All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 51 - Chapter 60

บทที่ 51 คนสำคัญ 2 NC สายขิมกลับมาทำงานหลังจากหยุดพักรักษาตัวไปหลายวัน หล่อนรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเพราะมาทำงานได้ไม่กี่วันก็หยุดยาวไปเกือบอาทิตย์ คนตัวเล็กสวมเสื้อคอเต่าแบบปกปิดทุกอย่างมิดชิดด้วยยังมีร่องรอยสีกุหลาบจากฝีมือของธาวินเหลือทิ้งไว้อยู่ พักหลังมานี้เขาแสนดีกับเธอเหลือเกิน ไม่มีคืนไหนที่ไม่ได้รับการกอดอย่างอบอุ่นจากอีกฝ่าย… ทว่าพอมาถึงก็รับข่าวร้ายจากเลขาหนุ่มเสียอย่างนั้น"เชียงรายสามเดือนเลยเหรอคะคุณเอก"สายขิมทวนคำด้วยสีหน้าตกตะลึง โรงพยาบาลจะมีเปิดสาขาเพิ่มที่เชียงรายก็เลยต้องส่งตัวแทนไปคอยกำกับดูงาน ปกติจะต้องเป็นหน้าที่ของรองประธาน หากแต่ช่วงนี้ท่านประธานอย่างธาดาไม่ค่อยได้เข้ามาทำงานสักเท่าไหร่ ชายหนุ่มเลยต้องปักหลักอยู่สาขาใหญ่คอยดูแลทุกอย่างแทนบิดา"ครับคุณขิม มติในที่ประชุมสรุปมาเมื่อวันก่อน วันนี้ผมเข้ามาเคลียร์เอกสารเดี๋ยวก็จะต้องกลับไปเตรียมตัวแล้ว ถ้ามีอะไรด่วนโทรหาผมได้เลยนะครับ ผมยังรู้สึกผิดที่ครั้งก่อนรีบเกินจนไม่ได้ดูเอกสารให้ดี

บทที่ 53 สับสน 2 เย็นนี้หญิงสาวขึ้นรถล์กลับมาด้วยตนเองเพราะชายหนุ่มออกไปกับชัญญาตั้งแต่ช่วงบ่ายและไม่กลับเข้ามาทำงานอีกเลย อย่างน้อยก็ดีกว่ามานั่งจู๋จี๋กันต่อหน้าล่ะนะ มีเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วดังมาจากในห้องอาหารทำเอาคิ้วสวยขมวดเข้าหากันด้วยปกติน้าสาวกับธาดาจะไม่ค่อยคุยกันเวลากินข้าวสักเท่าไหร่“มีแขกมาหรือคะพี่แจ๋ว”“คุณขิมลองเข้าไปดูสิคะ”พี่แจ๋วพยักพเยิดให้หล่อนเข้าไป เสียงคุยเจื้อยแจ้วที่ได้ยินที่แท้ก็คือหมอกฤศกับไอรีนนั่นเอง คนตัวเล็กรีบยกมือไหว้ทักทายทั้งสองคน“พี่กฤศ พี่ไอรีน สวัสดีค่ะ”“กลับมาแล้วเหรอ มานั่งกินข้าวด้วยกันสิ พวกพี่กำลังคุยกันเรื่องไปเที่ยวพอดีเลย”พยาบาลสาวลุกขึ้นมาดึงสายขิมให้ไปนั่งข้าง ๆ ท่าทางอารมณ์ดีสุด ๆ“ไปเที่ยวเหรอคะ ?”“ใช่แล้ว พี่กับไอ้หมอลางานสามวันว่าจะไปเที่ยวทะเล ก็เลยจะมาชวนเธอกับไอ้วินไปด้วยกัน ไปไหม”คุณหมอหนุ่มหันมามองหญิงสาวด้วยใบหน้าลุ้นระทึก หากแต่เจ้าตัวกลับทำ

บทที่ 55 ความสุขแสนสั้น 2 "ทำบ้าอะไรของเธอ!"เสียงตวาดกร้าวทำเอาคนทั้งร้านอาหารถึงกับสะดุ้ง ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด ข้างกายเขาคือนางแบบสาวยืนกอดแขนแน่นไม่ยอมปล่อย การกระทำของธาวินสร้างความตกใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมากโดยเฉพาะศจีที่คิดว่ากำลังถูกหาเรื่อง "ทำอะไรของคุณคะ คุณวิน คิดจะหาเรื่องกันที่นี่อย่างนั้นเหรอ"ศจีวางช้อนลงพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ คนในร้านพากันมองมาทางนี้เป็นตาเดียว"ผมต่างหากที่ต้องถามว่าคุณจะทำอะไร คิดจะฆ่าหลานสาวตัวเองหรือครับ”ชายหนุ่มหันไปพูดกับแม่เลี้ยง ทำเอาศจีถึงกับหน้าถอดสีด้วยความแปลกใจ"คุณพูดเรื่องอะไรคะ ฆ่าอะไร..."ผู้เป็นน้าหันไปมองหน้าหลานสาวเพื่อคาดคั้นเอาคำตอบ หากแต่หล่อนเอาแต่ก้มหน้าหลบสายตาเท่านั้น ธาวินแสยะยิ้ม ดูจากที่แม่เลี้ยงมีท่าทีงุนงงกับคนตัวเล็ก ทำท่าอ้ำอึ้งก็พอจะเดาได้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดเป็นอย่างไร ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ สายตามองเหยียดไปยังจานอาหารที่มีถั่วลิสงบดโรยอยู่จ

บทที่ 57 ฉันต้องการแค่เธอ 2 NC+++  "อ๊ะ... พี่วิน หนู... หนูเสียว" เสียงครางหวานหูทำให้ธาวินยิ่งได้ใจ เขาผลักเธอลงนอนราบบนเตียงนุ่ม ก่อนก้มลงซุกไซ้ไปตามซอกคอหอมกรุ่น เลื่อนต่ำลงมายังยอดถันอิ่ม ใช้ลิ้นร้อนละเลียดชิมรสชาติความหวานอย่างใจเย็น บดขยี้ด้วยฟันเบา ๆ จนสายขิมต้องแอ่นอกรับความเสียวซ่านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บทรักทวีความเร่าร้อนขึ้นเมื่อธาวินถอดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของเธอออก เขาจับขาเรียวสวยให้แยกกว้างแล้วโน้มหน้าลงสู่กึ่งกลางกายสาวที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวานแห่งความใคร่ "พี่วิน อย่าค่ะ... ตรงนั้นมัน..." "ชู่... อยู่เฉย ๆ สัมผัสรสชาติที่ฉันมอบให้เธอก็พอ" ธาวินละเลงลิ้นร้อนระรัวลงบนจุดกระสันอย่างรุนแรงเพื่อมอบความสุขสมให้เธอจนร่างเล็กบิดเร่า นิ้วเท้าจิกเกร็งลงบนที่นอน “อ๊ะ พี่วิน อ๊ะ อื้อ…” 

บทที่ 59 พักร้อน 2 สายลมทะเลพัดเอากลิ่นไอเค็มจาง ๆ มาปะทะใบหน้าทันทีที่ก้าวลงจากรถ เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังแว่วให้ได้ยินเป็นระยะ สายขิมตากลมโตเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ภาพทะเลสีครามสุดลูกหูลูกตาที่เคยเห็นเพียงในโทรทัศน์ ตอนนี้อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว"ทะเล! พี่ไอรีนคะ ทะเลจริง ๆ ด้วย!""สวยใช่ไหมล่ะ ไปวิ่งเล่นกันเถอะ ปล่อยหน้าที่ยกกระเป๋าให้พวกมันจัดการไป"พยาบาลสาวหัวเราะร่าพลางคว้าข้อมือสายขิมวิ่งลงไปยังหาดทรายขาวละเอียด ทิ้งให้สองหนุ่มยืนมองตามพร้อมภาระกองโตธาวินกับหมอกฤศช่วยกันขนกระเป๋าเข้าไปเก็บในบ้านพักตากอากาศสุดหรูริมหาดจนเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกมาสมทบนอกชานบ้าน สายตาจับจ้องไปยังหญิงสาวทั้งสองที่กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ริมน้ำ ท่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ ยามบ่าย สายขิมในชุดเดรสลูกไม้สีครีมดูราวกับนางฟ้าตัวน้อยที่หลุดออกมาจากภาพวาด"สาวน้อยของฉันดูมีความสุขมากเลยนะว่าไหม"“ฉันสงสัยมาพักหนึ่งแล้วนะ สายขิมไปเป็นสาวน้อย ‘ของแก’ ตั้งแต่เมื่