All Chapters of Rhythm of the Dead Heart (Guns & Roses Series 1): Chapter 51 - Chapter 60

Marahan na tumango si Nicolo bilang sagot. "Pwede naman po, Kap," aniya sa mahinang boses. Umupo si Lucio sa bakanteng silya kung saan nakaupo si Elara kanina. Habang pinagmamasdan niya ang kalagayan ni Dmitri, mas lalo nitong pinagtibay ang kanyang hinala na hindi lang basta-bastang normal na citizen si Dmitri at marami itong itinatago sa kanya. Unang-una, katatapos lang nitong operahan at wala pang anesthesia pero nakaya parin nitong magising, makaupo at makipag-usap. Siguro kung gaya nila ang nasa kalagayan ni Dmitri, baka ngayon hindi pa siya nagigising o hindi kaya ay pinaglalamayan niya. Pero sa nakikita niya, mukhang malakas parin naman si Dmitri. "Kumusta ang pakiramdam mo ngayon?" Tanong niya. Tipid itong ngumiti bago nagsalita. "Ayos lang, Kap. Nagpapagaling parin." Tumango si Lucio bago nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga. "Ako ang nagsisilbing ama ng buong barangay ng Consolation, Dmitri kaya magtatanong talaga ako kung ano ba talaga ang nangyayari para sa

Pinanood ni Nicolo na sumugod sa kagubatan ang mga lalaking naghahanap sa kanya. Nang matantiya ng malayo na ang mga ito mula kinaroroonan nila, saka palang sila kumilos ni Elara."Halika na habang hindi pa sila bumabalik," aya niya sa babae.Halos maiyak naman si Elara sa nakikita niyang sitwasyon ni Dmitri. Nagdurugo na ang sugat nito at bakas sa mukha ng lalaki ang pagod, sakit at paghihirap. "Kaya mo pa bang maglakad?" Bulong niya."Wag mo na akong alalahanin, Elara. Ang importante ay makaalis na tayo dito."Hindi na nagsalita pa si Elara at inalalayan na si Dmitri paalis sa pinagtataguan nila at tinahak ang kabilang direksyon ng gubat.Patuloy naman sa pagsunod ang elimination team sa mga bakas ng dugo na nakikita nila. Ilang sandali pa'y may natanaw silang puting panyo sa lupa. Iniangat ng lider ang kanyang kamay para tumigil ang kanyang mga kasama sa paglalakad. Isa sa mga ito ang lumapit sa puting panyo at sinipat iyon ng tingin. "Sir, mukhang pag-aari ito ng target. Sariwa

"Dmitri," mahinang bulong ni Elara habang nakatingin sa dalawang lalaki na nasa labas.Dahan-dahan namang nagmulat ng mga mata si Nicolo. He was too damn tired to fight. Nais niyang magpahinga muna kahit saglit. Subalit ang pag-aalalang nararamdaman niya ay mabilis na napawi nang makita kung sino ang nasa labas."They're not an enemy," halos pabulong niyang wika bago tuluyang ipinikit ang mga mata..."Kumusta na sila?" Tanong ng isang lalaking nakaupo sa mesa ng director ng National Intelligence Office."Ligtas na sila sa panganib, Sir," sagot ng lalaking nakaitim na nakatayo sa harapan ng director."How was my daughter doing?" Mahinahon niyang tanong sa kabila ng emosyong namamayani sa dibdib niya.Sigurado siyang nahihirapan ang anak niyang babae sa sitwasyon nito ngayon kasama ang kanyang apo. Subalit hindi pa panahon. At sa ngayon, ito lang ang tanging magagawa niya. Ang tulungan itong makatakas sa panganib hangga't kaya niya."Jane Dizon is doing fine, Sir.""How about Mateo?""N

Agad na lumingon si Autumn sa lalaking nasa likuran nila at bumungad sa kanya ang isang hindi pamilyar na mukha. His face looks serious and definitely handsome, wearing simple blue long-sleeve shirt."Ayos lang ba kayo?" Masuyo nitong tanong.Agad naman siyang tumango at nilingon ang kanyang anak. "You're not hurt, are you?" Tanong niya kay Neo at sinipat ito ng tingin.Mabilis namang umiling ang kanyang anak. "I'm okay, Mommy."Nakahinga siya ng maluwag sa narinig. Lumapit narin sa kanila ang staff ng department store."I'm sorry about what happened. I'm willing to pay any compensation for what happened," pormal niyang wika.Sinipat ng tingin ng staff ang robot bago umiling. "Wala naman pong damage, Ma'am kaya ayos lang.""Thank you and I'm sorry again."Nang mawala na ang staff sa kanilang kinaroroonan ay nilingon niya ang lalaking nagligtas sa kanya. "Maraming salamat sa ginawa mong pagliligtas sa amin," masuyo niyang wika."No problem. I'd love to help you," nakangiti nitong sagot

Pagkatapos ng kanilang tanghalian, nagpresinta pa si Benedict na ihatid sila pauwi. At dahil wala pa naman ang driver nila at inaantok na si Neo, wala na siyang nagawa pa kundi ang paunlakan ang ang alok nito."Maraming salamat sa paghahatid mo sa amin, Benedict," ani Autumn nang makarating na sila sa mansion."You're welcome, Autumn," anito at nauna ng bumaba ng kotse.At dahil tulog na si Neo sa mga bisig niya, kinailangan pa niya ng tulong ni Benedict sa pagbubukas ng pinto. But to her surprise, imbes na tulungan lang siyang makalabas, maingat nitong kinuha si Neo mula sa kanyang mga bisig."Ako na Benedict—""Shhh, let me help you."Wala na siyang nagawa pa kundi ang hayaan na ang lalaki na kargahin si Neo papasok ng mansion. Samantala, nakatanaw naman sa ikatlong palapag ng mansion si Roberto. Napatiim bagang siya nang makitang kasama ng anak niya si Benedict.Nasa salas sila Autumn at Benedict nang makasalubong nila ang kanyang ina. Kita niya ang gulat sa mga mata nito nang maki