Alle Kapitel von หมอล่าเกียร์: Kapitel 41 – Kapitel 50

ฟาเรนท์...วันนี้ฉันมาลาเพื่อน ๆ ที่มหาลัยเพราะอีกไม่กี่วันฉันก็ต้องบินไปอังกฤษพร้อมคุณพ่อคุณแม่แล้ว ส่วนธันวาก็คงจะยุ่งกับวิจัยจบและฝึกงานอยู่ ฉันไม่รู้เลยว่าในวันที่ต้องไปอังกฤษเขาจะมีเวลาไปส่งฉันหรือเปล่า แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะเราคุยโทรศัพท์กันก็ได้ หลัง ๆ มานี้ฉันไม่ค่อยงี่เง่ากับเขาเพราะเริ่มชินกับเวลาอันน้อยนิดที่คนมีแฟนเรียนหมอจะได้รับจากแฟนตัวเองแล้ว อีกทั้งพี่สะใภ้ใหญ่บอกกับฉันว่ายิ่งธันวาเรียนจบและเริ่มใช้ทุนที่เรียนมาหรือเริ่มทำงาน เขาก็จะยิ่งมีเวลาให้ฉันน้อยลงหรือแทบจะไม่มีเวลาตรงกับโอกาสสำคัญหลาย ๆ อย่างของฉัน เพราะฉะนั้นสิ่งที่ฉันจะต้องมีให้มากก็คือความอดทนและความเข้าใจเขา "ฟามึงจะทิ้งพวกกูไปทั้งๆ ที่พวกกูยังไม่จบจริง ๆ อะเหรอ เนี่ยกูยังแก้งานไม่เสร็จเลยแม่ง"เสียงไอ้หนึ่งโหยหวนพลางกอดแขนฉันเอาไว้แน่น ก็ใครใช้ให้มันมาขี้เกียจตอนเทอมสุดท้ายล่ะ

ฟาเรนท์..."ฉันไม่คุยกับนายแล้ว"ฉันว่าพลางหันหน้าไปทางอื่น ก็ธันวาเอาแต่ก้มหน้ายิ้มให้เท้าฉันอยู่ ทั้งอายก็อายแต่จะเดินหนีก็เจ็บเท้า "ได้ยินก็ได้"เขาเงยหน้ามามองฉันยิ้ม ๆ จนฉันรู้สึกว่าใบหน้ายิ่งเห่อร้อนมากขึ้นกว่าเดิมอีก "แล้วยิ้มทำไม ใส่รองเท้าให้เลยนะฉันจะกลับแล้ว"ฉันบอกยิ้ม ๆ พลางหันหน้าไปทางอื่นด้วย ไม่น่าเลยเพราะฉันแท้ ๆ อยากเยาะเย้ยอีส้มเน่าจนงานเข้าตัวเองหึ้ย "อะไรมัด ๆ อะไรล่ำ ๆ น้าา"อ๊ากกกไอ้หมอบ้า! ธันวาไม่ใส่รองเท้าให้ฉันเปล่าแต่เขากับพูดประโยคท้ายที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้ ด้วยน้ำเสียงที่ล้อเลียนฉันสุด ๆ "หยุดเลยนะธันวาเลิกล้อได้แล้ว"

 ธันวา... หลังจากวันนั้นที่ผมขอฟาเรนท์แต่งงาน ผมก็รีบโทรไปบอกพ่อกับแม่ของฟาเรนท์รวมถึงคุณย่าของเธอที่อังกฤษด้วย พวกท่านก็ดีใจกันยกใหญ่ที่ฟาเรนท์จะได้เป็นฝั่งเป็นฝา แต่พวกท่านขอเวลาเคลียร์งานกันสักพักก่อนจะถึงวันที่ผมกับฟาเรนท์ต้องหมั้นกัน   ถ้าถามว่าทำไมไม่แต่งกันเลยก็เพราะว่าตอนนี้ที่บ้านของฟาเรนท์มีปัญหาหลายอย่างให้จัดการ เรื่องพวกนั้นก็คงเป็นเรื่องพี่ชายของเธอนั่นแหละ เรื่องที่พี่ชายคนรองของเธอได้เจอกับภรรยาที่เข้าใจผิดว่าเสียชีวิตไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน ผมกับฟาเรนท์เราตกลงกันว่าจะให้พี่ชายคนรองของเธอแต่งงานก่อน ส่วนพวกเราก็แต่งกันทีหลังแต่ระหว่างรอก็จะหมั้นกันไว้ก่อน ซึ่งอันนี้ทุกฝ่ายก็เข้าใจดี จะเหลือก็แค่พี่สะใภ้คนรองของเธอที่เพิ่งปรากฏตัวนี่แหละที่ยังไม่รู้ตัวว่าจะถูกขอแต่งงานในเร็ว ๆ นี้   "ไอ้พี่ กูพาธันวามาหามึงอะเขาบอกมีเรื่อง

ฟาเรนท์...หลังจากผ่านเรื่องราวต่าง ๆ มามากมาย ฉันกับธันวานั้นก็ได้หมั้นหมายกันและกำลังจะแต่งงานกันในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเราทั้งคู่ต่างก็ยังทำงานและทำหน้าที่ต่าง ๆ ของตัวเองอยู่ เราสองคนยังไม่ค่อยมีเวลาให้กันเหมือนเดิม เพราะฉันเริ่มมาเรียนรู้งาน ส่วนธันวาก็มีเวลาน้อยตามประสาคนเรียนแพทย์นั่นแหละ ธันวาได้เริ่มใช้ทุนนักศึกษาแพทย์ที่โรวพยาบาลรัฐที่มหาลัยเขาในการสนับสนุนอยู่ และมีรับงานเสริมที่โรงพยาบาลของเพื่อนไอ้พี่อัคด้วย ส่วนฉันคุณย่าได้ยกกิจการโรงแรงแรมและคอนโดในไทยทั้งหมดให้ดูแล เพราะท่านแก่มากแล้วและอยากจะพักผ่อน ฉันเริ่มย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านของธันวาโดยที่ทุกคนในบ้านฉันรู้และไม่มีใครกีดกัน ฉันไม่ได้คิดเรื่องมีบ้านเป็นของตัวเองเพราะมันไม่สำคัญสำหรับฉัน และธันวาก็อยากดูแลแม่เขาด้วย เราสองคนคงอยู่ที่บ้านของเขาเลย หายากเนอะผู้ชายรักแม่แบบนี้

ฟาเรนท์...หลังจากที่ฉันกับธันวาแต่งงานกัน เขาก็ทำให้ฉันรู้ว่า..."ธันวา นายตื่นได้แล้ว สายแล้วเนี่ยคนไข้จะรอนานนะ" "อื้อ ขอห้านาทีนะเมียจ๋า"ให้มันได้อย่างนี้สิ เป็นหมอแต่ตื่นสายคนไข้ไม่ตายกันหมดหรือไง ต่อมา..."ธันวา! ทำไมแช่จานไว้แบบนี้ห๊ะ!" "ฝากล้างหน่อยนะจ้ะเมียจ๋า" "ธันวา! เลิกงานมาแล้วก็ไปอาบน้ำก่อนสิ โรงพยาบาลเชื้อโรคเยอะจะตาย ไปอาบน้ำแล้วค่อยมานอน" "อาบพรุ่งนี้ได้มั้ยอ่าวันนี้เหนื่อยมากเลยเมียจ๋า"อ๊ากกกก! "ธันวา! ทำไมนายถอดเส