All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 201 - Chapter 210

บทที่ 200 คู่หมั้นของคนอื่น 1วันนี้ร้านดอกไม้ของหญิงสาวค่อนข้างวุ่นวายมากเป็นพิเศษ หลังจากอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังคนหนึ่งได้นำช่อดอกไม้ที่สายขิมจัดไปใช้เซอร์ไพรส์ขอแฟนสาวแต่งงานจนกลายเป็นไวรัลในโลกโซเชียล ออเดอร์จากทั้งทางออนไลน์รวมถึงลูกค้าวอล์กอินเข้ามาหน้าร้านจึงหลั่งไหลมาไม่ขาดสายจนคนตัวเล็กแทบไม่มีเวลาแม้แต่จะดื่มน้ำ"สายขิม กุหลาบขาวตะกร้านี้ให้วางไว้ตรงไหนดี"สารินที่แวะมาหาพอดีจึงถือโอกาสกระโดดเข้ามาช่วยงานหล่อนอย่างเต็มตัวเอ่ยถาม เขาสวมผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลเข้มพลางยกตะกร้าดอกไม้มาวางใกล้ ๆ โต๊ะจัดดอกไม้ของหญิงสาว"วางไว้ข้าง ๆ ถังพักน้ำเลยค่ะรุ่นพี่ ขอบคุณมากนะคะที่มาช่วย ถ้าไม่ได้รุ่นพี่ป่านนี้ฉันคงหัวหมุนแน่ ๆ เลย"สายขิมเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้รุ่นพี่อย่างซาบซึ้งใจพลางใช้กรรไกรเล็มก้านดอกลิลลี่อย่างคล่องแคล่ว"ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าเธอควรจะหาลูกจ้างสักคนได้แล้ว ร้านกำลังดังขนาดนี้จะทำคนเดียวไหวได้อย่างไร ดูซิ... เหงื่อซึมเต็มหน้าผากหมดแล้ว"สารินเอ่ยด้วยความห่วงใยพลางหยิบกระดาษทิชชูจะซับเหงื่อให้หล่อน ทว่าเสียงกระดิ่งหน้าร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญอีกแล้ว

บทที่ 202 ต่างคนต่างเจ็บ 1ปึก!“โอ๊ย!”ธาวินเหวี่ยงร่างระหงของนางแบบสาวไปทางรถของตนเองอย่างแรงจนแผ่นหลังของหญิงสาวกระแทกเข้ากับประตูรถ ชายหนุ่มยืนขวางหน้าเธอเอาไว้ ดวงตาคมวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธจนแทบอยากจะบีบคออีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด หากแต่ชัญญากลับเชิดหน้าใส่อย่างคนเหนือกว่า"คุณทำบ้าอะไรคุณญ่า ใครสั่งใครสอนให้คุณมาทำกิริยาไร้การศึกษาตบตีคนอื่นแบบนี้!"ธาวินตวาดเสียงต่ำพลางจ้องหน้าคู่หมั้นสาวด้วยสายตาเต็มไปด้วยความโกรธจัด"ทำไมฉันจะทำไม่ได้คะ ในเมื่อผู้หญิงคนนั้นจ้องจะอ่อยคุณตลอดเวลา มันทำตัวหน้าไม่อายก่อน แล้วทำไมฉันจะต้องไปดีกับคนอย่างมันด้วย"ชัญญาเชิดหน้าสู้พลางเหยียดยิ้มเย็นชาอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า "คุณอย่าลืมฐานะตัวเองสิคะคุณวิน ถ้าคุณยังอยากปกป้องนังเด็กนั่นจากความจริงอันแสนโหดร้ายเรื่องพ่อกับแม่ของมันแล้วมีชีวิตสงบสุขต่อไป คุณก็ต้องทำตามที่เราตกลงกันไว้... อย่าให้ฉันต้องเปลี่ยนใจไปจัดการสายขิมแทนเลยนะคะ"คำขู่นั้นทำเอาชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนสั่นสะท้าน เขาได้แต่ขบกรามจนเป็นสันนูน เจ็บใจที่ต้องยอมอ่อนข้อให้เพราะข้อแลกเปลี่ยนซึ่งผูกมัดเขาไว้เพื่อแลกกับความสงบสุขของหญิงคนรัก"เปิด

บทที่ 204 แผนชั่ว 1ชัญญานั่งกำมือแน่นอยู่บนโซฟาบุหนังชั้นดี ใบหน้าสวยเฉี่ยวบิดเบี้ยวด้วยความริษยา ความกังวลใจฉายชัดจนผู้เป็นแม่ซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามสังเกตเห็น ความลับที่กุมเอาไว้และใช้มันเพื่อบีบให้ธาวินทำตามคำสั่งทุกอย่างดูเหมือนจะยังไม่มากพอที่จะใช้ควบคุมเขา“เป็นอะไรไป ตั้งแต่กลับมาก็เอาแต่ทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าคน”"คุณแม่คะ... หนูเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วค่ะ"ชัญญาเอ่ยเสียงสั่นด้วยแรงอารมณ์พลางมองหน้ามารดาที่กำลังนั่งจิบน้ำชาอย่างใจเย็น “ทนอะไรไม่ไหว”"คุณวินเปลี่ยนไปมาก ตั้งแต่นังสายขิมมันโผล่หน้ากลับมา เขาก็ดูเหมือนจะไม่ยอมเชื่อฟังหนูเหมือนแต่แรก หนูกลัว... กลัวว่าหัวใจของเขาจะหวั่นไหวจนเกินควบคุมได้ ถ้าเป็นแบบนั้นที่เราพยายามทำมาทั้งหมดคงสูญเปล่า"ธันยาวางถ้วยน้ำชาลงบนจานรองพลางเงยหน้าขึ้นมองลูกสาวด้วยแววตาเรียบนิ่ง "แม่เข้าใจที่แกกังวลนะ แต่แกต้องใจเย็นกว่านี้ การกระโตกกระตากมีแต่จะทำให้คุณวินเขารำคาญแกมากขึ้น ดีไม่ดีหากเขาบ้าบดขยี้เราสองแม่ลูกแทนการเป็นหมาเชื่อง ๆ จะทำอย่างไร""จะให้หนูใจเย็นได้อย่างไรคะคุณแม่ เมื่อคืนเขากล้าเหวี่ยงหนูกระแทกรถเพียงเพราะหนูตบหน้านังนั่นไปแค่ครั้

บทที่ 206 ที่ตรงนี้ 1 หลังจากเดินเก็บข้อมูลและตรวจสอบพื้นที่จัดงานจนครบถ้วน สายขิมก็จดบันทึกรายละเอียดสุดท้ายลงในสมุดเล่มเล็ก หล่อนมีเวลาอีกประมาณสองวันสำหรับสรุปแบบและสั่งดอกไม้ล็อตใหญ่มาลงก่อนวันงานจริง หญิงสาวหันไปพยักหน้าให้สาริน เป็นสัญญาณว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว“ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ที่อยู่ช่วยจนเย็นขนาดนี้ เรากลับกันเลยไหมคะ ฉันเริ่มล้าแล้วเหมือนกัน”สายขิมเอ่ยพลางยกมือขึ้นนวดต้นคอเบา ๆ ความเหนื่อยล้าจากการทำงานผสมปนเปไปกับความอึดอัดใจด้วยต้องอยู่ในสถานที่เดียวกันกับคนที่หล่อนพยายามหนี“ได้สิ เดี๋ยวฉันไปเอารถมารอหน้าล็อบบี้นะ”รุ่นพี่หนุ่มตอบรับอย่างใจดี ทว่าขณะทั้งสองกำลังจะหมุนตัวเดินออกจากห้องโถง เสียงแหลมใสของชัญญาก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน“จะรีบกลับไปไหนล่ะคะคุณสายขิม ฉันยังมีรายละเอียดยิบย่อยเรื่องดอกไม้ที่อยากจะคุยเพิ่มอีกนิดหน่อยพอดีเลยค่ะ ไหน ๆ ก็เย็นมากแล้ว ที่โรงแรมนี้มีห้องอาหารนานาชาติขึ้นชื่ออยู่ด้วย ไปกินข้าวด้วยกันก่อนสิ

บทที่ 208 แค่ฝัน 1 NC++ รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความโหยหาแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนอย่างรวดเร็ว กลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจของธาวิน ยิ่งกระตุ้นให้บรรยากาศภายในห้องนอนเต็มไปด้วยมวลอารมณ์แห่งความปรารถนา ชายหนุ่มละริมฝีปากออกมาเพียงนิดเพื่อมองใบหน้าหวานที่แดงซ่านด้วยแรงอารมณ์ เขากดจูบซับน้ำตาบนแก้มนวลเนียนอย่างทะนุถนอม"สายขิม... เธอรู้ไหมว่าฉันทรมานแค่ไหนที่ต้องทำเป็นเมินเฉยใส่เธอแบบนั้น" ธาวินพึมพำชิดใบหูพลางซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นที่แสนคิดถึง "ฉันรักเธอนะ... รักแค่เธอคนเดียว""ฉันก็รักคุณค่ะ รักจนเจ็บไปหมดแล้ว"หญิงสาวครางชื่อเขาออกมาแผ่วเบา สองมือบางขยุ้มกลุ่มผมหนาแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เริ่มก่อตัวฝ่ามือหนาร้อนระอุสอดเข้าไปภายใต้เสื้อคลุมตัวบาง ลูบไล้ผิวเนียนละเอียดจากช่วงเอวขึ้นมายังทรวงอกอิ่มคัดตึงแล้วบีบเคล้นเบา ๆ ผ่านเนื้อผ้าก่อนจะจัดการเปลื้องอาภรณ์ของหล่อนออกจนหมดสิ้น แสงไฟสลัวจากด้านนอกสะท้อนให้เห็นเรือนร่างงดงามที่เคยครอบครอง ธาวินไม่รอช้าก้มลงใช้ปลา