All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า: Chapter 131 - Chapter 140

ข่าวใหญ่ ในวันต่อมาสำนักข่าวทุกช่อง ได้นำเสนอข่าวการบุกเข้าจับกุมหัวหน้าใหญ่ขบวนการค้ามนุษย์พร้อมผู้ร่วมขบวนการทุกคน เกิดเป็นกระแสข่าวดังไปทั่วเมือง B ประชาชนต่างร่วมกันติดตามข่าวสารเรื่องคดีอย่างใกล้ชิดทั้งจากทางโทรทัศน์ วิทยุ และตามช่องทางโซเชียลมีเดีย เพราะหัวหน้าขบวนการเป็นถึงนายพลอาวุโสระดับสูงท่านหนึ่ง ประชาชนต่างพากันหวาดระแวง เพราะข้าราชการตำแหน่งสูง ๆ กลับเป็นคนร้ายในเงามืดที่ลงมือกับประชาชนเสียเอง เรื่องนี้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและตรวจสอบไปทั่วทั้งภาครัฐ และอีกตระกูลที่ตกเป็นกระแสไม่แพ้กันก็คือ ตระกูลหลี่ ทั้งหลี่เต๋อผู้นำตระกูล และหลี่หลันฮวาลูกสาว ก็ต่างมีความผิดเพราะเข้าร่วมในขบวนการค้ามนุษย์ ทั้งยังเป็นผู้จัดหาลักพาตัวผู้หญิงในเมือง B เป็นจำนวนมาก เหล่าบรรดาญาติพี่น้องของผู้หญิงที่ถูกลักพาตัว ต่างพากันไปรวมตัวเพื่อยื่นคัดค้านการประกันตัวที่หน้าศาล ทุกคนที่อยู่ในขบวนการค้ามนุษย์ต่างมีหลักฐานความผิดที่ชัดเจนเพียงพอที่จะถูกตัดสินโทษทางกฎหมาย ทนายประจำตระกูลหลี่ไม่สามารถทำเรื่องประกันตัวนายจ้างออกมาได้ เพราะคดีนี้ทั้งสองคนมีความผิ

ท่าอากาศยานนานาชาติประเทศโลเนีย พอเครื่องบินลงจอดอย่างปลอดภัย หยางเหมยก็เดินไปหาน้องชายที่นั่งห่างออกไปทางด้านหลังเกือบสุดท้ายของแถว พร้อม ๆ กับจ้าวชิงเทียนที่ตอนนี้ยังกุมมือเธอไม่ยอมปล่อย “พี่รอง หลับสบายไหมครับ อะอ้าว พี่ชิงเทียนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ อย่าบอกนะว่าตามพี่รองมาตั้งแต่แรก” “อืม พวกเราหลับสบายมากเลย” คนหน้ามึนหันไปตอบน้องชายคนรักด้วยน้ำเสียงมีเลศนัย “มาครบกันแล้วก็รีบออกไปกันเถอะค่ะ” “น้องเล็กเอาเบอร์โทรศัพท์ของคุณชาร์ลเพื่อนพี่ใหญ่ ไปโทรศัพท์ติดต่อแทนพี่หน่อยได้ไหม แจ้งว่าพวกเรามาถึงสนามบินแล้วมากัน 3 คน และขอพิกัดที่พักของพวกเรามาด้วย ถามเขาก่อนด้วยนะว่าสะดวกมารับหรือไม่ ถ้าเขาไม่สะดวกออกมารับก็ไม่เป็นไร พวกเราจะใช้บริการรถรับจ้างไปที่พักกันเองไม่ต้องเป็นห่วง เวลานี้ยังไม่ดึกมากนักคุณชาร์ลน่าจะยังไม่เข้านอน เพราะพี่ใหญ่เคยบอกว่าเขาเข้านอนค่อนข้างดึก ถ้าพวกเรามาถึงสนามบินแล้วสามารถโทรศัพท์หาได้ไม่ต้องกังวล” หยางเหมยหันไปบอกน้องชายให้ทำหน้าที่แทน เพราะคนตัวโตข้าง ๆ สั่งการมาตั้งแต่ตอนอยู่บนเครื่องบินแล

คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโลเนีย มหาวิทยาลัยเปิดเรียนวันนี้เป็นวันแรก หยางเหมยเดินเท้าไปมหาวิทยาลัยอย่างไม่รีบร้อนอะไร เพราะอะพาร์ตเมนต์ที่เธอเช่าอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย เมื่ออาทิตย์ที่แล้วหยางเป่ยเดินทางกลับเมือง Bไปแล้ว ฉะนั้นตอนนี้หยางเหมยจึงได้ใช้ชีวิตคนเดียวตามที่ตนเองต้องการ หญิงสาวใบหน้าสวยหวานโดดเด่นเกินใคร ดูยังไงก็ไม่ใช่ชาวตะวันตก แต่เรือนร่างกลับสมบูรณ์แบบอวบอิ่มยิ่งกว่าสาว ๆ เจ้าถิ่นเสียอีก หนุ่ม ๆ สาว ๆ ที่นั่งพักผ่อน อยู่ตามบริเวณจุดพักผ่อนต่าง ๆ ภายในคณะบริหารธุรกิจ ต่างมองคนสวยจนตาไม่กระพริบ ทั้งยังส่งเสียงซุบซิบกล่าวถึงแผ่วเบาลอยมาตามลม “ใครน่ะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน น้องใหม่คณะเราหรือ สวยงามอะไรขนาดนี้” นักศึกษาชายกลุ่มหนึ่ง ต่างแอบซุบซิบกล่าวถึงสาวงามที่เดินเข้ามาในคณะ “ นั่นสิ แล้วรูปร่างก็หืมมมม พอก่อนฉันมองไม่ไหวแล้ว” ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเสียงพร่า เพียะ……..เสียงฝ่ามือเพื่อนในกลุ่มกระทบหัวคนพูดเบา ๆ “ไอ้นี่ หื่นกามฉันรู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่” “สวยขนาดนี้ รูปร่างก็เพอร์เฟคก็ต้องคิดบ

“ดูดเข้าไปลึก ๆ แล้วดึงออกแรง ๆ แบบนี้ชอบไหมครับ” ชายหนุ่มอ้าปากออกกว้างกว่าเดิม เพื่อเก็บเจ้าก้อนขาวอวบเต่งตึงเข้าปากให้ได้มากที่สุด แล้วส่งแรงดูดผ่านโคนลิ้นกระหวัดดูดดึงรัดรึงไปมาอย่างหนักหน่วง บางจังหวะก็งับเม้มปากลงแล้วรีดออกมาแรง ๆ จากกลางเต้าจนถึงส่วนปลาย แล้วค่อยหันมาลิ้มเลียปลอบโยนจุกเต่งบวมใหญ่ที่โดนรังแกอย่างหนัก จนตอนนี้กลายเป็นสีชมพูเข้มไปแล้ว ม๊วบบบ ม๊วบบบ “อ๊ะ ระ ระวังขาดนะค๊าาาาา อ๊าาาาาา” “ซาลาเปาของหนูอร่อยจังเลยครับ ทั้งนิ่ม ทั้งเด้งฟู และหวานมัน กว่าจะเรียนจบได้แต่งงานกันพี่จะช่วยนวดซาลาเปาให้ก้อนโต ๆ กว่านี้อีกครับ” “อูยยยยย ซาลาเปาหนูแตกหมดแล้ว จุกก็จะขาด” ยัยแมวน้อยยังคงส่งเสียงยั่วอารมณ์ โดยไม่ได้เกรงกลัวพละกำลังมหาศาลของพี่หมายักษ์คนนี้เลย หมายักษ์ที่จำศีลทุกครั้งเวลาอยู่ห่างไกลจากแมวน้อย แต่เพียงได้พบเจอหน้าเธอ ศีลที่รักษามานานก็ขาดสะบั้นจวนเจียนจะคลุ้มคลั่งทุกครั้ง “พี่ขอตรวจร้านน้ำหวานด้วยนะครับ ว่ายังผลิตน้ำได้หวานเหมือนเดิมไหม ไม่ได้มากินหลายเดือนแล้ว” จ้าวชิงเทียนจูงมือ

3 ปีต่อมา จ้าวชิงเทียนสะสางงานของบริษัทจนแล้วเสร็จ และฝากฝังหลี่ตงเลขาหนุ่มไว้ จนไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เพราะในวันพรุ่งนี้ ชายหนุ่มจะพาภรรยาสาวคนสวย ไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กันเป็นรอบที่ 2 โดยที่จะฝากลูกแฝดชายหญิง วัย 2 ปีกว่า ๆ ที่กำลังน่ารักซุกซน ไว้กับ คุณปู่ คุณย่า และคุณตา ซึ่งบรรดาเหล่าผู้อาวุโสของบ้านก็ตอบรับอย่างยินดีทะเลทางตอนใต้ของเมืองB เรือนร่างระหงสูงโปร่ง ทว่าบางจุดยิ่งนับวันจะยิ่งอวบอั๋นมากขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากผ่านการมีบุตร จนสามีมองตามความอวบอั๋นนั้นตาแทบไม่กระพริบวันนี้หยางเหมยอยู่ในชุดว่ายน้ำแบบทูพีชสีแดงสด ตัดกับผิวขาวนวลเนียนและอมชมพู ด้านล่างคลุมทับช่วงสะโพกกลมมนด้วยผ้าโปร่งบางพลิ้วไหว นำพาให้สามีเลือดลมสูบฉีดเดือดพล่าน ตัวตนที่ตอนแรกนอนนิ่งสงบภายใต้กางเกงขาสั้นสบาย ๆ แต่ตอนนี้กลับกำลังตื่นแข็งขืนขึ้นจนดันกางเกงให้เห็นเป็นเส้นตรงชัดเจน ดีที่คนทั้งคู่ยังคงอยู่ภายในห้องพักของโรงแรม ไม่เช่นนั้นชายหนุ่มคงได้อับอายสายตาคนอื่นอย่างแน่นอน “สวมชุดบิกินีเลยเหรอครับ หืม” เสียงแหบพร่าอย่างคนกำลังมีอารมณ์ต้องการของสามีรูปหล่อ เดินม