Todos os capítulos de Rhythm of the Dead Heart (Guns & Roses Series 1): Capítulo 31 - Capítulo 40

Agad nilang kinabitan ng swero si Mateo. Panay na ang iyak nito. Mabuti nalang at naroon si Dmitri at pinapatahan ang sariling anak. Mukhang malapit talaga si Mateo sa ama nito. "Steady ba ang heartbeat niya sa ngayon pero kailangan parin natin siyang obserbahan," ani Autumn habang inaayos ang pagdaloy ng fluid na papasok sa ugat ni Mateo. "Pero magiging maayos lang naman siya diba?" Nanginginig ang boses na tanong ni Elara. "Hindi pa namin yan masisiguro sa ngayon, Misis. Kailangan pa ng twenty four hours na observation si Mateo bago namin madedeclare na ligtas na siya sa kapahamakan," singit ni Vina. Mariin na napapikit si Elara kasabay ng taimtim niyang dasal. Sana lang ay makaligtas si Mateo ngayong gabi. Hindi niya kakayanin kung sakaling mawala sa kanya ang kanyang anak. "Magpahinga ka na muna Vina. We'll take turns on monitoring Mateo lalo na't hindi siya pwedeng makaligtaan," suhestyon ni Autumn. Dahil wala silang sapat na kagamitan doon, ang tanging aasahan lang niya par

Agad nilang pinalibutan ang bahay na tinutuluyan ng target nila. Madilim ang buong paligid at tanging ang malamlam na ilaw lang nagmumula sa loob ng bahay ang nagsisilbing liwanag.Sinenyasan niya ang isa sa kanyang mga kasama na pumupwesto na sa may pintuan. Agad naman itong tumalima at maingat na pinakiramdaman ang loob ng bahay. Maya-maya pa'y umiling ang lalaki tanda na walang tao sa loob.Nangunot ang kanyang noo. Sa pagkakaalam niya, wala pang kahit na sinong lumabas sa Consolation ng gabing iyon maging sa mga sikretong daanan ng lugar.Biglang itinulak ng naunang lalaki ang pintuan. Agad naman itong sinundan ng isa pa at maingat na sinuri ang loob ng bahay. Gaya ng inaasahan nila, walang tao sa loob at tanging mga gamit na nakaempake lang ang naroon. Nang masigurong walang tao sa paligid, pumasok nadin siya sa loob ng bahay."Halungkatin ninyo ang buong bahay. Kailangan makita natin ang files na iniuutos ng Boss!" Maawtoridad niyang utos.Agad namang tumalima ang kanyang mga ta

Isang nakakalokong tawa ang kumawala sa bibig ni Dmitri. "Sa tingin mo ba ibibigay ko yun sayo ng ganun kadali?" Sarkastiko niyang sambit.Hindi siya tatagal ng ilang taon na pagtatago para lang isuko ang files na hawak niya. Kung mamamatay man siya ngayon, isasama niya iyon sa hukay kaysa makuha ng kalaban!"Totoo ngang napakatigas ng ulo mo. Pero hindi uubra sakin yan," mayabang na wika ng isa at mukhang siyang lider ng extraction team.Mariin siyang napapikit. Hindi siya pwedeng magpadala sa mainit na balang bumaon sa kalamnan niya. Naging mapagmatyag siya sa paligid. Sakto at may natanaw siyang kadena malapit sa kanya."Disarm him!" Utos ng lider.Agad na tumalima ang isa sa mga kasama niya at nagtangkang lumapit kay Dmitri. Subalit mabilis ang naging kilos niya. Walang pag-aalinlangan niyang hinila ang kadena at pinaikot sa ere.Mabilis namang umiwas ang tatlo sa extraction team kaya sinamantala niya ang pagkakataong nakuha niya. Kahit sugatan, tumayo siya sa kanyang mga paa at h

Marahas siyang napasulyap sa isang nakahandusay na katawan malapit lang sa kanya. Nangunot ang kanyang noo at maya-maya pa'y nagimbal nang mapagtantong si Dmitri nga ang isa sa mga katawan na naroon!"Ano ng gagawin natin, Kap?" Nanginginig ang boses na tanong ng isa sa tanod na kasama niya."Tinginan natin kung humihinga pa ba ang mga ito," aniya at unang nilapitan si Dmitri.Bahagya siyang nakahinga ng maluwag nang mapagtantong humihinga pa naman ang lalaki. Yun nga lang mahina ang tíbok ng pulso nito. Kunsabagay, sino ba namang hindi. Puno ng mantsa ng dugo ang kulay puti nitong t-shirt. Marami din itong sugat sa katawan at halos naliligo na sa sariling dugo."Kap, wala ng buhay ang limang lalaki na nandito," anunsyo ng isa sa mga tanod na siyang tumingin sa iba pang katawan.Pakiramdam ni Lucio nanginginig ang buong kalamnan niya. Iyon ang unang beses na nakakita siya ng ganito kabrutal na pagkamatay ng isang tao. Malamang hindi siya makakatulog nito basta-basta kapag sumapit na a

Unti-unti ng tinatalo ng liwanag ang madilim na kalangitan. Patuloy parin sina Autumn at Jeric sa pag-oopera kay Nicolo. At dahil hindi kumpleto ang kanilang kagamitan, inabot sila ng limang oras bago natapos. "Mauuna na akong lumabas, Doc," paalam ni Jeric matapos ang operasyon. Silang dalawa lang ang nanatili doon dahil may medical mission pang gaganapin mamaya at ang mga kasama na nila ang siyang mag-aasikaso habang magpapahinga sila. Sigurado siyang marami paring tao dahil last day na ng medical mission ngayon. "Sige Susunod din ako agad," ani Autumn at ibinaling ang tingin kay Dmitri. Ligtas na ang lalaki pero wala parin itong malay. At kahit na nagamot na nila ang sugat ni Nicolo, kailangan parin nitong magtungo sa ospital kapag nagkamalay na para mas matingnang maigi ang sitwasyon nito. Huminga siya ng malalim at ilang beses na napalunok habang nakatitig sa mukha ni Nicolo. Nang bumaba ang kanyang mga mata sa dibdib nito kung saan nakalitaw ang tattoo nito, mas lalo pang na