All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 211 - Chapter 220

บทที่ 211 ลาก่อน 1 หลังวิ่งหนีออกมาจากห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม สายขิมก็พาหัวใจอันบอบช้ำกลับมาถึงร้านดอกไม้ของตนเอง หล่อนจัดการปิดล็อกประตูรวมถึงดับไฟด้านล่าง ก่อนจะเร้นกายเข้าไปในความมืดแล้วทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ไม้ตัวเก่ากลางร้าน แสงจันทร์จากภายนอกลอดผ่านกระจกเข้ามาทำให้บรรยากาศยิ่งดูเงียบเหงาและอ้างว้างจนจับใจความรู้สึกผิดต่อสารินยังคงวนเวียนอยู่ในหัว หล่อนรู้ดีว่ารุ่นพี่หนุ่มมีความปรารถนาดีและรักเธออย่างจริงใจ ด้วยตลอดมาตั้งแต่เกิดปัญหา เขาก็คอยช่วยเหลืออยู่เคียงข้างเสมอ หากแต่เรื่องของหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ หัวใจของหญิงสาวถูกจองจำไว้ด้วยความรักที่มีต่อผู้ชายอีกคนจนหมดสิ้นแล้ว แม้จะพยายามบอกตนเองให้ลองเปิดใจ แต่เธอก็ไม่อาจแสร้งทำเป็นรักหรือใช้ความดีของสารินมาเป็นเครื่องมือเยียวยาบาดแผลในใจได้จริง ๆ“ฉันขอโทษนะคะรุ่นพี่...”หญิงสาวพึมพำในความมืด หยาดน้ำตาเม็ดใสกลิ้งผ่านแก้มเนียนลงมาไม่ขาดสายออด ออด…ขณะเธอกำลังจมอยู่กับห้วงแห่งความเสียใจ

บทที่ 213 ยี่สิบสี่ปีก่อน 1 สายขิมยังคงนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าหวานสวยแต่ซีดเซียวจนเกือบเป็นสีเดียวกับหมอนขาวสะอาด เปลือกตาปิดสนิทจากฤทธิ์ยารวมถึงภาวะอ่อนเพลียอย่างหนักจากการเผชิญเหตุการณ์เลวร้าย ศจีนั่งลงข้างเตียงลูกสาวด้วยหัวใจแสนเจ็บปวด มือสั่นเทาหยิบผ้าชุบน้ำอุ่นคอยเช็ดตามดวงหน้าและเรียวแขนของคนหลับอย่างเบามือ ราวกับกลัวว่าหากสัมผัสแรงไปเพียงนิด ร่างบอบบางนี้จะแตกสลายไปต่อหน้าต่อตา“แม่กลับมาแล้วนะขิม... แม่จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายหนูได้อีกแล้ว”ศจีพึมพำเสียงเศร้าพลางมองไปยังหน้าท้องนูนเด่นของหญิงสาว ความจริงเรื่องสายขิมกำลังตั้งท้องโดยที่เธอไม่รู้เรื่องเลย ยิ่งทำให้คนเป็นแม่รู้สึกผิดจนล้นอกเสียงประตูห้องเปิดออกเบา ๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของทินกรกับชายหนุ่มในชุดนอกเครื่องแบบอีกคนหนึ่ง เขาคือคนที่ทนายหนุ่มใหญ่จ้างมาตามคำสั่งศจีเพื่อคอยจับตาดูและอารักขาสายขิมอยู่ห่าง ๆ มาตลอดหลายวัน“คุณศจีครับ คนที่คอยเฝ้าดูคุณสายขิมมาตลอดหลายวันบอกว่ามีเรื่องส

บทที่ 215 มารหัวขน 1 บิดามารดาตัดสินใจพาลูกสาวออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืดเพื่อหลบเลี่ยงสายตาอยากรู้อยากเห็นของชาวบ้านในละแวกนั้น รถกระบะคันเก่าแล่นออกไปตามทางลูกรังอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลในตัวเมืองด้วยความหวังลึก ๆ ว่าสิ่งที่พวกเขาสงสัยจะไม่ใช่เรื่องจริงทุกวินาทีหน้าห้องตรวจช่างบีบคั้นหัวใจเหลือเกิน ศจีนั่งก้มหน้านิ่ง มือบางกำชายกระโปรงไว้แน่นจนสั่นเทา หล่อนรู้สึกเหมือนกำลังรอรับคำตัดสินประหารชีวิต จนกระทั่งพยาบาลเรียกชื่อให้เข้าไปฟังผลตรวจ“คนไข้ตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วนะครับ หมอตรวจเช็กอย่างละเอียดแล้ว ไม่ผิดแน่นอน”คุณหมอวัยกลางคนเอ่ยพลางส่งแผ่นรายงานให้ทั้งสามคนตรวจสอบคำยืนยันนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของหญิงสาว สติของหล่อนขาดสะบั้นลงในพริบตา ภาพใบหน้าหื่นกระหายแสนน่าเกลียดน่ากลัวของสุวิทย์ผุดขึ้นมาหลอกหลอนจนเธอแทบสำลักความรังเกียจ คนตัวเล็กผุดลุกขึ้นแล้ววิ่งพรวดพราดออกไปจากห้องตรวจทันทีโดยไม่ฟังเสียงเรียกของบุพการี“ไม่ ฉันไม่ยอม ฉั

บทที่ 217 ล้มงานหมั้น 1 กลับมาปัจจุบันภายในห้องสวีตสุดหรูของโรงแรมระดับเจ็ดดาวซึ่งเป็นสถานที่จัดพิธีหมั้นในวันนี้ ชัญญานั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่พลางหันไปมองมารดาที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่บนโซฟา ทั้งสองยังไม่ได้อนุญาตให้คนนอกเข้ามาในห้องเพื่อให้มั่นใจว่าบทสนทนาเรื่องสำคัญจะไม่มีใครได้ยิน“คุณแม่คะ... มั่นใจนะคะว่าคนของคุณแม่จัดการนังสายขิมเรียบร้อยดีแล้ว วันนี้เป็นวันสำคัญของหนู หนูไม่อยากให้มันโผล่หน้ามาทำให้เสียฤกษ์หรือสร้างความรำคาญใจ”ชัญญาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวลเพราะกลัวว่าขวากหนามชีวิตอย่างสายขิมจะยังลอยหน้าลอยตาอยู่ ผู้เป็นแม่วางแก้วกาแฟลงก่อนตอบ “ไม่ต้องห่วงหรอก นังเด็กนั่นถูกจัดการเรียบร้อยไม่ต่างกับแม่ของมันเมื่อยี่สิบสี่ปีก่อนหรอก แต่อาจจะหนักกว่าหน่อยตรงที่ถ้าท้องขึ้นมาคงไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อ ไม่เหมือนของแม่มัน อย่างน้อยก็รู้ว่าเป็นไอ้สุวิทย์ ฮ่าๆๆ”ธันยาหัวเราะร่าด้วยความสะใจ ก่อนลูกสาวจะผสมโรงหัวเราะด

บทที่ 219 พร้อมแลก 1 บทสนทนาระหว่างสองแม่ลูกถูกขัดจังหวะด้วยเสียงประตูห้องพักฟื้นถูกผลักเข้ามาอย่างแรง จนกระแทกกับผนังห้องดังสนั่น ทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันก็พบกับธาวินกำลังยืนหอบหายใจถี่อยู่ตรงกรอบประตูด้วยความเหนื่อย สภาพชายหนุ่มดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ผมเผ้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรง เสื้อเชิ้ตราคาแพงหลุดลุ่ยมีรอยยับยู่ยี่จากการวิ่งสุดกำลังมาโดยไม่สนใจภาพลักษณ์แม้แต่นิดเดียว“ฉันจะออกไปหาอะไรกินสักหน่อย ฝากดูแลสายขิมแทนด้วยนะคะ”ศจีมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย หล่อนส่งสัญญาณให้ทินกรซึ่งตามมาด้วยออกไปรอด้านนอกก่อนตนเองจะลุกขึ้นเดินผ่านธาวินตามออกไปเช่นกัน ปล่อยให้ชายหนุ่มเดินเข้าไปนั่งแทนที่เพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจ“สายขิม…”เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยชื่อหล่อนเสียงแผ่วเบา คนตัวเล็กถึงกับเบิกตากว้าง ดวงตากลมโตสั่นไหวด้วยไม่อยากจะเชื่อสายตา เธอจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ“ไม่จริง”“สายขิม คือพี