جميع فصول : الفصل -الفصل 40

“เหมันต์ แกคงไม่อยากให้ฉันพูดเรื่องคลิปกับแฟนของแกหรอกใช่ไหม?” จักรินถามเพื่อให้อีกฝ่ายคิดใหม่อีกครั้งคนฟังไม่ได้ปฏิเสธว่าไม่ใช่แฟน เขานั่งยกเท้าข้างหนึ่งพาดไว้บนหัวเข่า และเอนหลังพิงพนักโซฟาเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร“นี่มันเรื่องอะไรกัน” พิรญาณ์เอ่ยถามสองหนุ่มด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี“ฉันจะถามแกเป็นครั้งสุดท้าย แกจะยอมช่วยฉันไหม”“ฉันกับแกเลิกคบกันมานานแล้ว ไสหัวไปซะ” เขาเอ่ยปากไล่คนนอกอย่างตรงไปตรงมา“ได้… งั้นฉันจะบอกความจริงกับผู้หญิงคนนี้” จักรินไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เขาล้วงหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดหาคลิปของเพื่อนด้วยอารมณ์โกรธ ไม่นานนักก็ยกขึ้นให้พิรญาณ์ดูเมื่อหญิงสาวได้เห็นคลิปของตัวเองอีกครั้ง น้ำตาก็เริ่มหลั่งรินออกมา เธอจะแย่งโทรศัพท์จากแฟนเก่า แต่เขาก็ปิดหน้าจอไว้ และไม่ยอมให้แย่งไปง่ายๆ“ผู้ชายในคลิปไม่ใช่ผมหรอก แต่เป็นมัน” จักรินชี้ไปยังเพื่อนที่ตอนนี้ไม่เห็นเขาเป็นเพื่อนแล้ว “คืนนั้นมันอยากได้คุณ ก็เลยบอกให้ผมมอมยาให้ แล้วก็มันนี่แหละที่เป็นคนถ่ายคลิปเพราะจะเอาไว้แบล็คเมล์คุณ ถ้าไม่เชื่อจะลองพิสูจน์ก็ได้นะ ผมมีแผลเป็นจากการผ่าตัดไส้ติ่งเมื่อห้าหกปีที่แล้ว

“สิทธิ์ของการเป็นผัวคนแรกของคุณไง”พิรญาณ์ได้ยินคำพูดเมื่อครู่ก็ถึงกับหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน “น่าสมเพช ผู้ชายที่ใช้วิธีสกปรกเพื่อบังคับให้ผู้หญิงมีอะไรด้วย ฉันไม่นับว่าเป็นผัวหรอกนะ ยิ่งคิดก็ยิ่งขยะแขยง”“แต่คุณเป็นของผมตั้งแต่วันนั้นแล้ว ถ้าผมไม่อนุญาตให้มีคนอื่น คุณก็ไม่มีสิทธิ์”“ช่างกล้าพูดเนอะ นอกจากจะใช้วิธีเลวๆ เพื่อให้ได้ฉันแล้ว ยังจะมาแสดงความเป็นเจ้าของอีก ไปตายซะไป!” เธอตะคอกใส่เขาอย่างเดือดดาล“ปากเก่งมาก เวลาอยู่บนเตียงตอนที่มีสติดี จะเก่งแบบนี้หรือเปล่านะ”เพียะ!ใบหน้าของชายหนุ่มหันไปตามแรงตบที่คนตัวเล็กมอบให้ ซ้ำกับรอยเดิมอีก มันชาจนเขาไม่รู้สึกเจ็บแล้ว“ชอบความรุนแรงเหรอ สามครั้งแล้วนะ”พิรญาณ์คิดในใจว่านี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำถ้าเทียบกับสิ่งที่เขาทำกับเธอ เรื่องเสียตัว เธอไม่เสียดายหรอกเพราะจะถือซะว่าให้ทานหมาตัวหนึ่ง แต่เรื่องที่เขาถ่ายคลิปตอนมีอะไรกัน จนเป็นเหตุให้คนที่ท่องเว็บโป๊เห็นหน้าเห็นเรือนร่างของเธอ มันเกินจะรับไหวจริงๆเธอต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความวิตกกังวลมาตลอด กว่าจะลุกขึ้นสู้ได้อีกครั้งก็แทบจะเป็นบ้าตาย แต่เขาซึ่งเป็นคนถ่ายคลิปที่เห็นแค่กล้ามท้องและส่

‘พี่พราว ช่วยวาด้วยค่ะ วาถูกเพื่อนทำร้ายร่างกาย’เสียงสั่นเครือของน้องสาวยังดังก้องอยู่ในหูของพิรญาณ์ น้องของเธอหายตัวไปแบบข้ามวัน แล้วจู่ๆ ก็โทรมาช่วงเช้าและบอกว่าแค่แวะไปหาเพื่อน ทำให้เธอโล่งใจที่น้องยังปลอดภัยดี แต่พอถึงตอนเย็นกลับโทรมาบอกถูกทำร้ายร่างกายหญิงสาวจำเป็นต้องฝากลูกไว้ที่เนอสเซอรี่แบบค้างคืน เพราะไม่รู้ว่าทางข้างหน้าจะมีอันตรายและกลับมาทันหรือเปล่า เธอเตรียมนมที่ปั๊มใส่ถุงเก็บน้ำนมรวมถึงของใช้จำเป็นให้ลูกอย่างเสร็จสรรพ ก่อนจะกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และขับรถออกไปด้วยความเร็ว รีบมากจนผมเผ้าก็ไม่ได้หวี แม้แต่แป้งหรือลิปก็ไม่ได้ทาในขณะขับรถก็นึกเป็นห่วงลูก ถึงแม้เนอสเซอรี่แห่งนั้นจะไว้ใจได้ก็ตาม แต่เพราะน้องพีร์เป็นเด็กติดเต้าแม่มากกว่าขวดนม เธอเลยกลัวว่าลูกจะงอแง แต่ก็คิดในแง่ดีว่าคนรับฝากเขาเลี้ยงเด็กเก่งกว่าเสียอีก น่าจะรับมือได้ไม่ยากประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ไปถึงคอนโดหรูที่วาสินีได้บอกชื่อไว้มีผู้หญิงวัยเกือบสี่สิบเดินมาถามชื่อเธอ เมื่อบอกทั้งชื่อจริงชื่อเล่นแล้วพบว่าตรงกัน อีกฝ่ายจึงยื่นคีย์การ์ดให้พิรญาณ์รู้สึกแปลกใจพอสมควร แต่หญิงคนนั้นเหมือนไม่อยากคุยสักเท่าไร

“จะมาหรือไม่มา” เขาถามอีกเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังยืนนิ่งเงียบ… มีเพียงแววตาแห่งความเคียดแค้นที่ส่งมาแทน“ถ้าไม่มา ผมก็จะไม่ให้คุณกลับไปหาลูกอีกเลยนะ ลองทำให้ผมโกรธมากๆ จนเอาโซ่มาล่ามขาคุณไว้สิ คิดดูว่าลูกคุณจะอยู่ยังไง”พิรญาณ์เพิ่งเข้าใจคำว่าเลวสิ้นดีก็วันนี้ แม้เด็กตัวเล็กๆ เขายังกล้าเอามาเป็นข้อต่อรองกับเธอ ถ้าจิตใจไม่สกปรกจริงๆ คงไม่มีทางคิดแบบนี้ได้แน่“เลิกดื้อได้แล้ว มาหาผมเร็ว” เหมันต์อ้าแขนรอให้หญิงสาวเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด เมื่อไม่ได้ดั่งใจจึงพูดเน้นเสียงอีกว่า “มา”แต่นั่นก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด เขาเริ่มโมโหแล้ว จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาลูกน้องที่อยู่บ้าน“พาเด็กนั่นออกจากเนอสเซอรี่ซะ บอกว่าเป็นคำสั่งของกู”“คุณจะทำอะไร!” พิรญาณ์เอ่ยถามทันควัน“ก็แค่พาเด็กไปอยู่ที่อื่น ไม่ได้เอาไปฆ่าทิ้งหรอก”หญิงสาวรู้แล้วว่าเขาคงจะให้ลูกน้องสะกดรอยตามเธอแต่แรก ถึงได้รู้ว่าน้องพีร์อยู่ที่ไหน เธอขบฟันแน่นก่อนจะพูดเสียงกดต่ำ “อย่ายุ่งกับลูกของฉัน”“ผมจะให้คุณกลับไปหาลูกได้ก็ต่อเมื่อคุณทำให้ผมพอใจแค่นั้นแหละ”“จะให้ฉันทำอะไร บอกมา!” พิรญาณ์ถามเสียงแข็ง ในใจตอนนี้เดือดพล่านไปแล้ว หากหาปืนมายิง

เหมันต์ใช้นิ้วถูไถร่องฉ่ำชื้นผ่านชุดเดรสสีน้ำตาล ซึ่งถ้าถลกขึ้นก็จะเห็นกางเกงซับในของสาวเจ้า เขาสังเกตว่าพิรญาณ์มักจะใส่แต่เสื้อผ้าแบบนี้ เธอแต่งตัวดี แต่งตัวสวย แล้วมันก็ง่ายต่อการรุกล้ำเป็นที่สุด “ให้ฉีดไหมครับ” สมองสั่งให้คนที่นอนหงายอยู่ส่ายหน้าไปมา “ไม่ให้ฉีดเหรอ” เขาถามเสียงอ้อน และไม่พูดเปล่า แต่ยังใช้ปลายนิ้วเขี่ยปุ่มเนื้อคนตัวเล็กเหมือนตั้งใจแกล้งให้ทนไม่ได้ “อื้อ…” “ไม่ให้ฉีดจริงเหรอ หืม?” ในขณะที่ถาม ปลายนิ้วก็ขยี้จุดเสียวเร็วขึ้นจนคนที่อยู่ใต้ร่างดิ้นพล่านอย่างเร้าอารมณ์ “หะ ให้ฉีดก็ได้” เธอพูดอย่างตะกุกตะกัก น้ำเสียงที่ขาดช่วงบ่งบอกถึงความเสียวซ่านที่เกินจะรับไหว คนฟังได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รอช้า จับร่างหญิงสาวให้ลุกขึ้นนั่งทันที ก่อนที่จะกดจูบแล้วไล่งับไปตามกลีบปากชมพูระเรื่อ เขาบดเบียดแล้วสอดลิ้นเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็กจนเกิดเสียงเฉอะแฉะ พิรญาณ์ยังอยู่ในอาการตกใจเพราะตั้งตัวไม่ทัน ในยามนี้เรียวลิ้นของเขาเกี่ยวกระหวัดลิ้นของเธอจนแทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียว เขาจูบแรงแต่ยังคงความนุ่มนวลไว้ให้เธอได้เคลิบเคลิ้ม เหมันต์ถอนริมฝีปากออกแล้วเอ่ยเสียงพร่า “ให้ความร่วมมือมากก