พิรญาณ์พาน้องสาวไปซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ในห้างสรรพสินค้า เธอพาลูกไปด้วยและปล่อยให้แม่เลี้ยงอยู่บ้านคนเดียว เสร็จจากตรงนั้นก็แวะไปส่งของให้ลูกค้า ซึ่งมีอยู่ประมาณห้าหกกล่อง จากเมื่อก่อนที่ออเดอร์มักจะเต็มหลังรถ แต่เดี๋ยวนี้ขายยากขึ้นเพราะใครๆ ต่างก็หันมาขายของออนไลน์แข่งกันหมดทว่ามันก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวย่อท้อแต่อย่างใดเพราะยังพอมีกำไรอยู่บ้าง เพียงแต่ไม่มากเหมือนเมื่อก่อนเท่านั้นเองจนกระทั่งกลับบ้านอีกทีช่วงสี่โมงเย็น เธอได้ยินเสียงแม่เลี้ยงร้องไห้เหมือนกลัวอะไรสักอย่าง หน้าบ้านมีรถกระบะสีดำจอดอยู่ บ่งบอกได้ชัดว่ามีคนมาหานางวาสินีรู้ว่าพวกเขาเป็นใครเพราะจำรถได้ จึงรีบเดินเข้าไปข้างในด้วยสีหน้าตื่นตระหนก พิรญาณ์ก็อุ้มลูกตามไปภายในบ้านเต็มไปด้วยข้าวของที่กระจัดกระจาย มีชายหน้าโหดสองคนยืนดูผลงานตัวเองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ส่วนอรพินท์ก็พยายามดันตัวลุกขึ้นหลังจากถูกตบจนล้มลง“แม่!” วาสินีเข้าไปพยุงผู้เป็นทันที เมื่อเห็นตรงมุมปากของนางมีเลือดออก ผมเผ้ายุ่งเหยิง ก็พอจะเดาออกว่าก่อนหน้านี้เกิดเหตุอะไร“พวกคุณเป็นใคร” พิรญาณ์เอ่ยถามเสียงห้วนเพราะไม่พอใจที่พวกเขาเข้ามาทำลายข้าวของในบ้าน
อ่านเพิ่มเติม
