"มาแล้วค่ะ" เสียงหวานตะโกนไล่กลับไปพร้อมกับ รีบเดินไปที่หน้าประตูก่อนส่งมือขาวไปเปิดมันออกแกร่ก"แม่หว้าครับ" ทันทีที่ประตูบานหนาเปิดออกเด็กน้อยก็รีบปล่อยมือออกจากผู้เป็นพ่อก่อนโผเข้าหาหญิงสาวผู้ที่อยู่ในห้องทันที แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจในสถานการณ์เท่าไรแต่ก็ย่อตัวลงไปอุ้มเจ้าก้อนแป้งหอมขึ้นมา"ว่าไงครับน้องเพิร์ธ มาหาแม่...เอ่อ มาหาน้ากลางดึกแบบนี้มีอะไรเหรอ" เธอถามเด็กน้อยพร้อมชายตามองคนพ่อสักนิดด้วยความใคร่รู้"วันนี้น้องเพิร์ธกินคุณผักเขียวเยอะมากเลยครับ น้องเพิร์ธเก่งไหม" เด็กน้อยถามคนที่อุ้มเขาเล่นเอาผู้ถูกถามงงหนักขึ้นไปอีก"เก่งครับ น้องเพิร์ธเก่งที่สุดเลย" ไม่ตอบเปล่าเธอยังฉวยโอกาสหอมแก้มนุ่มที่มีกลิ่นแป้งเข้าไปจนเต็มปอด ใจหนึ่งก็อยากจะฟัดเจ้าเด็กนี่ให้มากกว่านี้อีกสักนิด ทว่าอีกใจกลับรู้สึกเกรงใจเมืองน่านอยู่ไม่น้อย"ถ้าน้องเพิร์ธเก่งแล้วอย่างนั้นน้องเพิร์ธขอรางวัลจากแม่หว้าได้ไหมครับ" เขาพูดพร้อมส่งสายตาลูกหมาน้อยมาที่หญิงสาวแค่เพียงเท่านั้นใครที่เห็นจะไม่ใจละลายได้บ้าง"ได้ทุกอย่างเลยครับน้องเพิร์ธ อยากได้อะไรบอกน้าหว้ามาได้เลยครับ" เหยื่อเป็นอันติดกับเข้าแล้ว"น้องเพิร์ธอยา
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-10 อ่านเพิ่มเติม