All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 101 - Chapter 110

บทที่ 100 คุณหมอไมโครเวฟ 2 NC เมื่อการประชุมแสนตึงเครียดสิ้นสุดลง สายขิมก็รวบรวมเอกสารทั้งหมดเก็บเข้าแฟ้มเตรียมไปสรุปทุกอย่างส่งให้รองประธานหนุ่มตรวจสอบอีกครั้ง ดวงตากลมมองตามน้าสาวที่พอประชุมเสร็จก็รีบหุนหันออกไปราวกับมีเรื่องด่วนต้องจัดการ   เธออดเป็นห่วงไม่ได้เพราะศจีเอาแต่นั่งทำหน้าเครียดตลอดหลายชั่วโมง พอรวบรวมเอกสารชุดสุดท้ายเสร็จก็เตรียมจะกลับไปยังโต๊ะทำงานด้วยยังมีนัดกับหมอกฤศตอนเที่ยงอีก    “สายขิม... เข้าไปพบฉันในห้องทำงานเดี๋ยวนี้”   ธาวินทิ้งคำสั่งไว้สั้น ๆ ก่อนจะเดินนำเข้าไปโดยไม่รอฟังคำตอบ ทำไมผู้ชายสองคนนี้ถึงเอาแต่บีบบังคับให้เธอไปเจอนักนะ พวกเขาเป็นอะไรกันไปหมด   หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ พยายามสะกดกลั้นอาการพะอืดพะอมที่ยังรบกวนอยู่เป็นระยะแล้วเดิน

บทที่ 102 จะทำอย่างไรดี 2 ความจริงที่ว่าชีวิตน้อย ๆ กำลังก่อกำเนิดขึ้นในครรภ์กลายเป็นความลับแสนหนักอึ้งที่สุดในชีวิตของสายขิม มีเพียง หมอกฤศเท่านั้นที่รับรู้และคอยยื่นมือเข้ามาประคองเธอไว้ไม่ให้ล้มลง ทว่าความหวังดีของคุณหมอหนุ่มกลับกลายเป็นดาบสองคม เมื่อเขาเริ่มแสดงออกถึงความห่วงใยที่เกินพอดีในสายตาคนรอบข้าง “น้ำเต้าหู้ร้อน ๆ มาเสิร์ฟแล้วครับ” ทุกเช้าหมอกฤศจะแวะเอาเครื่องดื่มอุ่น ๆ เพื่อช่วยบรรเทาอาการแพ้ท้องมาวางไว้บนโต๊ะทำงานของเธอเสมอ “ขอบคุณนะคะ หนูบอกแล้วไงว่าไม่ต้อง” “ไม่ได้ สาวน้อยก็รู้ว่าช่วงเวลานี้มันสำคัญแค่ไหนกับการดูแลทั้งร่างกายและจิตใจของตัวเอง” ดวงตาคมฉายแววความเป็นห่วงชัดเจนจนสายขิมเริ่มลำบากใจ  “หนูรู้ค่ะ หนูกำลังพยายามอยู่” “เธอต้องรีบตัดสิน

บทที่ 104 เป็นห่วง 2  กลิ่นสะอาดของห้องพักกับเสียงเครื่องปรับอากาศปลุกให้สติของสายขิมค่อย ๆ คืนกลับมา เปลือกตาบางขยับเปิดขึ้นอย่างยากลำบาก ภาพแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวสะอาดตาและโคมไฟระย้าดีไซน์หรูหราบ่งบอกว่าเธอไม่ได้อยู่ในห้องฉุกเฉินอีกต่อไป หากแต่เป็นห้องพักฟื้นวีไอพีแสนสงบเงียบ “สาวน้อย รู้สึกตัวแล้วเหรอ เป็นอย่างไรบ้าง” เสียงนุ่มนวลแสนคุ้นเคยทำให้หญิงสาวหันไปมอง หมอกฤศนั่งอยู่ข้างเตียง ใบหน้าของคุณหมอหนุ่มดูอิดโรยแต่ก็ฉายแววโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด เขารีบประคองมือเธอไว้หลวม ๆ “พี่กฤศ... เกิดอะไรขึ้นหรือคะ” “เธอหมดสติไปเพราะอาการแพนิค โชคดีที่ช่วยออกมาทัน” หมอกฤศขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ พลางลดเสียงลงให้เบาที่สุดจนเกือบเป็นกระซิบ  “ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นนะ พอรู้เรื่องพี่ก็ขอเป็นเจ้า

บทที่ 106 ความลับของสายขิม 2   หลังออกจากโรงพยาบาล สายขิมก็กลับมาทำหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวของชายหนุ่มตามปกติ แม้ร่างกายจะยังดูซูบเซียวไปบ้าง หากแต่อาการพะอืดพะอมในตอนเช้าเริ่มทุเลาลงแล้วแทนที่ด้วยความรู้สึกอยากอาหารบางอย่างอย่างรุนแรงโดยเฉพาะของที่มีรสเปรี้ยวจัด บนโต๊ะทำงานหน้าห้องท่านรองประธาน ซึ่งเคยมีเอกสารกองโตกลับมีถุงมะม่วงเปรี้ยวมากมายอยู่ข้างมือ คนตัวเล็กหยิบชิ้นมะม่วงจิ้มพริกเกลือเข้าปากคำแล้วคำเล่าอย่างเอร็ดอร่อย รสเปรี้ยวปรี๊ดแล่นผ่านลิ้นช่วยให้เธอรู้สึกสดชื่นจนมีแรงทำงานอย่างน่าประหลาด ติ๊ง... ลิฟต์ขึ้นมาหยุดตรงชั้นนี้ก่อนประตูจะเปิดออก ธาวินเดินกลับเข้ามาพร้อมกับนางแบบสาวที่ยังเอาแต่เดินเกาะแขนออเซาะไม่ห่างตัว ในมือของชายหนุ่มถือถุงอาหารจากภัตตาคารหรูติดมือมาด้วย เขาหยุดยืนหน้าโต๊ะสายขิม ดวงตาคมกวาดมองถุงมะม่วงที่พร่องไปเกือบครึ่งถุง “ยังไม่ไปกิน

บทที่ 108 ยาดี 2 NC+++  ภายในห้องนอนกว้างขวางถูกปกคลุมด้วยความสลัว มีเพียงแสงจันทร์บาง ๆ ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านกำมะหยี่ กลิ่นกายสาวหอมกรุ่นนุ่มนวลเหมือนน้ำค้างกลางป่าปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบซึ่งธาวินพยายามกดทับไว้มาตลอดทั้งวัน อาการพะอืดพะอมที่เคยกวนใจมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงความกระหายอยากแผดเผาอยู่ในอก ธาวินกดตรึงข้อมือเล็กไว้กับผืนเตียงนุ่ม ร่างกายกำยำเบียดแทรกเข้าหาความนุ่มนิ่มอย่างโหยหา เขาซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาว สูดดมความหอมที่ทำให้สงบอย่างประหลาด ก่อนจะขบเม้มทิ้งรอยรักสีกุหลาบเอาไว้ประทับตราความเป็นเจ้าของ “พี่วิน... อื้อ...” สายขิมครางแผ่วในลำคอ รสสัมผัสที่รุกรานเข้ามานั้นช่างป่าเถื่อนแต่กลับเปี่ยมไปด้วยความโหยหาจนใจเธอสั่นสะท้าน หล่อนรู้ดีว่าสำหรับเขามันคงไม่ใช่ความรัก เธออาจเป็นเพียงที่ระบายความใคร่ เป็นของเล่นไฮโซเหมือนอย่างชัญญาว่า เป็นเพียงสิ่งของที่เขาจะเรียกใช้เมื่อไหร่ก็ได้ ทว่าทุกสัมผัสที่ได