All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 71 - Chapter 80

บทที่ 71 ใครอีกคน บรรยากาศยามเย็นหลังเลิกงานวันนี้ค่อนข้างเงียบเหงา สายขิมนั่งทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างรถแท็กซี่ ขณะรถกำลังจะเลี้ยวเข้าซอยบ้าน ความทรงจำหนึ่งก็พุ่งวาบเข้ามาในหัวจนเธอต้องสะดุ้งสุดตัว "ตายแล้ว! เอกสารงบประมาณจัดซื้อเครื่องมือแพทย์" หญิงสาวพึมพำกับตนเองอย่างตกใจ จำได้ว่าวางแฟ้มสีเงินนั้นไว้บนโต๊ะทำงาน แถมมันยังต้องถูกส่งเข้าที่ประชุมบอร์ดบริหารในเช้าวันพรุ่งนี้แปดโมงตรงหากแต่หล่อนยังไม่ได้ทำการตรวจสอบแม้แต่ตัวอักษรเดียว "พี่คะ ช่วยวนรถกลับไปที่โรงพยาบาลให้หน่อยได้ไหมคะ พอดีฉันลืมของค่ะ"  “วนกลับไปได้ครับ แต่ผมต้องรีบไปส่งรถต่อ คงอยู่รอรับไม่ได้นะครับ” “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันนั่งรถเมล์กลับเอาก็ได้ ขอบคุณมากนะคะ” หญิงสาวถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ ขอแค่กลับไปเอาเอกสารมาได้ก็พอแล้ว 

บทที่ 73 ฉันไม่เคยลืมเธอ 2 ชายหนุ่มออกมานั่งอยู่คนเดียวที่ตรงระเบียงหลังจาก สายขิมเข้านอนเรียบร้อยแล้ว ความจริงที่ได้ฟังจากปากเธอทำให้รู้ว่าเมื่อสี่ปีก่อนเกิดอะไรขึ้นบ้าง เขาไม่เคยรู้เลยว่าหล่อนเจอการสูญเสียครั้งใหญ่ขนาดนั้นความคิดในตอนนี้ตีกันจนยุ่งไปหมด ความเคลือบแคลงสงสัยที่มีต่อแม่เลี้ยงก็ยังคงมีอยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ตั้งแต่บิดาเอาผู้หญิงคนนี้เข้ามาในฐานะภรรยาคนใหม่ ธาวินก็เห็นมานับครั้งไม่ถ้วนว่าเธอมักชอบทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ตอนกลางคืนและแอบคุยโทรศัพท์กับใครอยู่เสมอเหลือก็แค่ยังจับไม่ได้ไล่ไม่ทันเท่านั้น ชายหนุ่มมั่นใจมากว่าสายขิมจะต้องรู้เรื่องนี้ด้วยอย่างแน่นอน แค่มองตาหญิงสาวดูก็รู้แล้วว่าต้องมีบางอย่างปิดบังเอาไว้"ฉันจะให้โอกาสเธออีกครั้งแล้วกัน ถ้าเธอเลือกฉัน...ฉันก็จะเลือกเธอเหมือนกัน"เจ้าของเสียงทุ้มพูดกับตนเอง ไม่แน่ว่าเธออาจจะไม่มีทางเลือกด้วยในตอนนั้นเพิ่งจะอายุแค่สิบแปด การสูญเสียมารดาไปก็ไม่ต่างอะไรกับการสูญเสียหนทางในการใช้ชีวิต หาก

บทที่ 75 ความสุขแสนสั้น  เช้าวันนี้ทุกอย่างดูผิดหูผิดตาไปหมดสำหรับสายขิม หัวใจดวงน้อยยังคงเต้นรัวกับสัมผัสวาบหวามตรงเคาน์เตอร์ครัวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ทว่าสิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจยิ่งกว่าคือการกระทำของชายหนุ่มในตอนนี้ที่มันราวกับความฝันมากกว่าความจริง ดวงตากลมมองดูรถยนต์ที่เคลื่อนเข้าใกล้โรงพยาบาลมากขึ้นเรื่อย ๆ ปกติแล้วเมื่อใกล้ถึงโรงพยาบาล ธาวินจะจอดส่งเธอลงตรงหน้าข้างทางหรือป้ายรถเมล์เพื่อให้เดินเข้าโรงพยาบาลเอง ป้องกันไม่ให้มีใครเห็นจนสงสัยในความสัมพันธ์ ทว่าครั้งนี้เขากลับขับรถเลี้ยวผ่านป้อมยามไปหน้าตาเฉย ตรงดิ่งเข้าไปยังลานจอดรถส่วนตัวสำหรับผู้บริหารโดยมีหล่อนติดสอยห้อยตามมาด้วย "เอ่อ...พี่วินไม่จอดส่งหนูข้างหน้าเหมือนทุกทีเหรอคะ" สายขิมถามพลางมองไปรอบ ๆ อย่างเลิ่กลั่ก ถ้ามีใครมาเห็นเข้าจนสงสัยขึ้นมาจะทำอย่างไร "ไม่จำเป็น ใครจะมองอย่างไรก็ช่าง ฉันเบื่อจะต้องปิดบังแล้ว"

บทที่ 77 โกรธแค้น 2 บรรยากาศในรถตอนนี้วังเวงยิ่งกว่าป่าช้าเสียอีก ถ้ารู้ว่าตอนเย็นจะต้องกลับบ้านพร้อมกันเพราะชายหนุ่มถูกบิดาเรียกตัวกลับเร่งด่วนเธอคงไม่สร้างเรื่องไว้จนสถานการณ์ระหว่างกันมันมาคุขนาดนี้ สายขิมนั่งก้มหน้านิ่ง มือประสานกันอยู่บนตักมาตลอดทาง แทบไม่กล้าหายใจเสียงดังด้วยซ้ำหล่อนสัมผัสได้ถึงรังสีความโกรธแผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มจนไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว เมื่อรถจอดสนิทหน้าคฤหาสน์ ธาวินก็ก้าวลงจากรถเดินนำลิ่วเข้าไปข้างในโดยไม่รอหญิงสาว มีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ ทีแรกนึกว่าอีกฝ่ายโมโหเธอ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น“คุณพ่อครับ”“เดี๋ยวก่อน”ธาดาดักเอาไว้ เมื่อทั้งสองเดินมาจนถึงห้องรับแขก คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเพราะแม้แต่บรรยากาศในห้องนี้ก็มาคุจนน่าอึดอัด ดวงตากลมมองทุกคนสลับกันไปมา“กลับห้องไป ผู้ใหญ่มีเรื่องจะคุยกัน”“ค่ะคุณน้า”สายขิมรับคำอย่างว่าง่าย เธอเหลือบมองธาวินด้วยความห่วงใยคร

บทที่ 79 ปลอบ 2 NC+++  เสียงประตูปิดราวกับต้องการจะปิดกั้นทุกอย่างจากโลกภายนอก ธาวินประคองคนตัวเล็กลงไปในอ่างอาบน้ำหลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าแสนเกะกะออกจากร่างกายกันหมดแล้ว ผิวเนื้อนวลเนียนเมื่อสัมผัสกับความอุ่นของน้ำก็เริ่มรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ธาวินตามลงมานั่งซ้อนหลัง กายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดชิดกับแผ่นหลังบอบบาง เขาใช้มือหนาลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมากอบกุมความอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ "พี่วิน... อื้อ" สายขิมครางประท้วงในลำคอเมื่อยอดถันสีหวานถูกปลายนิ้วร้ายกาจบดคลึงอย่างหนักหน่วง น้ำอุ่นที่กระเพื่อมไหวรอบกายยิ่งเพิ่มความสยิวให้ทวีคูณ ชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับเสียงครางหวานนั้น แต่กลับซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของคนที่หวงแหนสุดหัวใจ ปากหยักขบเม้มทิ้งรอยรักจาง ๆ ไว้ราวกับจะประกาศความเป็นเจ้าของ สลับกับการใช้ลิ้นร้อนลากไล้ผ่านติ่งหูจนสายขิมต้องแอ่นอกรับ