บททั้งหมดของ The Ends of Being Martyr : บทที่ 31 - บทที่ 40

Rhiann’s Pov."Oo nga, nget. Anyare riyan?" segunda pa ni Shane."Nadulas siya, 'di kasi nag-ingat,” sabi ni Bryan. Poker face na ulit siya."Tsk! Dapat nag-ingat ka. How many times have I told you to take care of yourself?" sabi ni Jake.Ngumiti na lang ako sa kaniya. "Okay lang, 'di naman malaki 'yan, eh," sabi ko."Kahit na, dapat mag ingat ka pa rin, Nget." Pangaral ni Aya. Tumango na lang ako. "Sige na, tayo na baka maunahan pa tayo." Nakangiting sabi ni Kath."Oo nga, 11:30 na ng tanghali," dagdag pa ni April."Oo nga, 'yong nakasalubong namin kanina dalawa na lang ang hinahanap nila. Baka tapos na rin sila't maunahan tayo," sabat ni Kevin."Sige na, tara na." Tom. Kaya tumango na lang kami saka sabay-sabay na naglakad. Pagdating namin do'n nakita naming papunta na rin sila Athena sa finish line.Medyo malayo pa sila. 'Di nila kami nakita kaya kampante silang naglalakad patungo sa finish line."Guys, bilisan natin papunta na sa finish line ang grupo ni Athena at ng iba pa," s

Rhiann's Pov.Naalimpungatan ako nang may naramdaman akong nakatingin sa 'kin. Minulat ko ang aking mga mata at tumingin sa paligid. Napakunot ang noo ko, nagtatakang nakatingin sa paligid.Teka, ba't nandito ako sa tent ko? 'Di ba nasa labas naman ako kanina nakasandal sa puno?"Buti gising ka na," sabi ng kung sino, pagtingin ko si Bryan.Napabangon naman ako. Whattt?Ano’ng ginagawa niya sa loob ng tent ko?"Anong ginagawa mo rito?" gulat na tanong ko sa kaniya. Naka poker face lang siya. "Binabantayan ka," walang emosyong tugon niya.Ha? Binantayan ako? Bakit? Ano meron at binabantayan niya ako?"Bakit mo naman ako binabantayan?" naguguluhang tanong ko.Oo nga naman. Bakit nga ba? Ni minsan hindi naman siya ganiyan. Ang alam ko, wala siyang pakialam sa akin. Kahit ata kritikal ang kalagayan ko, wala siyang paki.Asawa lang naman niya ako sa papel ika niya."Walang ibang magbabantay sa'yo dahil kumakain pa ang mga kaibigan mo." Ahh… napatango-tango naman ako pero...Teka, ano ba

Rhiann’s PovPasado alas-tres na ng hapon at nandito kami ngayon nila Shane at Aya sa gilid ng dagat. Naglakad-lakad lang kami habang masayang nagkwekwentuhan.May pinuntahan naman sila Bryan, Tob, Tom at Jake kaya kami naman ay namamasyal. 'Di ko alam kung bakit magkakasama ang mga 'yon. Mukhang ayos naman na sila.Naglilibot din kami sa hotel at sa iba pang malapit na pasyalan. Malaki na rin ang pinagbago ng lugar, mas naging maganda pa nga kumpara nung huli naming punta rito nung highschool.Napadako ang mata ko sa ‘di kalayuan.Bigla kaming napatigil ng may makita akong isang rest house. Ang cute tingnan at simple lang na pagka rest house.Kulay brown ang pintura nito at halatang bagong linis ito.Wow!Kanino kaya ang rest house na ito?"Nget, kaninong rest house 'yan?" tanong ni Aya kay Shane."Ahh, kay kuya 'yan," tugon niya.Kay Bryan? Wow!"Mukhang bukas 'yong pinto, oh!" sabi ulit ni Aya. Tumingin naman kami ro'n at bukas nga. Hindi lang halata pero kung titingnan mo nang ma

Rhiann’s Pov.KinabukasanMaaga akong nagising pasado alas-kwatro pa lang ng umaga. Lumabas ako ng tent ko saka tumingin sa paligid. Tulog na tulog pa 'yong iba. Naisipan kong maligo na lang ng maaga kaya bumalik ulit ako sa loob ng tent para kumuha ng damit.Pagkatapos lumabas ulit ako saka naglakad patungo sa banyo.Medyo madilim pa pero makikita ko na ang dinadaanan ko. Pagdating ko agad akong pumasok sa loob ng banyo saka ni lock ang pinto. Maghuhubad na sana ako nang biglang may naranig akong kalabog sa labas.Parang sa may pinto 'yon, ahh. Hinayaan ko lang saka nagsimula nang maligo. Pagkatapos kong maligo agad akong nagbihis. Lalabas na sana ako nang 'di ko mabuksan 'yong pinto.Hala! Bakit 'di na mabuksan? Ako lang naman ang tao rito kanina, ah?Sinubukan kong buksan ulit pero ayaw pa rin. Parang naka-lock sa labas. Biglang nanginig ang mga binti ko sa takot."May tao ba riyan!?" Sigaw ko sabay kalampag sa pinto."Please buksan niyo ang pinto!” Sigaw ko sabay kalampag ulit sa

Bryan’s pov. Maaga akong nagising at tulog na tulog pa ang iba. Dumeretso na lang ako sa puno sa 'di kalayuan. Pagdating ko sa ilallim ng puno ay agad akong umupo at sumandal do'n. May iilan pang mga bituin sa langit at hindi naman gano'n ka liwanag ang buwan. Hanggang sa naramdaman kong may lumabas ng tent. Pagtingin ko Si Rhiann pala. Ang aga naman niya. Tumingin pa siya sandali sa paligid at maya-maya pumasok ulit siya. Paglabas niya may dala na siyang damit saka naglalakad patungo yata sa banyo upang maligo ng maaga. Pinagmamasdan ko lang siya habang papalayo siya. May kalayuan din mula rito ang cr. Tumingala ulit ako sa langit nang 'di ko na siya makita. Pinikit ko ang mata ko at 'di ko namalayang naka idlip na pala ako. Bigla akong naalimpungatan dahil sa ingay. Kaya nagmulat ako. Pagmulat ko maliwanag na pala, pasado alas-sais na ng umaga. Tumingin ako sa paligid dahil ang ingay ingay at parang may hinahanap sila Shane. "Hi, love. Good morning!" bati ni Athena. "M