้ว่าพีชเป็นเพื่อนสนิทที่คิดไม่ซื่อต่ออัยวา

พีชยื่นกล่องนมกับขนมปังให้อัยวา แล้วหันไปพูดกับกัปตันต่อ "กูไม่กลัวมันหรอก"

"ไม่กลัว แต่แกก็ไม่ชอบสบตาเขานะพีช" เมเม่กล่าวขึ้นมาบ้าง รวมถึงตัวเธอเองด้วยที่ไม่ชอบสบตากับเจ้าสมุทร เวลามองหน้าหล่อคมของมาเฟียหนุ่มที่ไร เจอแต่ความเย็นเยียบ จนบางครั้งยังรู้สึกขนหัวลุก

"อย่าไปพูดถึงหมาบ้าเลย" อัยวาตัดบทในสีหน้ารำคาญ แค่อยู่บ้านเจอหน้าทุกวันเธอก็เบื่อจะแย่แล้ว นี่ยังต้องมาได้ยินชื่อในมหาลัยอีก

"แล้วเย็นนี้ ร้านเหล้าของกัปตัน แกยังไปได้ใช่ไหม?" เมเม่ถามอัยวาที่กำลังนั่งทำหน้าหงุดหงิด

"ไปสิ ทำไมฉันจะไปไม่ได้" อัยวาให้คำตอบ วันนี้เธอแอบเช็คกับบอดี้การ์ดทีมอารักขาของเจ้าสมุทร ช่วงเย็นเขาบินไปคุยงานที่สิงคโปร์ กว่าจะกลับคงเป็นช่วงบ่ายพรุ่งนี้

ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่บ้าน อัยวาได้ยื่นใต้โต๊ะให้บอดี้การ์ดในทีมอารักขาของเขา ถึงได้รู้ความเคลื่อนไหวของเจ้าสมุทร เมื่อต้องใกล้คนมีอิทธิพลระดับนี้ เธอก็ต้องอยู่ให้เป็น จะทำตัวอ่อนแอไม่ได้

~✧✧✧~