All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 191 - Chapter 200

บทที่ 191 เริ่มต้นใหม่ 2 สายขิมตื่นขึ้นมาเตรียมตัวตั้งแต่ไก่โห่ ร่างเล็กในชุดเสื้อยืดตัวใหญ่เนื้อนุ่มสีครีมดูสดใสขึ้นกว่าหลายวันที่ผ่านมา แม้ขอบตาจะยังคงมีความคล้ำเล็กน้อยจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ หากแต่ดวงตากลมโตกลับฉายแววมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม หญิงสาวพร้อมจะเริ่มต้นใหม่แล้ววันนี้คือวันเปิดร้านวันแรก หล่อนบรรจงหยิบดอกไม้ที่คัดสรรมาอย่างดีจากห้องกระจกควบคุมอุณหภูมิออกมาจัดวาง เอกลักษณ์การจัดดอกไม้ของสายขิมไม่เหมือนใคร เธอไม่ได้เน้นเพียงความสวยงาม แต่เน้นการสื่อความหมายผ่าน “สีมงคลประจำวัน” ผสมผสานกับกลิ่นบำบัด“วันนี้วันจันทร์... ต้องเน้นโทนสีเหลืองนวลและสีขาวสะอาดตา”คนตัวเล็กพึมพำกับตนเองพลางหยิบคัดดอกกุหลาบหินสีเหลืองอ่อน และดอกแก้วสีขาวมาจัดรวมกันในแจกันทรงสูง กลิ่นหอมระรื่นของดอกแก้วช่วยให้ผู้ที่ก้าวเข้ามาในร้านรู้สึกผ่อนคลาย หล่อนเชื่อว่าดอกไม้คือข้อความจากหัวใจ ดังนั้นช่อดอกไม้ทุกช่อที่ออกจากมือเธอจึงมีสไตล์เรียบหรูแฝงไปด้วยความอบอุ่นเสมอตั้งแต่ช่วงสายเป

บทที่ 193 เป็นคนอื่น 2 แสงไฟนีออนภายในซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ส่องสว่างกระทบกับชั้นวางสินค้าละลานตา หลังจากปิดร้านเรียบร้อยแล้ว สายขิมก็ตัดสินใจออกมาซื้อของสดและของใช้จำเป็นเข้าบ้านเพื่อเตรียมทำมื้อค่ำและตุนไว้สำหรับวันถัดไป เธอเดินขยับรถเข็นไปตามล็อกต่าง ๆ อย่างเชื่องช้า เพื่อไล่ดูของต่าง ๆ อย่างใจเย็นหญิงสาวหยุดรถเข็นหน้าชั้นวางเครื่องปรุงรส หล่อนพยายามเอื้อมมือไปหยิบขวดซอสถั่วเหลืองซึ่งวางอยู่ชั้นบนสุด ทว่าด้วยความสูงไม่เอื้ออำนวยทำให้เธอหยิบไม่ถึงเสียที ขณะกำลังจะถอดใจ ใครบางคนก็เข้ามายืนซ้อนด้านหลังจนแผ่นหลังบางชนเข้ากับอกกว้างอย่างจัง กลิ่นน้ำหอมแสนคุ้นเคยโชยมาแตะจมูกทำให้หัวใจของสายขิมกระตุกวูบมือหนาเอื้อมหยิบขวดซอสใบนั้นลงมาวางในรถเข็นให้หล่อนอย่างถือวิสาสะ คนตัวเล็กรีบหันขวับไปมองด้วยความตกใจ และก็เป็นอย่างที่ใจนึก... ธาวินยืนอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาเต็มไปด้วยความห่วงหายามจ้องมองมา"คุณธาวิน มาได้อย่างไรคะ"สายขิมอุทานเสียงสั่นพลางขยับตัวออกห่างทันที

บทที่ 195 ทวงคืนเมีย 2 สายขิมนั่งตัวลีบติดประตูรถ ดวงตาเหม่อมองออกไปนอกกระจก ทว่าในใจกลับว้าวุ่นด้วยความเป็นห่วงธาดาบิดาของชายหนุ่มที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยตอนนี้ พลางคิดไปถึงโรคประจำตัวที่อีกฝ่ายเป็นอยู่เพราะนอกจากเธอแล้วก็ไม่มีใครในบ้านรู้ทั้งนั้นรวมถึงคนข้าง ๆ หญิงสาวด้วย “คุณธาวิน ตกลงคุณลุงเป็นอะไรมากไหมคะ ได้ไปหาหมอที่โรงพยาบาลหรือเปล่า”สายขิมอดรนทนไม่ไหวต้องเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา หล่อนพยายามลอบสังเกตปฏิกิริยาของชายหนุ่มว่าเขารู้ระแคะระคายเรื่องโรคประจำตัวของบิดาบ้างหรือไม่“กะ... ก็อาการทรง ๆ นะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน เธอต้องไปดูเอง”ธาวินตอบด้วยน้ำเสียงไม่เต็มคำนัก มือหนากระชับพวงมาลัยแน่นขึ้นอย่างมีพิรุธ อันที่จริงบิดาของเขาแค่เป็นหวัดคัดจมูกธรรมดาจากการพักผ่อนน้อย ทว่าเพื่อจะดึงตัวแม่กุหลาบงามคนนี้กลับมาสู่กรงทองอีกครั้ง เขาจึงต้องจงใจปั้นน้ำเป็นตัวให้สถานการณ์ดูวิกฤตเกินจริง“หมายความว่าอย่างไรคะที่ว่าบอกไม่ถูก คุณเป็น

บทที่ 197 คิดถึงแทบบ้า 2 NC++รสจูบดูดดื่มและโหยหาค่อย ๆ ทวีความร้อนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่ถูกกักขังมานาน ธาวินถอนริมฝีปากออกมาเพียงเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ ดวงตาคู่สวยปรือฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตา แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงตกกระทบผิวเนียนละเอียดสั่นสะท้านภายใต้ร่างหนา ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหูหอมกรุ่นด้วยน้ำเสียงพร่าสั่นยิ่งกว่าเดิม"พี่คิดถึงเธอ... คิดถึงจนใจจะขาด"สิ้นคำสารภาพซึ่งกลั่นออกมาจากใจ มือหนาก็เริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างกายที่เขาแสนคิดถึง สายขิมพยายามจะรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมา หล่อนอยากจะผลักอีกฝ่ายออกตามที่สมองสั่ง ทว่าร่างกายกลับทรยศตอบสนองทุกสัมผัสของเขาอย่างน่าละอาย "อย่าค่ะคุณธาวิน... เราไม่ควรทำแบบนี้ คุณมีคนอื่นอยู่แล้ว"หล่อนเอ่ยประท้วงเสียงแผ่วเบาพลางหอบหายใจรัวรินยามฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาเลื่อนต่ำลงมาลูบไล้หน้าขาเนียน"คืนนี้มีแค่เรานะสายขิม... ลืมคนอื่นไปให้หมด ลืมทุกอย่างที่ทำให้เราเจ็บปวด"ธาวินไม่ฟังคำทัดทาน เขาขยับตัวลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องสลับกับการขบเม้มติ่งหูเบา ๆ จนคนตัวเล็กต้องแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสด้วยความเสียวซ่านที

บทที่ 199 ระยะห่าง 2ภายในห้องทำงานสุดหรูบนตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจของประเทศสิงคโปร์ ศจีในชุดสูทสีเข้มภูมิฐานกำลังก้มหน้าก้มตาตรวจเช็กเอกสารกองโตบนโต๊ะทำงานด้วยสายตามุ่งมั่น หล่อนเดินทางมาจัดการเรื่องการถ่ายโอนสินทรัพย์และธุรกิจที่เพิ่งยึดมาจากครอบครัวของชัญญาให้เข้าที่เข้าทาง ทุกโปรเจกต์ที่ลุยทำในตอนนี้ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียงของตนเองอีกต่อไป แต่มันคือการสร้างรากฐานมั่นคงเพื่อส่งมอบเป็นมรดกชิ้นสำคัญให้กับสายขิม ลูกสาวเพียงคนเดียวซึ่งเธอไม่เคยมีโอกาสได้ทำหน้าที่แม่เลย “ทุกอย่างต้องเรียบร้อยภายในไตรมาสนี้ ฉันต้องการให้บริษัทที่สิงคโปร์มีความเสถียรพอจะเลี้ยงดูคนคนหนึ่งไปได้ตลอดชีวิตโดยไม่ลำบาก”ศจีเอ่ยเสียงเรียบพลางเซ็นชื่อลงในเอกสารฉบับสุดท้าย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเมื่อประตูห้องทำงานถูกเปิดออกทนายทินกรเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มหนังสีดำในมือ ก่อนจะยื่นส่งให้กับหญิงสาวที่เอาแต่หมกตัวทำงานจนแทบไม่กินข้าวกินปลา “เอกสารสัญญาการถ่ายโอนหุ้นและพินัยกรรมที่สั่ง ผมร่างเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ ลองตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้งก่อนลงนามได้เลยครับ”ศจีรับแฟ้มนั้นมาเปิดอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทุกตัวอักษรระบุว่าทรั