The Ends of Being Martyr 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 19

Bryan’s Pov.Two years had passed since our marriage. And I’m still being me. Gano'n pa rin ang trato ko kay Rhiann at sinisisi ko sa kaniya lahat. Alam kong hindi dapat sa kaniya ko lahat isisi, pero alam kong kagustuhan niya ang arrange marriage na yun. Dapat lang naman na magalit ako sa kaniya. Nang dahil sa kaniya, nagkahiwalay kami ng taong mahal ko na kailanmay 'di ko ipagpapalit sa kaniya. Sa totoo lang, maganda naman talaga si Rhiann, mabait at simple lang din siya. Aaminin kong maraming nagkakagusto sa kaniya. 'Di siya maarte tulad ng iba at higit sa lahat masipag siya bilang asawa. Kaya lang 'di ko maiwasang hindi magalit sa kaniya. Sabihin mo ng makitid ang utak ko o masama ako. Pero 'yon talaga, eh.First day of school ngayon. At paggising ko kanina wala na siya pero bumungad sa 'kin ang malinis na sala at kusina. May pagkain na ring nakahanda sa mesa. Kahit 'di ko siya tinrato nang maayos bilang asawa ko ginawa pa rin niya ang tungkulin niya bilang asawa ko.Kahit na

Bryan Pov. Tahimik pa rin kaming tatlo rito sa loob ng class room wala pa 'yong mga kaklase namin. I was sitting in my chair, looking in front while thinking about the scenario a while ago. Hanggang sa binasag ni Tob ang nakakabinging katahimikan. "Dito na ulit mag-aaral si Athena… payo ko lang, dude. 'Wag mong saktan ang asawa mo ng dahil lang sa maling akala mo." Makahulugang sabi ni Tob. Tiningnan ko lang siya saka muling ipinikit ang mga mata ko. "Hayaan mo na lang siya, dude. Basta pinayuhan na natin siya bilang kaibigan. At kung ayaw niyang makinig bahala siya. Nasa huli ang pagsisisi," sabat ni Tom. Nanatiling nakapikit pa rin ako habang nakasandal sa upuan ko. Tuluyan na akong 'di nakapagsalita hanggang sa unti-unting pumasok ang mga kaklase namin. Tsk! Pumasok na rin sina Rhiann, 'di man lang ako tinapunan ng tingin saka umupo sa upuan katabi ng kaibigan niya. Maya-maya pumasok na rin ang prof. namin at nagsalita. "Good morning class!" bati ni Prof. "Good morning

Bryan’s Pov. Hindi maipinta ang mukha ko habang nakatingin sa lalaking kausap ng asawa ko. I knew that they were close to each other but fúck! But why do I feel like I want to punch him for being so close to her? "Wag na, Jk, mag commute na lang ako pauwi." Tanggi naman ni Rhiann. Rn at Jk? 'Yon pala ang tawagan nila? Nakakasuka pakinggan at ang badoy sa pandinig ko. Tumingin ako kay Rhiann at nakita ko ang lungkot sa mga mata niya. Natigilan ako. Para bang may humaplos bigla sa dibdib ko at… 'Di ko alam bigla akong na guilty habang nakatingin sa kaniya. Damn! What the fúck is wrong with me? "Sige na, magpahatid ka na lang Rhiann para 'di ka mahirapan mag abang ng taxi. Saka mas madali kung ihahatid ka na lang ni Jake." Aya encourages her. Ang mga kaibigan lang niya ang pinakamalapit sa kaniya. Kaya alam kong makikinig siya sa kanila. "Oo nga, Nget," sang-ayon ni Shane. Iba rin magpahalaga ng kaibigan ang kapatid ko. Napabuntong-hininga na lang ako. "Wag na. I can handle m

Rhiann’s Pov.Dumaan na ang ilang araw, linggo at buwan. Mas naging malapit na sa 'min sina Tob at Tom. Nagtataka lang ako sa kanila kung bakit simula nang bumalik si Athena 'di na nila masyadong kasama si Bryan. Si Shane rin ay 'di na kumikibo sa Kuya niya. Hinayaan ko na lang sila. Ayaw kong makiaalam sa kanila at baka ako na naman ang mapasama sa mata ni Bryan.Maaga akong nagising ngayon araw ng lunes. Nag-toothbrush na lang ako saka bumaba para magluto at maglinis.Pagkatapos kong magluto nilinis ko na agad ang buong bahay. Hindi naman masyadong madumi dahil nilinis ko naman to kahapon, eh.Pagkatapos kong maglinis umakyat na ako sa taas upang maligo't magbihis na rin. Nang matapos sa kwarto ay bumaba na ako para kumain, kanina ko pa narinig ang sasakyan ni Bryan na umalis.Hinugasan ko na ang pinagkainan ko pati na rin ang pinagkainan ni Bryan bago umakyat ulit sa kwarto para kunin ang gamit ko.Nag antay lang ako sa gate ng bahay namin kasi sabi ni Jake susunduin niya ako. Hang

Rhiann’s PovNatigilan ako sa tanong ni Jake sa akin. Iyon ang tanong na iniiwasan kong itanong sa akin. Dahil alam kong… alam kong wala akong maisagot. Na hindi ko maisatinig ang kung ano mang nasa aking dibdib.'Yon siguro iniisip nito kanina kaya antahimik niya."Okay lang, wala naman silang ginagawa, eh." Walang ganang sabi ko."Anong okay lang? Nget, masyado kang mabait," sabi ni Aya na nakaupo na ngayon sa bench sa tapat namin ni Jake."Isa pa, paano ka nakakasiguro na wala silang ginagawa?" sabat ni Shane. 'Di naman ako nakapagsalita.Tama naman kasi sila paano ko nga ba masisiguro na wala silang ginagawa, eh palagi namang magkasama si Bryan at Athena."Kunti na lang talaga ang pasensiya ko sa babaeng 'yon." Dagdag pa ni Shane.Napabuntong-hininga na lang ako. "Ewan ko rin sa kaibigan naming 'yon parang nahihibang na," sabat ni Tob saka umupo sa tabi ni Shane.At tumabi naman si Tom kay Aya. "Kinausap na namin siya pero ayaw makinig, eh." Tom shook his head."Parang wala siyan