All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 40 เจ็บมากไหม 1 หลังนอนหลับสนิทไปทั้งคืนก็ได้เวลากลับสู่โลกความเป็นจริง ธาวินพาหล่อนมาส่งถึงบ้านตามคำสั่งของบิดา เขาเดินนำหญิงสาวที่ศีรษะยังมีผ้าพันแผลสีขาวเด่นชัดเข้ามาข้างใน ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู ธาดาซึ่งนั่งรออยู่ด้วยความกระวนกระวายใจก็ลุกพรวดพุ่งตรงเข้ามาหาคนตัวเล็ก"สายขิม เป็นอย่างไรบ้างลูก เจ็บมากไหม"ธาดาเอื้อมมือสั่นเทาไปประคองไหล่บาง แววตาเต็มไปด้วยความสงสารและห่วงใยจากก้นบึ้งของหัวใจ“ไม่เจ็บแล้วค่ะคุณลุง” “ลุงขอโทษนะที่ดูแลหนูไม่ดี จากนี้ไปลุงจะไม่ให้ศจีหรือใครทำอะไรหนูได้อีกแล้ว""หนูไม่เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ คุณลุงไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ แค่เป็นห่วงหนูก็ดีใจแล้ว”สายขิมตอบเสียงแผ่ว ก้มหน้าหลบสายตาอาทรนั้นเพราะเกรงใจคนข้างกายที่ยืนแผ่รังสีอำมหิตออกมาธาวินยืนกำหมัดแน่น จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกจุกในอก ความเป็นห่วงเป็นใยที่บิดามีให้หล่อนมันดูเกินเบอร์ในสายตาเขา ยิ่งเห็นท่าทางประคองกอดประหนึ่งขอ

บทที่ 42 ขอกอด 1 NC+++ ธาวินค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ทิ้งไว้เพียงสัมผัสรุ่มร้อนที่ยังติดตรึงอยู่บนเรียวปากบางสั่นระริก สายขิมหลับตาพริ้ม หอบหายใจรัวด้วยความสับสน ฝ่ามือหนาลูบไล้ข้างแก้มแผ่วเบาราวกับต้องการจะทะนุถนอมเอาไว้ ดวงตาคมอ่อนโยนอย่างคาดไม่ถึง"สายขิม คืนนี้... ฉันขอกอดเธอได้ไหม"เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าหวานหูจนคนฟังใจเต้นระส่ำ ร่างกายร้อนวูบวาบด้วยถูกสายตาเจ้าเสน่ห์ของอีกฝ่ายตวัดมองไปทั่วเรือนร่างคำอ้อนวอนสั้น ๆ นั้นแฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งทำให้หัวใจของสาวน้อยเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมา ดวงตาคมที่จ้องมานั้นเต็มไปด้วยความปรารถนายากจะต้านทาน สายขิมมองเห็นเงาของ 'พี่วิน' คนเดิมสะท้อนอยู่ในนั้น เธอหลอกตนเองด้วยความหวังว่าความอ่อนโยนนี้คือสัญญาณของการเริ่มต้นใหม่ จึงค่อย ๆ พยักหน้ารับอย่างเอียงอาย ยินยอมมอบทั้งกายและใจให้เขาครอบครองโดยไม่คิดขัดขืนธาวินยกยิ้มมุมปาก เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหู "เด็กดี...แต่อย่าส่งเสียงดั

บทที่ 44 อบอุ่นใจ 1 ธาวินตื่นขึ้นมาก่อนในช่วงเช้ามืด คนตัวเล็กนอนหนุนแขนหลับสนิทอยู่ในอ้อมกอดเขา ชายหนุ่มค่อย ๆ ดึงแขนออกมาแล้วพาเธอไปนอนหนุนหมอนแทน เขาลงจากเตียงไปหยิบกางเกงขึ้นมาสวมก่อนจะเอายาคุมที่พกมาด้วยแต่แรกออกมาวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง หยิบขวดน้ำมาเทใส่แก้วที่วางอยู่มุมห้องวางไว้ให้เสร็จสรรพพอใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยก็เตรียมจะออกไป หากแต่สายตากลับสะดุดเข้ากับบางสิ่งวางอยู่ตรงหัวเตียงของสายขิม เขาเดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาดู‘เหรียญบาทอย่างนั้นเหรอ ?’ ธาวินขมวดคิ้วสงสัย จะบอกว่าเป็นเงินเก็บธรรมดาก็ดูจะประจวบเหมาะเกินไป เหรียญบาทเป็นพัน ๆ เหรียญนั้นดูเหมือนการนับจำนวนวันที่ผ่านพ้นไป... ‘ฉันจะมาเก็บเงินจากเธอวันละหนึ่งบาท หนี้ทั้งหมดสามแสนก็เท่ากับ…สามแสนวัน’คำพูดที่เขาเคยบอกกับเธอเอาไว้ย้อนกลับเข้ามาในความคิด หรือว่าเงินในกระปุกพวกนี้มันจะเกี่ยวข้องกับสัญญาใช้หนี้เมื่อสี่ปีก่อน

บทที่ 46 คิดหนัก 1 บรรยากาศภายในห้องส่วนตัวเงียบเชียบจนน่าอึดอัด ศจีกำลังนั่งจิบชาอยู่กับนักสืบเอกชนที่หล่อนจ้างมาให้จัดการเรื่องบางอย่าง วันนี้คือวันนัดรายงานความคืบหน้าทั้งหมดหลังจากหญิงสาวตัดสินใจเคลื่อนไหวอีกครั้ง ความแค้นที่มอดดับไปนานปะทุขึ้นเพราะการปรากฏตัวของใครบางคน!"เอกสารที่คุณผู้หญิงต้องการครับ ข้อมูลการเงินล่าสุดของบริษัทนั้นอยู่ในนี้แล้ว รวมถึงรายชื่อผู้ถือหุ้นทั้งหมดด้วย กว่าจะรวบรวมมาได้ไม่ง่ายเลยนะครับ"“ขอบใจ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจ่ายเงินให้คุณตามระดับความยากอยู่แล้ว”ศจีหยิบเอกสารขึ้นมาตรวจดูอย่างละเอียด ใบหน้าที่ถูกแต้มเครื่องสำอางมาอย่างดีเริ่มปรากฏรอยยิ้มหยัน เมื่อเห็นตัวเลขกำไรขาดทุนติดลบแบบดิ่งลงเหว ในช่วงสองสามปีมานี้มีแต่ขาดทุนยับ ตลาดหุ้นก็ดิ่งพอกัน“เท่าที่ดูเหมือนว่าการบริหารภายในจะผิดพลาด หรือไม่ก็น่าจะมีการเอาเงินบริษัทออกไปใช้จ่ายส่วนตัวทำให้ยอดติบลบขนาดนี้ ถึงอย่างนั้นก็ยังปกปิดเอาไว้เพื่อพยุงหน้าตาของบริษัทต่อไป การจะแก้ปัญหาก่อนล้

บทที่ 48 ตัวหอม ๆ หลังจากส่งไอรีนถึงคอนโดฯ เรียบร้อย ชายหนุ่มก็รีบบึ่งรถกลับบ้านด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ รถของหมอกฤศยังจอดอยู่แสดงว่าอีกฝ่ายยังไม่ได้กลับไป มาเยี่ยมกันตั้งแต่เช้าจนค่ำเลยสินะ มีอะไรให้เยี่ยมนักหนา หล่อนไม่ใช่คนป่วยใกล้ตายสักหน่อยพอลงจากรถมาได้ก็ก้าวขายาว ๆ เข้าไปในบ้าน เสียงหัวเราะคิกคักจากบทสนทนาดังมาจากห้องอาหารทำเอาเขาชะงักฝีเท้า บ้านที่ดูเหมือนนรกอยู่ทุกวันกลับมีเสียงแห่งความสุขปรากฏขึ้นมาได้โดยที่ไม่มีชายหนุ่มอยู่ด้วย แววตาฉายแววหงุดหงิด“คุณชาย กลับมาแล้วหรือ…”ธาวินเดินผ่านหน้าพี่แจ๋วไปอย่างไม่สนใจ สิ่งที่เห็นคือหมอกฤศกำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหารร่วมกับบิดาและหญิงสาว แถมยังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ดูมีความสุขประหนึ่งว่าเป็นครอบครัวเดียวกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน คนตัวสูงสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อระงับอารมณ์ "ฮ่า ๆ สาวน้อยนี่ตลกจริง ๆ ว่าไหมครับคุณพ่อ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใคร ๆ ก็ตกหลุมรัก"คุณหมอหนุ่มหัวเราะร่าพลางตักอาหารให