All Chapters of หมอล่าเกียร์: Chapter 21 - Chapter 30

 ธันวา... ผมออกเวรมาตอนเช้ากลับมาถึงบ้านก็ไม่เจอหน้าใครบางคน ทั้งที่วางแผนไว้ว่าวันนี้จะพาไปเที่ยวสักหน่อยหรือว่าจะมีเรียนกันนะไม่เห็นจะรู้เลย ว่าแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อต่อสายหาใครบางคนที่คิดถึงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว อยากกอดอยากเห็นหน้า อยากหอมสักฟอดแต่ก็ไม่รู้ว่าหายไปไหน "อ้าวตาธัน กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วนี่หนูฟาตื่นหรือยังลูกวันนี้แม่ไม่ได้ทำกับข้าวไว้ พาน้องออกไปหาอะไรกินข้างนอกนะแม่จะออกไปหาเพื่อนสักหน่อย" คุณแม่ที่เตรียมตัวจะออกไปข้างนอกเดินเข้ามาหาผมพูดขึ้น ทำให้ผมหยุดกดโทรศัพท์แล้วหันมาสนใจท่านแทน "ฟาไม่อยู่ครับแม่สงสัยออกไปเรียนแล้ว" "อ้าวเหรอ? เออตาธันว่าแต่ลูกให้หนูส้มมาเอาเสื้อผ้ากลับไปแล้วเหรอ เมื่อเช้าแม่เข้าไปทำความสะอาดก็ไม่เห็นข้าวของในห้องแล้วน่ะ" "ครับแม่ เราไม่ควรมีของอัปมงคลไ

ธันวา..."มึงจะแดกให้เป็นตับแข็งตายภายในวันเดียวเลยหรือไงไอ้หมอธัน"เสียงไอ้ริวที่นั่งมองผมกระดกเหล้าเข้าปากครั้งแล้วครั้งเล่าพูดขึ้น"อย่างขำอะ ไอ้หมอธันโดนหญิงหลอกฟันแล้วทิ้ง เป็นกูนะโคตรดีใจอะหาที่ไหนได้วะเรื่องแปลกแต่ดีแบบนี้"ไอ้ทีหันไปคุยกับไอ้ริวพลางทำท่าสะดีดสะดิ้งใส่กัน ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะด่าหรือฆ่าพวกมันเพราะกำลังเสียใจกับเรื่องที่เพิ่งเจออยู่"แลกเวรเพื่อมาแดกเหล้าเนี่ยนะ ไอ้หมอเลวพอได้แล้วมั้งมึง"ไอ้ริวแย่งแก้วเหล้าจากผมไปกระดกแทน แล้วปล่อยให้ผมนั่งคอพับต่อโดยที่ไม่ได้พูดอะไรสิ่งเดียวที่ผมอยากจะทำในตอนนี้คือเมา เมาให้ตายไปเลยแม่ง ผู้หญิงบ้าอะไรมาหลอกให้รักหลอกให้หลงแล้วแก้แค้นแทนพี่ชายตัวเอง ไม่มีเหตุผลเหี้ยไรเลย ถึงผมจะเกลียดพี่แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องเกลียดน้องป่าววะ แล้วตอนนี้ผมก็เลิกยุ่งกับน้ำแข็งแล้ว ตั้งแต่ที่รู้ว่าเธ

ฟาเรนท์..."ไง เธอตื่นสายนะวันนี้"เสียงคุ้นหูของใครบางคนทำให้ฉันสะดุ้งตัวโหยง แล้วหันไปมองเจ้าของเสียงที่นั่งอยู่หัวเตียง เขาแต่งตัวพร้อมที่จะออกไปเข้าเวรแล้วแต่ทำไมยังนั่งอยู่อีก"อย่ามายุ่งกับฉัน"ฉันหันไปมองหน้าเขาก่อนจะรีบก้าวขาลงจากเตียง เพราะคิดว่าต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ใบหน้าอขงเขาที่จ้องฉันเวลานี้ไม่น่าไว้ใจ"จะไปไหน! มานี่!""ว๊ายย! นี่ปล่อยฉันนะนายจะทำอะไร ธันวา!"ฉันดิ้นไปมาเมื่อธันวาคว้าตัวฉันเอาไว้ก่อนจะขึ้นคร่อมฉันเอาไว้อย่างรวดเร็ว แรงกดข้อมือของเขาทำให้ฉันขยับไปไหนไม่ได้และสู้ไม่ไหว"เราต้องคุยกัน""ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย เราเลิกกันแล้ว!""แต่ฉันไม่เลิก!"เสียงตะโกนจากธันวาที่คร่อมร่างฉันอยู่ทำให้ฉันต้องหล

ฟาเรนท์...หลังจากที่ธันวาจับฉันวางลงในอ่างก็ทำการล้างเนื้อล้างตัวให้ฉันก่อนจะปล่อยให้ฉันนั่งแช่อยู่อย่างนั้นโดยมีเขานั่งอยู่ด้วย และฉันก็นั่งตรงกลางหว่างขาเขา ฉันก็ไม่กล้าพอที่จะลุกขึ้นเพื่อหนีเขาเพราะเจ็บปวดไปทั้งตัวโดยเฉพาะส่วนนั้น " ดีขึ้นมั้ยหื้ม "เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังที่ฉันนั่งพิงเขาอยู่ถามขึ้นพร้อมกับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นไปอีก ฉันจะไม่อ่อนไหว ฉันจะไม่ใจอ่อน ฉันจะไม่กลับไปคบกับเขาอีกแล้ว ฉันเกลียดเขา " ถ้าพอใจแล้วก็ปล่อยฉันไป ไปหาอาหารจานหลักอย่างยัยนั่นแล้วก็ไม่ต้องมายุ่งกับอาหารว่างอย่างฉัน "ฉันกระแทกเสียงใส่คนข้างหลังด้วยความไม่พอใจ ตอนนี้ไม่ว่าน้ำตาหรืออะไรฉันก็ไม่มีให้เขาอีกแล้ว " ยัยนั่น... "เขาเพียงแค่พรึมพรำกับตัวเอ

ธันวา..."ถ้าเธอยังไม่เลิกยุ่งกับฉัน ไม่เลิกยุ่งกับฟาเรนท์ ฉันจะเอาคลิปเธอไปประจาน แล้วจะบอกกับทุกคนว่าเธอเป็นผู้หญิงสำส่อน นอนกับพ่อของแฟนตัวเอง แย่งผัวแม่แฟนตัวเอง!"ผมบอกผู้หญิงตรงหน้าอย่างเหลืออดก่อนจะผลักเธอลงไปกองกับพื้น ผมพลาดที่พาเธอเข้ามาในบ้าน พลาดที่ปล่อยให้เธอมายุ่งวุ่นวายในชีวิต และต่อจากนี้ถ้าเธอยังไม่เลิกยุ่งวุ่นวายกับผมและคนของผม ผมจะทำให้เธอไม่มีที่ยืนอีกต่อไป "กรี๊ดดด! ไหนพี่บอกว่าจะลบมันไงถ้าส้มยอมเลิกกับพี่น่ะ"ผู้หญิงที่นั่งกองกับพื้นกรีดร้องเสียงดังและจ้องมองผมด้วยความโกรธแค้น แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมกลัวเธอขึ้นมา เพราะถ้าเธอทำอะไรฟาจริง ๆ ผมเลวได้มากกว่านี้อีก "ทุกคลิป ทุกตอน ทุกอย่างฉันจะแชร์ลงโซเชียลให้หมด"